آدما اذیتم میکنن، زندگی اذیتم میکنه، احساسات اذیتم میکنه، زنده موندن اذیتم میکنه.
حقیقتاً "مرگ" هیچ فردی در تاریخِ این سرزمین، اینهمه انسان رو "زنده" نکرده بود.
فکر کردین نسلی که ترای هارد کالاف دیوتی بازی میکنه ، دریل گوش میده و چین گردنش اندازه زنجیر چرخه ماشینه با نسلی که کراش بازی میکرد و شادمهر عقیلی گوش میکرد و آیت الکرسی مینداخت گردنش یکیه؟
از روزی میترسم که داستان این اتفاقهایی که تو جوونیمون دیدیم رو واسه نوههامون تعریف کنیم، بعد اونا تو دلشون بگن: پیر خرفت تَوَهّم زده، داره کُصشر میگه.
اصلا فکر اینکه من دارم با vpn تخمی کلنجار میرم، اونوقت یکی تو سواحل مدیترانه با دوست پسرش داره لب میگیره اعصاب و روانمو بگا میده.
میگن هر یه نخ سیگار ۱۰ دقیقه از عمر آدم کم میکنه. نشستم حساب کردم دیدم من هفته پیش مُردم.
حالا من نشد بهت بگم دوست دارم ولی تو با خودت نگفتی این یارو چرا انقد میگه مراقب خودم باشم؟
یاد تکست داریوش تبهکار افتادم که میگه
در کمال صلح میخ، درجوار تخته بود تو
چرا این وسط چَکُش شدی؟
در کمال صلح میخ، درجوار تخته بود تو
چرا این وسط چَکُش شدی؟
عکس رو میبینی و میگی بمیرم برات. بعد میبینی واقعا داری از ته دلت میگی. یعنی حاضر بودی میمردی ولی این آدمی که تا چند دقیقه پیش نمیشناختی، تو اون حالت نبود که هست. نمرده بود، عزادار نبود.
نمیشه که نه هشتگ بزنید نه برید اعتراضات نه میهن و پگاهو تحریم کنید استوری روزمرتونو هم بزارید بعد آزادی هم بخواید.