این آدمایی که خیلی از خودشون تعریف میکنن واقعا کیری ان، اگه خوب بودی که ما خودمون متوجه میشدیم لازم به گفتنش نبود.

دلم میخواد همه ارتباطم با بشریت قطع بشه.

‏شبا بیخوابی، صبحا میخوابی، روزا تکراری، عصرا بگایی.

تراپی؟ نه ممنون، لیورپول رو بردیم.

وقتی با یکی دیگه چت میکنی لطفا به هیچ عنوان "هم زمان" با من چت نکن.

‏فارغ از ظاهر غلط اندازم، لایف استایلم با نجم‌الدین شریعتی مو نمیزنه.

‏دارم نمیتونم

‏من واقعا با کمبود جا مواجه‌م؛ تو ذهنم، تو گوشیم، تو هاردم، تو لپ‌تاپم، تو مثانم، تو اتاقم.

‏از بیان ناراحتیم برای ناراحت کننده متنفرم ، یعنی خودت هیچوقت نفهمیدی چه گوهی خوردی؟

تو یکی نه

‏ببین اصلا لازم نیست گاهی اوقات حرف بزنیم؛ فقط کافیه با بغض بنشینیم و توی چشم همدیگه نگاه کنیم.

مغزم این روزا:
با همه کات کن، دی اکتیو کن، از همه بکن، برو یه جایی که کسی پیدات نکنه، عر بزن، بمیر.

هر بار حرف میزنیم میگی تهران "میبینمت"

دلم یکیو میخواد که هر روز بدون دلیل برام آهنگ بفرسته.

من گشاد نیستم، همش یه صدایی بهم میگه فعلا دست نگه دار

‏من هر چند وقت یهو میرم تو حالت دوری کردن از همه با هیچکی حرف‌ نزدن و پیام ندادن.

من هیچوقت بت نمیگم دوست دارم ولی بجاش یکاری میکنم بخندی.