فقط کافیه یه مشکلی برات پیش بیاد که بفهمی رفیق دبیرستان و بچگی و دانشگاه و مجازی و هیچکدوم به دادت نمیرسن.
فقط خانوادهته که وقتی مشکل داری اتفاقا اونا هم به دادت نمیرسن و مثل سگ با تنهاییت روبرو میشی بدبخت.
فقط خانوادهته که وقتی مشکل داری اتفاقا اونا هم به دادت نمیرسن و مثل سگ با تنهاییت روبرو میشی بدبخت.
وقتی عصبانی میشم، یه آدم دیگهام و راستش خودم از اون آدم میترسم.
اصلا عاقل نیست.
اصلا عاقل نیست.
من نه تنها تورو گردن میگیرم بلکه وقتی حواست نیست ازت عکس فیلم میگیرم استوری میکنم
این اصطلاح تازه به زبان افتادهی «فشار میخوری؟» و «فشار بخور» هم خیلی تون کون نرو ئه دوستان
یهروز دیگه هم گذشت و من همچنان نفهمیدم که چرا باید یاد بگیرم ناشنا نرینم و بعدش جاهایی برم که آشنا نبینم؟
دلم میخواد یکی باشه دلیل قطع ارتباطم با همه بشه، انقد خوب باشه که به زندگی امیدوارم کنه
ببین عزیزم من نباید بهت بگم بیا ازم عکس بگیر، باید خودت خودجوش یهو بگی وایسا میخوام ازت عکس بگیرم.
هرکسی یه استعدادی داره، مثلا من استعداد فوق العادهای تو نشون دادن حال خوب دارم درست زمانی که حالم خیلی بده