در حالی که طالبان داره افغانستان رو وجب به وجب شخم میزنه، یه دختر ۱۹ ساله از نیاوران استوری میکنه "هیچ چیز از دختری که موهاش رو کوتاه کرده ترسناک تر نیست".
حس میکنم اکثر ادما نیاز دارن همه‌ی حرفاشونو به یه ادمِ کاملاً غریبه بزنن و خودشونو خالی کنن
و دیگه هیچ وقت با طرف حرف نزنن.
و دیگه هیچ وقت با طرف حرف نزنن.
به بچم چی بگم درحالی که کلِ زندگیم علنی دوده
اونم باید گُلی بشه که نگه بابام عملی بوده
اونم باید گُلی بشه که نگه بابام عملی بوده
وقتایی که خوشحالم حواسم به کف زمینه که پام رو خط کاشیا نره. وقتایی که ناراحتمم همینه فقط دیگه درختو نمیبینم.
به امید شبی که چند ساعت قبل پروازم بهت تکست بدم بگم دارم میرم ولی قلبمو پیشت جا گذاشتم، توام طبق معمول هیچی نگی.
کسایی که من آدم حسابشون میکنم و بهشون توجه میکنم خیلی کمن، ولی تجربه نشون داده تو انتخاب همون تعداد کم هم ریدم. یعنی کسی نبوده که بگم ایول این یکی آدمه و نریده بم.
واقعا دلم واسه مردم افغانستان میسوزه، حالا باز ما یه فحشی به این پیرمردای مادرجنده که انقلاب کردن میدیم، این بدبختا حتی کسی رو ندارن بهش فحش بدن.
من واقعا توانایی عمر طولانی رو ندارم، فکر کن تو سن ٨٠ سالگی کی حال داره بره دایرکت دخترا عکس کیرشو بفرسته بگه پسندیدی عزیز؟
بالاخره یه روز صبح چشامو تو منهتن باز میکنم و میبینم مِری (دوسدخدرم) کنارم خوابیده .