حالا ما اینجا سه نابغه‌ی رنسانس پیشرفته رو داریم
لئوناردو داوینچی
میکل آنژ
رافائل سانتسیو (خدای کلاسیک‌گرایی- نماینده‌ی اوج رنسانس)

این سه نفر رو داشته باشید که توی فلورانس حکومت می‌کردن
و همزمان چندین اتفاق افتاد

شارل هشتم گفت ناپل از نظر خانوادگی و شرعی مال منه پس پادشاهی ناپل هم مال منه
پس خیلی راحت اومد نشست تو ناپل چون خیلی مقاومتی ندید. شارل هم دید همه چی خیلی هلوعه اومد خودشو پادشاه ناپل اعلام کرد

اسپانیا با خاندان ناپل ارتباط نزدیکی داشت پس خیلی براش بد می‌شد اگه فرانسه الکی بیاد بشینه اونجا
پس حمله کرد تا بگیرش

شارل پنجم
که هیچ ربطی به شارل هشتم فرانسه نداره صرفا تشابه اسمیه که نمی‌دونم چرا
این آدم اومد امپراتور مقدس روم شد
و کلا خیلی آدم پولداری بود

پس جنگ سر‌ چی شدت گرفت؟ آفرین ایتالیا 😭

و ما اینجا دوباره مدیچی‌ها رو داریم که بنزین ریختن تو آتیش
اون موقع کلمنت هفتم پاپ بود و چون حس کرد قدرتش داره به خطر میفته از سمت شارل پنجم رفت سمت فرانسه
بعد اینا با چندجای دیگه یه پیمان امضا کردن متحد شدن

مردم رو کشت و اسیر کرد و کلیسا‌ها و کاخ ها رو نابود و شهر رو جهنم کرد.
دیگه رم، جایی که هنرمندها می‌تونستن بعد از کامل کردن هنرشون توی فلورانس بیان و خودشون رو نشون بدن تقریبا نابود شده بود.

حالا می‌ریم سمت هنر
ما تا قبلش رنسانی رو داشتیم که اوج هنر و کمال و "قانون" بود. و حالا مرکز همچین شاهکاری نابود شده و هنرمندانش برای زنده بودن باید مهاجرت کنن