«همبستگی، اتحاد، پایان ظلم و فساد!»
«قسم به خون یاران، تا لغو حکم اعدام، ایستاده ایم تا پایان!»
رشت: گردهمایی بازنشستگان و مستمری بگیران تأمین اجتماعی در برابر سازمان تأمین اجتماعی استان گیلان، در اعتراض به گرانی، فساد حکومتی، اعدام، دریافتی پایین، جنگ افروزی، سختی گذران زندگی و پایمال شدن حقوق خود
https://t.me/ToCeded/7069?single
«قسم به خون یاران، تا لغو حکم اعدام، ایستاده ایم تا پایان!»
رشت: گردهمایی بازنشستگان و مستمری بگیران تأمین اجتماعی در برابر سازمان تأمین اجتماعی استان گیلان، در اعتراض به گرانی، فساد حکومتی، اعدام، دریافتی پایین، جنگ افروزی، سختی گذران زندگی و پایمال شدن حقوق خود
https://t.me/ToCeded/7069?single
💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
قرائت بیانیه روز جهانی ریشه کنی فقر توسط #حمیده_حبیبی زاده در آکسیون شنبه های اعتراضی فرانکفورت
ناپدید سازی قهری؛ جنایتی علیه انسان و خانواده
ناپدیدسازی قهری، از مصادیق جدی نقض حقوق بشر است؛ جنایتی که با ربودن یا بازداشت مخفیانه یک انسان آغاز می‌شود و با انکار حقیقت، بی‌خبری و شکنجه روحی خانواده‌ها ادامه می‌یابد.
سعید زینالی، دانشجوی ۲۲ ساله‌ای که پس از اعتراضات دانشجویی تیرماه ۱۳۷۸ بازداشت شد، یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های این فاجعه در ایران است. با گذشت بیش از ۲۷ سال، سرنوشت و محل نگهداری او همچنان روشن نشده است. نام فرشته علیزاده، دانشجوی دانشگاه الزهرا، نیز در میان ناپدیدشدگان آن دوران قرار دارد.
این پرونده‌ها یادآور حقیقتی تلخ‌اند: خانواده‌ها حق دارند بدانند عزیزانشان کجا هستند، چه بر سر آن‌ها آمده و چه کسانی مسئول این وضعیت‌اند. هیچ اتهام سیاسی یا امنیتی نمی‌تواند توجیهی برای پنهان‌کردن سرنوشت انسان‌ها و محروم‌کردن خانواده‌ها از حقیقت باشد.
کنشگران حقوق بشر ایران خواهان موارد زیر است:
اعلام فوری و شفاف سرنوشت و محل نگهداری تمام ناپدیدشدگان؛
انجام تحقیقات مستقل و پاسخ‌گوکردن عاملان و آمران؛
ناپدید سازی قهری؛ جنایتی علیه انسان و خانواده
ناپدیدسازی قهری، از مصادیق جدی نقض حقوق بشر است؛ جنایتی که با ربودن یا بازداشت مخفیانه یک انسان آغاز می‌شود و با انکار حقیقت، بی‌خبری و شکنجه روحی خانواده‌ها ادامه می‌یابد.
سعید زینالی، دانشجوی ۲۲ ساله‌ای که پس از اعتراضات دانشجویی تیرماه ۱۳۷۸ بازداشت شد، یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌های این فاجعه در ایران است. با گذشت بیش از ۲۷ سال، سرنوشت و محل نگهداری او همچنان روشن نشده است. نام فرشته علیزاده، دانشجوی دانشگاه الزهرا، نیز در میان ناپدیدشدگان آن دوران قرار دارد.
این پرونده‌ها یادآور حقیقتی تلخ‌اند: خانواده‌ها حق دارند بدانند عزیزانشان کجا هستند، چه بر سر آن‌ها آمده و چه کسانی مسئول این وضعیت‌اند. هیچ اتهام سیاسی یا امنیتی نمی‌تواند توجیهی برای پنهان‌کردن سرنوشت انسان‌ها و محروم‌کردن خانواده‌ها از حقیقت باشد.
کنشگران حقوق بشر ایران خواهان موارد زیر است:
اعلام فوری و شفاف سرنوشت و محل نگهداری تمام ناپدیدشدگان؛
انجام تحقیقات مستقل و پاسخ‌گوکردن عاملان و آمران؛
🖕1
باخبر با #روناک_حسینی | اعتراض در دانشگاه و خیابان؛ پالت در کنار نوازنده زن، تورش را لغو کرد
https://youtu.be/iHLjMtmiBqs
https://youtu.be/iHLjMtmiBqs
💩1
♦️ تایم‌لاین اعتراضات اخیر فرانسه؛ از بحران مدارس تا ناآرامی‌های خیابانی
اعتراضات اخیر فرانسه ابتدا با مطالبات آموزشی آغاز شد، اما به‌تدریج با نارضایتی‌های اقتصادی و اجتماعی پیوند خورد و به تظاهرات گسترده و درگیری در چندین شهر انجامید.
۲۱ سپتامبر: اعتراض‌ها در دبیرستان سن‌اگزوپری در حومه پاریس، با محوریت کمبود معلم و مشکلات آموزشی آغاز شد.
۲۹ سپتامبر تا اول اکتبر: اعتراض‌ها به مدارس دیگر گسترش یافت و دانش‌آموزان خواستار بهبود امکانات آموزشی و تأمین نیروی انسانی شدند.
۶ اکتبر: تجمع‌ها ابعاد گسترده‌تری پیدا کرد و بنا بر آمارهای منتشرشده، صدها هزار نفر در اعتراضات شرکت کردند؛ هرچند آمار دولت و برگزارکنندگان متفاوت بود.
۱۳ اکتبر: اعتصاب‌ها و مسدود کردن ورودی برخی مدارس ادامه یافت و گروه‌های بیشتری به اعتراض‌ها پیوستند.
۱۷ اکتبر: اعتراض‌ها با مشارکت اتحادیه‌های کارگری و معترضان به گرانی و کاهش خدمات عمومی گسترش یافت. در چند شهر، از جمله پاریس و لیون، درگیری، آتش‌سوزی و تخریب اموال گزارش شد.
۱۸ اکتبر: گزارش‌ها از ادامه پیامدهای ناآرامی‌ها، بازداشت گسترده و زخمی شدن شماری از نیروهای پلیس حکایت داشت.
اعتراضات اخیر فرانسه ابتدا با مطالبات آموزشی آغاز شد، اما به‌تدریج با نارضایتی‌های اقتصادی و اجتماعی پیوند خورد و به تظاهرات گسترده و درگیری در چندین شهر انجامید.
۲۱ سپتامبر: اعتراض‌ها در دبیرستان سن‌اگزوپری در حومه پاریس، با محوریت کمبود معلم و مشکلات آموزشی آغاز شد.
۲۹ سپتامبر تا اول اکتبر: اعتراض‌ها به مدارس دیگر گسترش یافت و دانش‌آموزان خواستار بهبود امکانات آموزشی و تأمین نیروی انسانی شدند.
۶ اکتبر: تجمع‌ها ابعاد گسترده‌تری پیدا کرد و بنا بر آمارهای منتشرشده، صدها هزار نفر در اعتراضات شرکت کردند؛ هرچند آمار دولت و برگزارکنندگان متفاوت بود.
۱۳ اکتبر: اعتصاب‌ها و مسدود کردن ورودی برخی مدارس ادامه یافت و گروه‌های بیشتری به اعتراض‌ها پیوستند.
۱۷ اکتبر: اعتراض‌ها با مشارکت اتحادیه‌های کارگری و معترضان به گرانی و کاهش خدمات عمومی گسترش یافت. در چند شهر، از جمله پاریس و لیون، درگیری، آتش‌سوزی و تخریب اموال گزارش شد.
۱۸ اکتبر: گزارش‌ها از ادامه پیامدهای ناآرامی‌ها، بازداشت گسترده و زخمی شدن شماری از نیروهای پلیس حکایت داشت.
💩1
Forwarded from کنشگران حقوق بشر ایران Iranian Human Rights Activist
باخبر با #روناک_حسینی | اعتراض در دانشگاه و خیابان؛ پالت در کنار نوازنده زن، تورش را لغو کرد
https://youtu.be/iHLjMtmiBqs
https://youtu.be/iHLjMtmiBqs
💩1
بیانیه اعتراضی ۴۸ سازمان، نهاد و حزب سیاسی در محکومیت صدور احکام شلاق برای کارگران پتروپارس هویزه
۴۸ سازمان، نهاد و حزب سیاسی، به ابتکار کمپین برای آزادی کارگران زندانی (Free Them Now)، با امضای بیانیه‌ای صدور احکام شلاق و جریمه نقدی برای ۱۰ کارگر شرکت پتروپارس هویزه را به‌شدت محکوم کردند.
این کارگران که در اعتراض به اخراج و تمدید نشدن قراردادهای کاری خود و با مطالبه بازگشت به کار اعتراض کرده بودند، هر یک به ۷۴ ضربه شلاق و پرداخت جریمه نقدی محکوم شده‌اند.
امضاکنندگان این بیانیه، این احکام را تعرضی آشکار به کرامت انسانی و حقوق بنیادین کارگران دانسته و خواستار لغو فوری احکام شلاق، مختومه شدن پرونده امنیتی این کارگران، بازگشت آنان به کار و جبران خسارت‌های وارده شده‌اند.
در این بیانیه از تشکل‌های کارگری، سازمان‌های حقوق بشری، احزاب سیاسی و نهادهای مدنی خواسته شده است با اعتراض متحد و گسترده، در برابر این مجازات غیرانسانی بایستند.
کنشگران حقوق بشر ایران نیز از امضاکنندگان این بیانیه است.
اسامی ۴۸ سازمان، نهاد و حزب امضاکننده:
لینک اسامی سازمان ونهادها 👇👇
https://t.me/ToCeded/7077
۴۸ سازمان، نهاد و حزب سیاسی، به ابتکار کمپین برای آزادی کارگران زندانی (Free Them Now)، با امضای بیانیه‌ای صدور احکام شلاق و جریمه نقدی برای ۱۰ کارگر شرکت پتروپارس هویزه را به‌شدت محکوم کردند.
این کارگران که در اعتراض به اخراج و تمدید نشدن قراردادهای کاری خود و با مطالبه بازگشت به کار اعتراض کرده بودند، هر یک به ۷۴ ضربه شلاق و پرداخت جریمه نقدی محکوم شده‌اند.
امضاکنندگان این بیانیه، این احکام را تعرضی آشکار به کرامت انسانی و حقوق بنیادین کارگران دانسته و خواستار لغو فوری احکام شلاق، مختومه شدن پرونده امنیتی این کارگران، بازگشت آنان به کار و جبران خسارت‌های وارده شده‌اند.
در این بیانیه از تشکل‌های کارگری، سازمان‌های حقوق بشری، احزاب سیاسی و نهادهای مدنی خواسته شده است با اعتراض متحد و گسترده، در برابر این مجازات غیرانسانی بایستند.
کنشگران حقوق بشر ایران نیز از امضاکنندگان این بیانیه است.
اسامی ۴۸ سازمان، نهاد و حزب امضاکننده:
لینک اسامی سازمان ونهادها 👇👇
https://t.me/ToCeded/7077
💩1
آزادی؛ برابری؛ دموکراسی
بیانیه اعتراضی ۴۸ سازمان، نهاد و حزب سیاسی در محکومیت صدور احکام شلاق برای کارگران پتروپارس هویزه ۴۸ سازمان، نهاد و حزب سیاسی، به ابتکار کمپین برای آزادی کارگران زندانی (Free Them Now)، با امضای بیانیه‌ای صدور احکام شلاق و جریمه نقدی برای ۱۰ کارگر شرکت پتروپارس…
بیانیه اعتراضی ۴۸ سازمان، نهاد و حزب سیاسی در محکومیت صدور احکام شلاق برای کارگران پتروپارس هویزه
۴۸ سازمان، نهاد و حزب سیاسی، به ابتکار کمپین برای آزادی کارگران زندانی (Free Them Now)، با امضای بیانیه‌ای صدور احکام شلاق و جریمه نقدی برای ۱۰ کارگر شرکت پتروپارس هویزه را به‌شدت محکوم کردند.
این کارگران که در اعتراض به اخراج و تمدید نشدن قراردادهای کاری خود و با مطالبه بازگشت به کار اعتراض کرده بودند، هر یک به ۷۴ ضربه شلاق و پرداخت جریمه نقدی محکوم شده‌اند.
امضاکنندگان این بیانیه، این احکام را تعرضی آشکار به کرامت انسانی و حقوق بنیادین کارگران دانسته و خواستار لغو فوری احکام شلاق، مختومه شدن پرونده امنیتی این کارگران، بازگشت آنان به کار و جبران خسارت‌های وارده شده‌اند.
در این بیانیه از تشکل‌های کارگری، سازمان‌های حقوق بشری، احزاب سیاسی و نهادهای مدنی خواسته شده است با اعتراض متحد و گسترده، در برابر این مجازات غیرانسانی بایستند.
کنشگران حقوق بشر ایران نیز از امضاکنندگان این بیانیه است.
اسامی ۴۸ سازمان، نهاد و حزب امضاکننده:
۱. کمپین برای آزادی کارگران زندانی (Free Them Now) ۲. کمیته بین‌المللی علیه اعدام ۳. کارزار جهانی نه به اعدام ۴. شبکه جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی ۵. کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران ۶. شبکه همکاری‌های زن، زندگی، آزادی ایتالیا ۷. نهاد کودکان مقدمند ۸. ایران پروتست مالمو و هلسینگبورگ ۹. سازمان سراسری حق زن در سوئد ۱۰. سایت روزنه ۱۱. هانای روژهلات ۱۲. کنشگران حقوق بشر ایران ۱۳. دادخوازانی کوردستان ۱۴. گروه زن، زندگی، آزادی گوتنبرگ ۱۵. همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی ۱۶. مدافعان حق کودکی در ایران ۱۷. اتحادیه دانشجویان دموکرات کردستان ۱۸. انجمن زندانیان سیاسی کردستان ایران ۱۹. کانون حامیان عدالت ۲۰. همگرایی برای ایران ۲۱. انجمن زندانیان شرق کردستان ۲۲. مجله زنان ۲۳. مرکز زنان ترک (Türk Qadınlar Merkezi) ۲۴. اتحاد زنان چپ ۲۵. کانون فرهنگ و هنر ۲۶. گروه دمکراتیک حزب چپ ایران ۲۷. کمپین توقف قتل‌های ناموسی ۲۸. گروه زنان شمال کالیفرنیا ۲۹. مرکز حقوق بشر برای شرق کردستان ۳۰. مرکز حقوق بشر کردستان ایران (IKHRC) ۳۱. نهاد پایش و دادخواهی ۳۲. حزب دمکرات ایران آزاد ۳۳. سازمان حقوق بشر اهواز (اهرو) ۳۴. سازمان کردستان حزب کمونیست کارگری ایران ۳۵. دیده‌بان حیات ـ شبکه درمانگران حقوق بشر ایران ۳۶. حزب امید ایران ۳۷. جمهوری‌خواهان ایران، سوئیس ۳۸. اتحادیه سوسیال‌دمکرات ایران (اتحادیه سدا) ۳۹. کنگره مشترک جمهوری‌خواهان دموکرات و فدرال‌دمکرات ۴۰. حزب دمکرات آذربایجان ۴۱. حزب دمکراسی و توسعه آذربایجان ۴۲. گروه اتحاد برای زن، زندگی، آزادی ـ استکهلم ۴۳. حزب دمکرات ایران آزاد ۴۴. گروه پلاتفرم اسلو ۴۵. شورای همبستگی با مبارزات انقلاب مردم ایران ـ اسلو ۴۶. حزب چپ ایران، گروه دمکراتیک ۴۷. حزب چپ ایران، گروه کارگری ۴۸. حزب کمونیست کارگری ایران
۴۸ سازمان، نهاد و حزب سیاسی، به ابتکار کمپین برای آزادی کارگران زندانی (Free Them Now)، با امضای بیانیه‌ای صدور احکام شلاق و جریمه نقدی برای ۱۰ کارگر شرکت پتروپارس هویزه را به‌شدت محکوم کردند.
این کارگران که در اعتراض به اخراج و تمدید نشدن قراردادهای کاری خود و با مطالبه بازگشت به کار اعتراض کرده بودند، هر یک به ۷۴ ضربه شلاق و پرداخت جریمه نقدی محکوم شده‌اند.
امضاکنندگان این بیانیه، این احکام را تعرضی آشکار به کرامت انسانی و حقوق بنیادین کارگران دانسته و خواستار لغو فوری احکام شلاق، مختومه شدن پرونده امنیتی این کارگران، بازگشت آنان به کار و جبران خسارت‌های وارده شده‌اند.
در این بیانیه از تشکل‌های کارگری، سازمان‌های حقوق بشری، احزاب سیاسی و نهادهای مدنی خواسته شده است با اعتراض متحد و گسترده، در برابر این مجازات غیرانسانی بایستند.
کنشگران حقوق بشر ایران نیز از امضاکنندگان این بیانیه است.
اسامی ۴۸ سازمان، نهاد و حزب امضاکننده:
۱. کمپین برای آزادی کارگران زندانی (Free Them Now) ۲. کمیته بین‌المللی علیه اعدام ۳. کارزار جهانی نه به اعدام ۴. شبکه جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی ۵. کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران ۶. شبکه همکاری‌های زن، زندگی، آزادی ایتالیا ۷. نهاد کودکان مقدمند ۸. ایران پروتست مالمو و هلسینگبورگ ۹. سازمان سراسری حق زن در سوئد ۱۰. سایت روزنه ۱۱. هانای روژهلات ۱۲. کنشگران حقوق بشر ایران ۱۳. دادخوازانی کوردستان ۱۴. گروه زن، زندگی، آزادی گوتنبرگ ۱۵. همبستگی، فدراسیون سراسری پناهندگان ایرانی ۱۶. مدافعان حق کودکی در ایران ۱۷. اتحادیه دانشجویان دموکرات کردستان ۱۸. انجمن زندانیان سیاسی کردستان ایران ۱۹. کانون حامیان عدالت ۲۰. همگرایی برای ایران ۲۱. انجمن زندانیان شرق کردستان ۲۲. مجله زنان ۲۳. مرکز زنان ترک (Türk Qadınlar Merkezi) ۲۴. اتحاد زنان چپ ۲۵. کانون فرهنگ و هنر ۲۶. گروه دمکراتیک حزب چپ ایران ۲۷. کمپین توقف قتل‌های ناموسی ۲۸. گروه زنان شمال کالیفرنیا ۲۹. مرکز حقوق بشر برای شرق کردستان ۳۰. مرکز حقوق بشر کردستان ایران (IKHRC) ۳۱. نهاد پایش و دادخواهی ۳۲. حزب دمکرات ایران آزاد ۳۳. سازمان حقوق بشر اهواز (اهرو) ۳۴. سازمان کردستان حزب کمونیست کارگری ایران ۳۵. دیده‌بان حیات ـ شبکه درمانگران حقوق بشر ایران ۳۶. حزب امید ایران ۳۷. جمهوری‌خواهان ایران، سوئیس ۳۸. اتحادیه سوسیال‌دمکرات ایران (اتحادیه سدا) ۳۹. کنگره مشترک جمهوری‌خواهان دموکرات و فدرال‌دمکرات ۴۰. حزب دمکرات آذربایجان ۴۱. حزب دمکراسی و توسعه آذربایجان ۴۲. گروه اتحاد برای زن، زندگی، آزادی ـ استکهلم ۴۳. حزب دمکرات ایران آزاد ۴۴. گروه پلاتفرم اسلو ۴۵. شورای همبستگی با مبارزات انقلاب مردم ایران ـ اسلو ۴۶. حزب چپ ایران، گروه دمکراتیک ۴۷. حزب چپ ایران، گروه کارگری ۴۸. حزب کمونیست کارگری ایران
💩1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
پرستاران:"به جای مراسم، حقمان را بدهید!"
پرستاران در روز پرستار می گویند، از مراسم و تشریفات ظاهری خسته اند و به جای اینها حقوق پایمال شده ی خود را می خواهند.
پرستاران در روز پرستار می گویند، از مراسم و تشریفات ظاهری خسته اند و به جای اینها حقوق پایمال شده ی خود را می خواهند.
💩1
پوران ناظمی در آستانه اجرای حکم زندان؛ رد درخواست مرخصی پزشکی
#پوران_ناظمی، فعال حقوق بشر، با خطر اجرای حکم زندان روبه‌روست. درخواست مرخصی پزشکی او رد شده و همچنان درباره ثبت اعتراض به احکام غیابی صادرشده از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد ابهام وجود دارد.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، ضامن او در ۴ مهر ۱۴۰۵ به‌صورت شفاهی از محکومیت وی به مجموع پنج سال و ۹ ماه حبس مطلع شده است؛ اما پوران ناظمی و وکیلش تاکنون به متن دادنامه دسترسی نداشته‌اند. همچنین احتمال ثبت‌نشدن اعتراض به حکم مطرح شده است.
این احکام در ارتباط با حضور پوران ناظمی در مراسم یادبود #خسرو_علیکردی در مشهد و سردادن شعار در این مراسم صادر شده‌اند. با توجه به ابهام در جزئیات احکام و وضعیت اعتراض، نگرانی‌ها درباره وضعیت قضایی و احتمال اجرای حکم زندان او ادامه دارد.
#پوران_ناظمی، فعال حقوق بشر، با خطر اجرای حکم زندان روبه‌روست. درخواست مرخصی پزشکی او رد شده و همچنان درباره ثبت اعتراض به احکام غیابی صادرشده از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب مشهد ابهام وجود دارد.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، ضامن او در ۴ مهر ۱۴۰۵ به‌صورت شفاهی از محکومیت وی به مجموع پنج سال و ۹ ماه حبس مطلع شده است؛ اما پوران ناظمی و وکیلش تاکنون به متن دادنامه دسترسی نداشته‌اند. همچنین احتمال ثبت‌نشدن اعتراض به حکم مطرح شده است.
این احکام در ارتباط با حضور پوران ناظمی در مراسم یادبود #خسرو_علیکردی در مشهد و سردادن شعار در این مراسم صادر شده‌اند. با توجه به ابهام در جزئیات احکام و وضعیت اعتراض، نگرانی‌ها درباره وضعیت قضایی و احتمال اجرای حکم زندان او ادامه دارد.
🤮1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
فراخوان شنبه‌های اعتراضی کلن، آلمان
نه به اعدام، نه به جمهوری اسلامی؛ خیابان را پس می‌گیریم!
در ادامه شنبه های اعتراضی کلن
در روز سازمان ملل متحد، به خیابان می‌آییم تا صدای زندانیان سیاسی و عقیدتی، محکومان به اعدام و خانواده‌های دادخواه باشیم؛ علیه شکنجه، سرکوب و حضور عوامل جمهوری اسلامی در کلن آلمان
خیابان‌های اروپا نباید به پناهگاه تبلیغاتی و تریبون سفیدشویی جنایت‌های جمهوری اسلامی تبدیل شوند.
در این آکسیون، یاد رامین فاتحی و نیما ابراهیم‌زاده را گرامی می‌داریم؛ یاد عزیزانی که از میان ما رفتند، اما حقیقت و دادخواهی خاموش‌شدنی نیست.
خواهان توقف فوری اعدام‌ها، آزادی بی‌قیدوشرط زندانیان سیاسی و عقیدتی و پایان سرکوب مردم ایران هستیم. ما در کنار انقلاب زن، زندگی، آزادی و برای آزادی، برابری و رهایی از استبداد ایستاده‌ایم.
آزادی‌خواهان! به خیابان بیایید؛ صدای دادخواهی را بلندتر کنیم!
شنبه‌های اعتراضی آینده: ۷ نوامبر و ۲۸ نوامبر ۲۰۲۶
#کنشگران_حقوق_بشر_ایران
#داخوزانی_کوردستان
#کمپین_برای_آزادی_کارگران_زندانی ــ #فریدم_ناو (Free Them Now)
نه به اعدام، نه به جمهوری اسلامی؛ خیابان را پس می‌گیریم!
در ادامه شنبه های اعتراضی کلن
در روز سازمان ملل متحد، به خیابان می‌آییم تا صدای زندانیان سیاسی و عقیدتی، محکومان به اعدام و خانواده‌های دادخواه باشیم؛ علیه شکنجه، سرکوب و حضور عوامل جمهوری اسلامی در کلن آلمان
خیابان‌های اروپا نباید به پناهگاه تبلیغاتی و تریبون سفیدشویی جنایت‌های جمهوری اسلامی تبدیل شوند.
در این آکسیون، یاد رامین فاتحی و نیما ابراهیم‌زاده را گرامی می‌داریم؛ یاد عزیزانی که از میان ما رفتند، اما حقیقت و دادخواهی خاموش‌شدنی نیست.
خواهان توقف فوری اعدام‌ها، آزادی بی‌قیدوشرط زندانیان سیاسی و عقیدتی و پایان سرکوب مردم ایران هستیم. ما در کنار انقلاب زن، زندگی، آزادی و برای آزادی، برابری و رهایی از استبداد ایستاده‌ایم.
آزادی‌خواهان! به خیابان بیایید؛ صدای دادخواهی را بلندتر کنیم!
شنبه‌های اعتراضی آینده: ۷ نوامبر و ۲۸ نوامبر ۲۰۲۶
#کنشگران_حقوق_بشر_ایران
#داخوزانی_کوردستان
#کمپین_برای_آزادی_کارگران_زندانی ــ #فریدم_ناو (Free Them Now)
🤮1
تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۶۶ زندان کشور؛ هفته صد و چهل‌وسوم
کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در صد و چهل‌وسومین هفته خود، سه‌شنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۵، با اعتصاب غذای زندانیان در ۶۶ زندان ایران ادامه یافت.
بر اساس بیانیه این کارزار، از ابتدای مهرماه تاکنون دست‌کم ۷۲ نفر در ایران اعدام شده‌اند و شمار زیادی از زندانیان، به‌ویژه بازداشت‌شدگان قیام دی‌ماه ۱۴۰۴، همچنان در معرض خطر اعدام قرار دارند. عفو بین‌الملل نیز درباره خطر قریب‌الوقوع اعدام ۲۰ معترض هشدار داده و اعلام کرده است که دست‌کم ۳۴ نفر پیش‌تر اعدام شده‌اند.
در ادامه این مبارزه، حکم اعدام وریشه مرادی، زندانی سیاسی، که پیش‌تر در دیوان عالی کشور نقض شده بود، بار دیگر تأیید شده است. همچنین لئوپولدو مالدونادو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور آزادی بیان، و «مادران آشتی کردستان» به این کارزار پیوسته‌اند.
اعتصاب غذای زندانیان در ۶۶ زندان، نمادی از مقاومت در برابر مجازات اعدام و دفاع از حق حیات است. اعضای این کارزار از نهادهای حقوق بشری و مردم سراسر جهان خواسته‌اند با حمایت از زندانیان محکوم به اعدام، برای لغو این مجازات غیرانسانی متحد شوند.
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام
کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در صد و چهل‌وسومین هفته خود، سه‌شنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۵، با اعتصاب غذای زندانیان در ۶۶ زندان ایران ادامه یافت.
بر اساس بیانیه این کارزار، از ابتدای مهرماه تاکنون دست‌کم ۷۲ نفر در ایران اعدام شده‌اند و شمار زیادی از زندانیان، به‌ویژه بازداشت‌شدگان قیام دی‌ماه ۱۴۰۴، همچنان در معرض خطر اعدام قرار دارند. عفو بین‌الملل نیز درباره خطر قریب‌الوقوع اعدام ۲۰ معترض هشدار داده و اعلام کرده است که دست‌کم ۳۴ نفر پیش‌تر اعدام شده‌اند.
در ادامه این مبارزه، حکم اعدام وریشه مرادی، زندانی سیاسی، که پیش‌تر در دیوان عالی کشور نقض شده بود، بار دیگر تأیید شده است. همچنین لئوپولدو مالدونادو، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور آزادی بیان، و «مادران آشتی کردستان» به این کارزار پیوسته‌اند.
اعتصاب غذای زندانیان در ۶۶ زندان، نمادی از مقاومت در برابر مجازات اعدام و دفاع از حق حیات است. اعضای این کارزار از نهادهای حقوق بشری و مردم سراسر جهان خواسته‌اند با حمایت از زندانیان محکوم به اعدام، برای لغو این مجازات غیرانسانی متحد شوند.
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام
👎1
امروز، نمایندگان پارلمان اروپا همبستگی خود را با زندانیان سیاسی در ایران که در کارزار #سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام شرکت دارند، اعلام کردند.
این حرکت که از ژانویه ۲۰۲۴ با تعدادی از زندانیان آغاز شد، اکنون به جنبشی گسترده در ۶۶ زندان در سراسر ایران تبدیل شده است.
هر سه‌شنبه، زندانیان محکوم به اعدام و زندانیان سیاسی دست به اعتصاب غذا می‌زنند تا صدای خود را به گوش همگان برسانند. آن‌ها روز سه‌شنبه را به این دلیل انتخاب کرده‌اند که در این روز، زندانیان پیش از اجرای حکم اعدام به سلول‌های انفرادی منتقل می‌شوند.
پیام آن‌ها واضح است: #نه_به_اعدام_در_ایران
هفته گذشته، جینیتا استار (Ginitastar) در همبستگی با زندانیان اعتصاب‌کننده به این حرکت پیوست.
امروز نیز لئوپولدو مالدونادو (SRfreedex_LMG) با آغاز اعتصاب غذا به این کارزار ملحق شد.
سه‌شنبه ۲۸ مهرماه ۱۴۰۵
این حرکت که از ژانویه ۲۰۲۴ با تعدادی از زندانیان آغاز شد، اکنون به جنبشی گسترده در ۶۶ زندان در سراسر ایران تبدیل شده است.
هر سه‌شنبه، زندانیان محکوم به اعدام و زندانیان سیاسی دست به اعتصاب غذا می‌زنند تا صدای خود را به گوش همگان برسانند. آن‌ها روز سه‌شنبه را به این دلیل انتخاب کرده‌اند که در این روز، زندانیان پیش از اجرای حکم اعدام به سلول‌های انفرادی منتقل می‌شوند.
پیام آن‌ها واضح است: #نه_به_اعدام_در_ایران
هفته گذشته، جینیتا استار (Ginitastar) در همبستگی با زندانیان اعتصاب‌کننده به این حرکت پیوست.
امروز نیز لئوپولدو مالدونادو (SRfreedex_LMG) با آغاز اعتصاب غذا به این کارزار ملحق شد.
سه‌شنبه ۲۸ مهرماه ۱۴۰۵
نیما جانم؛ هفت سال گذشت، اما جای خالی‌ات هر روز تازه‌تر می‌شود.
به قلم بهنام ابراهیم‌زاده؛ پدر نیما، فعال کارگری و زندانی سیاسی سابق
امروز، ۲۹ مهر ۱۴۰۵، هفت سال از روزی می‌گذرد که قلب مهربان نیما ابراهیم‌زاده، پسر عزیزم، در بیمارستان شریعتی تهران برای همیشه از تپش ایستاد. هفت سال از روزی که بخشی از وجودم را از دست دادم؛ اما هنوز هم باور رفتنت برایم دشوار است. زمان گذشته، اما دلتنگی من برای تو نه کم شده و نه پایانی دارد.
نیما جانم، تو سال‌ها با بیماری سخت سرطان جنگیدی، اما در تمام آن روزهای دشوار، تنها نگران درد و رنج خودت نبودی؛ حواست به پدرت، مادرت، خانواده‌ات و زندانیان سیاسی بود. در سال‌هایی که من در زندان‌های جمهوری اسلامی اسیر بودم، تو همراه مادرت برای ملاقات‌های حضوری به دادستانی می‌رفتی و پیگیر وضعیت من بودی. اخبار زندان و وضعیت من و دیگر زندانیان سیاسی اوین را به رسانه‌ها می‌رساندی، نامه‌ها و پیام‌های صوتی مرا منتشر می‌کردی و نمی‌گذاشتی صدای زندانیان در پشت دیوارهای بلند زندان خاموش شود.
از سال ۱۳۸۸ و حتی پیش از آن، وقتی وبلاگ‌نویسی می‌کردم
لینک کامل این متن 👇
https://t.me/NA_BE_KAR_KOODAKAN/37779
به قلم بهنام ابراهیم‌زاده؛ پدر نیما، فعال کارگری و زندانی سیاسی سابق
امروز، ۲۹ مهر ۱۴۰۵، هفت سال از روزی می‌گذرد که قلب مهربان نیما ابراهیم‌زاده، پسر عزیزم، در بیمارستان شریعتی تهران برای همیشه از تپش ایستاد. هفت سال از روزی که بخشی از وجودم را از دست دادم؛ اما هنوز هم باور رفتنت برایم دشوار است. زمان گذشته، اما دلتنگی من برای تو نه کم شده و نه پایانی دارد.
نیما جانم، تو سال‌ها با بیماری سخت سرطان جنگیدی، اما در تمام آن روزهای دشوار، تنها نگران درد و رنج خودت نبودی؛ حواست به پدرت، مادرت، خانواده‌ات و زندانیان سیاسی بود. در سال‌هایی که من در زندان‌های جمهوری اسلامی اسیر بودم، تو همراه مادرت برای ملاقات‌های حضوری به دادستانی می‌رفتی و پیگیر وضعیت من بودی. اخبار زندان و وضعیت من و دیگر زندانیان سیاسی اوین را به رسانه‌ها می‌رساندی، نامه‌ها و پیام‌های صوتی مرا منتشر می‌کردی و نمی‌گذاشتی صدای زندانیان در پشت دیوارهای بلند زندان خاموش شود.
از سال ۱۳۸۸ و حتی پیش از آن، وقتی وبلاگ‌نویسی می‌کردم
لینک کامل این متن 👇
https://t.me/NA_BE_KAR_KOODAKAN/37779