آزادی؛ برابری؛ دموکراسی
317 subscribers
2.6K photos
2.22K videos
57 files
1.45K links
لغو اعدام. آزادی بیان. سکولار دموکراسی



تماس با ادمین : @Kianoushkeshtiara
Download Telegram
بازداشت مجدد یک شهروند  در کامیاران توسط نهادهای امنیتی

#رامین_گرگانی، فعال مدنی اهل کامیاران، بار دیگر توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شد. گفته می‌شود که این بازداشت توسط مأموران اداره اطلاعات صورت گرفته است.
این شهروند کُرد پیش‌تر نیز به دلیل فعالیت‌های مدنی و اجتماعی‌اش چندین‌بار مورد بازجویی و بازداشت قرار گرفته بود.

بر اساس گزارش‌های محلی، مأموران امنیتی بدون ارائه حکم قضایی اقدام به بازداشت این فعال کرده‌اند. تاکنون از محل نگهداری یا دلیل دقیق بازداشت وی اطلاعات رسمی منتشر نشده است.

وضعیت فعلی #رامین_گرگانی و علت بازداشت او همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.
‌ محکومیت ابراهیم رشیدی به حبس تعزیری و جزای نقدی

کنشگران حقوق بشر  ایران ـ امروز دوشنبه ۲۰ مردادماه ۱۴۰۴،  ابراهیم رشیدی، فعال رسانه ای، توسط قضات شعبه دادگاه انقلاب و شعبه ۱۰۳ دادگاه کیفری۲ شهرستان مشکین شهر، به پرداخت ۲۵۰ میلیون ریال جریمه نقدی و تحمل ۳ ماه حبس تعزیری محکوم شد.

پیشینه خبر👇👇👇

https://t.me/behnima/49724

#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
حکم سنگین برای یک زندانی سیاسی؛ محمود محرابی به ۱۰ سال زندان محکوم شد

ماهان محرابی، برادر #محمود_محرابی، با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که برادرش، زندانی سیاسی، با احکام سنگین و غیرعادلانه روبه‌رو شده است. طبق حکم صادره، اشد مجازات یعنی ۵ سال حبس، قابل اجراست.

جزئیات حکم صادره برای او به شرح زیر است:

۵ سال حبس بابت اقوا و تحریک مردم به جنگ و کشتار

۱ سال حبس بابت تبلیغ علیه نظام

۳ سال حبس بابت تحریک غیرموثر نیروهای نظامی

۱ سال حبس بابت توهین به رهبری و بنیان‌گذار جمهوری اسلامی


مجازات‌های تکمیلی نیز شامل موارد زیر است:

تبعید به مدت ۲ سال از محل تولد

ممنوعیت فعالیت مجازی به مدت ۲ سال

ممنوع‌الخروجی به مدت ۲ سال

سلب حق دریافت گذرنامه به مدت ۲ سال


علاوه بر این، او با اتهام «توهین به مقدسات» نیز مواجه است، اتهامی که بسیاری آن را ابزاری برای سرکوب آزادی بیان و خاموش کردن صدای معترضان می‌دانند.

#محمود_محرابی از تاریخ ۱۲ بهمن ۱۴۰۱ تاکنون، یعنی ۹۲۲ روز، بدون حتی یک روز مرخصی در زندان به‌سر برده و با وجود فشار،


#نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
بی‌خبری و نگرانی از سرنوشت #نیلوفرحاجیان، قهرمان کیک‌بوکسینگ

از اول آگوست ۲۰۲۴ (۱۱ مرداد ۱۴۰۳)، تمامی پست‌ها و عکس پروفایل اینستاگرام نیلوفر حاجیان، قهرمان کیک‌بوکسینگ و فعال حقوق زنان، به‌طور ناگهانی حذف شده و تاکنون هیچ خبری از او در دست نیست. پیش از این تاریخ، حاجیان به‌صورت روزانه در صفحه خود فعال بود.
نیلوفر حاجیان، متولد ۱۳۶۹ در تهران، قهرمان وزن منفی ۶۰ کیلوگرم کیک‌بوکسینگ کشور، داور و مربی رسمی کیک‌بوکسینگ، و همچنین ورزشکار رشته‌های موی‌تای، جوجیتسو و MMA است. او مدتی برای تحصیل به خارج از کشور رفت و پس از بازگشت به ایران، زندگی مستقل خود را ادامه می‌داد.

به گفته دوستانش، نیلوفر به ایران بازگشت تا با  تا به دیگران در آن جامعه نشان دهد که استقلال یک زن چیزی نیست که نه رژیم و نه یک خانواده سرکوبگر بتوانند آن را از زنان بگیرند، وقتی زنان فعالانه برای حقوقشان تلاش می‌کنند.

نیلوفر برای حقوق زنان و کودکان فعالیت می‌کرد.
آزادی؛ برابری؛ دموکراسی
Photo
زندان به‌مثابه ابزار سرکوب: از شنبه خونین قزلحصار تا تشدید خشونت سازمان‌یافته

در شرایطی که ایران با مجموعه‌ای از بحران‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، و حتی احتمال آغاز مجدد جنگ روبه‌روست و سطح نارضایتی عمومی به‌شدت افزایش یافته، تشدید برخورد با زندانیان سیاسی را نمی‌توان اقدامی مقطعی یا واکنشی صرف دانست. این روند بخشی از یک سیاست هدفمند و حساب‌شده برای محدودسازی کامل و سرکوب زندانیان سیاسی است؛ حتی در محیط‌هایی که به‌ظاهر تحت کنترل کامل حکومت‌اند، مانند زندان. در این منطق، زندان نه تنها محل نگهداری، بلکه ابزاری برای اعمال فشار روانی و جسمی، قطع ارتباط با جهان بیرون و جلوگیری از هرگونه فعالیت اعتراضی یا هماهنگی بین زندانیان محسوب می‌شود.

این خشونت آشکار بیش از آنکه نشانه اقتدار باشد، نشانه نگرانی و شکنندگی حاکمیت در مواجهه با مخالفان سیاسی است. وقتی حتی صدای زندانیِ محبوس تحمل نمی‌شود، پیام روشنی به جامعه ارسال می‌شود: ترس از اعتراض، حتی در کوچک‌ترین و محصورترین شکل آن. چنین اقداماتی نه امنیت پایدار به‌همراه دارد و نه سکوت مطمئن ایجاد می‌کند؛ بلکه شکاف میان حکومت و جامعه را عمیق‌تر کرده و اعتبار سیاسی جمهوری اسلامی را، چه در داخل و چه در سطح بین‌المللی، بیش از پیش فرسوده می‌سازد.

از منظر حقوق بشری، این اقدامات به‌روشنی نقض تعهدات بین‌المللی ایران است. طبق میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران به آن پیوسته، رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز با زندانیان ممنوع است. افزون بر آن، «قواعد نلسون ماندلا» به‌عنوان استاندارد سازمان ملل، بر حق برخورداری زندانیان از کرامت انسانی، مراقبت‌های درمانی و مصونیت از شکنجه تأکید دارد؛ اما شواهد اخیر نشان می‌دهد که این اصول به‌صورت سیستماتیک زیر پا گذاشته می‌شود.

در کمتر از دو هفته گذشته، دو نمونه بارز از این رویکرد قابل مشاهده بوده است:

۱. چهارم مرداد – «شنبه خونین قزلحصار»: در زندان قزلحصار، گارد ویژه به بند ۴ یورش برد و زندانیان سیاسی را به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار داد. شدت خشونت به حدی بود که آن را در ۳۷ سال گذشته کم‌سابقه دانسته‌اند. پس از این حمله، دو زندانی برای اجرای حکم اعدام منتقل شدند، ۱۷ نفر به سلول انفرادی فرستاده شدند و یک نفر نیز به زندان دیگری تبعید شد. یک هفته بعد، زندانیان انفرادی به بند اصلی بازگردانده شدند، در حالی که آثار جراحت و آسیب‌های جسمی بر بدنشان مشهود بود و همچنان تحت درمان قرار دارند. در همین فاصله، پرونده‌ جدیدی علیه احمدرضا حائری، زندانی سیاسی، گشوده شد که نشانگر استمرار سیاست سرکوب و تشدید فشار بر فعالان سیاسی حتی در حبس است.

۳. هفدهم مرداد – زندان تهران بزرگ:
مأموران قصد داشتند گروهی از زندانیان سیاسی را با دستبند و پابند به زندان اوین منتقل کنند.
مخالفت زندانیان با این اقدام، با واکنش
خشونت‌آمیز مأموران روبه‌رو شد . در جریان این تنش،هقت زندانی سیاسی محکوم به اعدام از سایر زندانیان جدا شده و به آنان گفته شد که به زندان
قزلحصار منتقل خواهند شد. با این حال، پس از گذشت چهار روز، هیچ اطلاعی از سرنوشت و وضعیت این افراد دردسترس نیست که موجبات نگرانی شدید خانواده و فعالین سیاسی، مدنی و حقوق بشری را در پی داشته است .

این دو رویداد، تصویری روشن از سیاست جاری ارائه می‌دهند: اعمال خشونت سازمان‌یافته و هدفمند برای خاموش کردن هرگونه اعتراض، حتی در فضایی که دیوارها و میله‌ها به‌خودی‌خود آزادی را سلب کرده‌اند. ترکیب ضرب‌وشتم، انتقال اجباری، و بی‌خبری از وضعیت محکومان به اعدام، نه تنها ابزار کنترل فیزیکی، بلکه سلاحی روانی برای ایجاد ترس و ناامیدی در میان زندانیان است. چنین روندی، نارضایتی را از بین نمی‌برد؛ بلکه آن را به شکلی عمیق‌تر و پایدارتر در بطن جامعه می‌کارد و زمینه را برای اعتراضات گسترده‌تر فراهم می‌سازد. این رویکرد، در عین حال، نقض فاحش اصول بنیادین حقوق بشر و تعهدات بین‌المللی ایران محسوب می‌شود و بر شکنندگی مشروعیت سیاسی حاکمیت می‌افزاید.

برگرفته از اینستاگرام مریم یحیوی، فعال مدنی و زندانی سیاسی سابق
انتقال امین کریمی، هنرمند و بازیگر تئاتر، به زندان ارومیه

روز دوشنبه ۲۰ مرداد ۱۴۰۴، امین کریمی معروف به «امینو»، هنرمند و بازیگر تئاتر اهل ارومیه، پس از اتمام مراحل بازجویی در بازداشتگاه اداره اطلاعات، به زندان مرکزی ارومیه منتقل شد.

به گفته یک منبع مطلع، او در مدت بازداشت از حق ملاقات با خانواده محروم بوده و تحت بازجویی قرار داشته است. کریمی پیش‌تر نیز در جریان خیزش انقلابی «ژن، ژیان، ئازادی» توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از یک ماه بازجویی آزاد شده بود.

آخرین اثر او، سریال «تاژدین و امینه»، با استقبال گسترده مخاطبان روبه‌رو شده بود.
امین کریمی روز سه‌شنبه ۱۰ تیر ۱۴۰۴، هنگام بازگشت از ترکیه در پایانه مرزی سرو ارومیه بازداشت شد. تاکنون هیچ اطلاع دقیقی درباره دلایل بازداشت و اتهامات مطرح‌شده علیه او منتشر نشده است.


پیشینه خبر👇👇


https://t.me/NA_BE_KAR_KOODAKAN/18062

#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی
#نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام_بچه_های_اکباتان
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
آزادی؛ برابری؛ دموکراسی
Photo
هشتاد و یکمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۴۹ زندان کشور برگزار شد

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» از تمامی مردم ایران و جهان می‌خواهد که در کنار خانواده‌های محکومان به اعدام ایستاده و با هر ابزار و امکانی که در اختیار دارند، علیه ماشین اعدام در ایران بپاخیزند.

هشتاد و یکمین هفته این کارزار روز سه‌شنبه ۲۱ مرداد ۱۴۰۴، با مشارکت گسترده زندانیان در ۴۹ زندان کشور برگزار شد. زندانیان در این زندان‌ها با شرکت در اعتصاب غذا، به ادامه موج اعدام‌ها و سرکوب‌های فزاینده اعتراض کردند.

بیانیه زندانیان شرکت‌کننده در کارزار:

> «در شرایطی که موج اعدام‌ها در ایران شدت یافته و سرکوب‌ها به اوج خود رسیده است، ما زندانیان شرکت‌کننده در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» اعلام می‌داریم که در هفته هشتاد و یکم این کارزار، در ۴۹ زندان کشور در اعتصاب غذا به سر می‌بریم.»



در بیانیه این هفته همچنین با اشاره به افزایش اجرای احکام اعدام، از خانواده‌های زندانیان محکوم به اعدام خواسته شده است که احکام اعدام فرزندان و بستگان خود را رسانه‌ای کرده و با تجمعات اعتراضی، صدای مخالفت خود را به گوش همگان برسانند.

انتقال مشکوک زندانیان محکوم به اعدام

در ادامه فشارها بر زندانیان سیاسی، اخیراً پنج زندانی سیاسی به نام‌های:

وحید بنی‌عامریان

پویا قبادی

بابک علی‌پور

اکبر (شاهرخ) دانشورکار

محمد تقوی


به‌صورت ناگهانی از زندان تهران بزرگ به زندان قزلحصار منتقل شده‌اند. این اقدام که سازمان عفو بین‌الملل نیز آن را محکوم کرده، نگرانی‌ها نسبت به اجرای قریب‌الوقوع احکام اعدام را افزایش داده است.

همچنین دو زندانی امنیتی به نام‌های بابک شهبازی و امید تباری مقدم، با خشونت و ضرب و شتم به همین زندان منتقل شده‌اند.

در گزارش‌های دیگر آمده است که عامر پرکی بلوچزهی، زندانی سیاسی بلوچ، برای اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی زندان زاهدان منتقل شده و جان او در خطر جدی قرار دارد.

آماری نگران‌کننده از اعدام‌ها در مرداد ۱۴۰۴

تنها در روز ۱۵ مرداد، بیست نفر در ایران اعدام شده‌اند. از آغاز ماه مرداد تاکنون، شمار اعدام‌شدگان از ۱۱۰ نفر فراتر رفته است؛ آماری که موجی از نگرانی و خشم در داخل و خارج کشور برانگیخته است.

صدای اعتراض در شهرها

در واکنش به صدور حکم اعدام برای دو برادر به نام‌های فاضل و مهران بهرامیان، کسبه و مردم شهر سمیرم با تعطیلی بازار و مغازه‌ها اعتراض خود را اعلام کرده و حمایت خود را از این خانواده‌ها نشان دادند.

فراخوان به خانواده‌ها:

در بیانیه این هفته، از خانواده‌های زندانیان محکوم به اعدام خواسته شده است:

۱. احکام اعدام فرزندان و بستگان خود را رسانه‌ای کنند و از مخفی نگه‌داشتن آن‌ها خودداری نمایند.
۲. با حضور در مکان‌های عمومی و تجمعات اعتراضی، صدای مخالفت خود را با این احکام غیرانسانی بلند کنند.

زندان‌هایی که در کارزار این هفته شرکت داشتند:

در هشتاد و یکمین هفته این کارزار، زندانیان در ۴۹ زندان زیر دست به اعتصاب غذا زده‌اند:

قزلحصار (واحد ۳ و ۴)، اوین، مرکزی کرج، فردیس کرج، تهران بزرگ، قرچک، خورین ورامین، چوبیندر قزوین، اهر، اراک، خرم‌آباد، یاسوج، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، سپیدار اهواز (زنان و مردان)، نظام شیراز، عادل‌آباد شیراز (زنان و مردان)، فیروزآباد فارس، زاهدان (زنان)، برازجان، رامهرمز، بهبهان، بم، یزد، کهنوج، طبس، مشهد، گنبدکاووس، قائمشهر، رشت (زنان و مردان)، رودسر، حویق تالش، ازبرم لاهیجان، دیزل‌آباد کرمانشاه، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، میاندوآب، مهاباد، بوکان، سقز، بانه، مریوان، سنندج و کامیاران.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» همچنان بر این باور است که تنها با قیام، ایستادگی، شجاعت و صدای جمعی می‌توان در برابر ماشین اعدام ایستاد و به این چرخه مرگ پایان داد.


#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی
#نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تداوم تجمعات اعتراضی خانواده‌های زندانیان سیاسی همزمان با هشتاد و یکمین هفته از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»

امروز، سه‌شنبه ۲۱ مرداد، در هشتاد و یکمین هفته از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، خانواده‌های زندانیان سیاسی محکوم به اعدام، بار دیگر با برگزاری تجمعات اعتراضی، فریاد اعتراض خود را در برابر سیاست مرگ‌محور جمهوری اسلامی بلند کردند.

در این تجمعات، خانواده‌ها با در دست داشتن تصاویر عزیزانشان، شعار «اعدام نکنید» سر دادند و خواستار لغو احکام اعدام عزیزانشان شدند.

#اعتصابات_سراسری
#نه_به_اعدام
بی‌خبری از وضعیت «#رامین_منصوری.»، شهروند بازداشت‌شده در لردگان

در حالی که چند روز از بازداشت «رامین منصوری .»، شهروند معترض اهل روستای بابامنصور در بخش خانمیرزای شهرستان لردگان (استان چهارمحال و بختیاری) می‌گذرد، خانواده‌اش همچنان از وضعیت سلامت و محل نگهداری او بی‌اطلاع هستند.

رامین، ۳۹ ساله، متأهل و پدر سه فرزند است. او به عنوان راننده ماشین‌های سنگین و جرثقیل فعالیت داشت و پیش از این نیز به دلیل حضور در تجمعات اعتراضی بازداشت شده بود. بنا به گفته یکی از آشنایان، پس از آزادی از بازداشت قبلی، دچار اختلالات روانی ناشی از داروهایی شد که در دوران حبس به او داده بودند.

در روزهای منتهی به بازداشت، این شهروند به دلیل فشار شدید اقتصادی، مشکلات معیشتی، و قطع آب و برق در محل سکونتش، دست به اعتراض زده بود. او ویدیوهایی اعتراضی با محتوای انتقادی خطاب به مسئولان جمهوری اسلامی در صفحه شخصی خود منتشر کرده بود.

چند روز بعد، نزدیک به ۵۰ نفر از نیروهای امنیتی با چهره‌های پوشیده و با به‌کارگیری خشونت، از جمله استفاده از گاز فلفل و ضرب‌وشتم، وارد منزل شخصی‌اش شده و او را بازداشت کردند.

#نه_به_زندان_شکنجه
طبق گزارش دریافتی، مسعود بی دریغ زندانی سیاسی محبوس در بند میثاق زندان لاکان در پی عدم آزادی از زندان، به رغم تودیع وثیقه، از سه روز پیش دست به اعتصاب غذا زده است.

بنا به این گزارش، در پی اعتصاب غذا، این زندانی سیاسی توسط مسئولان زندان به سلول انفرادی منتقل شده است‌.
دو تن  زندانیان محکوم به اعدام در بند میثاق زندان لاکان منوچهر فلاح و پیمان فرح‌آور در حمایت از مسعود بی دریغ دست به اعتصاب غذا زده‌اند.

مسعود بیدریغ بوکسور گیلانی، یکی از ورزشکاران برجسته این استان است که مقام نخست بوکس گیلان و رتبه سوم کشوری را در کارنامه خود دارد. او متولد سال ۱۳۵۸ است.

بیدریغ در شهریور ۱۴۰۳ با خشونت، توهین و تحقیر بازداشت شد و یک ماه را در بازداشتگاه اطلاعات و زندان لاکان رشت تحت بازجویی گذراند.

https://t.me/ToCeded/5787
مخالفت با آزادی مشروط #سرین_کرتیس

درخواست آزادی مشروط سرین کرتیس (#سرین_بدیعی)، معروف به «شاهزاده سرین»، شهروند دوتابعیتی ایرانی–نیوزیلندی محبوس در ندامتگاه مرکزی کرج، با مخالفت دادستان کرج رد شد.

این تصمیم در حالی اتخاذ شده که او مدت طولانی از محکومیت خود را سپری کرده و شرایط قانونی برای آزادی مشروط را داراست. مخالفت با آزادی مشروط او را باید بخشی از رویکرد سرکوب‌گرانه و بی‌رحمانه دستگاه قضایی جمهوری اسلامی نسبت به زندانیان سیاسی و عقیدتی دانست.

این اقدام، نه بر اساس عدالت، بلکه در ادامه‌ی سیاست فشار بر زندانیان و محروم کردن آنان از حقوق اولیه صورت گرفته است.

#سرین_کرتیس

#نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد

https://t.me/ToCeded/5788
زندان اوین؛ محرومیت عامدانه فرهاد حافظی سمنانی از درمان تخصصی

#فرهاد_حافظی_سمنانی (آزرم)، زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، با وجود مشکلات جدی قلبی و تأیید ضرورت درمان تخصصی از سوی بهداری زندان، همچنان از اعزام به بیمارستان و دسترسی به خدمات درمانی محروم مانده است.

به گفته یک منبع نزدیک به خانواده او، روز سه‌شنبه ۲۱ مرداد، آقای حافظی سمنانی با درد شدید در ناحیه قفسه سینه و دست چپ به بهداری منتقل شد. پزشکان پس از معاینه، علائم او را ناشی از ضربان بالای قلب و افتادگی دریچه قلب (پریکاردیت) تشخیص دادند. با وجود توصیه فوری برای اعزام به مراکز درمانی مجهز، مسئولان زندان تا این لحظه از انتقال او خودداری کرده‌اند.

محرومیت درمانی زندانیان، نقض آشکار حقوق بشر و مصداق شکنجه است. جان فرهاد حافظی سمنانی در خطر است.
#راحله_راحمی پور در بخش  ای سی یو بستری شد!

روز گذشته بعد از انتقال راحله راحمی پور به بیمارستان ورامین به دلیل تشخیص خطر خونریزی  داخلی به بیمارستان دیگری در پاکدشت  انتقال یافت و در بخش ای سی یو بیمارستان بستری شد.
در طی هفته های گذشته بارها خبر بیهوش شدن  راحله راحمی را از زندان داشته ایم .
تکرار بیهوش شدن وی در شرایط جهنمی زندان  قرچک ورامین بیشتر شد اما مسئولین با بی توجهی و حتی گذاشتن شرط پابند و دستبد برای اعزام وی به بیمارستان عملا مسبب شرایط کنونی هستند.
راحله راحمی پور زندانی سیاسی دادخواه ۷۴ ساله با داشتن تومور مغزی و بیماری قلبی عروقی بیش از دو سال است که به جرم دادخواهی در زندان محبوس است.


لینک مرتبط👇👇👇


https://t.me/behnima/66264


#نه_به_شکنجه_نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد
بازداشت یک فعال مدنی اهل مهاباد توسط نیروهای امنیتی

شامگاه سه‌شنبه ۲۱ مردادماه ۱۴۰۴، #فرهادرنجبر، فعال مدنی ۴۸ ساله اهل #مهاباد، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.

بر پایه گزارش‌های رسیده، این بازداشت بدون ارائه هرگونه حکم قضایی و با رفتار خارج از روال قانونی صورت گرفته است.

تا لحظه تنظیم این گزارش، اطلاعاتی دقیق از دلایل بازداشت یا اتهامات احتمالی علیه این شهروند در دسترس نیست. خانواده و نزدیکان وی نیز از سرنوشت و محل نگهداری او ابراز بی‌اطلاعی کرده‌اند.

افزایش فشارها بر فعالان مدنی و سیاسی در مناطق کردنشین، نگرانی‌ها نسبت به نقض حقوق اولیه شهروندان را بیش از پیش برجسته کرده است.

https://t.me/behnima/66296
#اعتصابات_سراسری
#ژن_ژیان_ئازادی
#نه_به_اعدام
#زندانی_سیاسی_آزاد_باید_گردد