" لِایِّ الاُ مُورِاِلیکَ اَشکُواوَلِما
مِنها اَضِجُّ وَابکی"
🍂
همیشه سخت بوده و هست ...
گاهی صبر کردن می شود دردآورترین لحظات زندگی یک آدم ، گاهی ظرف واندازه قلب انسان طاقت این حجم سختی را ندارد
گاهی دل میشکند ،آدم کم می آورد ، انتظار و چشم به راه بودن گاهی از خود مصیبت هم دشوار تر می شود .
برای کسی که به انتظار نشسته دنیا
می شود جهنمی که از درون می سوزاندت و رخ نشان نمی دهد
گاهی در میان این حجم ناامیدی خدا هم دستان انسان را در کوره راه های بی پناهی رها می کند ، رها می کند که بشکند انسان را ، که ویران کند خواسته های دل را ، روزهایی می رسد که آدم احساس می کند به انتها می رسد ، که دل آنقدر می سوزد که بزرگی حرمت اشک های انسان هم یارای آرام کردنش را ندارد
گاهی صبر بر ابتلا و امتحان های خدا می شود محال ترین اتفاق زندگی ما آدم ها ...
گاهی هم ظرف دلمان پر می شود و بندبند وجودمان غرق شکایت می شود
گاهی هم ترس برم می دارد که بریزد ، بریزد آبروی نداشته من و آنچه که تو اسمش را گذاشته ای ایمان
بریزد و من بمانم و یک دنیای
ترسه از نداشتنت ...
@tnarr
مِنها اَضِجُّ وَابکی"
🍂
همیشه سخت بوده و هست ...
گاهی صبر کردن می شود دردآورترین لحظات زندگی یک آدم ، گاهی ظرف واندازه قلب انسان طاقت این حجم سختی را ندارد
گاهی دل میشکند ،آدم کم می آورد ، انتظار و چشم به راه بودن گاهی از خود مصیبت هم دشوار تر می شود .
برای کسی که به انتظار نشسته دنیا
می شود جهنمی که از درون می سوزاندت و رخ نشان نمی دهد
گاهی در میان این حجم ناامیدی خدا هم دستان انسان را در کوره راه های بی پناهی رها می کند ، رها می کند که بشکند انسان را ، که ویران کند خواسته های دل را ، روزهایی می رسد که آدم احساس می کند به انتها می رسد ، که دل آنقدر می سوزد که بزرگی حرمت اشک های انسان هم یارای آرام کردنش را ندارد
گاهی صبر بر ابتلا و امتحان های خدا می شود محال ترین اتفاق زندگی ما آدم ها ...
گاهی هم ظرف دلمان پر می شود و بندبند وجودمان غرق شکایت می شود
گاهی هم ترس برم می دارد که بریزد ، بریزد آبروی نداشته من و آنچه که تو اسمش را گذاشته ای ایمان
بریزد و من بمانم و یک دنیای
ترسه از نداشتنت ...
@tnarr
🍂
حرفهایی هست برای گفتن
که اگر گوشی نبود نمیگوییم
و حرفهایی هست برای نگفتن،
حرفهایی که هرگز سر به ابتذالِ گفتن
فرود نمیآرند..
حرفهایی شگفت، زیبا و اهورایی همینهایند و سرمایهٔ ماوراییِ هرکسی به اندازهٔ حرفهاییست که برای نگفتن دارد
حرفهای بیتاب و طاقتفرسا که همچون زبانههای آتشند.. و کلماتش هر یک انفجاری را به بند کشیدهاند..
کلماتی که پارههای بودنِ آدمیند.
اینان همواره در جستجوی مخاطبِ خویشند،
اگر یافتند، یافته میشوند
و در صمیمِ وجدانِ او آرام میگیرند.
و اگر مخاطب خویش را نیافتند، نیستند،
و اگر او را گم کردند، روح را از درون به آتش میکشند و دَمادَم، حریقهای دهشتناکِ عذاب برمیافروزند...
#علی_شریعتی
@tnarr
حرفهایی هست برای گفتن
که اگر گوشی نبود نمیگوییم
و حرفهایی هست برای نگفتن،
حرفهایی که هرگز سر به ابتذالِ گفتن
فرود نمیآرند..
حرفهایی شگفت، زیبا و اهورایی همینهایند و سرمایهٔ ماوراییِ هرکسی به اندازهٔ حرفهاییست که برای نگفتن دارد
حرفهای بیتاب و طاقتفرسا که همچون زبانههای آتشند.. و کلماتش هر یک انفجاری را به بند کشیدهاند..
کلماتی که پارههای بودنِ آدمیند.
اینان همواره در جستجوی مخاطبِ خویشند،
اگر یافتند، یافته میشوند
و در صمیمِ وجدانِ او آرام میگیرند.
و اگر مخاطب خویش را نیافتند، نیستند،
و اگر او را گم کردند، روح را از درون به آتش میکشند و دَمادَم، حریقهای دهشتناکِ عذاب برمیافروزند...
#علی_شریعتی
@tnarr
🍂
در این دنیا چیز های بسیاری هست که عقل من درکش نمی کند ، مثل همین قطعه که محمد عبدالرحمن آن را خوانده ، در کنار صدای شر شر باران روی سقف خانه ،که تمام درد و غصه آدم را زنده می کند، دلتنگی های یک عصر بارانی برای هیچ عاقلی قابل فهم نیست ، اصلا بعضی چیز ها در این عالم برای نفهمیدن است ، کدام زبان و کلمه ای قدرت بیان زخم دل انسان را دارد ؟ میبینی جانم...
ما آنقدر درد داریم که عقل عاجز است از درمانش ، عشق و محبت را عقل نمی فهمد
نداشتن را نمی فهمد ، سوختن را نمی فهمد
عقل برای یک آدم دیوانه زیادیست
تمام آنچه که انسان باید بداند و درک کند
با دل میسر می شود ، آدم های عاشق با دلشان زنده اند ، این را می دانم ، که اگر دل نبود ، انسان انسان نبود ، «یک تکه خاک محاسبه گر»
ما دیوانه ها با دلمان زنده ایم ..
@tnarr
در این دنیا چیز های بسیاری هست که عقل من درکش نمی کند ، مثل همین قطعه که محمد عبدالرحمن آن را خوانده ، در کنار صدای شر شر باران روی سقف خانه ،که تمام درد و غصه آدم را زنده می کند، دلتنگی های یک عصر بارانی برای هیچ عاقلی قابل فهم نیست ، اصلا بعضی چیز ها در این عالم برای نفهمیدن است ، کدام زبان و کلمه ای قدرت بیان زخم دل انسان را دارد ؟ میبینی جانم...
ما آنقدر درد داریم که عقل عاجز است از درمانش ، عشق و محبت را عقل نمی فهمد
نداشتن را نمی فهمد ، سوختن را نمی فهمد
عقل برای یک آدم دیوانه زیادیست
تمام آنچه که انسان باید بداند و درک کند
با دل میسر می شود ، آدم های عاشق با دلشان زنده اند ، این را می دانم ، که اگر دل نبود ، انسان انسان نبود ، «یک تکه خاک محاسبه گر»
ما دیوانه ها با دلمان زنده ایم ..
@tnarr
🍂
با دلتنگی ات، مرا بیتاب نکن؛ و با بیتابی ات مرا دلتنگ!تو تکیه گاه منی، تکیه گاه اگر محکم نباشد، تکیه بی معنی است. با قلبت احساس کن؛ اما با قلبت فکر نکن. بگذار کمی دیگر هم تحمل کنیم؛ همانطور که صدها سال تحمل کرده ایم. غذای نیم پخته از خام بدتر است؛ زیرا خام، فریب نمی دهد! اما نیم پخته می فریبد.
پس کمکم کن تا پخته بازگردم...
#نادر_ابراهیمی
📙آتش بدون دود
@tnarr
با دلتنگی ات، مرا بیتاب نکن؛ و با بیتابی ات مرا دلتنگ!تو تکیه گاه منی، تکیه گاه اگر محکم نباشد، تکیه بی معنی است. با قلبت احساس کن؛ اما با قلبت فکر نکن. بگذار کمی دیگر هم تحمل کنیم؛ همانطور که صدها سال تحمل کرده ایم. غذای نیم پخته از خام بدتر است؛ زیرا خام، فریب نمی دهد! اما نیم پخته می فریبد.
پس کمکم کن تا پخته بازگردم...
#نادر_ابراهیمی
📙آتش بدون دود
@tnarr
🍂
من خواب آن ستاره ی قرمز را
وقتی که خواب نبودم دیده ام
کسی میآید
کسی میآید
کسی دیگر
کسی بهتر
کسی که مثل هیچکس نیست
مثل پدر نیست
مثل انسی نیست
مثل یحیی نیست
مثل مادر نیست
و مثل آن کسی است که باید باشد...
#اوخواهدآمد
@tnarr
من خواب آن ستاره ی قرمز را
وقتی که خواب نبودم دیده ام
کسی میآید
کسی میآید
کسی دیگر
کسی بهتر
کسی که مثل هیچکس نیست
مثل پدر نیست
مثل انسی نیست
مثل یحیی نیست
مثل مادر نیست
و مثل آن کسی است که باید باشد...
#اوخواهدآمد
@tnarr
🍂
ما، در هیچ حال، قلب هایمان خالی از غم نخواهد شد؛
چرا که غم، ودیعه یی ست طبیعی که ما را پاک نگه می دارد .
انسان های بی اندوه،
به معنای متعالی کلمه،
هرگز " انسان " نبوده اند و نخواهند بود.
از این صافی انسان ساز نترس
📙 #نادر_ابراهیمی
@tnarr
ما، در هیچ حال، قلب هایمان خالی از غم نخواهد شد؛
چرا که غم، ودیعه یی ست طبیعی که ما را پاک نگه می دارد .
انسان های بی اندوه،
به معنای متعالی کلمه،
هرگز " انسان " نبوده اند و نخواهند بود.
از این صافی انسان ساز نترس
📙 #نادر_ابراهیمی
@tnarr