🍂
کاش بجای این همه تمرکزمان بر روی
اعمال و رفتار های دیگران ،نگاه مان به خودمان بود
کاش هر روز یقه خودمان را بگیریم
که چرا بندگان تو را قضاوت کرده ایم
تهمت زده ایم و دروغ بسته ایم
ما که نه چیزی می دانیم
نه جای ان ها بوده ایم،
نه جای تو هستیم که اگاه به دل هاباشیم
کاش ،همه سخت گرفتن ها را
ها به خودمان باشد، کاش مخاطب تمام سرزنش ها و قضاوت ها خودمان باشیم
وجود خودمان را بسازیم
نفس و روح خودمان را تربیت کنیم
این ها که درست شد
امور زندگیمان هم درست می شود
دلمان ارام می شود...
وظیفه ما تنها دوست داشتن بندگان خداست
فقط بخاطر خود خدا ...نه بهشت و نه جهنم
وقتی همه وجودمان الی الله شد
دلمان هم لایق وصال می شود
اسم را گذاشته اند اخلاص
ولی بیشتر خلاص شدن است
خلاصی از دست خودمان ...
@tnarr 🌿
کاش بجای این همه تمرکزمان بر روی
اعمال و رفتار های دیگران ،نگاه مان به خودمان بود
کاش هر روز یقه خودمان را بگیریم
که چرا بندگان تو را قضاوت کرده ایم
تهمت زده ایم و دروغ بسته ایم
ما که نه چیزی می دانیم
نه جای ان ها بوده ایم،
نه جای تو هستیم که اگاه به دل هاباشیم
کاش ،همه سخت گرفتن ها را
ها به خودمان باشد، کاش مخاطب تمام سرزنش ها و قضاوت ها خودمان باشیم
وجود خودمان را بسازیم
نفس و روح خودمان را تربیت کنیم
این ها که درست شد
امور زندگیمان هم درست می شود
دلمان ارام می شود...
وظیفه ما تنها دوست داشتن بندگان خداست
فقط بخاطر خود خدا ...نه بهشت و نه جهنم
وقتی همه وجودمان الی الله شد
دلمان هم لایق وصال می شود
اسم را گذاشته اند اخلاص
ولی بیشتر خلاص شدن است
خلاصی از دست خودمان ...
@tnarr 🌿
ما که عاشق نشده بودیم
ما که درست و حسابی دل بستن را یاد نگرفتیم
کسی که به ما یاد نداده بود
کوچکتر که بودیم عاشق پدر و مادر مان بودیم
اما ناگهان بزرگ شدیم ،
دیدیم
بی جهت دل هایمان تنگ می شود
درد میگیرد
و بی قراری اش تمامی ندارد
دل نبستن را که کسی یادمان نداد
بی تابی را که کسی یادمان نداد
هیچ کس ،هیچ چیزی را به ما یاد نداد
ما بزرگ و بزرگ تر شدیم
و دل هایمان را هربار یکی صاحب می شد
فکر می کردیم ، عاشقی همین چیز هاست
اما حالا...
حالا که تو را دیده ام
تو را دیدم ام و خیلی های دیگر را نمی بینم
حالا که دل فقط برای تو تنگ می شود
حالا که یک گوشه ی بزرگ این دل کوچک در نبودت میسوزد
حالا دیگر فهمیده ام یکی هست
که قرار بی قراری هایمان هست
ارام جان اشفته ماست
یکی هست که عاشقتر از ماست
انیس و همدم دل های ماست
عاشقی را یاد می دهد
دل بستن را یاد می دهد...
@tnarr 🍂
ما که درست و حسابی دل بستن را یاد نگرفتیم
کسی که به ما یاد نداده بود
کوچکتر که بودیم عاشق پدر و مادر مان بودیم
اما ناگهان بزرگ شدیم ،
دیدیم
بی جهت دل هایمان تنگ می شود
درد میگیرد
و بی قراری اش تمامی ندارد
دل نبستن را که کسی یادمان نداد
بی تابی را که کسی یادمان نداد
هیچ کس ،هیچ چیزی را به ما یاد نداد
ما بزرگ و بزرگ تر شدیم
و دل هایمان را هربار یکی صاحب می شد
فکر می کردیم ، عاشقی همین چیز هاست
اما حالا...
حالا که تو را دیده ام
تو را دیدم ام و خیلی های دیگر را نمی بینم
حالا که دل فقط برای تو تنگ می شود
حالا که یک گوشه ی بزرگ این دل کوچک در نبودت میسوزد
حالا دیگر فهمیده ام یکی هست
که قرار بی قراری هایمان هست
ارام جان اشفته ماست
یکی هست که عاشقتر از ماست
انیس و همدم دل های ماست
عاشقی را یاد می دهد
دل بستن را یاد می دهد...
@tnarr 🍂
🍂
در کشاکش تمام سختی و کم آوردن هایی
که زندگی برایمان رقم می زند
هیچگاه اسیرعظمت درد و غمی مباش
که خدای تو از تمام آنچه که دلت را آزرده می کند بزرگتر است ...
کاری هست که برای او دشوار باشد؟
اگر سختی و دردی سراغمان را میگیرد
شاید قرار است این دردها بزرگمان کند
شاید هم مسیر دل بریدن از دلبستگی هایمان
به این شیوه باید رقم خورد .
شاید هم …
نمیدانم
اما این را خوب می دانم
که هیچ عاشقی برای محبوبش بد نمی خواهد
و آیا عاشقی بزرگ تر از خدا هست؟ ...
@Tnarr
در کشاکش تمام سختی و کم آوردن هایی
که زندگی برایمان رقم می زند
هیچگاه اسیرعظمت درد و غمی مباش
که خدای تو از تمام آنچه که دلت را آزرده می کند بزرگتر است ...
کاری هست که برای او دشوار باشد؟
اگر سختی و دردی سراغمان را میگیرد
شاید قرار است این دردها بزرگمان کند
شاید هم مسیر دل بریدن از دلبستگی هایمان
به این شیوه باید رقم خورد .
شاید هم …
نمیدانم
اما این را خوب می دانم
که هیچ عاشقی برای محبوبش بد نمی خواهد
و آیا عاشقی بزرگ تر از خدا هست؟ ...
@Tnarr
آنجای «دوستداشتن»، آنجای «خیلی دوستداشتن» را دوست دارم که به معامله میاندازدت. که وادارت میکند داشتههایت را یکییکی بدهی بلکه قدمی نزدیکتر شوی. آنجا که داشتههای کوچک را دادهای و نوبت به داشتههای بزرگ رسیده، آنجا که عقل جلو میآید و عرض اندام میکند. آنجا که عقلِ حسابگرِ مدعی فکر میکند عددی هست برای خودش و هنوز ندانسته که نیست. آنجای دوستداشتن که دل، همهی داشتهها را سرِ دست میگیرد،به عقل تنهای میزند و میراندش. آنجا که با همین تنه، عقل را مست میکند، مست میکند، از هوش و حسابگری میاندازد. و عقل تا هشیار شود، دل همهی داشتهها را فروخته و هزار فرسخ رفته...
@tnarr 🍂
@tnarr 🍂
تینار
Video
قلبُ المؤمنِ بَین اِصبعی مِن
اَصابعِ الرّحمن
🍂
قلب مؤمن میانِ سرانگشتهای خدا میچرخد.
شاید حتّی خیلی وقتها خدا را با همین چرخشهای قلبم شناخته باشم. همین دگرگونیهایِ دلم.
البته که قلبِ همه دستِ خداست. قلب اهالیِ کفر هم. مثلاً گفته است که توی قلبِ کافرها نسبت به سپاهِ ایمان، ترس و وحشت میاندازد؛گفته که به دلِ بعضیها مهر میزند، قفل میزند، دیگر حتّی قدرت فهم و دریافت را از قلبشان میگیرد؛
اصلاً خدا حائل است میان آدم و قلبش؛اما حسابِ هر کس که بیاید و وارد زمرهی ایمان بشود فرق دارد. خدا قلبش را هدایت میکند. کششهای قلبیاش را راه میبرَد. مبدأ میل آدم را دست میگیرد و عوض میکند؛ وَ مَن یُؤمن بِالله یَهد قلبه. آن وقت، قلب، دیگر خودسر و هرزهگرد نیست.
یک جاهایی قلب آدم را- وقتی مؤمن باشد و راهش راست باشد- محکم نگه میدارد که از هم نپاشد. خداست که ربط میزند به دل.
خلاصه اینکه یک کارگردانیِ بیرقیبی میکند توی عرصهی قلب. کسی هم از پسش برنمیآید. حتّی اگر بنا به الفتی باشد، خداست که بین دل آدم و دل دیگری یا دلهای دیگری الفت میاندازد؛ و اَلّف بین قلوبهم. این دیگر از آن شاهکارهاست که فقط کارِ خودِ خداست. به قول خودش اگر همهی زمین را هم انفاق کنید و من نخواهم، بین دلها الفت نمیافتد؛
کارِ ما این وسط شاید فقط این باشد که کثیفیها را از قلبمان بیرون بریزیم، بعد هم بهرهمان را از ایمان زیاد کنیم،بلکه قلبمان را بیشتر راه ببرد.میان سرانگشتهای خودش به خوبیها بچرخاند؛ به محبتها و الفتهای نورانی...
@Tnarr
اَصابعِ الرّحمن
🍂
قلب مؤمن میانِ سرانگشتهای خدا میچرخد.
شاید حتّی خیلی وقتها خدا را با همین چرخشهای قلبم شناخته باشم. همین دگرگونیهایِ دلم.
البته که قلبِ همه دستِ خداست. قلب اهالیِ کفر هم. مثلاً گفته است که توی قلبِ کافرها نسبت به سپاهِ ایمان، ترس و وحشت میاندازد؛گفته که به دلِ بعضیها مهر میزند، قفل میزند، دیگر حتّی قدرت فهم و دریافت را از قلبشان میگیرد؛
اصلاً خدا حائل است میان آدم و قلبش؛اما حسابِ هر کس که بیاید و وارد زمرهی ایمان بشود فرق دارد. خدا قلبش را هدایت میکند. کششهای قلبیاش را راه میبرَد. مبدأ میل آدم را دست میگیرد و عوض میکند؛ وَ مَن یُؤمن بِالله یَهد قلبه. آن وقت، قلب، دیگر خودسر و هرزهگرد نیست.
یک جاهایی قلب آدم را- وقتی مؤمن باشد و راهش راست باشد- محکم نگه میدارد که از هم نپاشد. خداست که ربط میزند به دل.
خلاصه اینکه یک کارگردانیِ بیرقیبی میکند توی عرصهی قلب. کسی هم از پسش برنمیآید. حتّی اگر بنا به الفتی باشد، خداست که بین دل آدم و دل دیگری یا دلهای دیگری الفت میاندازد؛ و اَلّف بین قلوبهم. این دیگر از آن شاهکارهاست که فقط کارِ خودِ خداست. به قول خودش اگر همهی زمین را هم انفاق کنید و من نخواهم، بین دلها الفت نمیافتد؛
کارِ ما این وسط شاید فقط این باشد که کثیفیها را از قلبمان بیرون بریزیم، بعد هم بهرهمان را از ایمان زیاد کنیم،بلکه قلبمان را بیشتر راه ببرد.میان سرانگشتهای خودش به خوبیها بچرخاند؛ به محبتها و الفتهای نورانی...
@Tnarr
🍂
بعضی ها چقدر شبیه اند
شبیه به او...
حرف هایشان
نگاه ، باورها و اعتقادشان
آرامش حضورشان
بی محابا دل میبندیم به آن ها
از این که اینقدر خوب اند
پاک اند ، نورانی اند
هرچقدر هم خودمان بد باشیم و غرقه آلودگی
اما اسیر بند پاکی می شویم
یکجایی در درون دلمان دوستشان دارد
بدترین آدم زمین هم باشی
باز در مقابل خوبی ناتوانی
نمی توانی دل نبندی
نمی توانی دوست نداشته باشی
ما هرچقدر هم بد شویم
اما خدا در دل ماست
ما عاجزیم و ناتوان
که بتوانیم خدا را دوست نداشته باشیم
انسان ذاتا دچار است و مبتلا
مبتلای به خدا...
@Tnarr
بعضی ها چقدر شبیه اند
شبیه به او...
حرف هایشان
نگاه ، باورها و اعتقادشان
آرامش حضورشان
بی محابا دل میبندیم به آن ها
از این که اینقدر خوب اند
پاک اند ، نورانی اند
هرچقدر هم خودمان بد باشیم و غرقه آلودگی
اما اسیر بند پاکی می شویم
یکجایی در درون دلمان دوستشان دارد
بدترین آدم زمین هم باشی
باز در مقابل خوبی ناتوانی
نمی توانی دل نبندی
نمی توانی دوست نداشته باشی
ما هرچقدر هم بد شویم
اما خدا در دل ماست
ما عاجزیم و ناتوان
که بتوانیم خدا را دوست نداشته باشیم
انسان ذاتا دچار است و مبتلا
مبتلای به خدا...
@Tnarr
🍂
گاهی با خودم می گویم کاش اینقدر تنها نبودم ، کاش همیشه کنارم تو را داشتم ، کاش دلت کمی بیشتر به حالم می سوخت ، کاش این دلتنگی و بی قراری از دوری ات روزی تمام شود ، گاهی دلم به غیر تو ، از همه
از هرچه که هست ، از هر که مهری در پستوی دلم جای دارد ، از هرکه دوستش داشته ام و عزیز بوده برایم بریده می شود ، خسته از همه ...
گاهی دلم از این دنیا با تمام دوست داشتنی هایش و دلبستگی های زمینی ، فقط تو را می خواهد
آنقدر که خودت را از آسمان به من برسانی و چشمانم را به نگاهت بند زنی ، و من تابخواهم درد دلم را با تو نجوا کنم ، بگویی همه اش را خودم می دانم
گاهی دلم می خواهد سرم را به آغوشت نزدیک کنم و تو هم با دستان مهربانت مرا میان بازوان گرمت بپذیری ، گاهی انقدر خسته و ناتوان میشوم که مرگ هم از تسکینم عاجز می شود
معنای درد دچار شدن را هر آنکه دلبسته ات شده می فهمد ، هر آن که بی کسی و غربت را چشیده ...
هر آنکه دوستت داشته و کسی را نداشته تا برایش از درد دوری ات بگوید ، کسی که دلتنگی هایش را پناهی نیست ، دوستی نیست که آرامش کند
یاری که دریابد در دلت چه آشوبیست
حجم این غربت و تنهایی را فقط من می دانم وتویی که دلم را مبتلا کرده ای...
گاهی آنقدر خسته از خودم می شوم که
دلم می خواهد خودم را به تو بسپارم
اینکه دستانم را خودت بگیری ،بگیری و مرا جدا کنی از این همه درد و بی قراری
دست مرا بگیری و ببری پیش خودت
که اگر زمین هم عاجزانه تمنایم را کرد
تو در جوابش بگویی ، این مجنون را
برای دلخودم می خواهم
که آنقدر تنها شویم که غیر از تو کسی نباشد برایم
که مرا ببری
ببری آن جا که بودنت تمام نمی شود ...
@Tnarr
گاهی با خودم می گویم کاش اینقدر تنها نبودم ، کاش همیشه کنارم تو را داشتم ، کاش دلت کمی بیشتر به حالم می سوخت ، کاش این دلتنگی و بی قراری از دوری ات روزی تمام شود ، گاهی دلم به غیر تو ، از همه
از هرچه که هست ، از هر که مهری در پستوی دلم جای دارد ، از هرکه دوستش داشته ام و عزیز بوده برایم بریده می شود ، خسته از همه ...
گاهی دلم از این دنیا با تمام دوست داشتنی هایش و دلبستگی های زمینی ، فقط تو را می خواهد
آنقدر که خودت را از آسمان به من برسانی و چشمانم را به نگاهت بند زنی ، و من تابخواهم درد دلم را با تو نجوا کنم ، بگویی همه اش را خودم می دانم
گاهی دلم می خواهد سرم را به آغوشت نزدیک کنم و تو هم با دستان مهربانت مرا میان بازوان گرمت بپذیری ، گاهی انقدر خسته و ناتوان میشوم که مرگ هم از تسکینم عاجز می شود
معنای درد دچار شدن را هر آنکه دلبسته ات شده می فهمد ، هر آن که بی کسی و غربت را چشیده ...
هر آنکه دوستت داشته و کسی را نداشته تا برایش از درد دوری ات بگوید ، کسی که دلتنگی هایش را پناهی نیست ، دوستی نیست که آرامش کند
یاری که دریابد در دلت چه آشوبیست
حجم این غربت و تنهایی را فقط من می دانم وتویی که دلم را مبتلا کرده ای...
گاهی آنقدر خسته از خودم می شوم که
دلم می خواهد خودم را به تو بسپارم
اینکه دستانم را خودت بگیری ،بگیری و مرا جدا کنی از این همه درد و بی قراری
دست مرا بگیری و ببری پیش خودت
که اگر زمین هم عاجزانه تمنایم را کرد
تو در جوابش بگویی ، این مجنون را
برای دلخودم می خواهم
که آنقدر تنها شویم که غیر از تو کسی نباشد برایم
که مرا ببری
ببری آن جا که بودنت تمام نمی شود ...
@Tnarr