✌🏻 ۳ خرداد، آزادسازی خرمشهر

📚
با پایان یافتن سی‌وششمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران، برگ زرینی دیگر در دفتر تلاش‌های فرهنگی مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (س) رقم خورد؛ روزهایی سرشار از دیدار، گفت‌وگو و تبادل اندیشه در پرتو نام و سیره حضرت امام خمینی (س)؛ احیاگر دین، مفسر حکمت سیاسی اسلام و طلایه‌دار بیداری امت.

از حضور گرم و صمیمانه شما فرهیختگان، اندیشمندان، پژوهشگران و عموم علاقه‌مندان که با قدم‌های اندیشه‌ورز و نگاه‌های پرسش‌گر خود، طراوت‌بخش این مسیر نورانی شدید، صمیمانه سپاسگزاریم. امید آن‌که این همراهی، آغازی باشد بر فصل‌های نوین در تبیین و نشر گفتمان امام خمینی (س)؛ گفتمانی زنده، تحول‌آفرین و ریشه‌دار در عمق فرهنگ و هویت این سرزمین.

@khomeiniicpikw

#کافه_گفتگو 📝
انجمن علمی دانشجویی علوم شناختی رسانه دانشگاه برگزار می‌کند:

موضوع جعبه ابزار زبان در خدمت رسانه


📅 زمان: شنبه ۱۰ خرداد
ساعت ۱۲:۳۰

🏛 مکان: طبقه اول روبروی سلف


👥 با حضور دانشجویان و اساتید محترم
🎤 گفتگوی تعاملی + پرسش و پاسخ
═════════════════
#انجمن_علمی_دانشجویی
#مدیریت_فرهنگی_دانشجویی

💠دانشگاه جامع انقلاب اسلامی💠

🌐https://eitaa.com/D_F_EngelabEslami_uni

📚این ترم در کنار عزیزان حقوق قانون‌گذاری مقطع کارشناسی ارشد، لحظات بسیار خوبی داشتم.
این نگاه جدی به حقوق قانون‌گذاری و پارلمان برایم بسیار روشن است و نوید اتفاق‌های خوبی را در آینده می‌دهد.
بهتون افتخار می‌کنم.💟
#زبان‌شناسی_قانون

@tina_ch_amin

🖤 امامِ مردم
امام خمینی (ره) یک حقیقت همیشه زنده است.

@tina_ch_amin

«جعبه‌ابزار زبان در خدمت رسانه»

نشست علمی-دانشجویی «جعبه‌ابزار زبان در خدمت رسانه» با هدف بررسی ابعاد شناختی زبان در فرآیند روایت‌سازی رسانه‌ای، با حضور جمعی از دانشجویان و علاقه‌مندان حوزه‌های علوم شناختی، ارتباطات و مطالعات رسانه برگزار شد.

در این نشست صمیمانه، زبان نه صرفاً به‌عنوان ابزاری برای انتقال پیام، بلکه به‌مثابه سازوکاری شناختی برای تولید معنا، جهت‌دهی به افکار عمومی و بازتعریف واقعیت‌های اجتماعی مورد تحلیل قرار گرفت.

محتوای نشست مبتنی بر رویکردی میان‌رشته‌ای بود که میان یافته‌های علوم شناختی و نظریات رسانه پیوند برقرار می‌کرد. در این نشست سعی شد با اتکا به شواهد زبانی و رسانه‌ای، به تبیین سازوکارهایی پرداخته بشود که از طریق آن‌ها استعاره‌ها، چارچوب‌ها، پیش‌فرض‌ها و بازی‌های معنایی در خدمت ساخت روایت قرار می‌گیرند.

از موارد مهمی که در این سلسله مباحث می‌شود به آن پرداخت عبارتند از:
• تحلیل نقش استعاره‌های مفهومی در شکل‌گیری گفتمان‌های سیاسی و اجتماعی
• بررسی قدرت چارچوب‌بندی در تمایزگذاری‌های معنایی
• تبیین نحوه‌ی تأثیر پیش‌فرض‌های زبانی بر ادراک مخاطب پیش از ورود به گفت‌وگو
• واکاوی عملکرد رسانه در جهت‌دهی به توجه از طریق تأکید، حذف و برجسته‌سازی عناصر خاص
• ارائه‌ی الگوهایی برای استفاده آگاهانه و استراتژیک از ابزارهای زبانی در طراحی روایت

در نهایت، بر این نکته تأکید شد که ذهن انسان جهان را بی‌واسطه درک نمی‌کند، بلکه آن را بر پایه‌ی ساختارهای ذهنی و زبانی می‌سازد. بر همین اساس، روایت رسانه‌ای نیز نه بازتاب واقعیت، بلکه محصول سازوکارهایی زبانی است که واقعیت را صورت‌بندی می‌کنند.

نشست «جعبه‌ابزار زبان در خدمت رسانه» به کوشش اعضای انجمن علمی رشته «علوم‌شناختی و رسانه» دانشگاه جامع انقلاب اسلامی در راستای تبیین علمی و تحلیلی پیوند میان زبان، شناخت و قدرت در بستر رسانه‌های معاصر و آشنایی اولیه دانشجویان با این مفاهیم مهم، انجام شد.


@tina_ch_amin

📚 این هم از عکس پایان‌ترم با عزیزانِ حال خوب‌کنِ رشته
«علوم شناختی و رسانه» مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه جامع انقلاب اسلامی.

یک رشته جذاب با مجموعه‌ای از درس‌های بینارشته‌ای و کاربردی.
تک‌تک این عزیزان آینده‌ای روشن در این حیطه دارند ان‌شاءالله.
بهتون افتخار می‌کنم💟

دو درس #زبانشناسی_شناختی و #تحلیل_شناختی_گفتمان از درس‌های بسیار مهم و کاربردی برای اهل رسانه هستند که توصیه می‌کنم در برنامهٔ آموزشی به روز شدهٔ رشته‌هایی از این دست حتماً گنجانده شود.

@tina_ch_amin

«خیلی بی‌حیا بود»
🖤
#ابتذال_مفهومی

@tina_ch_amin

🖤«همه شهر ایران جگر خسته‌اند» 🇮🇷

«این رجل فاجری که خون عزیز ما را به زمین ریخت، تأیید کرد دین خدا را. یعنی خدا‌‎ ‌‏دین خودش را به او تأیید کرد. با ریختن خون عزیز ما، تأیید شد انقلاب ما. این انقلاب‌‎ ‌‏باید زنده بماند، این نهضت باید زنده بماند، و زنده ماندنش به این خونریزیهاست.‌‎ ‌‏بریزید خونها را؛ زندگی ما دوام پیدا می کند. بکُشید ما را؛ ملت ما بیدارتر می شود. ما از‌‎ ‌‏مرگ نمی ترسیم؛ و شما هم از مرگ ما صرفه ندارید. دلیل عجز شماست که در سیاهی‌‎ ‌‏شب، متفکران ما را می کشید. برای اینکه منطق ندارید. اگر منطق داشتید که صحبت‌‎ ‌‏می کردید؛ مباحثه می کردید. لکن منطق ندارید، منطق شما ترور است! منطق اسلام ترور‌‎ ‌‏را باطل می داند. اسلام منطق دارد؛ لکن با ترور شخصیتهای بزرگ ما، شخصهای بزرگ‌‎ ‌‏ما، اسلام ما تأیید می شود.»

امام خمینی (ره) ۱۴ اردیبهشت ۱۳۵۸، صحیفه امام جلد ۷، ص ۱۸۳

@tina_ch_amin

🔴 پیش‌دستانه یا تجاوزکارانه؟

✍🏻 «زبان، سلاحی نرم برای توجیه خشونت سخت»

🔻وقتی واژه‌ها را به خدمت مشروعیت‌بخشی به خشونت وا می‌دارند🔺

🔸واژگان در گفتمان سیاسی و نظامی هرگز صرفاً وسیله‌ای خنثی برای بازتاب واقعیت نیستند، بلکه به‌مثابه ابزارهایی فعال در ساختن واقعیت عمل می‌کنند. زبان در این بستر، خود به یکی از ابزارهای اعمال قدرت تبدیل می‌شود؛ نه فقط از طریق نام‌گذاری کنش‌ها، بلکه از راه چارچوب‌سازی ادراکی و مشروعیت‌بخشی به خشونت. نمونه روشن این پدیده، به‌کارگیری هدفمند اصطلاح «حملات پیش‌دستانه» (preemptive strikes) از سوی اسرائیل برای توصیف حملات نظامی‌اش به ایران در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ است؛ اصطلاحی که کنشی تهاجمی را در قالب دفاع عقلانی و واکنشی ضروری بازتعریف می‌کند.

🔸در رویکرد زبان‌شناسی شناختی، زبان بستری برای «چارچوب‌سازی» (framing) واقعیت است. واژگانی چون «پیش‌دستانه» حامل چارچوبی ضمنی‌اند که بدون نیاز به ارائه شواهد یا منطق، ذهن مخاطب را به سمت فهم خاصی از موقعیت سوق می‌دهند. در این چارچوب، تهدید از سوی دیگری (در این‌جا ایران) مفروض گرفته می‌شود و کنش نظامی به مثابه پاسخی معقول، مسئولانه و ناگزیر ظاهر می‌گردد. در واقع، زبان به یاری استراتژی شناختی آمده است تا خشونت را نه تنها توجیه‌پذیر، بلکه ضروری و عقلانی جلوه دهد.

🔸این بازی معنایی، جلوه‌ای از تهی‌سازی واژگانی نیز هست. اصطلاحاتی که زمانی بار معنایی دقیق و محدود داشته‌اند، در اثر کاربرد مکرر و هدف‌دار، دچار فرسایش معنایی می‌شوند و قابلیت بازشناسی کنش واقعی را از مخاطب سلب می‌کنند. چنان‌که «دفاع مشروع» در گفتمان اسرائیل برای توصیف حملات گسترده و نابودگر به غیرنظامیان در غزه به‌کار رفت، این‌بار نیز «حملات پیش‌دستانه» جایگزین «تهاجم» شده است. در هر دو مورد، زبان به‌مثابه سپر گفتمانی برای پنهان‌سازی خشونت و تغییر جای قربانی و متجاوز عمل می‌کند.

🔸افزون بر این، نظریه کنش گفتاری آستین و سرل به ما نشان می‌دهد که چنین واژگانی نه‌تنها بازنمایی کنش، بلکه خود کنش هستند. زمانی که یک نهاد نظامی یا سیاسی اعلام می‌کند «ما حملات پیش‌دستانه انجام می‌دهیم»، این جمله صرفاً گزارشی توصیفی نیست، بلکه کنشی گفتاری با کارکرد توجیه‌گری و مشروع‌سازی است. از این دیدگاه، گفتار می‌تواند معادل کنش سیاسی و حقوقی تلقی شود؛ زبانی که با بیان آن، واقعیت حقوقی جدیدی ساخته می‌شود. بنابراین، گزاره‌ «حمله پیش‌دستانه» به‌مثابه یک کنش گفتاری مشروعیت‌بخش عمل می‌کند که تهاجم را در چارچوب قانون، منطق و بقا بازتعریف می‌کند.

🔸هم‌زمان، این نوع کاربرد زبان را می‌توان از منظر زبان‌شناسی پسااستعماری نیز تحلیل کرد. در این نگاه، واژگان نظامی‌ـ‌سیاسی‌ای مانند preemptive strike نه‌فقط برچسبی معنایی، بلکه بخشی از گفتمان جهانی سلطه و بازتولید نظم قدرت‌اند. این واژگان عمدتاً از گفتمان سیاسی و نظامی غربی، به‌ویژه آمریکایی، وام گرفته شده و در بستر منازعات نابرابر به‌گونه‌ای به‌کار می‌روند که کنشگر نظامیِ قوی را در موقعیت «مرکز امنیت جهانی» و «صاحب گفتمان مشروعیت» قرار می‌دهند. در چنین شرایطی، زبان نقش استعمار معنایی ایفا می‌کند؛ جایی که معنابخشی به کنش نظامی تنها از سوی قدرت مسلط مجاز شمرده می‌شود، و روایت قربانیان یا منتقدان اساساً نامرئی می‌ماند.

🔸به‌کارگیری اصطلاح «حملات پیش‌دستانه» نه تنها یک نام‌گذاری ساده نیست، بلکه بخشی از راهبردی نظام‌مند برای توجیه کنش‌های خشونت‌بار در ساحت بین‌المللی است. زبان در اینجا به ابزاری برای توزیع نابرابر مشروعیت بدل می‌شود؛ مشروعیتی که از قربانیان خشونت سلب، و به عاملان آن اعطا می‌شود. تحلیل چندلایه زبان‌شناختی، از شناختی تا پسااستعماری و کنش‌گفتاری، نشان می‌دهد که چگونه واژگان، در دل گفتمان قدرت، از معنا تهی شده و در خدمت خشونت بازآفرینی و تثبیت می‌شوند.

(نماهایی از واکنش افراد خارجی مختلف در شبکه ایکس به این ادبیات اسرائیل در تصاویر پیام)

@tina_ch_amin

“We did not have any proof of a systematic effort to move into a nuclear weapon”, Grossi, Director General of the IAEA told CNN
However, he drafted the Agency’s recent report in a vague and questionable manner, helping Israel to use it as a pretext for its illegal aggression against Iran!


It's too late to say so.

The world will not forget your complicity in Israel's aggressive attack against Iran.

We know this is a pretext and neither the Israelis nor the United States care about the nuclear facts.

We, the Iranian people, will not allow them to achieve their ultimate malicious goal.

🇮🇷✌🏻

@tina_ch_amin

💠 «دولت‌هایی که اکنون با اسرائیل در حال جنگ می‌باشند لازم است که در این پیکار مقدس اسلامی جدی و قوی الاراده باشند، استقامت و پایداری کنند، از تواصی به حق و تواصی به صبر که دستور الهی می‌باشد غفلت نورزند، به توصیه یا امر سازمان‌های وابسته به قدرتهای استعماری برای آتش بس اعتنا نکنند، و مطمئن باشند که در سایه بردباری و استقامت- با به کار بستن دستورات اسلامی- فتح و ظفر از آنِ ملت اسلام می‌باشد.»

صحیفه امام | جلد ۳ صفحه ۲ | ۱۶ مهر ۱۳۵۲



💠 «من قریب بیست سال است که به کشورهای عربی توصیه می‌کنم‌‎ ‌‏که با هم مجتمع شوید و این مادۀ فساد را طرد کنید. اگر اسرائیل‌‎ ‌‏قدرت پیدا کند، اکتفا به بیت المقدس نمی‌کند؛ لکن مع الأسف‌‎ ‌‏نصیحت در آنها اثر نمی کند. من از خدا می خواهم که مسلمین را‌‎ ‌‏بیدار کند.»

صحیفه امام خمینی (ره) جلد۷ | صفحه ۱۸۷ | ۱۷ اردیبهشت ۵۷


@tina_ch_amin

🔴 حذف چهره به‌مثابه حذف هویت!

🔺آرزویی که دشمنان باید به گور ببرند.🔻

✍🏻تحلیلی نشانه‌شناختی بر تلاش مذبوحانهٔ تایم

👇🏻👇🏻👇🏻

@tina_ch_amin

🔴 حذف چهره به‌مثابه حذف هویت!

🔺آرزویی که دشمنان باید به گور ببرند.🔻

✍🏻تحلیلی نشانه‌شناختی بر تلاش مذبوحانهٔ تایم

🔸در تصویر منتشرشده، چهره رهبر جمهوری اسلامی به شیوه‌ای گرافیکی رو به پاره شدن و از بین رفتن طراحی شده؛ امری که در سوابق رسانه‌ای مجله تایم درباره‌ افرادی از جمله صدام حسین و معمر قذافی نیز مسبوق به سابقه است. بر اساس نشانه‌شناسی تصویر، چنین بازنمایی‌هایی را می‌توان به‌عنوان نوعی پیش‌نویسی تصویری برای حذف فیزیکی تفسیر کرد. حذف چهره به مثابه حذف هویت، مشروع‌سازی خشونت، و از پیش‌تعیین کردن سرنوشت سیاسی یک فاعل گفتمانی است. در این تصویر، بدنِ سیاسی رهبر به نماد یک نظم مستقر در ایران تقلیل می‌یابد و در عین حال با اَشکال گرافیکی مشابه در مورد صدام و قذافی، یک ماتریس گفتمانی حذف‌شونده‌ها در ذهن مخاطبین ساخته و مفهوم‌سازی می‌شود.

🔸این حذف چهره را می‌توان نه‌فقط به‌مثابه یک تکنیک بصری، بلکه به‌عنوان یک کنش معنایی تفسیر کرد؛ کنشی که با زدودن چهره از ساحت دیداری، هویت فرد را از ساحت گفتمانی حذف می‌کند. در ادبیات نشانه‌شناسی، چهره یکی از مهم‌ترین عناصر بازنمایی فردیت و کنشگری است؛ بنابراین حذف یا تخریب چهره می‌تواند به معنای نادیده‌انگاشتن جایگاه کنشگر در گفتمان سیاسی و حذف سوژگی وی تلقی شود. این تکنیک، مخصوصاً با تیتر «خاورمیانه جدید» در کنارش، مخاطب را ناخودآگاه به سمت درک «پایان یک دوره تاریخی» یک نظم یا فرد خاص هدایت می‌کند؛ چنان‌که در بازنمایی‌های پیشینِ تایم از صدام یا قذافی نیز، چنین محو‌سازی‌هایی به‌عنوان مقدمه‌ای نمادین بر مرگ یا براندازی آنان عمل کرده است. از این منظر، تصویر نه‌تنها بازتابی از واقعیت، بلکه پیشنهاد‌دهنده یک سناریوی گفتمانی مطلوب آنها برای آینده نیز هست؛ همانطور که طی این چند روز حملهٔ تجاوزکارانه اسرائیل به وطنمان نیز بارها با انواع روش‌های کلامی به آن اشاره کردند.

🔸بی‌تردید، این‌گونه بازنمایی‌های مغرضانه و تحقیرآمیز نه مصداقی از آزادی رسانه‌ای، بلکه جلوه‌ای آشکار از خشونت نمادین و جنگ روانی سازمان‌یافته‌ای است که در خدمت گفتمان استعمار رسانه‌ای و پروژه مهندسی افکار عمومی علیه جمهوری اسلامی ایران قرار دارد. حذف چهره رهبر معظم انقلاب اسلامی ـ که نماد مشروعیت، اقتدار مردمی، و عقلانیت راهبردی در ایران و منطقه است ـ حرکتی هدفمند و توهین‌آمیز است که نه‌تنها به‌دنبال تخریب چهره یک فرد، بلکه در پی انکار موجودیت یک نظام سیاسی مستقل و مردمی است. این تصویرسازی، تلاشی ناشیانه و مذبوحانه از سوی جبهه استکبار برای مشروع‌سازی مداخله، بی‌ثبات‌سازی و در نهایت سرنگونی نظام اسلامی از مسیر رسانه است؛ اقدامی که نه‌تنها از منظر اخلاق حرفه‌ای و اصول بین‌المللی رسانه‌ای قابل دفاع نیست، بلکه باید به‌مثابه نوعی تهاجم نرم تمام‌عیار علیه ملت ایران و عالی‌ترین مقام قانونی و دینی کشور محکوم گردد. آنچه در این روایت بصری بازتاب می‌یابد، نه تصویری از واقعیت، بلکه تجسم تصویری یک آرزوی دیرینه شکست‌خورده دشمنان ملت ایران است که بارها در میدان واقعیت با سد اراده مردم و رهبری مقتدرانه نظام مواجه شده‌اند. ارادهٔ مردمی که با حضورشان در جمعه خشم و نصر مشتی بر دهان اپوزیسیون و بدخواهان ایران کوبیدند.

@tina_ch_amin