شوم بختی بین خدایا این منم
کآرزوی مرگِ یاران می‌کنم

آنکه از جان دوست‌تر می‌دارمش
با زبان تلخ می‌آزارمش

گر چه او خود زین ستم دلخون‌تر است
رنج او از رنج من افزون‌تر است

#هوشنگ_ابتهاج

@Time_Dialog

هزار درد فرستادیم به جان لیکن
چو آمدی همه آن دردها دوا کردی

کلید گنج غزلهای شهریار توئی
بیا که پادشه ملک دل گدا کردی

#شهریار

@Time_Dialog

آن مردان لاغر و سیگاری و مهربان
خیره می شوند
آری به همه چیز
و این اولین نشانه دیوانگی است...

#حسین_پناهی

@Time_Dialog

سلام!
حال همه‌ی ما خوب است
ملالی نیست جز گم شدنِ گاه به گاهِ خیالی دور،
که مردم به آن شادمانیِ بی‌سبب می‌گویند

با این همه عمری اگر باقی بود
طوری از کنارِ زندگی می‌گذرم
که نه زانویِ آهویِ بی‌جفت بلرزد و
نه این دلِ ناماندگارِ بی‌درمان!

تا یادم نرفته است بنویسم
حوالیِ خوابهای ما سالِ پربارانی بود
می‌دانم همیشه حیاط آنجا پر از هوای تازه‌ی باز نیامدن است

اما تو لااقل، حتی هر وهله، گاهی، هر از گاهی
ببین انعکاس تبسم رویا
شبیه شمایل شقایق نیست؟

راستی خبرت بدهم
خواب دیده‌ام خانه‌ ای خریده‌ام
بی‌پرده، بی‌پنجره، بی‌در، بی‌دیوار... هی بخند!

بی‌پرده بگویمت
چیزی نمانده است، من چهل ساله خواهم شد
فردا را به فال نیک خواهم گرفت

دارد همین لحظه یک فوج کبوتر سپید از فرازِ کوچه‌ی ما می‌گذرد
باد بوی نامهای کسان من می‌دهد
یادت می‌آید رفته بودی خبر از آرامش آسمان بیاوری؟


نه ری‌را جان
نامه‌ام باید کوتاه باشد
ساده باشد
بی حرفی از ابهام و آینه

از نو برایت می‌نویسم
حال همه‌ی ما خوب است
اما تو باور نکن!

دکلمه #خسرو_شکیبایی
شعر #سید_علی_صالحی

@Time_Dialog

در این سرای بی كسی كسی به در نمی زند
به دشت پر ملال ما پرنده پر نمی زند

#هوشنگ_ابتهاج

@Time_Dialog

دلا دیشب چه می کردی تو در کوی حبیب من
الهی خون شوی ای دل! تو هم گشتی رقیب من

خیال خود به شبگردی، به زلفش دیدم و گفتم
رقیب من! چه می خواهی تو از جان حبیب من

نهیبی می زدم با دل که زلفت را نلرزاند
ندانستم که زلفت هم، بلرزد با نهیب من

خوشم من با تب عشقت، طبیب آمد جوابش کن
حبیبم! چشم بیمار تو بس باشد طبیب من

من از صبر و شکیبم شهریارا شهره ی آفاق
همه آفاق هم حیران از این صبر و شکیب من

#شهریار

@Time_Dialog

عشق تو بلای دل درویش من است
بیگانه نمی‌شود مگر خویش من است؟
گفتم سفری کنم ز غم بگریزم
منزل منزل غم تو در پیش من است...

#شهرام_ناظری
#ابوسعید_ابوالخیر
#استوری

@Time_Dialog

یک شب دلی به مسلخ خونم کشید و رفت
دیوانه ای به دام جنونم کشید و رفت

پس کوچه های قلب مرا جستجو نکرد
اما مرا به عمق درونم کشید و رفت

من در سکوت و بغض شکایت به سرنوشت
خطی به روی بخت نگونم کشید و رفت

دیگر اسیر آن من بیگانه نیستم
از خود چه عاشقانه برونم کشید و رفت...

#افشین_یداللهی

@Time_Dialog

هزار درد فرستادیم به جان لیکن
چو آمدی همه آن دردها دوا کردی

کلید گنج غزلهای شهریار توئی
بیا که پادشه ملک دل گدا کردی

#شهریار

@Time_Dialog

دستهایم را در باغچه میکارم
سبز خواهم شد، میدانم، میدانم، میدانم
و پرستوها در گودی انگشتان جوهریم
تخم خواهند گذاشت...

گوشواری به دو گوشم میآویزم
از دو گیلاس سرخ همزاد
و به ناخن‌هایم برگ گل کوکب میچسبانم
کوچه‌ای هست که در آنجا
پسرانی که به من عاشق بودند، هنوز
با همان موهای درهم و گردن‌های باریک و پاهای لاغر
به تبسم‌های معصوم دخترکی میاندیشند که یک شب او را
باد با خود برد

#فروغ_فرخزاد

@Time_Dialog

کهکشانها کو زمینم؟
زمین کو وطنم؟
وطن کو خانه ام؟
خانه کو مادرم؟
مادر کو کبوترانم؟
معنای این همه سکوت چیست؟
من گم شدم در تو یا تو گم شدی در من ای زمان؟
کاش هرگز آن روز از درخت انجیر پایین نیامده بودم
کاش...

پایین آمدن از درخت انجیر: پا به این دنیا گذاشتن دوباره! (طبق برداشت از شعر های حسین پناهی)

#حسین_پناهی

@Time_Dialog

اشک روان سایه پیک مهربانیست
از دیده افتادی ولی از دل نرفتی

#هوشنگ_ابتهاج

@Time_Dialog

نشود فاش کسی آنچه میان من و توست
تا اشارات نظر نامه رسان من توست

گوش کن با لب خاموش سخن می گویم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید
حالیا چشم جهانی نگران من و توست

گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسید
همه جا زمزمه عشق نهان من و توست

این همه قصه فردوس و تمنای بهشت
گفت و گویی و خیالی ز جهان من و توست

نقش ما گو ننگارند به دیباچه عقل
هر کجا نامه عشق است نشان من و توست

سایه زاتشکده ماست فروغ مه و مهر
وه از این آتش روشن که به جان من و توست

پی نوشت: این صدا متعلق به دوره جوانی هوشنگ ابتهاج می باشد.

#هوشنگ_ابتهاج

@Time_Dialog

جنگ پايان خواهد يافت
و رهبران با هم گرم خواهند گرفت
و باقى ميماند آن مادر پيرى كه چشم به راه فرزند شهيدش است
و آن دختر جوانى كه منتظر معشوق خويش است
و فرزندانى كه به انتظار پدر قهرمانشان نشسته اند
نميدانم چه كسى وطن را فروخت
اما ديدم چه كسى
بهاى آن را پرداخت.

✒️ #محمود_درویش

@Time_Dialog

لحظهٔ دیدار نزدیک است
باز من دیوانه‌ام، مستم
باز می‌لرزد دلم، دستم
باز گویی در جهان دیگری هستم

های! نخراشی به غفلت گونه‌ام را، تیغ!
های! نپریشی صفای زلفکم را، دست!
و آبرویم را نریزی، دل!
ای نخورده مست
لحظهٔ دیدار نزدیک است

#اخوان_ثالث

@Time_Dialog

گز می کنم خیابان های چشم بسته از بر را
میان مردمی که حدوداً می خرند و حدوداً می فروشند
در بازار بورس چشم ها و پیشانی ها
و بخار پیشانیم حیرت هیچ کس را بر نمی انگیزد...

#حسین_پناهی

@Time_Dialog

شوم بختی بین خدایا این منم
کآرزوی مرگِ یاران می‌کنم

آنکه از جان دوست‌تر می‌دارمش
با زبان تلخ می‌آزارمش

#هوشنگ_ابتهاج

@Time_Dialog

با حس ویرانی بیا تا بشکند دیوار من
چیزی نگفتن بهتر از تکرار طوطی وار من

بی جستجو ایمان ما از جنس عادت می شود
حتی عبادت بی عمل وهم سعادت می شود

با عشق آنسوی خطر جائی برای ترس نیست
در انتهای موعظه دیگر مجال درس نیست

کافر اگر عاشق شود بی پرده مومن می شود
چیزی شبیه معجزه با عشق ممکن می شود

شعر و دکلمه از #افشین_یداللهی

@Time_Dialog

یا رب دل پاک و جان آگاهم ده
آه شب و گریه سحرگاهم ده

در راه خود اول ز خودم بیخود کن
بیخود چو شدم ز خود به خود راهم ده

الهی یکتای بی همتایی
قیوم و توانایی
بر همه چیز بینایی
در همه حال دانایی
از عیب مصفایی
از شرک مبرایی
اصل هر دوایی
داروی دلهایی
بتو رسد مُلک خدایی

دکلمه #داریوش_اقبالی
مناجات #خواجه_عبدالله_انصاری

@Time_Dialog

نقش مزار من کنید این دو سخن که شهریار
با غم عشق زاده و با غم عشق داده جان

#شهریار

@Time_Dialog

کوه با نخستين سنگ‌ها آغاز مي‌شود
و انسان با نخستين درد.
در من زندانی ستمگری بود؛
که به آواز زنجیرش خو نمی کرد،
من با نخستین نگاه تو آغاز شدم...

#احمد_شاملو

@Time_Dialog