من خانه‌ام را پر از رنگ ميكنم
پر از عطر زندگی، گل میخرم
نان گرم میخرم ،شعر می‌نويسم
و باور دارم زندگی يعنی
همين بهانه های كوچك خوشبختی...🌱

اما برای شادمانی
سیاره‌ی ما چندان آماده نیست!
خوشی را باید
از چنگِ روزهای آینده بیرون کشید
در این زندگی،
مردن دشوار نیست
ساختنِ زندگی بسیار دشوار است... ♥️

چقدر شیرین بودند قندهای کودکی
شیرین‌تر از تمام قندهای این‌روزها...

نمی‌دانم شاید حرف‌های مادرم آن‌قدر
شیرینشان می‌کرد

این‌روزها قندهای حبه‌ای فقط چای را
شیرین می‌کنند
راحت به‌دست می‌آیند و زود هم آب می‌شوند

اما نمی‌شود با آنها خاطره‌ی شیرین ساخت...

اگه هنوز مزه قندهای کودکی و
حرف‌های مادرانه کامتان را شیرین می‌کند،
قدر اون رو بدونید☺️

زمانی رو تصور کن که با مادر نشستی اون داره برنج یا حبوبات پاک میکنه و ریز ریز با هم حرف میزنید و درد و دل می کنید🥹

من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم
تو می‌روی به سلامت سلام من برسانی...

(جنگل‌های مازندران)

صبح
تکه تکه های آفتاب است
که به در و دیوار شهر
نقاشی شده
نور است که تقلا میکند
از شکاف پنجره میهمان
سفره صبحانه ات باشد
و دست مهربانی که برایت
چای میریزد
دریاب
صبح همین لحظه شیرین کردن چای است...

آوای خوش صبحگاهی ...

کاش برمیگشتیم به همون شبی که
علی صادقی قیمه هارو ریخت تو ماستا🥲😁

چقدر زیبا گفت:
شاید همین دردی که امروز تحمل میکنی
راه نجاتت باشه...

زندگی همین امروز است، امروز تنها چیزی است که به وجودش اطمینان دارید؛ پس به چیزی علاقه‌مند شوید. سرگرمی و فراغتی برای خود دست‌وپا کنید. بگذارید نسیم شور و اشتیاق به‌سمت شما بوزد. طعم امروز را مزمزه کنید 🌱

روزبخیر

زندگی کن.
نه تضمینی به اومدنِ فرداست
نه امکانی واسه‌یِ تغییرِ هرچی گذشت.
اما، در «اکنون» می‌شه حضور داشت.🌱

آدینه‌تون پر از عشق♥️

تا بجمبيم تمام است ،تمام.

بفرمایید نهار😍🥰
غوره مسما با صدای جیرجیرک

خانه های ساده
صدای رفت و آمد
جوانی پدر و مادر و
عطر خانه ی پدر بزرگ و مادربزرگ
یادتان بخیر...

"خب داشتی میوگفتی"

‏میگه آش غذا نیست،
سوپ غذا نیست،
کوکو سبزی غذا نیست،
هلیم غذا نیست
املت غذا نیست،
شیر برنج غذا نیست
الویه غذا نیست
سمبوسه غذا نیست

ولی آدم اگه
آشپزی به عهده خودش باشه
میفهمه که نون پنیر هم غداست