یه روزی بشر جواب همه سوال ها رو پیدا میکنه جز اینکه...
اکبر جوجه اصلی کدومه !🙄

اینجا یک هفته به دور از نت و آدمها

یه زمانی هم اینقدر دلمون خوش بود هر سه ساعت میرفتیم بازی همستر سکه هامون را جمع میکردیم ولی حالا بیخیالش شدیم!
این دقیقا حکایت تاریخ مصرف آدم هاست...

زندگی چیزی نیست،
که لب طاقچه عادت
از یاد من و تو برود...

#سهراب_سپهری

روزبخیر🌱

شاید واقعا سخت بود!
شاید اون حرفایی که شنیدی از آدمهای نزدیک و امن زندگیت، واقعا سنگین و سخت بود.
شاید شکست خوردن از نقطه‌ای که براش سالها جنگیدی، واقعا سخت بود.
شاید صبور بودن، واقعا سخت بود.
شاید اون غم، واقعا سنگین و سخت بود.
شاید گذشتن از ارتباط‌های از دست رفته واقعا سخت بود.
شاید رها کردن دوست صمیمیت واقعا سخت بود.
شاید تحملِ رنج روزهای تاریکت واقعا سخت بود.
شاید بعضی وقتا واقعا سخته، شاید بعضی وقتا واقعا باید بزاری که زمان بگذره.
یادت نره که سوگواری بخش مهمی از عبور کردنه…✨

صبح تمام عاشقانه ها را
باید با تو خواند ...
با تو بیدار شد ...
صبحانه را به هوای تو صرف کرد ...
و برای هر صبح ؛
آغازی شد ؛
تا صبحهای دیگر ... !🌤

زندگی گربه اش از زندگی من هیجان انگیز تره 😂♥️

گوشِ شنوایِ حرف هایِ یکدیگر باشید ،
در این دنیا که هیچکس حوصله‌ی هیچکسی را
ندارد ، شنیدن معجزه میکند...🫂🤍🫧

کوچکتر که بودم، وقتی قد و قامتم به زحمت به ارتفاع اجاق گاز می‌رسید،
کنار مادر می‌ایستادم و حرکت انگشت هایش را در برداشتن گلوله‌ای از مواد،
و صاف کردن آن روی کف دست چپش با انگشت‌های دست مخالف دنبال می‌کردم
از صدای جلیز تکه گوشتی که توی تابه مى‌افتاد لذت می‌بردم،
و هميشه‌ی خدا، از او می‌خواستم که کتلت کوچولویی مخصوص من درست کند
چقدر آن کتلت کوچولو خوشمزه تر از بقیه بود، چقدر همه‌ی کتلت‌های مادر دلچسب و خوشمزه بودند...😍

صبح
تکه تکه های آفتاب است
که به در و دیوار شهر
نقاشی شده
نور است که تقلا میکند
از شکاف پنجره میهمان
سفره صبحانه ات باشد
و دست مهربانی که برایت
چای میریزد
دریاب
صبح همین لحظه شیرین کردن چای است...

🧑🏻‍🍳این دسر رو شب قبل می‌تونی درستش کنی و خیالتون بابت دسر جشن یا دورهمی فرداتون راحت باشه

حال دلم خوب است ...
منم و یک فنجان چای
تکیه داده ام ...
به پشتیِ قدیمیِ قرمز اتاق ...
خوشم ...
از خنده های مادرم
که بوی خوش دست پختش
پیچیده در پستوی خانه ...
اندکی شعر سروده ام
از چشمان پر زرق و برق مادرم
چند خطی نوشته ام
از ایستادگی های پدرم
صدای گنجشک روی دیوار حیاط
مهمان ناخوانده را وعده می دهد
و چقدر شیرین شنیده ام
که مهمان حبیب خداست
و خدا ...
همان شعری ست که از چشمان مادرم خوانده ام

«از اول اول اول بگو چجوری عاشقم شدی؟»