رهاش کن بره رئیس.

«اگر خودت چیزی که می‌خوای نیستی، از دیگران انتظارش رو نداشته باش.»

هرچقدر هم ازش بدونی، بازم هیچی نمی‌دونی.

به چیزی که مال تو نیست نباید بنازی
این‌طوری فقط از خودت یک احمق می‌سازی.

بعضی‌جاها اتفاقا باید از عمد ببازی و بیای بیرون. اون باخت راه نجاتت می‌شه.

«راستی، سیگار داری؟»

"كه چى؟"
اين سوالى‌ست كه حالا در همه‌چيز از خود میپرسم. تصور نمى‌كنم كه به پوچى رسيده باشم اما خب دودستى هم به زندگی نچسبیده‌ام. خوشحال می‌شوم اما ذوق‌زده نه. هر دردى عادى‌ست و هر خنده‌ای عادی‌تر شايد نهايت زندگی همين است. شايد بيهوده آن را در ذهنم عظمت دادم.

- امیرطاها سِلکی

خودت رو بهم بباز؛
این بار نیاز دارم که برنده باشم.

از روزمره‌م متنفر می‌شم وقتی تو لای اون گم می‌شی. بمون همین‌جا. پشت پلک‌هام.

دروغگو واقعا کم حافظه‌ست.

بین تمام این بازی‌هات عزیزم، خوب یاد گرفتی با قلبم بازی کنی.

بزرگوار، این‌که هرکی ناراحته و قیافه‌ش توهمه، دلیل نمی‌شه شکست عشقی خورده باشه. شاید زیادی به جاجیشیش فشار آورده و دشوریش رو نگه داشته. مثبت باش.

- من همون درس عبرتم که ازش می‌گن.
+ عاهاح، همون بچه‌ی همسایه که هشدار می‌دادن شبیهش نشیم؟

- خطرناک‌ترین چیزی که بوسیدی چی بوده؟
+ نگاه تو.

نگاه تو همون لبه‌ی تیغه. می‌بوسمش. هربار.

یعنی فقط برای من جدی بود؟

از زمانی که انسان بر هستی خویش آگاه شد، بر مرگ هم آگاهی پیدا کرد. انسان می‌آید و می‌رود، حال آن‌که جهان، زندگی، و زمان برجای می‌مانند. در تاریخ فرهنگ، می‌بینیم که چگونه آدمیان با پارادوکس گریزناپذیر زندگی و - با توجه به این پارادوکس - با مسئله‌ی معنای زندگی انسانی کنار آمده‌اند.

-روح پراگ، ایوان کلیما