«دست‌های تو تصمیم بود، باید می‌گرفتم و دور می‌شدم.»

-شمس لنگرودی

بعضی‌وقت‌ها با چیزی یادت میفتم و با این‌که جواب واضحه باز هم برام سوال پیش میاد که چطور تونستی؟

من منتظر اون «بالأخره‌هایی» هستم که بالأخره قراره اتفاق بیفته.

«حتی احساس هم خودش منطق داره.»

رهاش کن بره رئیس.

«اگر خودت چیزی که می‌خوای نیستی، از دیگران انتظارش رو نداشته باش.»

هرچقدر هم ازش بدونی، بازم هیچی نمی‌دونی.

به چیزی که مال تو نیست نباید بنازی
این‌طوری فقط از خودت یک احمق می‌سازی.

بعضی‌جاها اتفاقا باید از عمد ببازی و بیای بیرون. اون باخت راه نجاتت می‌شه.

«راستی، سیگار داری؟»

"كه چى؟"
اين سوالى‌ست كه حالا در همه‌چيز از خود میپرسم. تصور نمى‌كنم كه به پوچى رسيده باشم اما خب دودستى هم به زندگی نچسبیده‌ام. خوشحال می‌شوم اما ذوق‌زده نه. هر دردى عادى‌ست و هر خنده‌ای عادی‌تر شايد نهايت زندگی همين است. شايد بيهوده آن را در ذهنم عظمت دادم.

- امیرطاها سِلکی

خودت رو بهم بباز؛
این بار نیاز دارم که برنده باشم.

از روزمره‌م متنفر می‌شم وقتی تو لای اون گم می‌شی. بمون همین‌جا. پشت پلک‌هام.

دروغگو واقعا کم حافظه‌ست.

بین تمام این بازی‌هات عزیزم، خوب یاد گرفتی با قلبم بازی کنی.

بزرگوار، این‌که هرکی ناراحته و قیافه‌ش توهمه، دلیل نمی‌شه شکست عشقی خورده باشه. شاید زیادی به جاجیشیش فشار آورده و دشوریش رو نگه داشته. مثبت باش.

- من همون درس عبرتم که ازش می‌گن.
+ عاهاح، همون بچه‌ی همسایه که هشدار می‌دادن شبیهش نشیم؟

- خطرناک‌ترین چیزی که بوسیدی چی بوده؟
+ نگاه تو.

نگاه تو همون لبه‌ی تیغه. می‌بوسمش. هربار.