#صاینص
اپلیکیشن پایتون رو نصب کنید عالیه.
@TheObs

#آ_گاهی
نکنه تکنولوژی هسته‌ای هم دست این یک درصد دانشمنداس که چهل ساله نتیجه نگرفتن😭😭

پ.ن. : درصد بندی یکسری چیزها پر از مغلطه هست. مثلا اگه با میزان سایتیشن رنک‌بندی کنیم که قبلا هم شده، برق نوشیروان بابل از برق شریف بهتره.

یا مثلا اساتید نالایقی تو شریف داریم که با سایتیشن استاد شدن ولی برای مثال مریم میرزاخانی نمیتونست استاد شه.

یا داریم دانشجوهایی از دانشگاهای دورافتاده با سایتیشن بالا که گرین کارت اقدام میکنن، جلوتر از افرادی بسیار علمی که در پروژه‌های سخت خودشون به سایتیشن مورد نظر نرسیدن.

@TheObs

#سوال

اگه دو سر یک طناب جرم دار با توزیع طولی جرم یکنواخت رو به یک ارتفاع ثابت از دو دیوار وصل کنیم، میشه نشون داد که انحنای طناب به صورت تابع cosh قرار میگیره.

ازتون توزیع جرم طولی‌ای رو میخوام که انحنای طناب به صورت سهمی باشه. پارمتر سهمی رو p بگیرید و فاصله دو دیوار رو L. جرم کل طناب هم M بگیرید.

@TheObs

#سوال

حالا اگه اینو حل کردید بیاید بنیادی‌تر نگاه کنیم.

تو کیس طناب یکنواخت، در واقع کنشی که داره کمینه میشه مساحته، مساحت چی؟

اگه خط واصل نقاط میخ شده طناب روی دیوار رو در نظر بگیریم (که موازی افق هست) و طناب با انحنای cosh رو حول اون بچرخونیم، به یک حجم محصور حاصل دوران برسیم، مساحت سطح این حجم، کمینه مساحت ممکن رو میسازه.

تو کیس جدید، کنش رو چجوری بازتعریف کنیم که جواب سهمی کمینه جواب باشه؟

@TheObs

#یادواره
اگه یاد اون سوال المپیاد فیزیک افتادی یه سوسیس بذار.

@TheObs

#صاینص
ط(لا)
@TheObs

#آ_گاهی
صد حیف که نخبه‌هامون گمنام و احمق‌هامون در صدر اخبارن.
@TheObs

آقای قدیانی هم زد به سیم آخر

همینجور که میبینید از لحاظ آمادگی جسمانی افت‌ داشتن😢😢

#آ_گاهی
در مکانیک کوانتومی، ما روی وجود ذرات با جرم‌های مشخص حساب باز می‌کنیم. سپس با انتخاب همیلتونی مناسب سیستم، معادله‌ی خطی شرودینگر را می‌نویسیم. در سیستم‌های هرمیتی، این معادله به یک مسئله‌ی مقدارویژه تبدیل می‌شود و ویژه‌حالت‌های آن یک پایه‌ی کامل برای فضای هیلبرت تشکیل می‌دهند. تمام تحولات سیستم، از جمله تحول زمانی، بر اساس همین پایه توصیف می‌شود.

هر ویژه‌حالت، انرژی مشخص خود را دارد. انرژی‌هایی که بسته به شرایط ممکن است گسسته یا پیوسته باشند، و با بالا رفتن شاخص حالت، بزرگ و بزرگ‌تر می‌شوند. اما این روند تا کجا معتبر است؟

از یک مقیاس انرژی به بعد، رژیم فیزیکی تغییر می‌کند. دیگر نمی‌توان جرم ذره را مقدار ثابتی فرض کرد، چرا که در این ناحیه نه تنها کوانتوم، بلکه نسبیت خاص نیز وارد صحنه می‌شود. معادله‌ای که این حقیقت را آشکار می‌کند، ساده ولی عمیق است:

E^2 = p^2 c^2 + m^2 c^4

در این چارچوب، انرژی خود حامل جرم مؤثر است. یعنی اگر به یک سیستم انرژی کافی تزریق کنیم، انرژی می‌تواند به جرم تبدیل شود. از این نقطه به بعد، فرض ثابت‌بودن تعداد ذرات و ثابت‌ماندن جرم آن‌ها، فرو می‌ریزد.

اینجاست که مکانیک کوانتومی کلاسیک دیگر کافی نیست و پای میدان‌های کوانتومی به میان می‌آید، جایی که ذرات، موجودات اولیه نیستند بلکه برانگیختگی‌های میدان‌اند. نتیجه‌ی طبیعی این تصویر، ظهور ماده و پادماده، تولید جفت‌ها از خلا، و نابودی جفت‌ها به انرژی است. خلا در انرژی‌های بالا دیگر «هیچ» نیست، ظرفی از نوساناتی است که می‌توانند تبدیل به ذره شوند. در این رژیم وجود ذره تنها یک فرض نیست، بلکه یک نتیجه است.

وقتی به این نقطه نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که انرژی نه فقط یک عدد، بلکه ظرفیت خلق و نابودی واقعیت است.

شاید جالب باشد همین رژیم انرژی‌های بالا در فرمالیسم کوانتوم اپتیک تغییری ایجاد نمی‌کند چون مفهوم فوتون ذاتا از نظریه نسبیتی الکترومغناطیس و معادلات ماکسول استخراج شده، و جرمی ندارد!

آیا جرقه‌هایی در شما شکل نمی‌گیرد؟

@TheObs