اکنون کجاست؟!
چه میکند؟!
کسی که فراموشش کرده ام...

یکی از دوستان گفتش که درمورد عظمت عشق بگیم...

داشتم فکر میکردم که چه شعری واسش میشه گفت که از جناب حافظ یه بیت یادم افتاد...
حافظ میگه هرکسی که عاشق نیست... زنده نیست...


هر آن کس که در این حلقه نیست زنده به عشق،
بر او نمرده به فتوای من نماز کنید...

جهان بی عشق سامانی ندارد
فلک بی میل دورانی ندارد

نه مردم شد کسی کز عشق پاکست
که مردم عشق و باقی آب و خاکست

بی تو مهتاب کجا؟ کوچه کجا؟ شعر کجا؟
بی تو از باقی این عمر گذشتم...

دوری ات سخت است اما باز از فهمیدن،
اینکه پای یک نفر در کار باشد بهتر است...

ای در دل من میل و تمنا همه تو

واندر سر من مایه سودا همه تو

هرچند به روزگار در مینگرم

امروز همه تویی و فردا همه تو...

دردا که دلم به هیچ درمان نرسید

جانش به لب آمد و به جانان نرسید

در بی خبری عمر به پایان آمد

و افسانهٔ عشق او به پایان نرسید...

جز تو یاری نگرفتیم و نخواهیم گرفت

بر همان عهد که بودیم بر آنیم هنوز…

یادم نمیکنی و ز یادم نمیروی،

یادت بخیر، یار فراموشکار من...

ز عشقت بند بند این دل دیوانه میلرزد...

جز کوی تو دل را نبود منزل دیگر،
گیرم که بود کوی دگر، کو دل دیگر؟!

آن که آمد به در خانه دل سر زد و رفت،
مردم آزار اگر نیست چرا سر زد و رفت؟!

بلبلی که همه در حسرت گل مینالید،
وقت گل دادن گل بود چرا پر زد و رفت؟!

با یاد تو میخوابم، در خواب تورا بینم،
از خواب چو برخیزم، اول تو به یاد آیی...

بی دل منم که سخت دلم مانده پیش تو،
من جای خالی همه دل های عالم ام...

میزند بر لب من دست ادب، قفل خموشی،
ورنه بسیار سخن هست که محتاج بیان است...

آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت،
آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت؟!

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت،
عمری است که عمرم همه در کار دعا رفت...

اسم شاعر هاشونم بزارم از این به بعد یا نه؟!

نه من منم و نه تو تویی، نه تو منی،
هم من منمو هم تو تویی، هم تو منی،

من با تو چنانم ای نگار ختنی،
کاندر غلطم که من توام، یا تو منی؟!

#مولانا

موضوع این است که بعد از جداییمان،
دلم برای تو تنگ نمیشود...

دلم برای منی تنگ میشود،
که میتوانست کسی را دیوانه وار دوست بدارد...

دلا دیشب چه میکردی تو در کوی حبیب من؟

الهی خون شوی ای دل، توهم گشتی رقیب من...

#شهریار