تو مرد اجتماعی پیراهن آجری
من دختری خجالتی و سردو چادری

من دختری خجالتیم در حوالیت
دارم کلافه میشوم از بی خیالیت

ترسیده ام از این همه محبوب بودنت
با دختران دور و برم خوب بودنت

با من شبیه خواهر خود حرف می زنی
من خسته ام از این همه داداش ناتنی

با گیره ای که روسریم را گرفته است
دنیا مسیر دلبریم را گرفته است

با من قدم بزن کمی از این مسیر را
با خود ببر حواس من سر به زیر را

عطرت رسانده است تو را تا لباسهام
آشفته کرده اند کمد را،لباسهام

صعب العبور ،قله خودخواه زندگیم!
ای نام کوچکت غم دلخواه زندگیم!

این تکه ابر کوچک جامانده در هوات
حالا حسودیش شده حتی به دکمه هات

احوال من که با یقه ات خوب میشود
بازش نکن که باعث آشوب میشود

آن دکمه های مستبدت دشمنت شدند
آشوب های کوچک پیراهنت شدند

تبعید میشوم به تو در شب نخوابیم
با تو درست مثل زنی انقلابیم

آرام در مقابل من ایستاده ای
بر هم زده ست نظم مرا،اخم ساده ای

بی رحمی است با تو زنی همقدم شود
تا دختری خجالتی از جمع کم شود

باید که از حوالی قلبم بکاهمت
با حفظ حد فاصل شرعی بخواهمت

در من جهنمی است که از سر براهی است
دنیای من بدون تو یک حرف واهی است


#سمیه_قبادی

دلبران دل میبرند،
اما تو جانم میبری...

آتشی در تو میزند خورشید،
کنده ات باز شعله ای نکشید؟

چون درخت آمدی ذغال مرو،
میوه ای پخته باش کال مرو،

سیب و به نیست میوه این دار،
میوه اش آتش است آخر کار...

#هوشنگ_ابتهاج

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم،
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم،

اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد،
من و ساقی به هم تازیم و بنیادش براندازیم،

شراب ارغوانی را گلاب اندر قَدَح ریزیم،
نسیم عِطرگردان را شِکَر در مِجمَر اندازیم،

چو در دست است رودی خوش، بزن مطرب سرودی خوش،
که دست‌افشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم،

صبا خاک وجود ما بدان عالی‌جناب انداز،
بُوَد کان شاه خوبان را نظر بر مَنظَر اندازیم،

یکی از عقل می‌لافد یکی طامات می‌بافد،
بیا کاین داوری‌ها را به پیشِ داور اندازیم،

بهشت عَدْن اگر خواهی بیا با ما به میخانه،
که از پای خُمَت روزی به حوضِ کوثر اندازیم،

سخندانی و خوشخوانی نمی‌ورزند در شیراز،
بیا حافظ که تا خود را به مُلکی دیگر اندازیم...

#حافظ

دیسلایک اخه؟

شاید این قصه مرا بعد تو دیوانه کند،
که قرار است کسی موی تو را شانه کند...

تو دستات تیشه هم باشه قشنگه،
رقیب ریشه هم باشه قشنگه،


تو عینک می زنی، عیبی نداره،
عسل تو شیشه هم باشه قشنگه...

#حامد_عسکری

هوشم نه موافقان و خویشان بردند،
این کج کلهان مو پریشان بردند،

گویند چرا تو دل بدیشان دادی؟
واالله که من ندادم ایشان بردند...

#ابوسعید_ابوالخیر

میخندم و چشمم از غمت میبارد،
یک شهر مرا مریض میپندارد،

از قصد ولی دوباره یادت کردم،
خاراندن جای زخم، لذت دارد...

#امیرحسین_ثابتی

گفتم: ای مه بی سبب یاری ز یاری بگذرد؟!
زیر لب خندان گذشت و گفت: آری بگذرد!!

ریزدم خون، کاش چون رنجید از من خاطرش؛
ترسم از یادش رود، چون روزگاری بگذرد!

آه از آن ساعت، که بر سرکشته ی بیداد را،
خلق گرد آیند و قاتل از کناری بگذرد،

شادم از باد صبا، گر با سگان آستان،
عرض حال من کند، چون از دیاری بگذرد،

حلقه حلقه کرده یی مشکین کمند زلف را،
تا کشی در دام خود هر سو شکاری بگذرد،

دیدی آذر، عاقبت گلچین این گلشن نداد،
آن قدر فرصت، که بر بلبل بهاری بگذرد...

#آذر_بیگدلی

نظر چگونه بدوزم که بهر دیدن دوست،
ز خاک من همه نرگس دمد به جای گیاه...

#رودکی

آه تو یک کپی هستی،
از تمام شکلات هایی که تا به حال خورده ام...

#ریچارد_گری_براتیگان

گــــویید بـــه نـــوروز کـه امــسال نــیایـــــد،
در کشور خونیــــن کــفنـان ره نـگشـــــایــــد،

بـلـبـل بــه چمــن نـغــمــه شـــادی نـســرایـــد،
مــــاتـم زدگان را لــــب پـــرخـنــده نــشایـــد،

خون می دمد از خاک شهیدان وطن‌ وای،
ای وای وطن وای،

گلگون کفنان را چه بهـــار و چــــه زمستــــان،
خونین جگران را چه بیابـــان چـــه گلستــــان،

در کشور آتـــــش‌زده در خـــــانــــه ویــــران،
کس نیست زند بوسه به رخسار یتیمان،

کس نیست که دوزد به تن مرده کفن‌ وای،
ای وای وطن وای،

از سینه هر سنگ تو خون می دمد امروز،
از خاک تو مستی و جنون می دمد‌ امروز،

آن لاله چی دیده که نگون می‌دمد‌ امروز،
وآن سبزه چرا زرد و زبون می دمد امروز،

سرخ است به خون پا و سر و سرو و‌ سمن‌ وای،
ای وای وطن وای،

#خلیل_اله_خلیلی

مبادا چنین هرگز آئین من،
سزا نیست این کار در دین من،

که ایرانیان را به کشتن دهم،
خود اندر جهان تاج بر سر نهم...

#فردوسی

آن بت که رخش رشک گل و یاسمن است،
وز غمزهٔ شوخ فتنهٔ مرد و زن است،

دیدم به رهش ز لطف چون آب روان،
آن آب روان هنوز در چشم من است...

#عطار

خاک این خطه طلا بود، خرابش کردند،
اندکی آب و هوا بود، خرابش کردند،

ما که با نو شدن شهر مخالف بودیم،
شهر ما خانه ما بود، خرابش کردند...

#مسلم_حسن_شاهی

دوستت دارم و دانم که به جایی نرسم...

دوستت دارم و دانم که به جایی نرسم،
سهم من حسرت تو بود، الهی نرسم،

غم تو، گرچه عذاب است، ولی،
دل خوشم با غم تو، کاش به جایی نرسم...

#آقای‌هـ

دیوانه تر از خویش کسی میجستم،
دستم بگرفتند و به دستم دادند...

#سعدی