ناموسا اگه نهنگ بودم تو گروه رفیقام می‌نوشتم فردا ساعت 10 ساحل...

نجات دهنده سفارته. ویزاست. بلیط هواپیماست.

یادش بخیر یه زمانی نت انقدر فراوون بود که با هر وعده‌ی غذایی می‌رفتم یوتیوب.

وضعیت روح و روانم این روزا

‏اشتباهم این بود که همه چیزم رو به اسپاتیفای گره زدم.

یک بار نشد این روش‌های رایگان وصل شدن به اینترنت برای منم کار کنه بفهمم طعمش چجوریه.

‏مورنینگ سکس فقط اونجاش که صبح بیدار میشی کیرتو می‌کنی تو زندگی.

‏یه زمانی مردم انقدر زندگی رو دوست داشتن که صبحا "یه صبح دیگه" سیروان خسروی از همه ماشینا پلی میشد.

‏دیگه بزرگ شدی عزیزم؛ نمی‌شه فرار کنی. باید از پس غم‌ها، دلتنگی‌ها، تصمیم‌های سخت و طوفان احساسات متناقض تنهایی بربیای. اگر شانس بیاری، بتونی دو کلام در موردشون با کسی حرف بزنی، اما بارش رو در نهایت خودت به دوش می‌کشی، تنهای تنها.

کاش اورانیوم بودم.
مهم،غنی،در حال خارج شدن از کشور.

به عنوان کشوری که سرانه مطالعه نداریم، تحلیلگرای زیادی داریم.

‏با این قضیه که هی شنبه می‌شه اصلا موافق نیستم.

نه پوست لبی مونده برای کندن، نه مویی برای ریختن و نه سلامت روانی برای داشتن...

به قول شاپور، زمان مشخص می‌کنه کی تو لجنه.

‏کاش سال 95 نهنگ آبی نصب کرده بودم. 🐳

‏آدم فکر می‌کنه اعصابش آرومه، تا اینکه آستینش به دستگیره گیر می‌کنه.

وقتی بابام میاد تو اتاقم :

ببین من کلاً کنار میام،کنار میام،کنار میام
یهو از همون کنار میرم.