تک‌چشم خداستتتت
پشتش چی نوشته؟

یه ویژگی بدی که دارم اینه که خاطرات خوب توی ذهنم همیشه مثل یک خواب محو می‌مونن ولی خاطرات بد(اگر حذفشون نکنم) مث خوره به جونم می‌افتن و همیشه خیلی واضح جلو رومن واسه همین آدمی که بد باشه رو زیاد دیدم و حداقل یادم مونده
آدمایی هم که خوب بودن و گفتم مگه همچین آدمی هم می‌شه معمولا برعکسشو به جا نشون دادن و دیگه از اون کتگوری خارج شدن.
نمی‌تونم به آدم مشخصی فکر کنم تو این موضوع و هیچکسی به ذهنم نمیاد که همچین حسی داشته باشم نسبت بهش به غیر از خودم توی آینه که هر دوتا حس رو کامل به خودم داشتم یعنی لحظاتی بوده که خیلی به خودم افتخار کردم و پشمام ریخته از چیزی که هستم و بعضی تایما هم بوده که ترجیح می‌دادم با خاک زیرپام یکی می‌شدم و اصن وجود نداشتم انقد که تنفر از خودم جلوی چشمامو گرفته.

تا وقتی فصل دوی سولو لولینگ رو شروع نکرده بودم نمی‌دونستم چقد دلم واسش تنگ شده.

آقا من یه سوال دارم...
آدما بعد از فارغ‌التحصیلی از مدرسه چجوری تصمیم می‌گیرن با زندگی‌شون چیکارکنن؟

اگر دقیقا بعد از فارغ‌التحصیلی تازه بخوای فکر کنی یکم به مشکل می‌خوری و واقعا اگر که یکی می‌دونه قراره با زندگیش چیکار کنه خوش به حالش.
چون من هیچوقت نمی‌دونستم هنوزم نمی‌دونم
تو معمولا نمی‌دونی و فقط یه سری علایق داری و باید بری تو دلش ببینی که واقعا دوسش داری یا فقط در حد ایده است.

همین

نباید سه‌تا ویو بخوره الان جدی

شما چرا بیدارین خب؟

بیدارِ فعالی هم هستی

بسه دیگه
وقت خوابه

اقای تیجی ریلیز کردن

خدای بزرگ.

خب این یعنی اینکه یا دیگه‌ کتاب نخونیم یا باژ رو‌ حداقل تحریم کنیم.

باژ واقعااااا گرونه
یعنی من به خودم میگم‌در راستای حمایت از طرف از خود سایتش بگیرم
میبینم واقعا نمیشه😐