ولی کاغذ همیشه الویته. هیچی مثل آزادانه چارت کشیدن، خط خطی کردن و نوت‌های درهم گذاشتن نمیشه.

ما قرار بود این زمستون کت‌های چرممون رو با همدیگه ست کنیم. تو کسی بودی که میخواستم شکلاتای آلبالویی موردعلاقه‌م رو باهاش تقسیم کنم‌ چون شکلات و آلبالو همیشه یه ربطی به عشق دارن، تو ذهن من حداقل.
ما قرار بود این زمستون کل کافه‌های شهر رو بگردیم تا بالاخره یکیش رو برای خودمون انتخاب کنیم، پشت یکی از میزاش بشینیم و درمورد اینکه از همون اولِ اول چی شد که اینجوری شد حرف بزنیم. قرار بود ایرانشهر این زمستون و همه زمستون‌های بعدش قدمای خوشحال و عاشق ما رو خوب یادش بمونه.
‌
قرار بود این زمستون لوکیشن محل کار و خونه‌ت تو لیست مکانای منتخبم باشه تا بتونم هرلحظه دلم برات تنگ شد با تارت شکلات و گیلاس فوری بیام پیشت (تقریبا هر روز). قرار بود وقتی هوا سرد و تمیز بود و میشد تو آسمون ستاره‌ها رو دید تا نصفه‌شب پیش هم بمونیم و از تو بغل هم تکون نخوریم. ما قرار بود این زمستون قبل خداحافظی کردن از هم وقتی نوک دماغامون یخ زده بود همدیگه رو محکم و طولانی ببوسیم و خیالمون راحت باشه که بازم خیلی زود همدیگه رو می‌بینیم. قرار بود شبای زیادی از این زمستون رو بریم پیش دوستات و وقتی صحبتای شما حوصله‌م رو سر برد و تو بغلت خوابم برد تو محک