دقیقا همینم
همینقدر در زجر
پوسته‌ی بیرونیمو شکافتم ولی هنوز درونمم.

داشتم رو کاغذ خودمو خالی می‌کنم و یه چیزی نوشتم که نظرم تغییر کرد از اون موقعی که اینو گفتم
"هر حس خوبی داشتم تو زندگیم حقم بوده و من اتفاقا لیاقت حال خوبو دارم. این آدم داره این آدمی که واسه کسایی براش ارزش دارن همه‌چیشو گذاشت و از خودش زد ولی به خودش نرسید حقشو داره."

اخلاقای عجیب و جالبی دارم
مثلا همیشه دلم می‌خواد که خونه داشته باشم بعد رفیقامو دعوت کنم بعد براشون غذا بپزم و بشینیم هنگ‌اوت کنیم خوش بگذره.

یکی دیگه از اخلاقای عجیبم اینه که ساعت ۴ صبح میام از اخلاقای عجیبم صحبت می‌کنم.

من حتی نمی‌دونم که این اخلاق حساب می‌شه یا نه.

اینکه دلت نمی‌خواد از رو تخت بلند شی واقعا وحشتناکه.

شصت بار دیدمش و هر دفعه بیشتر خندیدم.

"اما همیشه زمانی که فکر می‌کنی همه‌چی تموم شده یه راه جدید جلوت باز می‌شه؛ راهی که می‌تونه همه‌ی زندگیتو تغییر بده."

- الگوی آقا دنی

الگوی من کیه؟

صابر ابر.