Talking to someone you love could be the most beautiful thing in the world even if they have no feelings for you:)
It is painful but it's different from any of those nonsense you do or say in whole day.

همه‌چیو عوض کردم
می‌خواستم خیلی یونیک بشه همه‌چی.

آقا من خیلی دیوونه‌ام
خاطرات یه دور تو ذهنم می‌چرخن
یه دور هم من به صورت پادکست فرض می‌کنم یکی نشسته و براش توضیح می‌دم
همزمان غم اون خاطرات دیوونم می‌کنه و گریه می‌کنم.

مشخص شد که فقط با ایده‌ی فارسی بودن اسم چنل حال می‌کردم و بالفعل نبود آن چیزی که می‌خواستم
So here we go again

اون مصاحبه چادویک بوزمن هر دفعه اشک منو درمیاره که ازش می‌پرسن نظرت درباره بلک پنتر ۲ چیه و می‌گه "I'm dead"

آخر شبی یعنی یه کندریک گوش ندیم؟

این آهنگ رو با صدای مهراد که اولشو گوش دادیم
اینم بخش دیگش حاج اقا ساعی تصمیم گرفتن بخونن

دیسلایک برای چی؟

اصلشم بذاریم دیگه.

می‌شه انقد گریه کرد و زار زد تا مرد؟

تهش که می‌میریم نه؟
لااقل کاش به آرزوهام برسم اول بعد بمیرم
به همشم نه‌ها
همش خب زیاده
یه سریاشو که بیشتر می‌خوام

کافیه گریه کنم و به یه چیز فکر کنم
اکسپلورم یه کاری می‌کنه زجه بزنم.

الان داشتم فکر می‌کردم و به این نتیجه رسیدم که تموم حسای بد ممکنه یه روز از ذهنم برن
ولی احساس ناکافی بودنم نه
این حس قرار نیست هیچوقت بره
هیچوقت کافی بودن قرار نیست تجربه بشه واسم و حس کافی بودن هیچ‌موقع قرار نیست تو مغزم وجود داشته باشه.