از اینکه از مردم عکس بگیرم خوشم میاد. از اینکه ثبت‌شون کنم؛ لحظه‌هایی که می‌خندن، لحظاتی که تو فکرن، وقتایی که دارن حرف می‌زنن، روزایی که دارن قهقهه می‌زنن و کلا لحظاتی که می‌گذرن.
تنها راه ثبت‌ کردن‌شون اینه که ازشون عکس بگیریم. که حداقل خیال‌مون راحت باشه اون لحظه رو یادمون نمیره.

باید بهش عادت کنی همینه ک هست.

Question of the day:

چرا مردم خودشونو می‌کشن وقتی کسیو دارن که سخت براشون گریه کنه؟

ژاپنی قشنگ اینجوریه که انگار چندنفر نشستن خط‌خطی کردن یه صدایی هم روش گذاشتن
قشنگ بخواین زبان رمزی بسازید ۸۰ درصد احتمال داره ژاپنی از آب دربیاد

بانگ و فریاد.

It feels like living when it rains.

زیرا از یاد مبر دوست من، که فرزندِ آگاهِ یک چوپان، برای یک ملت، گرامی‌تر از وارثِ ناآگاهِ تاج و تخت پدر است. آگاهی، تنها نشانه شرافت توست، مهم نیست که فرزند کیستی و از کدام نژادی.

_جاودانه‌ها؛ جبران خلیل جبران.
#DifferentSoulsTogether

رومینا نمی‌خواد درس بخونه.
رومینا نهایی داره.
رومینا بدبخته.

همیشه یه دختره تو کلاس‌مون بود که هیچ‌وقت سر امتحانات استرس نداشت. یه بار وسط امتحان ریاضی استرس گرفت خیلی ریلکس به معلم گفت: "میشه برم بیرون؟ استرس دارم."
همیشه فکر می‌کردم چقدر خوبه که آدم مثل اون باشه. آروم. امتحان بده، نشد برو بیرون نفس بگیر بیا داخل.
تازه فهمیدم سهمیه‌ی آنچنانی داره.
یه وقتا بلوغ روانی نیست؛
فقط طرف خیالش از بابت همه‌چی راحته.