روز دهم
وقتی نوبت مشکلات می‌رسد مقاوت بیهوده است با مسائل روبه‌رو شو.

خب می‌دونی؟ هرچقدر ازش فرار کنی، واقعا اتفاقیه که پیش میاد. مشکلات، اشتباهات، پشیمونی‌ها،حسرت‌ها. هیچ‌وقت حذف نمی‌شن و زندگی‌ای بدون اینا نیست.
می‌خوام زودتر تموم شه.
وقتی یکی ناراحته، خوب نیست، خوشحال نیست، درد داره می‌خوام بهش بگم که می‌دونم سخته، می‌دونم داری رنج می‌کشی، می‌دونم در عذابی و اوضاع خوبی نداری؛ ولی نگاه کن. این چیزیه که اتفاق افتاده، خوب بهش نگاه کن. از مرحله‌ی گریه و فریاد سریع‌تر رد شو، پاشو، منم کنارت وایمیسم‌.

چون وقتی مشکلات هستن، من و تو هم جلوشونیم. بیا زودتر شمشیرهامونو برداریم، بیا زودتر این جنگو بجنگیم؛
بیا سریع‌تر برسیم به خونه.
اونجا من برات چایی می‌زارم و تو به جنگی که داشتیم نگاه کن و فکر کن که: آخيش.
#mycolorinsky

Got a chocolate!

یه وقتا آدم یهو دلش کیک می‌خواد:)

هَتُعِ دِ
ای نفر اَمی پَهلو بَیِ ادم خوشحالَ بِ

نه نه نه نه نه

زیست باید بخونم ولی حال ندارم

باشه؟

+ همچنین، از داینامیک‌های محبوبمون؟ :)
‌

مامان:))

_ینی اون‌همه معنی پشت این جمله رو می‌فهمه؟
+اون می‌فهمه. چون اون بابیه.

سلول‌های یومی.
#DifferentSoulsTogether

بد نیست گاهی ببینند که گریه می‌کنی. که تو نیز می‌شکنی، خسته می‌شوی و درمانده، و به هیچ پیوند می‌خوری.
بد نیست گاهی ببینند که آدمی تا ابد که ابد است برپای و برجای نمی‌ماند و این تازه‌نفس بودنش رفته رفته رنگ می‌بازد و این امری است طبیعی. رنگ‌ها بازمی‌آیند.
بد نیست ببینند و بدانند جنگ‌هارا یک‌تنه، یک‌نفس و تک سربازه نمی‌توان جنگید یا حداقل جنگ‌هارا این‌گونه نمی‌توان پیروز شد. چون زور جنگ‌ها زیاد است و ما، ظریف و نازک‌احوالیم و این نبردها از آنچه می‌توانیم بسیار بیش‌تر می‌باشند.
بد نیست ببینند و از همان اوقات بدانند قوی بودن و جنگنده بودن و چیره بودن یعنی چه:
که ضعیف باشی و قدرتمند.
ضعیفان قدرتمندی چون ما هستند که این جنگ‌های ناعادلانه و دوست‌نداشتنی را می‌بَرَند.

رومی جان:")

او به خانه برگشت؛ زیرا مامور شلیک نکرد.
مامور مامور بود. شجاع و وفادار، سربازی محافظ، بلند و مطمئن‌سنگری بر مردمش. مامور در وجود معترض دشمنی و در صدای رسا و بااقتدارش اغتشاش ندید. درد دید. در آن‌همه اتحاد خسته، رنج عظیمی پوشیده در عمیق‌ترین لایه‌ی قلب‌شان دید.
و خودش را دید. جنگنده‌ی سنگر هیچ. جبهه‌ی فکر تهی، درک تهی، بینش تهی؛ تفنگ پُر، پُر، پُر.
مامور! ای مامور بنگر! ببین که بر چه کسی گلوله را روا می‌داری و بهر که خم می‌شوی. ای مامور نگاه کن! بادقت ببین که کدام‌یک خواهر توست و کدام دشمنت. ببین که چگونه دست برادرت آب ندادند؛ حسین زمانه‌ات را بشناس. بدان که فردا روز بعد من و تو آیندگان برای آنکه تو تیر در قلبش فرو کردی می‌گریند و تو را یزید می‌خوانند. مامور تو یزید را لعنت می‌کردی، یادت هست هنوز؟

و آنگاه که جنگ پایان یافت خدایان بر ما داوری خواهند کرد که آیا انسان بودیم؟
و آیا می‌دانستیم انسان بودن چگونه است؟

تو می‌دانستی، مامور؟