چشم تو
چشمه شراب من است
هر نفس مست از این شرابم کن…♥️✨

👤فریدون_مشیری

خبرها تموم می‌شن
اما بدن خیلی وقت‌ها هنوز توی حالت هشدار می‌مونه.
اگه این روزها با شنیدن خبرهای منفی
بدنت سفت می‌شه یا دلت می‌ریزه،
این ضعف نیست
سیستم محافظتته که زیادی فعال شده.
توی این اپیزود
قرار نیست اضطراب رو خاموش کنیم،
مهارت‌های کاربردی یاد می‌گیریم
تا باهاش زندگی کنیم
بدون این که فرمان زندگی دستش باشه.
چند دقیقه تمرین ساده
برای برگشتن بدن به الان.

اینجا جاییه برای نفس کشیدن وسط شلوغی دنیا
🌱
اگه به دردت خورد، برای یکی دیگه هم بفرست 🌱

@avanpsychologyyyy

شجریانِ جان گوش کنیم
تو‌ پرده پیش گرفتی‌و...
برای روزهایی که حال هممون خوب نیست🤍
2:34

امیدوارم؛
اما در عین حال، گمان می‌کنم ناامیدم…

چه دوگانگی عجیبی‌ست؛
امید داشتن و هم‌زمان ناامید بودن.

پر از خشمِ فریاد نکشیده‌ام،
پر از سرکوب…

ایران…
ایرانی که درد دارد،
ایرانی که نمی‌دانم چه زمانی قرار است روی خوشش را ببینیم.

دلم زندگیِ سرشار از آرامش می‌خواهد…
اما از سوی دیگر، دلم می‌خواهد این زندگی را در ایران تجربه کنم.

با خودم می‌گویم چرا باید در ایران به دنیا می‌آمدم؟
اما باز صدایی در گوشم زمزمه می‌کند:
کجا بهتر از ایران، بانو؟

باز هم همان تناقضِ تلخ…
کشمکشی همیشگی از جنس غم و عشق.

دلم می‌خواهد در این سرزمین بخندم،
خوشحال باشم، برقصم،
آواز بخوانم.

دلم می‌خواهد در این سرزمین
هر آنچه دلم می‌خواهد را تجربه کنم.

دلم می‌خواهد پیش از آن‌که
فرسوده شوم، در ایران احساس زنده بودن کنم.
زندگی کنم، نه این‌که فقط نفس بکشم…

✍🏻شهرزادقصه‌گو

بالاخره تونستم وصل بشم😭❤️‍🩹

حالتون چطوره؟؟

«أتعرفين ما هو الوطن يا صَفيّة؟ الوطن هو ألا يحدث ذلك كله!»
+می‌دانی وطن چیست صَفیّه خانم؟ وطن یعنی همه ی اینها نباید اتفاق میافتاد.

غسان_کنفانی

این کانال رو داشته باشید
کانفیگ‌هاش وصله🥲✨💚

دلم تنگه برای شادی‌ای که این‌قدر غریبه شده، انگار سال‌هاست از این مملکت تبعیدش کرده‌اند…❤️‍🩹

امیدوارم تو زندگی بعدی تو جنگل با حیوونا زندگی کنم.

درود و مهر عزیزان

در ابتدا بابت شرایط پیش آمده بسیار متأسفم
مطلع هستید که نزدیک به یک ماه به اینترنت دسترسی نداشتیم و خیلی ها آسیب دیده اند.آنلاین‌شاپ هایی که در تلگرام و اینستاگرام فعالیت میکردن متأسفانه دچار خسارت و ضررهای زیادی شدن و یا این عزیزان جز این آنلاین‌شاپ منبع درآمد دیگه ای ندارن،خرج خانواده میدن. همه ی ما از وضعیت دلار مطلع هستیم
من و چند تا از دوستانم تصمیم گرفتیم تعدادی از این آنلاین‌شاپ هارو به صورت رایگان تبلیغ کنیم که کسب و کارشون دیده بشه
و در صورت تمایل ازشون خرید کنید
اولویت با کسانی هست که تنها منبع درآمدشون همین فضای سوشال مدیا است
و ترجیحا محصولاتشون لوازم التحریر/کتاب و ابزار فرهنگی و نوشت افزار و اکسسوری و.. تو این سبک ها باشه ما حاضریم کمکشون کنیم
بعد از تأیید تبلیغاتتون رایگان انجام میشه

-اگر کسی تمایل داشت لطفا این پیام رو فوروارد کنه
-و اگر کسی خواست که همراه ما باشه و اونم تبلیغات رو انجام بده دایرکت چنل پیام بده

به امید آبادی و آزادی ایران خانوم❤️

از امروز تو مترو خصوصا تئاتر شهر و انقلاب رندوم گوشی و کیفارو چک میکنن اولین چیزی که میگن اینه که تصویرتون تو اغتشاشات ثبت شده باید برید دادسرا 
همش الکیه برای اینکه جوابتونو بشنون خیلی ریلکس باشید هرچی خواستن چک کنن بذارید ببینن اما گوشیتون پاکسازی باشه
حتی سیگارم همراهتون باشه گیر میدن اطلاعات مثل اسم و محله زندگی میپرسن راستشو بگین بهشون بعضی وقتا با کد ملی چک میکنن

ترجیجا از مترو استفاده نکنین این چند روز و کپی پیست و شیر کنین این پیامو

به مادرهایی فکر می‌کنم
که کنار تنِ سردِ بچه‌های‌شان
کل کشیدند و رقصیدند… فقط خدا می‌داند این مادران
چقدر شکسته‌اند که درد
دیگر در سینه جا نشده
و از پاهای‌شان فریاد می‌کشد
و نامش را رقصِ غم گذاشته‌اند!

به دردی فکر می‌کنم
که تا مغزِ استخوان‌شان رسیده
و از مرزِ طاقت گذشته…

چه عذابی را تحمل کرده‌اند وقتی کودکی که نه ماه در وجودشان رشد کرده را حالا مجبور شده‌اند
زیرِ خروارها خاک دفن کنند؟

به صدای کل‌زدن‌شان فکر می‌کنم… کل‌هایی که آرزو داشتند
در عروسیِ بچه‌های‌شان بزنند
نه بالای قبرشان…

وای از دلِ پدر…
به دلِ پدری فکر می‌کنم که دیگر
چیزی از او نمانده جز کمرِ شکسته و دردی که ریشه‌اش جانش را می‌سوزاند.

و فکر می‌کنم بازمانده‌ها که ما باشیم قرار است چگونه زندگی کنیم؟

با صداهایی که خاموش نمی‌شوند، با کل‌هایی که باید عروسی می‌بودند و شدند
اعلامِ مرگ…

شهرزاد

وقتی با فقدان‌های زیاد خبرهای تلخ و مرگ‌های جمعی روبه رو میشیم روان دنبال یک سوگواری مشخص میگرده یک اسم یک چهره یک خداحافظی
اما وقتی این اتفاق‌ها گستردهست و آدمها رو شخصاً نمی شناسیم سوگواری «ناتمام» میمونه
تو روانشناسی به این تجربه میگن غم مبهم Ambiguous Grief یا سوگ بدون مرز مشخص.
نه چون غم کوچیکه، بلکه چون مغز نمیدونه دقیقاً برای کی و چطور عزاداری کنه
نتیجه اش میشه همون سنگینی ،کرختی یا حس داغ جمعی که خیلی هامون داریم تجربه میکنیم
این واکنش ضعف نیست
واکنش طبیعی روان به فقدان‌هاییه که فرصت سوگواری درست براشون وجود نداشته…❤️‍🩹

ویکتور فرانکل می‌گه:
«چشمانم چیزهایی دیده که چشم هیچ انسانی نباید می‌دید.»

ما هم توی این وطن چیزهایی دیدیم، شنیدیم، حس کردیم…
که هیچ انسانی نباید تجربه‌شون کنه…❤️‍🩹

شاید همه‌چیز با نان آغاز شد. ما فرزندان انقلاب نبودیم، ما نان بودیم. نان داغی که لقمهٔ چپ سران حکومت شدیم. تکه‌پاره‌‌مان کردند و خوردند و پاشیدند. نه. چه می‌گویم؟ انگار که در این خلقت اضافه بودیم. ما را مصرف جامعه‌مان نکردند، ما را اسراف کردند، پخشمان کردند که بر سفرهٔ خودمان ننشسته باشیم، که هیچ‌کداممان در ساختن آن مملکت نقش نداشته باشیم. شخصیت و هویتمان را به لجن کشیدند که حتا در اروپای مترقی هم نتوانیم مثل بقیه‌ٔ مردم زندگی کنیم‌.

📖فریدون سه پسر داشت
✍🏻عباس معروفی

برای روزهایی که زنده موندن خودش سخته

اگه این روزها
اضطراب‌ت تمومی نداره، حالت خوب نیست،
امیدت کمه، یا حس می‌کنی هیچ «آدم امنی» نداری، بدون که اشکال از تو نیست.

بعد از دیدن مرگ و خشونت،
بدن و روان ما می‌رن روی حالت بقا.
بی‌حسی، گریه، خشم، یا حتی احساس گناهِ زنده‌بودن همه واکنش‌های طبیعی به یه وضعیت غیرطبیعیه.

تو مسئول اتفاقی که افتاده نیستی. زنده موندنت خیانت نیست. ادامه دادن، بی‌احترامی به رفته‌ها نیست.

اگه فقط می‌تونی نفس بکشی، همین کافیه. اگه فقط می‌تونی امروز رو تموم کنی، همین یعنی سر پا موندن.

لازم نیست قوی باشی، لازم نیست امیدواری. کافیه خودتو سرزنش نکنی.

ما با هم از این روزها رد می‌شیم،
نه با قهرمان بودن، با زنده موندنِ ساده، با دست همو—از دور—ول نکردن.