|•📜معرفی_کتاب:
اولیو، دانشجوی دانشگاه استنفورد است. او می‌خواهد به دوستش اثبات کند که عشق واقعی وجود ندارد و انسان می‌تواند از هر کسی به‌سادگی جدا شود. از سوی دیگر آدام کارلسن نیز در بازی عاشقانه‌ی اولیو شرکت می‌کند زیرا می‌خواهد به مدیران و ریاست دانشگاه نشان دهد که نمی‌خواهد جای دیگری استخدام شود و قصدش برای ماندن در دانشگاه جدی است. این دو نفر در برابر دیگران تظاهر می‌کنند که عاشق همدیگر هستند و زندگی بدون یکدیگر برایشان بی‌معناست. الی هیزل وود ما را به این دعوای رمانتیک دعوت می‌کند تا ساده‌تر بتوانیم نقش عشق در زندگی و اهمیت این عنصر حیات‌بخش را درک کنیم. نمی‌دانیم نظر شما راجع‌به عشق چیست؛ اما اولیو و آدام در انتهای این داستان شگفت‌زده خواهند شد و ما را نیز با نتیجه‌ای که توقعش را نداشتیم، مواجه خواهند کرد.
📕فرضیه عشق
✍🏻الی_هیزل_وود
#عاشقانه #رمان

« أعان الله قلباً تمنى ما ليس مكتوباً له... »

+خدا یاری کند قلبی را که در آرزوی چیزی‌ است که تقدیرش نیست...

شب بخیر چون هیچکس نباید بدون شب بخیر بخوابه…✨🤍

هرگاه تو در رنج باشی،
من از کجا نیروی زندگی بجویم؟

#رومن_رولان

|•📜معرفی_کتاب:
✍🏻 کتاب ساعت ساز نابینا، اثری نوشته ی ریچارد داکنیز است که نخستین بار در سال 1986 به انتشار رسید. این اثر کلاسیک از داکینز، همچنان به عنوان کامل ترین شرح مدرن از مسئله تکامل در نظر گرفته می شود. ویلیام پِیلی، متخصص الهیات که در قرن هجدهم می زیست، استعاره ای معروف را به منظور توضیح خلقت موجودات ارائه کرد و آن را به کار یک ساعت ساز ماهر تشبیه نمود. داکینز در کتاب ساعت ساز نابینا از این استعاره به شکلی مبتکرانه استفاده می کند تا نشان دهد فرآیند پیچیده ی «انتخاب طبیعیِ داروینی»، ساز و کاری ناخودآگاه و خودکار دارد.
📗ساعت ساز نابینا
✍🏻ریچارد_داوکینز
#فلسفی #علمی #ادبیات_انگلیس

تو نیستی که ببینی
چگونه می‌گردد
نسیم روحِ تو در
باغِ بی‌جوانه‌ی من …🤍🌱

|•📜معرفی_کتاب:
در کتاب مزخرفات فارسی، به سراغ اشتباهات رایج در گفتار و نوشتار فارسی رفته و با بیانی طنز، ساده و شیوا، این اشتباهات و شیوه‌ی درست به‌کار‌بردنِ بسیاری از کلمات و جملاتی را مطرح می‌کند که طبق عادت، آن‌ها را اشتباه به کار می‌بریم. با مطالعه‌ی این کتاب می‌توانیم این اشتباهات را در صحبت‌های روزمره‌ی خود کنار بگذاریم و همچنین درست‌تر بنویسیم.
📓مزخرفات فارسی
✍🏻رضا_شکرالهی

این‌که‌ زندگی گاها تورو به جایی برسونه که بهت یادآور بشه تقریبا کنترل هیچ چیز در دست خودت نیست و صرفا یا باید با خودت بگی: دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندارم یا اگر خیلی فشار روت بود این رو بگی که: گر نگه دار من آن‌ست که من می‌دانم شیشه را در بغل سنگ نگه می‌دارد هم سخته.
از اون غرور انسانی مجبور می‌شی دور شی و در حالیکه فکر می‌کردی هزاران ویژگی و قابلیت ماورالطبیعه داری و از خیلی موجودات تواناتری( نیستی و نیستم) واقعا سخت و طاقت‌فراست اما خب این رو باید قبول کنی که زندگی روند داره و تو گاهی حتی شاید یک اخلال در روند باشی و با سنگ افتادن جلوی پات قراره که کمی در روند صحیح قرار بگیری.

باز در نهایت این رو که نوشتم می‌خونم و حس می‌کنم حتی در نوشتن احساسم به اخلال خوردم اما خب این حس‌ها و این روزهای ناگهانی و عجیب رو نمی‌شه کاری کرد.