مرا بردار و برو...
نگذار با خودم بمانم!
نمیشود نسیم، موهایت را نوازش کند
و من نباشم، باور نمیکنم
چشمانت ابری باشد و من نبارم
مرا بردار و به لبخندت بچسبان!

در نگاهم اگر نیستی
در خیالم اما سرشاری..!

اینکه از بچگی تراپیست شخصی پدر و مادرت باشی تاکسیک‌ترین اتفاقیه که میتونه بیوفته، اینطوریه که سنت کمه ولی سال‌هاست داری با بار منفی تجربیات آدم‌های خیلی بزرگ‌تر از خودت رشد میکنی.

سه جور اشتباه داریم:
اشتباه بزرگ
اشتباه کوچیک
اعتماد

هیچی رو‌ نمیتونی از من پنهون کنی
یا حسش میکنم، یا خوابشو میبینم، یا بالاخره پیداش میکنم، باور کن من همیشه می‌فهمم

هرموقع دربار‌ش با مامانم حرف می‌زنم، چشمام پر از اشک می‌شه،
سرمو که بالا می‌گیرم، می‌بینم مامانم هم با چشم‌های خیس داره نگام می‌کنه

وای باز رفتیم توو این اکتبر مادرخراب

جدی پتانسیل اینو دارم که حتی با خودمم قطع ارتباط کنم

آدم مورد علاقه‌ت نا‌امیدت نکرده ببینی چه ذوقی از آدم کور می‌شه

متاسفانه نمیشه با همه مثل خودشون رفتار کرد چون حرومزاده و قحبه بودن واقعا سخته دوستان

‏تو اگه بو بودی، می‌شدی بوی خاک بعد از بارون

آدم حسود واقعا کابوسه، از یجایی به بعد حتی باعث می‌شه جلوش خودتو سانسور کنی که یهو چیزی بهش نگی یا نشون ندی یا نفهمه که زندگیتو بهت زهر نکنه

کاش به سرعتی که مهر تموم شد زندگی من هم تموم شه

امیدوارم تا عمر دارید دور باشید از چشم‌‌های تنگ نظر، زبان‌های تلخ، قلب‌های سنگ و ذات‌های کثیف همچون فامیل پدری🙏🏻❤️