مداد سُرمه میشود، از چشمانت که مینویسم.

درستش این بود،
که شب ها با عطرِ آغوشِ یار صبح میشد،
صدایِ قلبش میشد لالایی
و حرکتِ انگشتانش روی این تار ها میبردمان تا هفتمِ آسمان...
درستش این بود؛
که چاره ای جز خزیدن توی آغوشش نداشتیم و از کابوسِ از دست دادنش که میپریدم
اولین چیزی که میخورد به چشممان بودنِ بی انتهایش بود...
درستش پر شدنِ این تخت با آرامشِ وجودش بود

در هوایت بی قرارم روز و شب
سر ز پایت بر ندارم روز و شب

یادت باشد
اینجا
کنار رویاهای زودگذر
به انتظار دوباره دیدنت ای نازنین
خط های سفید جاده را می شمارم

تو نباشی لحظه ها بیهوده است
در پس لبخندهایم گریه است
تو نباشی غم اسیرم میکند
دوریت هر لحظه پیرم میکند

بی‌غم عشق تو صد حیف ز عمری که گذشت
پیش از این کاش گرفتار غمت می‌بودم...
#هلالی_جغتایی

وقتی کسی را دوستش داری هر بار که نگاهش میکنی خودت را بخاطر انتخابت تحسین میکنی ...
ودلت قنج میرود از بودنش ...

غربت آن است که
با جمعی و جانانت نیست ...
#مولانا

آیینه هم کدر شود از همنشینی‌ام
یعنی که در بساط دلم غیر آه نیست
#محمد_سهرابی

درهوای چهره غم دیدگان پیدا چو اشکم
در درون سینه دل خستگان پنهان چو دردم

تمام حرف
بر سر حرفی است
که از گفتن آن عاجزیم...
#یدالله_رویایی

اگر سخن، میانِ من و تو پایان یافت و راه‌هایِ وصال قطع شدند و جدا و غریبه گشتیم، از نو با من آشنا شو
#نزار_قبانی

اون اتفاقی که نباید می‌افتاد، افتاد؛
شکست، و هزار تیکه شد

گفتی شبی به خواب تو آیم ولی چه سود
چون من به عمر خویش ندانم که خواب چیست
#جامی

سوزش اشک از هجوم چشم.

کاش می‌توانستم دردِتان را دوا کنم
همین دردِ دور بودن‌ها
دیر دیدن‌ها
دیگر ندیدن‌ها
همین که جسم‌ِمان بهاران است و جان‌ِمان پاییز...

نگاهت
بوی بوسه می دهد
چشمانت را
نبند...

شاعران گل گفته‌اند، اما برای وصف تو
باز باید معنی نازک‌تری پیدا کنم
#حسین_دهلوی