ذوقش کور شده بود، هیچیُ قشنگ نمیدید...🕊🖤

دوستت دارم! همینقدر ساده، همینقدر بی شیله پیله و بی مقدمه من تو رو به سادگیه عطر تموم گلای یاس بهار؛ به اندازه ی تموم عشوه های شب بو ها برای ماه و به تکون دهندگی اون داستانِ کوتاه بی مقدمه دوستت دارم. و به اندازه ی تموم دوست داشتن های دنیا واست عشق، بغل و ذوق ته نگاهم دارم بیا کنار هم بمونیم، تا وقتی که جهان از صدای ستاره ها خالی بشه؛"

می‌نویسم برای تو که قشنگرین اتفاق زندگیمی
با اومدنت به من زندگی بخشیدی
امیدِ زندگیم شدی ، انگیزه‌ی راهم شدی
نورِ چشام شدی ، خنده‌ی لبام شدی
درمونِ دردام شدی ، آرامشِ قلبم شدی
میدونی چیه...؟!
یه سری ها هستن حضورشون تو زندگی هم رنگ داره ، بو داره ، حس داره ،
مثل طُ
ولی اگه رنگ بودی :
سبز آبی میشدی ، زندگی و آرامش
اگه بو بودی :
بوی بارون تو یه روز پاییزی
اگه حس بودی :
میشدی عشق...
بمونی برام آرامش زندگیم...

بعضی چیزها نمی‌توانند ادامه داشته باشند
اماهیچگاه نیز به پایان نمی‌رسند...

‏هیچ وقت از یه مرد درخواست چیزی نکن؛
ازش نخواه ببرتت بیرون،
ازش نخواه که برات وقت بزاره،
ازش نخواه که بهت توجه کنه،
رفتار مرد میزانه علاقه اونو نشون میده..،

‏سلیقه‌تون آدمی باشه که شمارو به چشم آینده‌ش ببینه نه مسیرش

.
آدم یه روز به خودش میاد، میبینه چقدر حیف شده.

عشق جانم... تو همه چیز منی
دلیل همه خنده هام؛ دلیل همه شیرینی های زندگیم
دلیل همه خوشی هام
دلیل همه آرامشی که دارم
تو یه پدیده‌ی قشنگی هستی تو زندگیم
نمیدونم اسمشو چی بذارم
یه پدیده که من هر لحظه بهش فکر میکنم و اروم میشم لبخندو رو لبم میاد
دلم بی تابته...
چشام بی قرارته دستام بی قرارته میتونم با جرات بگم که تو همه زندگیمی، همه کسمی گر مرا هیچ نباشد نه به دنیا نه به عقبی، چون تو دارم همه دارم دگرم هیچ نباید
بمونی برام دارو ندار من...

دوست دارم با تو باشم
چون هیچ وقت از با تو بودن خسته نمیشوم.
حتی وقتی با هم حرف نمی زنیم،
حتی وقتی نوازشم نمی کنی،
حتی وقتی در یک اتاق نیستیم،
باز هم خسته نمیشوم.
هرگز دلزده نمی شوم.
فکر کنم به خاطر این است که
به تو اعتماد دارم،
به افکارت اعتماد دارم.
می توانی بفهمی چه می گویم؟
همه آن چه در تو می بینم و
هر آن چه نمی بینم را دوست دارم.
با این همه، ضعف هایت را می دانم.
اما احساس می کنم
همین نقاط ضعف تو و
نقاط قوت من هستند که
با هم سازگارند.
ترس های مشترک نداریم.
حتی پلیدی های ما هم به هم می آیند

براتون کسی رو آرزو می‌کنم که ...
پشت هر دلخوری و بحث تون، یه دنیا عشق پنهون شده رو ببینه ؛ کسی که وقتی دلت گرفت و گِله کردی، نَگه غر می‌زنه ، بفهمه دلتنگی، نه ناراحت. که بشینه پای حرفات ،
با حوصله ، با دل …
و وقتی اشکات ریخت، با لبخند بگه :
«تموم شد عزیز دلم ؟! حالا بیا بغلم، اینجا امنه».
یکی که حتی اگه خسته ترین آدم دنیا باشه،یادش نره دل بسته‌ای داره که تمام روز چشم انتظارش بوده. کسی که قربون صدقه رفتن براش تکراری نشه، که عشقو هی بگه، هی نشون بده.
عشق همینه ؛ یه حس عمیق و قشنگ که وقتی واقعی باشه، زندگیو قشنگ‌تر می‌کنه.
خوش به حالِ کسایی که دارنش !
اگه تو جزوشونی، محکم بچسبش،چون خیلیا آرزوشو دارن.

بیا جفتمون رفیق باشیم!
همو بلد باشیم، بزنیم تو سر و کله ی هم، خودِ واقعیمون باشیم، بشینیم باهم فیلم ببینیم، کتاب بخونیم، نظر همو بپرسیم، بهترین عشق بازیو داشته باشیم...
موزیکای مورد علاقه مون مثِ هم باشه، با هم بزنیم به جاده و هیچوقت برای هم تکراری نشیم...

از آدمایی که می‌شه باهاشون درباره‌ی همه‌چی حرف زد خوشم میاد.

داشتن آدم‌های امن تو زندگی از خیلی چیزها مهم‌تره، همون‌هایی که وقتی مشکلی داری، فقط کافیه بهشون زنگ بزنی و همون لحظه آروم میشی، حتی اگه کاری از دستشون برنیاد.

وقتی کسی میگه ”نباشی می ميرم” منظورش این نیست که واقعا می میره؛ منظورش اینه که دیگه اون آدم سابق نمیشه، مثل قبل نمی خنده، شبا دیگه راحت خوابش نمی بره، دیگه پیتزا ها براش خوشمزه نیستن، دیگه هیچی قشنگ نیست و هرجا می ره بهش خوش نمی گذره، دیگه صبحا با انگیزه بیدار نمی شه و گوشیشو چک نمیکنه، دیگه قوی با مشکلاتش رو به رو نمی شه و امیدی برای ادامه دادن نداره.
اون با زبون بی زبونی داره می گه نباشی همه چیز زهر مارم می شه و این از صد تا مردن بدتره.

به تمام آدمهای اطرافتان زمان دهيد تا خودشان انتخابتان کنند..
وجودتان را به کسی یادآور نشويد
که ای فلانی من هم اینجا نشسته ام تایم های بود و نبودت را میشُمارم
بگذاريد خودشان بفهمند
یادشان بیاید
که در آنسوی مشغله هایشان کسی شبیه شما با صبوری تمام چشم انتظارشان است
چشم انتظار یک روز بخیر، يك سلام!
آدمها را به اجبار کنار خودتان حفظ نکنید...
خودشان اگر بخواهند سراغتان را میگیرند و اولویتشان میشوید!

من تشنه‌ی محبتی بی منت بودم
و در نهایت آن را هیچ‌جا جز در آغوشِ خود نیافتم.
  

آدم‌ها بخشیده می‌شوند، اما هیچ‌گاه
به آن جایگاه عزیزی که بودند برنمی‌گردند.