اما تو، تو لحظه هایی کنارم بودی که اگه راه داشت؛ خودمم خودمو رها میکردم.. قربونِ بودنت!(؛

تو چی می‌دونی از من؟
تو چی می‌دونی که اینقدر راحت از من و زندگیم حرف می زنی؟
زجرهایی که کشیدم رو کشیدی؟
حرف هایی که شنیدم رو شنیدی؟
پا به پام تو سختی ها بودی؟
مثل من تا پای جون تلاش کردی تا از پس مشکلات بر بیای؟
ببين؛ تو دقیقا هیچی از من نمی‌دونی. تو فقط چیزهایی رو می‌دونی که من خواستم بدونی تو از کل شخصيت من یه تصویر نصفه و نیمه توی ذهنته پس گوه می خوری قضاوت می کنی.

هیچوقت به ته اش فک نکن،چون ممکنه برسی به غم!
ته زندگی به این قشنگی میرسی به مرگ!
ته یه روز خوب ممکنه برسی به یه روز پر از فکر و خیال!
ته یه خاطره ی قشنگ ممکنه برسی به دلتنگی!
زندگی کن واسه مُردن تا ابد وقت هست!

متاسفانه یا خوشبختانه دلم تنگ می‌شه. دلتنگی بهم احساس زنده بودن می‌ده، یادم می‌ندازه هنوز هم دلی دارم که تنگ بشه، که حس کنه. این روزا خوشحالم بابت آدم‌هایی که هستن و بهم یاد می‌دن که دوست داشته باشم و ممنونم از آدم‌هایی که نیستن و بهم یاد دادن دلتنگی رو. بله، دلتنگ بودن رو‌ یاد گرفتم. یاد گرفتم هر آدمی یک جایی توی قلبم داره که وقتی نیست خالیه، پوچه. شاید قلبم سعی می‌کنه اون جای خالی رو پر کنه و ببنده و واسه همینه که تنگ می‌شه و وقتی به کسی می‌گیم دلمون براش تنگ شده در اصل داریم بهش یادآوری می‌کنیم که جاش تو قلبمون داره از بین می‌ره و باید بجنبه..!(:

من نمیخوام تو راجب من، با عالم و آدم حرف بزنی. من نمیخوام تو از من پیش دوست و رفیقت بگی و یا جایی از من تعریف کنی. من نمیخوام تو منو از دردسری نجات بدی. من نمیخوام تو زود به زود بیای دیدن من. من نمیخوام تو بخاطر من و برای من، کارای بزرگ کنی. من نمیخوام از صبح تا شب کار و زندگیت رو رها کنی، ساعت‌ها با من وقت بگذرونی، پای تلفن بشینی و ساعت‌ها به حرفای من گوش بدی. من نمیخوام تو بخاطر من از برنامه‌ها و هدف‌های زندگیت عقب بیافتی. من نمیخوام تو بخاطر من اذیت بشی و یا غمگین بشی. من نمیخوام که تو برای من کارای بزرگ و خارج از توانت انجام بدی. من هیچی از تو نمیخوام، جز اینکه همیشه منو توی قلب و ذهنت نگه داری؛"

‏اوورتینک که میکنم، یادم میفته به برلین که با اون‌لهجه‌ی قشنگ اسپانیولی میگفت «ببین! هرکاری کنی، بلاخره یه‌روز یه‌چیزی اشتباه پیش میره. اون‌روز به این فکر نکن که مقصر چیزی هستی که نمیتونستی کنترلش کنی. زندگی همینه. ازش لذت ببر! تا وقتی که مهمونی تموم بشه...»

تو چی می‌دونی از من؟
تو چی می‌دونی که اینقدر راحت از من و زندگیم حرف می زنی؟
زجرهایی که کشیدم رو کشیدی؟
حرف هایی که شنیدم رو شنیدی؟
پا به پام تو سختی ها بودی؟
مثل من تا پای جون تلاش کردی تا از پس مشکلات بر بیای؟
ببين؛ تو دقیقا هیچی از من نمی‌دونی. تو فقط چیزهایی رو می‌دونی که من خواستم بدونی تو از کل شخصيت من یه تصویر نصفه و نیمه توی ذهنته پس گوه می خوری قضاوت می کنی.

جبران می شود آن روزها که صبر کردن آسان نبود، اما تو صبر کردی..!(؛

اون موقع که حس کردی هیشکی رو نداری، اون موقع که حس کردی باید یه دنیا گریه کنی، اونموقع که خسته، بی پناه و پر از غر بودی، اون موقع که حس کردی یکی باید در آغوشت بگیره، دقیقا اون موقع بیا سراغ من. ‏من اینجا دستامو باز کردم و منتظرم تو بیای.

زیاده روی کردم؛
در دوست داشتن، در تلاش کردن، در حرف زدن، در اعتماد کردن، در غصه خوردن، در خسته بودن، در تنها موندن، در زنده بودن...
همیشه بیش از حد بودم!

‏زندگی از همه جهت داره بهم فشار میاره. اگه گیم بود بدون سیو کردن خارج میشدم. اگه کتاب بود میبستمش. اگه آهنگ بود سیم هندزفریم رو میبریدم. اگه تئاتر بود از سالن خارج میشدم. اگه غذا بود بالا میاوردم. اگه رابطه بود، تو چشم‌هاش نگاه میکردم و میگفتم "ببین ما به درد هم نمیخوریم..."

تو عزیزترین نداشتنیِ منی! من خیلی شبارو با فکر آهنرباهایی که با تصور تو توی قلبم ذوب میشه سپری کردم اینکه توی نزدیک ترین فاصله داشتنت چه شکلیه تعجبی هم نیست! تو قشنگ ترین آدم دنیای منی من از وقتی یادم میاد تو توی قلبم بودی،تو همه جا بودی تو لای نارنجیِ ابرای غروب بوی درختا و چشمای خودم تو آینه بودی تو توی دلم یه گل انار کاشتی که روز ب روز دونه هاش بیشتر شد تا جایی که عشقت اینقدر بزرگ شد که انار دلم ترک برداشت پس بهت گفتم چقدر دوست دارم؛"

من ادل نیستم که واست چیزی جز بهترین‌ها آرزو نکنم، من واگذارت میکنم به امامزاده هاشم ابتدای جاده فیروزکوه!!

تو چی می‌دونی از من؟
تو چی می‌دونی که اینقدر راحت از من و زندگیم حرف می زنی؟
زجرهایی که کشیدم رو کشیدی؟
حرف هایی که شنیدم رو شنیدی؟
پا به پام تو سختی ها بودی؟
مثل من تا پای جون تلاش کردی تا از پس مشکلات بر بیای؟
ببين؛ تو دقیقا هیچی از من نمی‌دونی. تو فقط چیزهایی رو می‌دونی که من خواستم بدونی تو از کل شخصيت من یه تصویر نصفه و نیمه توی ذهنته پس گوه می خوری قضاوت می کنی.

به هرجا نگاه میکنم تویی به هر گوشه‌ ی قلبم که خیره میشم میبینم یه خاطره از تو در حال پخش شدنه میدونی قلبم شده مثل یه مجموعه سینمایی که سالن سالن شده و یکیشون داره موقعی که میخندی رو پخش میکنه یکی دیگشون زوم کرده روی چشماتو داره نشون میده چجوری توی هر قرار ترکیب مژه و پلک و چشمات قلبمو به لرزه میندازه اون یکیه دیگه داره تک تک تیپ زدنات و لباسایی که پوشیدی تا بریم سر قرار رو نشون میده و یکی دیگشونم داره پروسه آشناییمونو از اول تا الان پخش میکنه خلاصه که تو قلب من یه آشوبی به پا کردی نشون میده که حالا حالا ها صاحب قلبم شدیو قراره روز به روز به محبوبیتت و دوست داشتنت تو قلبم اضافه بشه؛"

مهم. نیست چقدر خوش قلب . باشی درنهایت مجبور میشی با هرکسی مثل خودش رفتار كنی..!