ازت ممنونم برای این‌که وارد زندگیم شدی.
ازت ممنونم که باعث شدی از ته دل لبخند بزنم و بخندم.
ازت ممنونم برای این‌که بهم انگیزه می‌دی که بیدار بشم و به زندگیم برسم.
ازت ممنونم برای این‌که وقتی بی‌حوصله به‌نظر میام مرتب جویای حالم می‌شی.
ازت ممنونم برای این‌که میذاری کنارت احساس راحتی کنم.
بابت تموم کارهایی که در حقم کردی ازت ممنونم...♥️

من که نمیتونم غصه هاتو کم کنم یا بهت بگم همه‌چیز درست میشه نگران نباش‌و فلان
درصورتی که خودمم میدونم درست نمیشه
یا اینکه بگم روزای خوبی تو راهه
آینده قشنگه دووم بیار
خب اگه قشنگ نباشه چی؟!
اصلا اگه همه چیز بدتر شه چی؟
جدا از همه ی اینا، من اصلا دلداری دادن بلد نیستم
اینکه رو به روت بشینم و با یه سری حرفای کلیشه‌ای که خودمم معنیشون رو نمیدونم نصیحتت کنم
من که نمیتونم بهت امید واهی بدم میتونم؟!
من فقط بلدم بشینم کنارت‌و باهات غصه بخورم
یه شونه اَمن واسه گریه هات باشم.
اصلا بیا دوتامون زانوی غم بغل بگیریم گریه کنیم.
من هیچ‌وقت نمیتونم جلوی اشکاتو بگیرم
فقط میتونم دلیلِ لبخندِ بعد اشکات باشم.
شاید من هیچ وقت نتونم مُسَکِنِ دردات،
یا مَرهَمِ زخمات باشم ولی تا وقتی من کنارتم، تا وقتی که من‌وتو کلمه "ما" رو به دوش میکشه، حق نداری تنهایی غصه‌هاتو به دوش بکشی
همین.

میدانی چی باعث شد این همه دوستت داشته باشم و از فکر کردن به تو دست برندارم؟!
تو کودک غمگین و سرکوب شده ی درونم را از زیر آوار بیرون کشیدی، گرد و خاکش را تکاندی بغلش گرفتی تحسینش کردی و دوستش داشتی. تو زمانی از راه رسیدی که من نیاز داشتم حس کنم برای کسی بیشتر از هرکسی اهمیت دارم تو در موعد زخمهای عمیق من رسیده بودی و برای کودک تنها و ترسیدهی درونم پناه شدی و این منطقی ترین دلیلی ست که برای دوست داشتنت سراغ دارم :)

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

به‌ غیر منتظره‌ترین‌ شکل‌ ممکن‌ وارد زندگیم‌ شدی!
وقتی‌ غرق‌ شده‌ بودم‌ تو سیاهی‌ و‌ تاریکی تو تنها نور روشنی‌ بودی‌ که‌ حسش‌ میکردم.
همونی‌ شدی‌ که‌ خورشید‌ نبود ولی‌ اندازه‌ خورشید‌ به زندگیم‌ نور و امید دادی.
همونی‌ که‌ تیکه‌‌های شکسته‌ی‌ قلبمو کنار هم‌ چید و جاش‌ قلب‌ خودشو بهم‌داد
خواستم بگم درسته که همه چی یهویی شد ولی شدی عزیز و دردونه‌ی قلبم
شدی همونی که حاضرم بخاطرش از همه چیز بگذرم
همونی که جونم بندشه و بابت لحظه به لحظه‌ی وجودش شکرگذارم.
مرسی بابت بودنت❤️

بیشتر آدما دلشون نمی‌خواد اینو بشنون، ولی رابطه‌های واقعی‌ای که دوام پیدا می‌کنن مستلزم بخشیدن‌ و بخشش فراوون‌ هستن. تو باید این واقعیت رو بپذیری که شریک زندگیت آدم کامل و بی‌عیبی نیست، اون شخص اذیت، ناامید و ناراحتت می‌کنه. باید همه‌ی این چیزا رو درنظر بگیری و ببینی ارزششو داره تموم پستی و بلندی‌ها رو با اون شخص تجربه کنی؟

میدونی قلب من کنار تو مثل ساعت کار میکنه، حالش خوبه، میخنده ولی وقتایی که دور میشی، انگاری قلبم می‌خوابه، مثل ساعتی ک خواب رفته فقط دلش میخواد اون لحظه‌ ای رو به یاد بیاره که قلب تورو بغل گرفته بود، دوباره دور شدیم، لعنت ب این فاصله، قلبم خواب رفته، ضربان‌ش کند شده، دلم نمیخواد مثل ساعتِ‌خواب رفته خونمون بزارمش تو انباری، زودتر بیا تا دوباره جون بگیره،سرپا شه، مثل تیک تاک ساعت تو دستم منظم بشه تپش‌هاش،بیا چون فقط تو میتونی از خواب بیدارش کنی، فقط تو.

خواستم بهت بگم تو جزء قشنگ‌ترین آدم‌های زندگیمی. جزء اون دسته از آدم‌های زندگیمی که بعد از بارون شدید و طوفانیه حالِ دلم، آسمونِ قلبم رو رنگین کمونی کردن. جزء اون دسته از آدم‌های زندگیمی که میتونم راحت غم و غصه هام رو باشون درمیون بزارم، بدونِ لحظه‌ای شک و تردید. تو جزء اون دسته از آدم‌های زندگیمی که میتونم همه‌ی رازهام رو تو صندوقچه‌ی قلبشون بزارم و مطمعن باشم کلیدش رو فقط خودم دارم.  تو جزء اون دسته از آدم‌های زندگیمی که بهم امید  و انگیزه میدی، باعث میشی صبحم رو با نشاط شروع کنم و شبم رو با آرامش به اتمام برسونم. خواستم بدونی تو جزء آدم‌های تاثیر گذارِ زندگیمی؛ پس لطفا همیشه بمون و انرژی مثبتت رو ازم دریغ نکن. همیشه بمون و بهم امید بده تا مطمعن شم همونقدری که دوست دارم، دوستم داری :))

توخونه ی منی
پس بدون من هرچقدرم ازت دور بشم
بازم به خودت برمیگردم چون درست وقتی
که فکرمیکردم به این دنیا و آدماش
تعلقی ندارم
توبودی که به حریم قلبم نزدیک شدی
و تکه شکسته های قلبموبوسیدی،
وقتی فکرمیکردم آخرین نفرهرآدمم
بهم عشق دادی وگفتی دنیای
تومنم،شک ندارم روح من و توبهم
گره‍ خورده پس بزار زمونه
بده قلب من
تاهمیشه برای آدم اَمنِش میمونه.

من دوست دارم با تو آسمون و لمس کنم، می‌دونی منظورم از لمس کردن آسمون چیه؟ مثل وقتی که بهت میگم حالم خوب نیست و تو نگرانیت رو بهم نشون می‌دی، مثل وقتی که ازم تعریف می‌کنی و دلم یهو می‌ریزه، موقع هایی که باهم حرف می‌زنیم و من حس می‌کنم از دنیای واقعی دور شدم و توی خود رویام، مثل وقتی که بغلم میکنی و سرمو فشار میدی رو سینت و موهام رو بو میکنی، دقیقا مثل وقتی که حرصت رو در میارم و سعی میکنم جلوی لبخندم رو بگیرم. تو دقیقا همونی هستی که من میتونم باهاش آسمون رو لمس کنم؛"❤️

⚫️ دقیقاً یک ماه پیش، توچنین روزی و تو همین ساعت‌ها، خیلی از هم‌وطنامون، خیلی از جوونامون با هزار امید و آرزو زنده بودن، ولی امروز دیگه بین ما نیستن...💔

بچه‌ها باید زنده بمونیم. بلند شید.
باشگاه برید
ارایشگاه برید
درس بخونید
پیاده‌روی کنید
زبان بخونید
از اخبار دور شید
به روانتون فرصت بدید. هیچ غمی ارزش از دست رفتنتون رو نداره. بلند شید بچه‌ها

دوست داشتن هایتان را به مرحله اثبات برسانید!
نگویید خب بالاخره خودش میفهمد
اتفاقا نمیفهمد!
فرض کنید او نفهم ترین و خنگ ترین شخصی است که در مسائل عاطفی میتواند وجود داشته باشد...
ای کیو هم زیر خط فقر!
تو به عنوان یک فرد فهیم به او ثابت کن...
حرف های گفتنی را به او بگو...
بگو اگر برایت مهم است.
بگو جز او دنیا را نمیخواهی
بگو
بگو بی او میمیری
گفتنی هارا باید گفت
باور کن برخی گفتنی ها مرده زنده میکند
آبه روی آتش‌اند لاکردار ها
بگویید خب، چرا خفه خون میگیرید
هزار حرفی میزنید جز آن چیز که باید بزنید
یک وقت هایی شنیدنش برای طرف مقابل مثل شوکی است روی بدن یک فرد رو به موت
از آن شوک هایی که دکتر بعدش میگوید
"به هوش آمد! :)
- حسن علینژاد

با منِ دردآشنا، ناآشنایی بیش از این؟
ای وفادارِ رقیبان، بی‌وفایی بیش از این؟

گرمِ احساس منی، سرگرم یاد دیگران
من کجا از وصل خشنودم؟ جدایی بیش از این؟

موجی و بر تکّه‌سنگی خُرد، سیلی می‌زنی
با به‌خاک‌افتادگان، زورآزمایی بیش از این؟

زاهد دل‌سنگ را از گوشهٔ محراب خود
ساکن میخانه کردی، دلربایی بیش از این؟

پیش از این زنجیرِ صدها غم به پایم بسته بود
حال، تنها بندۀ عشقم، رهایی بیش از این؟

#سجاد_سامانی

میگم از قلبم خبر داری؟
میدونی تا چه اندازه محتاج بودنته؟
چقدر بی تابی میکنه وقتی اخم میکنی؟
چقدر آشوب میشه وقتی نیستی؟
میدونی اگه یه تار از موهات کم بشه
درجا میمیره این قلبم؟
آخه تو ضربانشی،دلیلِ تپیدنشی..
آخه این قلب برای تو می‌تپه..
تو نباشی منم نیستم..
من با تک تک سلولهای بدنم
به تو نیاز دارم..
پس قول بده همیشه مواظب خودت باشی،
یه وقت نزاری قلبم بمیره.. خُب؟

من بيشتر از اينكه صبور باشم، حسودم.
به چی يا كی، خيلی مهم نيست، من به هر اتفاقی كه يه سمتش تو باشی و طرف ديگش خودم نباشم حسودم. من ساعتای زيادی به عكسای تو خيره میشم و به آدمايی نگاه میکنم كه چقدر شبيه من نيستن. به لبايی كه تو رو صدا میزنن، به گوشايی كه از تو میشنون، به چشمايی كه تو رو میبينن، پوستایی که تورو لمس میکنن. و به اين فكر می‌كنم كه چقدر آرزو داشتم، تا همه اونا من بودم.
آدما، مرگ مشخصی دارن كه حتما ازش بی‌خبرن، اما من مطمئنم از حسادت دق می‌كنم.
اونم حسادت به همه ی اونا که تو دوروبرشونی و بهشون اهمیت میدی.

وقتی میخنده ناخودآگاه از خوشحالیش میخندم و‌ وقتی ناراحته از ناراحتیش، غمگین میشم.
وقتی میترسه، شجاع میشم و‌ میگم "من همینجام". وقتی نیست با بیشترین سرعت ممکن باید بیاد و جای خالیشو‌ پیشم پُر کنه.
جالب تر از همه ی اینا اینه که من وقتی پیداش کردم که کسیو نمیخواستم :)♥️

من پیشت بهترین ورژن خودمم ، کنارت بهترین حسارو تجربه میکنم ، همونی هستی که وقتی سرم سنگینه باهات حرف که میزنم آروم میشم و هیچوقت از اعتماد کردن بهت پشیمون نمیشم ، همونی که وقتی صداشو میشنوم تموم خستگیم از بین میره و بغلش همیشه بهم آرامش میده و دلیل بودنمو نقطه‌ی امن منی♥️

سخته به بعضیا بفهمونی که
اگه خیانت نمی کنی
دروغ نمیگی
پنهون کاری توی کارت نیست
راحت می بخشی
سخت به دل می گیری
بی منت محبت می‌ کنی
همیشه برای کمک کردن آماده ای
توی بدترین شرایطم نمیری
همیشه سعیت به انسان بودنه
زرنگ بازی در نمیاری
دلت نمیخواد مثل بعضیا باشی
که اگه خوبی
که اگه بد نیستی...
نه اینکه بدی بلد نباشی
نه اینکه از روی سادگی و نفهمیته
نه اینکه جربزه‌ ی بد بودنو نداشته باشی
نه!
فقط میخوای که خوب باشی...
خوبی نه اینکه اجبارت باشه
انتخابته!
فرق بین خوب بودن و بد نبودن
با حماقت و پخمه بودن و نفهمی رو...
واقعا سخته به بعضیا بفهمونی!

فرستادم برات که بهت بگم تو زیبا، کافی و قوی هستی و من بهت اندازه ی شبایی که فکر کردی تا صبح‌ دووم نمیاری و تنهایی گذروندیشون، دونه دونه اشک هایی که ریختی، درد ها و غمایی که داشتی، و هر دفه که خوردی زمین کسی نبود دستتو بگیره و خودت بلند شدی بهت افتخار می‌کنم. تو شگفت انگیزی سرتو بالا بگیر. اجازه نده هیچ کس یا هیچ چیز تورو پایین بیاره باور کن ارزشش رو نداره. شک‌ ندارم به هرچیزی که بخوای خیلی زود می‌رسی چون لایقشی. امیدوارم همیشه لبخند بزنی و شب ها بدون استرس، بدون درد و بدون اورثینک خوابت ببره. برات کلی آرامش و احساس رضایت و خوشحالی از ته دل می‌خوام و یادت نره، تو منو داری؛"

خوب بودن پارتنر مهمتره
یا تفاهم داشتن با پارتنر ؟!

یکی از سخت‌ترین تصمیم ها ، تموم کردن رابطه با فردیه که آدم خوبیه اما به دلیل تفاهم نداشتن ، ادامه رابطه باهاش ممکن نیست. ... چرا سخته ؟
-احساس گناه داشتن از اینکه نکنه با کات کردن رابطه به اون فرد آسیب زده باشم.
-ترس از پشیمانی و پیدا نکردن آدم مناسب
-نگرانی از قضاوت و پیگیری دیگران
-ترس از تنها ماندن
اما یادتون باشه که برای ساخت یک رابطه سالم، فقط خوب بودن کافی نیست؛ بلکه تفاهم داشتن هم لازم و مهم هست تفاوتها شاید در وهله اول جذاب باشه اما در ادامه ی رابطه عامل چالش و دعواست
یادتون باشه که عدم شباهت و تفاوت‌های بزرگ در هر نوع رابطه ای چالش برانگیزه

تو رابطت اینطوری حرف بزن تا حرفات تاثیرگذار باشه:
نگو هر جور راحتی.
بگو اگه اینطوری حس بهتری داری،باشه.
نگو نمی‌خوای حرف بزنی؟
بگو اگه دوست داشتی من میخوام حرفاتو بشنوم.
نگو چقدر گشاد و تنبلی.
بگو میشه بیشتر تلاش کنی؟ من بهت ایمان دارم.
نگو چرا نمیفهمی من چی میگم؟
بگو میشه لطفاً به حرفام بیشتر دقت کنی؟
نگو کاش میفهمیدی چی میگم.
بگو کاش این موضوع رو از زاویه دید منم ببینی.
نگو کارات رو اعصابمه.
بگو لطفا این شکلی نکن، بهم احساس بدی میده عزیزم.
نگو چه لباس مسخره ایه تو پوشیدی.
بگو بهتر نیست اون لباس که بیشتر بهت میادو بپوشی؟

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌