‏گفتیم حرف میزنم، سکوت کردیم.
گفتیم از پسش برنمیایم، براومدیم.
گفتیم دیگه طاقت نمیارم، طاقت آوردیم.
گفتیم تنهایی مگه میشه؟ تنهایی تمومش کردیم.
گفتیم اگه بری میمیریم، رفتو هیچیم نشد.
گفتیم اگه اتفاق بیفته دیگه نمیتونیم، اتفاق افتاد هر جوری بود تونستیم.
گفتیم اگه بیفتیم دیگه بلند نمیشیم، افتادیم و خودمونو تکوندیم و باز بلند شدیم از خاک.
گفتیم سخته و غیر ممکن، سخت بود و ممکن.
گفتیم نمیشه ولی شد.
همه چی خیلی عجیب بود، به مو رسید، پاره هم شد ولی ما گره زدیم چون آدمِ پا پَس کشیدن نبودیم!(:

از همون روزاى اول كه با هم آشنا شديم، يه حس عجيب تو دلم بود حسى كه هيچ توضيحى واسش نداشتم، انگار جيزى بود كه بايد اتفاق ميفتاد.يادمه اولين ديدارمون لحظه اى كه روبه روم ايستاده بودى انگار  دنيا واستاد...قلبم تند ميزد و فقط ميخواستم اون لحظه تموم نشه از همون روزا فهميدم تو برام خاصى اتو فرق
دارى.مخصوصا وقتی بهت گفتم چیشد و خندیدیم.
كنار تو بودن هميشه واسم پر از آرامشه چه وقتايى كه توى ماشين دستمو گرفتی و مسیر واسم کوتاه ترين مسير دنيا شد چه وقتايى كه با شيطنتات خنديدم چه وقتايى كه فقط با نگاهت حس كردم
همه چی خوبه.
مرسى كه انقدر امنى ،پناهی ،مهربونى....
تو براى من اولين خيلى چیزا بودى؛ اولين حس ، اولين آرامش،  و من با تمام وجودم مطمئنم كه بودن
كنار تو بهترين اتفاق زندكى منه.

به اون دوست صمیمیت فکر کن که قرار بود تو لباس عروسی ببینیش،
اما حتی دعوتت نکرد!
به اون رابطه‌ای فکر کن که قرار بود بی تو بمیره، اما داره خیلی راحت به زندگیش ادامه میده!
به اون آرزوت فکر کن که به خاطرش شمع های تولدتو فوت می‌کردی اما الان رویاهای دیگه جاشو گرفته!
عزیز من به این فکر کن که ما آدما قسمتی از سرگذشت همیم ولی قرار نیست همش باشیم...
نه اونی که از اول باهاش بودی الان پیشته؛
نه اونی که الان پیشته از اول باهات بوده!
اصلاً این زندگی تو رو انقدر بالا پایین میکنه،
انقدر آدم تو زندگیت میاره و میبره که یاد بگیری تو تنها کسی هستی که همیشه پیشت میمونه...
شاید زخم بخوری،
حسرت بکشی یا حتی دلت تنگ بشه،
ولی هیچ وقت تموم نمی‌شی...
تو تنها کسی هستی که تا آخرش هستی،
حواست به خودت باشه!(؛

آیا می‌شود غریبه شد؟
با کسی که بوی تنش راحفظی؟!
با کسی که تمام خط به خط چین های صورتش رو بلدی!
با کسی که خط به خط خوشحالی ها و ناراحتی هاش رو بلدی!
با کسی که روزی تمام جان و روحت بود!
کسی که بدون شب بخیرش خوابت نمی‌برد؛ بدون صبح بخیرش روزت شروع نمی‌شد؛ با کسی که صداش مرهم تمام زخمهات بود؛ با کسی که چشمانش خوشی تمام روزهات بود؟! فکر میکنم شاید کمی تسکین پیدا کنی، آرام شوی، اما هیچوقت فراموش نمی‌شود..!(:

به کاکتوس اگه زیاد آب بدی بی‌حال میشه و کم‌کم می‌پوسه ؛ اما این موضوع برای خیلی از گل های دیگه صدق نمی‌کنه ، کاکتوس اگه نور نداشته باشه ، می‌میره ، اما گل‌های زیادی هستن که بدون نور هم دووم میارن ، ماهی اگه بیاد رو ساحل انقدر بالا و‌ پایین می‌پره تا نفسش بند میاد و خفه می‌شه ، اما همون دریا ، می‌تونه خیلی از حیوونای دیگه رو غرق کنه ! آبی که سیب زمینی رو نرم میکنه ، تخم مرغ رو سفت می‌کنه ؛ می‌بینی؟ تو زندگی نمی‌شه برای همه نسخه یکسان پیچید ، تحمل آدما شبیه به هم نیست . یکی با غمی که از نظر بقیه کوچیکه داغون می‌شه .

چقدر این متن قشنگه:
وقتی ناراحتی،تصمیم نگیر.
وقتی دیر میشه، عجله نکن.
وقتی یکیو دوسش داری،زود بهش نگو بذار خودش بفهمه.
وقتی خیلی خوشحالی به کسی قول نده.
وقتی یکی دلتو شکست،سر یکی دیگه تلافی نکن.
وقتی بغضت گرفت، پیش هرکی گریه نکن. شاید همون دشمنت باشه از ته دل خوشحال بشه!
وقتی با یکی قهر کردی، پشت سرش حرف نزن شاید دوباره بخوای باهاش دوست بشی.
و آخرش اینکه اگر خودت دلت پاکه،
فکر نکن همه مثل خودتن!

به اون دوست صمیمیت فکر کن که قرار بود تو لباس عروسی ببینیش،
اما حتی دعوتت نکرد!
به اون رابطه‌ای فکر کن که قرار بود بی تو بمیره، اما داره خیلی راحت به زندگیش ادامه میده!
به اون آرزوت فکر کن که به خاطرش شمع های تولدتو فوت می‌کردی اما الان رویاهای دیگه جاشو گرفته!
عزیز من به این فکر کن که ما آدما قسمتی از سرگذشت همیم ولی قرار نیست همش باشیم...
نه اونی که از اول باهاش بودی الان پیشته؛
نه اونی که الان پیشته از اول باهات بوده!
اصلاً این زندگی تو رو انقدر بالا پایین میکنه،
انقدر آدم تو زندگیت میاره و میبره که یاد بگیری تو تنها کسی هستی که همیشه پیشت میمونه...
شاید زخم بخوری،
حسرت بکشی یا حتی دلت تنگ بشه،
ولی هیچ وقت تموم نمی‌شی...
تو تنها کسی هستی که تا آخرش هستی،
حواست به خودت باشه!(؛

آدم ها مسخره شما نیستن یک روز بخواینشون روز بعد بگید نمیخوام ؛هر وقت سر کِیفی باهاش درست رفتار کنی، هر وقت حوصله نداری بگی "نباش"؛یک روز بلاک میکنی روز بعد در میای و توجیه ات اینه که "اعصابم خورد بود" از بلاکی درش میاری؛یک روز میگی نمیخوام باشی روز بعد میگی ببخشید عصبی بودم؛آدمها روح و روانشون بازیچه شما نیست؛اول برو تکلیفت رو با خودت مشخص کن، برو رفتار درست رو یاد بگیر؛احترام به روح و روان دیگران رو یاد بگیر؛مردم که مسئول نداشتن ثباتِ شخصیتی شما نیستن که‌ تا تقی به توقی خورد، میگی خداحافظ...
ما مسئول تربیتِ کسی نیستیم!

نبودنت بهتر از نصف و نیمه بودنته، این پیام رو برات فرستادم که با جدا شدنمون فرصت زندگی دوباره رو به هم بدیم، نه من با زیادی بودنم آزارت بدم و نه تو با کم بودنت، ما شروع کردیم که حال هم رو خوب کنیم نه اینکه بدتر کنیم، همدیگه رو استرسی‌تر کنیم، فکر و خیالی‌تر کنیم، بیخواب‌تر کنیم، پر از آرزوی خوبم برات، فردات قشنگ باشه حتی اگه من تو اون قشنگی‌ها کنارت نباشم.

میخواستم بهت بگم که ازت ممنونم؛ ممنونم که با رفتنت باعث شدی خودمو بهتر بشناسم و قوی تر بشم. نمیگم رفتنت آسون بودا ، اتفاقا خیلی سخت بود ؛ اینکه قید اون خاطرات قشنگی که قرار بود با هم بسازیم رو بزنم سخت بود. اما بلاخره باهاش کنار اومدم، درک کردم که تو لیاقت دوست داشته شدن رو نداشتی ،  یا شایدم لیاقت " بیش از حد " دوست داشته شدن رو نداشتی ، اما الان فهمیدم که تو هیچوقت آدم زندگیِ من نبودی و ممنونم که دیگه ندارمت.

تو لیاقت اینو داری که با کسی باشی که به تو حس زنده بودن بده، حس خوشحالی، طوری که احساس کنی داری بهترین روزات رو میگذرونیم...
تو نیاز داری با کسی باشی که آرومت کنه، که مواظبت باشه، بهت یاداوری کنه چقد تکی، کسی که جوهر عشق تو وجودش رو‌ تقدیم تو کنه، کسی که اگه همه رفتن، اون بمونه! اگه همه بد شدن اون خوب باشه! اگه همه دروغ میگن اون صادق باشه! اگه همه سرت داد زدن اون بغلت کنه! وقتی همه خواب بودن اون بخاطرت بیدار بمونه، کسی که از ته دل عاشقت باشه، کسی که بهت احترام بذاره، تو لیاقت همه اینارو داری، لطفا خودتو دوست داشته باش چون تو لایق بهترینایی..!(؛

داشتن تو قشنگ‌ترین حسیِ که
تونستم تجربه کنم
بودنت کنار من اینجوریه که
تو وجودم کلی گل جوونه زده
وقتی باتوام انگار که دیگه
تاریکی شب ناراحتم نمیکنه ، عصبی نیستم
ناامید نیستم ، از هیچی نمیترسم
غروب جمعه دلگیر نیست
کسی نمیتونه زمینم بزنه
بی حوصله نیستم
آسمون آبی‌تره ، نور خورشید قشنگ‌تره
بوی نم بارون لذت بخشه
با تو همه چیز
قشنگ‌ترین ورژن خودشو داره

من میخوام که باشی، نگفتم نیاز دارم، گفتم میخوام باشی و این خواستن بخاطر نیازم نیست، بخاطر پیدا نشدن آدم‌های بهتر از تو نیست، اتفاقا بهتر از تو زیاد هست ولی واسه من بهتر نیستن، بخاطر حسیه که ازت میگیرم و مسیری که میتونیم باهم داشته باشیم، شاید سخت بشه یه جاهایی، شاید ناراحت باشیم یه تایمایی، شاید دور بشیم از هم، ولی هر چی بشه تا تهش کنار هم میشه باشیم، باشه؟

یادت نره:
داری واسه زندگی‌ت می‌جنگی، تو سکوت، تو سختی، بی‌این‌که کسی بفهمه، چقدر برات سخته و وقتی خسته‌ای یا ناامید، شاید ندونی چقدر قوی بودی که تا همین‌جا اومدی. این‌که یکی بگه بهت افتخار می‌کنم، مثل یه آغوش آرومه از طرف کسی که تو رو می‌بینه، نه فقط ظاهرتو، حتی اون نبردهای خاموش درونتو. انگار یکی از پشت، زده روی شونه‌ات و گفته: "هی! دیدمت. باورت دارم و تو بیشتر از اون چیزی هستی که الان حسش می‌کنی!(:"

مراقبِ خودت باش، افتخار من...

بعضی چیزا ماهیت و عنصرشون قشنگه
مثلا بغل، اصلا تو بگو بغل زیور خانوم عروس حاج عباس که سالی یبار وسط مهمونی میبینمش، همونم باعث آرامش میشه
یا عشق دو طرفه، یک جور خوبی، حال خوب کنه، اصلا مستت میکنه به عالم و آدم خوش بین میشی
یا خندیدنی که برسه به قهقهه، رسالتش همینه که حالمونو خوب کنه
یا رقصیدن، یه دور قر میدی، قدر یه قرن حالت میاد سرجاش
اصلا چایی بعدازظهر، حالا تو هی بگو کم خونی میاره وقتی اینطور بلده حالمو بیاره سرجاش مگه میتونم ازش بگذرم
چرا راه دور برم؟ تو، همین تو، انگار خدا خمیر مایتو با حال خوب قاطی کرده. بودنت یجور، خندیدنت یجور دیگه. بغلت که پرو بال میده بهم. بوسه هاتم که اصلا هیچی، نگم بهتره. تو از بیخ و بن،حال خوب کنی تو اومدی حال دنیام قشنگ شد. چرا باید ازت رد بشم؟


#سیما_امیرخانی

بالاخره یه روز به سطحی از پختگی می‌رسی که با هر تعریف و تمجید و هر لبخند معناداری دلت نمی‌لرزه!
یه روز یاد می‌گیری کسی که قراره بره رو جوری بدرقه نکنی که یه عضو از وجودت رو با خودش ببره.
یاد میگیری با واقعیات زندگی و اتفاقات تلخ و شیرینی که برات میفته راحت‌تر کنار بیای، قبول کنی و تو خودت مچاله نشی.
بالاخره یه روز میرسه که واسه حرف مردم زندگی نکنی و حتی درمورد زندگی دیگران نظریه صادر نکنی.
یه روز که خودت رو دوست داشته‌باشی؛
می‌رسه روزی که روحت رو آزاد کنی
از بند همه چیز و همه کس...
بالاخره اون روز می‌رسه!(:

مهربون ترین قلب ها
بیشترین تنفر رو دریافت کردن
هر اعتماد به نفسی
بعد از کلی نا امیدی به وجود اومده
قشنگ ترین لبخند ها
غمگین ترین داستان ها رو قایم میکنن
بلند ترین قهقه های
بیشترین اشک هارو پشتشون دارن
زیبا ترین چشم ها
سختی های زیادی رو دیدن
صورتی که همیشه خندانه
دردناک ترین مشکلات رو پنهان میکنه
اونی که از همه قوی تره
عمیق ترین درد ها رو تحمل کرده

I see, i want, i grind, i get .

می‌بينم، می‌خوام،
تلاش می‌كنم، بدست ميارم .

به حرف نیست که به اهمیت دادنشه؛ جای ابراز علاقه‌های زیاد، جای عاشقتم گفتاری فقط بلدتون باشه، بدونه الان داری با بغض حرف میزنی از چیزی دلخوری بدونه وقتی زیاد سکوت می‌کنی دلت گرفته، بدونه وقتی داری پشت سرهم بهش زنگ میزنی نگرانشی و خیلی چیزای دیگه اینکه بلدت باشه مهمه اینکه بدونه چه چیزی خوشحالت می‌کنه مهمه، اینکه بیشتر از خودت تورو بلد باشه مهمه وگرنه دوست دارم عاشقتم، مال منی همه بلدن. کسی که بلدت باشه رو پیدا کن

هر وقت حالت بد بود؛
برو ماه رو ببین، دوش آب سرد بگیر، موزیک گوش بده، فیلم ببین، قدم بزن، بنویس، نقاشی بکش، با آدما حرف بزن، بیرون برو، برای خودت هدیه بخر، کلاس جدید برو، کتاب بخون، قهوه بخور، گل و گیاه بخر، بخواب، خوراکی بخر و ...
اما نذار داخل خودت فرو بری. نذار ناراحتیت بشه، افسردگی و اون تو رو ببلعه. یادت باشه کسی برای نجات تو نمی‌آد. خودت خودتو نجات بده.

‌
رفیق من یک سری از آدم ها را نباید بخشیـد
آنهایی که باعث شدن طوری "زمین بخوری" که قادر به
بلند شدن نباشی وبرای سرِپا شدنِ دوباره ات
محتاج به کمکِ چندین نفر شدی
آنهایی را که نذاشتند "جوانی کنی"
و در اوج جوانی کاری کردن که "دلت پیر شود"
همان هایی که باعث شدند
چشمانت از اشک ، کبود و قرمز شود
نه اینکه کـینه ای باشی نه
اما یک سری از آدم ها را
باید همیشه در "خاطرت" نگه داری،
تا دیگر از "اَمثال آنها زخــم نخوری!