عزیزم بعضی حرفا کلا نباید زده بشه، اصلا حتی نباید بهش فکر بشه، عذر خواهی کردن برای کسیه که سهواً کفشو لگد کردی نه اینکه تموم ذوق و اُمیدش رو با کلمات نابود کردی و الان انتظارشو داری با یه "ببخشید" همه چیز به روالِ سابق خودش برگرده!
دقیقا مثل این میمونه که یه چاقوی ٩ سانتی رو توی بدنش فرو کردی حالا ۶ سانتش رو هم بیرون بکشی؛ نه لطف کردی و نه جبران!

عاشقتم چون تو عشقی که پشت
عصبانیت مخفی شده رو می‌فهمی..
عاشقتم چون تو احساساتمو میفهمی،
حتی وقتی که پیام‌هام رو پاک میکنم..
عاشقتم چون تو بلدی چجوری منو
بخندونی حتي وقتایی که داغونم.
عاشقتم چون تو تحملم می‌کنم حتي
وقتایی که بیش از حد غیرقابل تحملم.
عاشقتم چون تو منو کامل میکنی با
وجود اینکه پر از عیب و ایرادم..
عاشقتم دیوانه وار

ینفر ازم پرسید دلتنگی یعنی چی؟
گفتم دلتنگی یه حسیه که همیشه همراهته موقع غذا خوردن ، مسواک زدن ، موزیک گوش دادن ، موقع کار و حتی موقع درس... ولی همیشه توی خلوتت یا توی گوشه ی اتوبوس ، مترو ، حموم کافه خودشو نشون میده دلتنگی تنها چیزیه که هیچوقت قانع نمیشه و ازت دل نمیکنه! هرچقد دلیل بیاری فلسفه ببافی باز میاد توی قلبت و میگه : هرچی دوس داری بگو اما من هستم!
دلتنگی همون حسیه که شاید کمرنگ بشه اما هیچوقت پاک نمیشه...

آدم‌های صبور یه خصوصیت عجیب دارن...
بی‌نهایت لبخند می‌زنن...
این لبخند شاید تو نگاه اول حس گذشت بده...
اینکه «هر زخمی زدی، هر‌ چیزی که گفتی فدای سرت... من فراموش می‌کنم...»
ولی آدم‌های صبور هیچوقت هیچ چیزی رو فراموش نمی‌کنن...
زخما رو می‌شمارن...
حرفا رو مرور می‌کنن و همچنان لبخند می‌زنن...
یه روز که صبوری دیگه جواب نداد، با همون لبخند تو یه چشم بهم زدن برای همیشه فراموشت می‌کنن...
انگار که هیچوقت تو زندگیشون نبودی...
آدم‌های صبور تا یه جایی میگن فدای سرت..!

سلام عزیزم از وقتی شناختمت فهمیدم که آدما اونقدری که فکر میکردم بد نیستن، یه آدمایی مثلِ تو وجود دارن که تلاش میکنن حال بقیه رو خوب کنن، لبخند میارن رو لبِ همه، کنار تو میشه احساس آرامش و خوشبختی کرد؛‌ ‌تو کاری میکنی که من نسبت به خودم حس خوبی پیدا میکنم و همین باعث میشه بری تو قلبم.‌
تویی که موقع ناراحتیام با کارا و حرفات سعی میکنی بخندونیم و حالمو خوب کنی خبر نداری چقد قشنگی بخدا. دلم میخواد سرمو بزارم رو شونه هات و بگم حرف بزن، صدات پر از فرکانس آرامشه.
مرسی که زندگیمو قشنگ کردی بهترین عشق و رفیق روزای سخت و خوبِ زندگیم.

آدم نمیتونه از کسی که دوستش داره دست برداره،
یعنی اگه خودش هم بخواد دلش این اجازه رو بهش نمیده
واقعیتش اینه که شاید برای چند ساعت عصبانی بشی، اظهار بی تفاوتی کنی یا به خودت اینو تلقین کنی که دیگه پیگیرش نیستی و دست برداشتی ازش اما،
اما این دل وامونده مگه دست برداره؟مگه این دل کنده میشه؟
هزار بارم خودت رو راضی به این کنی که برات مهم نیست و بهش فکر نمیکنی اما با یه بار دیدنش یا شنیدن صداش یا حتی رسیدن یه پیام ازش قلبت شروع میکنه به تپیدن و میتونی صدای قلبت رو بشنوی
وقتی یه نفر رو از ته دل دوست داشته باشی دیگه گذشتن ازش ممکن نیست!(:

من و تو با همه فرق داریم!
من تورو جوری دوست ندارم که بقیه همو دوست دارن...
من دلم می‌خواد دنیارو برات قشنگ کنم!
من دلم می‌خواد تورو عاشق زندگی کنم!
یه جوری که از بودنت از حضورت از این که هستی لذت ببری!
صبح که چشماتو باز میکنی بگی من همونی ام که یه نفر حاضرِ جونشو برام بده، برای خوشحالیم، برای خوشبختیم؛ برای هر چیزی که من از دنیا میخوام!
غصه اگه داری بگی هی بلند شو بیا دوتایی باهم غصه بخوریم..
آدم تنها تنها از پس این همه درد برنمیاد
آدم تنهایی بیشتر دردش میاد..
من تورو اینجوری دوست دارم که چشمات برق بزنه از شوق، از ذوق، از فرط دوست داشتن و دوست داشته شدن
اره من تورو جورو دیگه ای "دوست دارم..!(؛"

از وقتش که بگذره دیگه فایده‌ای نداره، اگه زمانی که باید می‌بودی، بودی اون قشنگه، اگه زمانی که باید توجه می‌کردی توجه کردی اون درسته، اگه زمانی که باید گوش می‌دادی گوش دادی اون باارزشه، همین به موقع‌ها ارزشت رو نشون می‌ده، حمایت به موقع، عذرخواهی به موقع، بودن به موقع، می‌دونی وقتی دیر بشه دیگه نمیچسبه به آدم، حالا تو بیا و بعدا کلی کار کن، بعدا دیگه نه ذوقی مونده و نه احتیاجی هست!(:

دل تنگیم برا تو عصبیم کرده... نمیگم برگرد ولی خیلی دوست داشتم اون آدم سابق مهربون و با حوصله برای اطرافیانم باشم؛ خیلی دوست داشتم دوباره از ته دل بخندم، خیلی دوست داشتم غذامو با میل بخورم و با مشکلاتم پر انگیزه رو به‌رو شم، خیلی دوست داشتم خستگی یقمو ول کنه و بتونم امید داشته باشم. نمیگم برگرد ولی خب منم خیلی دوست داشتم زندگی کنم...

عشق، همیشه دلیل موندن نیست…
گاهی فقط یک پناه موقته برای دلی که امید داره تو بفهمیش…
ولی وقتی نفهمیدی، وقتی رفتارت شد تیغی روی روحش، وقتی تکرار شدی و عوض نشدی،
اونم آروم میره…
بی‌هیاهو، بی‌غر، بی‌اشک…
فقط میره، چون قلبشو دیگه پیشت جا نذاشته…
عشق رو با فشار آوردن تا لب مرز امتحان نکن... حتی اقیانوس هم ساحل داره.

من بلد نیستم قهر کنم؛ ولی اگه قهر کنم واقعا می‌رم و دیگه‌ام برنمی‌گردم، می رم برای همیشه و پشت سرمم نگاه نمی‌کنم، چون اون قدری اهمیت و فرصت دادم، اون قدری خوب بودم، اون قدری عیب‌های آدمی که دوستش داشتمو نادیده گرفتم، که از این نظر هیچ عذاب وجدانی ندارم، من می‌رم ولی مطمئنم اون آدم می‌مونه با یه تصویر غیر قابل دسترس از کسی که همه جوره هواشو داشته.

من میگم همه چی با حرف زدن درست میشه ولی وقتی نمیخوای حرف بزنی یعنی مهم نیست واست، یعنی بشه،نشه، باشه و نباشه واست فرقی نداره، یعنی اینکه اون ادم تویه برزخ باشه، تویه حال بد دست و پا بزنه و تو، بشینی کارای سطحی و بی اهمیتت و بکنی، یعنی نه تنها دوسش نداری بلکه نبودش هم برات مهم نیست، وگرنه ادم ببینه کسی که دوسش داره حالش بده، از خودشم میزنه باهاش حرف میزنه تا حل شه.

من وفادارترین آدم‌ها رو دیدم که خیانت کردن،
باهوش‌ترین افراد رو دیدم که فریب خوردن،
صادق‌ترین آدم‌ها رو دیدم که دروغ گفتن،
مهربون‌ترین آدم‌ها رو دیدم که دل شکستن،
قوی‌ترین آدم‌ها رو دیدم که کم آوردن،
بالغ ترین افراد رو دیدم که بچه‌گانه رفتار کردن
و از همه‌ی این‌ها متوجه شدم هیچ بد و خوب مطلقی وجود نداره!
همه ممکنه اشتباه کنن و هیچ‌چیز از هیچکس بعید نیست.
به خاطر همین هم،بخشیدن خودم و دیگران رو یاد گرفتم. تو هم یادبگیر...

جٰانم آغشته به توست
جانم را از‌ «تُـــو» لبریز میکنم
من تـو را آنقدر میخواهمَت که
حاظرم جان بدهم فقط : مٰال من شوی♡
"تــــو" را میپرستم
"تــــو" راقسم‌میخورم
"تــــو"رامیخوانمت‌درهرِ‌لحُظه
رُخت را درِ «قَلبـــم» قاب کرده ام
ایِ تندیس بهترین تصویردُنیا
تورا عاشقــٰــانه که نه . .
عاجـــزانه میخواهم..! ♥️
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

حرف بزن، ناراحت شدی؟برو بگو،
ناخواسته اذیتت کرده؟ بیانش کن!
عصبانی ای؟ بگو
خسته ای حوصله ارتباط نداری؟ به زبونش بیار
با کسی حال نکردی؟ بگو بهش
خصوصیت از کسی رو مخت رفته؟ به زبونش بیار
میخوای تموم کنی بری؟ بگو
احساسی داری؟ ابرازش کن
چیزیو توی کسی تحسین می‌کنی؟ اونم در جریان بذار
حقیقت هرچقدرم تلخ باشه، هیچ چیزی بیشتر از صداقت و جرئت حرف زدن بهتر نیست
آدم باش،آدم ارتباط...

من به تمام آدمایی که تو زندگیمن حساسم، وقتی یکی مالِ من شده یعنی فقط محدود به منه، متعلق به منه، نمیتونم با کسی دیگه‌ ای تقسیمش کنم، خنده هاش مال منه، گریه هاش ماله منه، غصه هاش مال منه، هرچیزی که مربوط بهش میشه مال منه، من آدم بشدت حساس و حسودیم نسبت به آدمای دورم، حسودم چون دوست دارم، چون واسم مهمی، چون نمیخوام کسی جز من سهمی از تو داشته باشه، وگرنه اگه برام مهم نباشی، دوست نداشته بشم، مهم نیست با کی میخندی، با کی غماتو شریک میشی، اصلا تو زندگیم کمرنگی و دیده نمیشی، پس هیچوقت بخاطر این رفتارم خسته نشو، اینا همش علاقه بیش از حد منو نشون میده، اگه یه زمانی برعکس این اخلاقم بودم بترس، واقعا بترس، چون اونجاست که دیگه با غریبه واسم فرقی نداری.

من کم نذاشتم، تو زندگی شخصیم تو رفاقتم، تو رابطه احساسیم، تو خانواده‌ام، من همیشه تلاشم رو کردم که برای همه بهترین باشم حتی غریبه‌ای که ازم کمک خواسته، همیشه هم وجدانم راحته، پس اگه جایی کسی رو رها کردم، یا رفتارم باهاش عوض شده نتیجه کارهای خودشه، من از خوبی‌ای که در حق هر کسی کردم پشیمون نیستم و با یه لبخند رها کردم و رفتم.

اتفاق خوب من برات با عشق مینویسم تو همون قسمت قشنگ زندگی من که عاشقونه میپرستمت
تو قطعا باید یکی از شاهرگام باشی که دوست داشتنت اینقد قشنگه و بند نمیاد
روز به روز میگم مگ میشه؟؟؟
قبلا میگفتم از خودم بیشتر دوست دارم
ولی الان نمیدونم چی بگم ک حال و
روز قلبمو توصیف کنه...‌ ‌ ‌ ‌ ‌
تو خیلی فراتر از منی!
چ خوب شد که یهو اومدی تو زندگیم
و شدی قلبم...
شدی ذره ذره وجودم
تو تنها ترین لازمه خوشبختی منی
تو توی دورترین فاصله ولی عمیق ترین نقطه قلبمی، قشنگ توی بند بند وجودم رخنه کردی...
بموني برام بهترین اتفاق زندگیم

معنی كلمه قوی رو فقط کسايی با تمام وجودشون درک می‌کنن که با وجود ضربه‌هايی که تو زندگی‌شون خوردن، رنج‌هايی که به تنهايی به دوش کشیدن، دردهايی که تو سینه پنهون کردن، اشک‌هايی که يواشكی ريختن، هزار بار به ته خط رسیدن، اما برای بار هزار و یکم بلند شدن و ادامه دادن.
اینا اگه حتی هیچکس هم پشت‌شون نباشه خودشون دوباره از همون‌جا که زخم خوردن جوونه می‌زنن، سبز می‌شن و ثمر می‌دن.

‏گفتیم حرف میزنم، سکوت کردیم.
گفتیم از پسش برنمیایم، براومدیم.
گفتیم دیگه طاقت نمیارم، طاقت آوردیم.
گفتیم تنهایی مگه میشه؟ تنهایی تمومش کردیم.
گفتیم اگه بری میمیریم، رفتو هیچیم نشد.
گفتیم اگه اتفاق بیفته دیگه نمیتونیم، اتفاق افتاد هر جوری بود تونستیم.
گفتیم اگه بیفتیم دیگه بلند نمیشیم، افتادیم و خودمونو تکوندیم و باز بلند شدیم از خاک.
گفتیم سخته و غیر ممکن، سخت بود و ممکن.
گفتیم نمیشه ولی شد.
همه چی خیلی عجیب بود، به مو رسید، پاره هم شد ولی ما گره زدیم چون آدمِ پا پَس کشیدن نبودیم!(:

از همون روزاى اول كه با هم آشنا شديم، يه حس عجيب تو دلم بود حسى كه هيچ توضيحى واسش نداشتم، انگار جيزى بود كه بايد اتفاق ميفتاد.يادمه اولين ديدارمون لحظه اى كه روبه روم ايستاده بودى انگار  دنيا واستاد...قلبم تند ميزد و فقط ميخواستم اون لحظه تموم نشه از همون روزا فهميدم تو برام خاصى اتو فرق
دارى.مخصوصا وقتی بهت گفتم چیشد و خندیدیم.
كنار تو بودن هميشه واسم پر از آرامشه چه وقتايى كه توى ماشين دستمو گرفتی و مسیر واسم کوتاه ترين مسير دنيا شد چه وقتايى كه با شيطنتات خنديدم چه وقتايى كه فقط با نگاهت حس كردم
همه چی خوبه.
مرسى كه انقدر امنى ،پناهی ،مهربونى....
تو براى من اولين خيلى چیزا بودى؛ اولين حس ، اولين آرامش،  و من با تمام وجودم مطمئنم كه بودن
كنار تو بهترين اتفاق زندكى منه.