تو چی می‌دونی از من؟
تو چی می‌دونی که اینقدر راحت از من و زندگیم حرف می زنی؟
زجرهایی که کشیدم رو کشیدی؟
حرف هایی که شنیدم رو شنیدی؟
پا به پام تو سختی ها بودی؟
مثل من تا پای جون تلاش کردی تا از پس مشکلات بر بیای؟
ببين؛ تو دقیقا هیچی از من نمی‌دونی. تو فقط چیزهایی رو می‌دونی که من خواستم بدونی تو از کل شخصيت من یه تصویر نصفه و نیمه توی ذهنته پس گوه می خوری قضاوت می کنی.

دیروز بحثمون شد...
لحنش تند بود لحن من تندتر...
آخرش گفت:«باشه هرجور راحتی...» و گوشی رو قطع کرد.
بعدش رفتم روی تخت و به سقف خیره شدم. نه پیام داد، نه زنگ زد. غرورم نمیذاشت منم کاری کنم.
چند ساعت بعد، صدای نوتیف گوشیم اومد:«قرصاتو خوردی؟»
چیزی نگفتم اما همون لحظه گلوم گرفت، چشمام خیس شد.
آدم امن، یعنی همون کسی که تم اوج ناراحتی هم یادش میمونه کو قرصاتو باید سر وقت بخوری.
آدم امن، یعنی کسی که حتی وقتی اره دلگیره حواسش بهت هست،
چون محبتش از دلخوریاش بزرگتره..!(:

چشاش:
قشنگ‌تر از چشات‌ ندیدم
چشایی‌ که‌ وقتی‌ بهشون‌ نگاه‌ می‌کنم
انگار دنیا‌ یه‌ نفسِ‌ آروم‌ می‌کشه‌ و همه‌ی‌ سختی‌ها‌ برای‌ لحظه‌ای‌ کنار میرن
چشایی‌ که‌ پر از نور و راز و زندگیه
مثل‌ آیینه‌ای‌ که‌ دل‌ آدمو روشن‌ میکنه‌ و هر حس‌ خاموشی‌ رو دوباره‌ زنده می‌کنه.
هر بار‌ که‌ تو نگاهت‌ فرو‌ میرم‌‌ می‌فهمم‌ که‌ دنیا هنوز پر از معجزه‌ست
پر از‌ امید و‌ پر از‌ حسایی‌‌ که‌ فقط‌ من‌ می‌تونم‌ ببینم
و‌ من‌ تنها با یه‌ نگاهت‌ یاد‌ می‌گیرم‌ که‌ گاهی‌ یه‌ دلِ‌ کوچیک‌ میتونه
بزرگترین‌ جهان‌ رو‌ حس‌ کنه.

تو انقدر وجودت قشنگه که اگه چشمامو ببندم و دنیامو بدون تو تصور کنم، همه‌جا رو زشت و تاریک میبینم، انگار همه قشنگیاي دنیا ناپدید شدن، انگار دیگه هیچ اتفاق خوبي تو دنیا وجود نداره، انگار دنیا به آخر رسیده، بیخیال.. اصن بذار دنیایي که تو توش نباشي به آخر برسه، آخه این بودن توعه که دنیامو قشنگ کرده،اگه نباشي به چه درد میخوره!؟ :)♥️

رفتنای واقعی بدون خداحافظی‌ان، بدون دعوا و درگیری، بدون غر زدن و بهونه گیری، بدون گفتنِ دارم میرم که در جوابش بشنوی نرو، دیگه نمیگی ببین من دارم اذیت میشم، دیگه دلت نمیخواد یقه شو بگیری و بهش بگی تورو خدا نذار برم، جیغ و داد نمیکنی، دیگه مهم نیست، شاید حتی گریه هم نکنی، آدمایی که میخوان برن چمدونو محکم از کمد در نمیارن که صداشو بشنوی، بی سروصدا لباساشونو جمع میکنن و وقتی حواست نیست میرن. نمیگن خداحافظ من دارم میرم، اصلا هیچ آدمی نمیگه خداحافظ که بسلامت بشنوه، اگه گفت یعنی میخواد نرو بشنوه، بمون بشنوه، نمیخوام بری بشنوه، میخواد بشنوه بمون درستش میکنیم، پشت هر خداحافظی یه «به امید دیدار» وجود داره، واسه همینه که رفتنای واقعی بی خداحافظی‌ان عزیزم.‌.!(:

مادر مهربان و فداکارم! من هرگز بهشت را زیر پایت ندیدم…!
زیر پای تو آرزوهایی بود که از آن گذشتی… آن هم به خاطر من!
مامان قشنگم دلم می‌خواد همیشه خوشحال ببینمت اول بخاطر اینکه لایقش هستی و بعد بخاطر اینکه لبخند تو قشنگ ترین لبخندیه که تو این دنیا دیدم و تو رو اینجوری توی ذهنم و قلبم دارم.
مادر عزیزم، بابت این که سالیان سال برای من زحمت بی منت کشیدی دستتو از همینجا میبوسم .یقینا با تلاش ها و زحمتای تو بوده که من توانسته ام خود را به این درجه از زندگی برسانم و اگرلحظه ای توجهت را از من بر می داشتی شاید زندگی بر من آنقدر که باید آسان نمی گرفت و مرا به حال خود رها نمی کرد.
بهترین عشق زندگیم همیشه در قلب منی !

پیگیر و درگیر نباشید،
درگیرِ حرفِ دیگران، درگیرِ زندگیِ دیگران، درگیرِ شغل، درآمد، تحصیل، رتبه‌ی کنکور و روابطِ دیگران؛
آدمیزاد همیشه برای زندگی وقت کم میاره،
پیگیر نباشید تا هم خودتون آرامش داشته باشید هم دیگران؛
وقتتون محدوده...

هنوزم بهت فکر میکنم، اما نه به اندازه‌ی قبل، هنوزم دوست دارم اما نه به شدت قبل، هنوزم دلم برات تنگ میشه اما نه اونقدر که قبلا میشد، میدونی، همه اینا به خاطر رو شدن ذاتته، ذاتی که تازه برام آشکار شد، من قبلا عاشق تویی شده بودم که تو رویاهام ساخته بودم نه خودت، الانم که میبینی کامل فراموشت نکردم به خاطر اون قلب احمقیه که تو سینم میتپه که نمیخاد گوش بده به حرفای عقل بیچارم، نه بودن خیالیت حالمو خوب میکرد، نه نبودن واقعیت، اصلا من هیچوقت حالم با تو خوب نبوده.♥️

وقتی قلبی را عاشق کردی، وقتی وجودی را وابسته کردی، وقتی نفس‌های یک نفر را به نام خودت زدی، وقتی جان کسی را به نفس‌های خودت گره زدی، وقتی احساسی را در کسی روشن کردی، وقتی قلب کسی را صاحب شدی، فقط امانت‌دار خوبی باش. تنهایش نگذار، ترکش نکن. اگر بروی، اگر ترکش کنی، چه با خداحافظی و چه بی خداحافظی، او می‌میرد. نه اینکه نفس‌هایش قطع و تنش سرد شود، نه! احساسش می‌میرد. و هر عاشقی می‌داند که مرگ احساس، دردناک‌ترین مرگ دنیاست.
- ‌⁩علی⁦✍️⁩

کاش می‌شد کمی دنیا را وارونه کرد
مثلا
کمی دل تو برای من تنگ شود
کمی دل تو برای چشمانم پر بکشد
کمی تو برای نبودن من اشک در چشمانت حلقه بزند.
کاش مثلا
تو همه شهر را پیاده راه می‌رفتی تا شاید کاملا اتفاقی دختری خیره به سنگ‌فرش های شهر را ببینی.
کاش کمی دنیا وارونه می‌شد
کاش کمی تو دلت می‌لرزید از ترس نبودن من.
کاش کمی
من می‌رفتم، تو میماندی

آدم‌های صبور یه خصوصیت عجیب دارن...
بی‌نهایت لبخند می‌زنن...
این لبخند شاید تو نگاه اول حس گذشت بده...
اینکه «هر زخمی زدی، هر‌ چیزی که گفتی فدای سرت... من فراموش می‌کنم...»
ولی آدم‌های صبور هیچوقت هیچ چیزی رو فراموش نمی‌کنن...
زخما رو می‌شمارن...
حرفا رو مرور می‌کنن و همچنان لبخند می‌زنن...
یه روز که صبوری دیگه جواب نداد، با همون لبخند تو یه چشم بهم زدن برای همیشه فراموشت می‌کنن...
انگار که هیچوقت تو زندگیشون نبودی...
آدم‌های صبور تا یه جایی میگن فدای سرت..!

مهم نیست دور من چقدر شلوغ یا خلوت باشه، تو همون کسی هستی که من در همه حال بهش نیاز دارم، همون کسی هستی که وقتی اتفاقی میوفته زود میام تو صفحه چتت تا واست تعریف کنم، همون کسی که تا یه آهنگ قفلی پیدا می کنم واست می فرستمش، همون کسی که بدون ترس از قضاوت همه احساساتمو واسش تعریف می کنم، همون کسی که بهم اجازه می ده خودم باشم و خودم رو دوست داشته باشم.

تو عزیزترین آدمِ زندگیِ منی
و اولین و احتمالا تنها کسی هستی که حاضرم از شدتِ دوست داشتنش بمیرم..
امیدوارم هرگز نفهمی که غمگین بودن چجوریه.
تو نمیدونی که چقدر دوستت دارم و چقدر آرزو میکنم کاش اینجا بودی.
به قولِ تو، زندگی اون وقتی سخت میشه که یه نفرو خیلی دوست داری
آخه هیچ وقت آدم انقدر آسیب پذیر نمیشه!

اجازه بدید خیلی کوتاه ملاک سلامت یه رابطه رو براتون بازش بکنم؛
"بودن تو یه رابطه درست، یعنی دوست داشتن خودت هزار بار بیشتر از قبل".
تو یه رابطه عاطفی سالم، آدم‌ها حس‌شون به خودشون، زندگی‌شون و آینده‌شون مثبت‌تر میشه چون؛ یکی هست که پا به پای زندگی‌ت بیاد جلو...

برایت آرزوهای کوچک دارم؛
مثلا اینکه چشم‌هایت را که باز میکنی، خستگی‌های دیروزت را در خواب آرام دیشب جا گذاشته باشی، و تمام تنت لبریز باشد از طراوت و شادابی.
مثلا اینکه یک لقمه نان و پنیر دلخوشی صبحانه‌ات باشد، قدم‌هایی سالم داشته باشی برای رفتن تا موفقیت، و مادری که هر صبح، دعای خیرش بشود بدرقه‌ی راهت!(:

هر چیزی که از دست دادی بالأخره یه روزی دوباره به دست میاری!
استخوانی که شکسته دوباره ترمیم می‌شه.
سرمایه‌ای که نابود شده دوباره برمی‌گرده.
ماشینی که خراب شده دوباره درست می‌شه.
خونه‌ای که ویران شده دوباره ساخته می‌شه.
تنها چیزی که اگه از دست بره دوباره به دست نمیاد روزای جوونی‌مونه، گذر عمرمونه!
پس انقدر سرسری ازش نگذر، از لحظه به لحظه‌اش لذت ببر، زندگی رو جوری زندگی کن که اگه ۵۰ سال بعد به سال‌های قبلی زندگیت فکر کردی با حسرت نگی حیف عمری که برباد رفت...🖤

برات آرزو میکنم هیچوقت، هیچوقت، هیچوقت از غمِ زیاد به خواب نری، آرزو میکنم خدا نذاره حیف بشی تو هیچ جای اشتباهی، آرزو میکنم که قلبی رو برای پناه داشته باشی، آرزو میکنم هم مسیر آدمایی باشی که قضاوتت نکنن، آرزو میکنم صبور باشی که صبر همه‌ی ماجراست..!(؛

هیچ‌وقت از اینکه با تو آشنا شدم پشیمان نمیشوم.
تو بهترین اشتباه من بودی!
هر اشکی كه ریختم، زمانی كه از دست دادم و فکرهایی كه درمورد تو كردم بیهوده نبودند، چون به من یاد دادند هیچ‌وقت دوست داشتنم را دوباره و به این راحتی صرف كسی نکنم که ارزش ندارد.
من یاد گرفتم افرادی را كه در گذشته به من بدی كرده‌اند ببخشم، پس بابت آزاری كه به من دادی از تو متشکرم.
تو كمک كردی من رشد كنم، كمک كردی کسی شوم كه امروز هستم و کسی را به خاطرم می‌آوری كه دیگر هیچ وقت به او تبدیل نخواهم‌شد!

خیلی‌ها میگن "آدم‌ها رو تو سفر میشه شناخت" و شایدم تا حدی درست باشه
اما من میگم "آدم‌ها رو در موقعیت‌های آنی و یهویی میشه شناخت"
سفر که برنامه ریزی شده‌است. آدم‌ها رو باید تو واکنش‌های ناگهانی‌شون نسبت به مسائل شناخت. وقتی تو رستوران نوشیدنی‌ات می‌ریزه، وقتی کلیدت رو جا می‌ذاری، وقتی یه اشتباهی می‌کنی، چیزی رو فراموش میکنی دقیقا زندگی همین‌ جاهاست و هنر اصلی، پاسخ درست به این موقعیت‌های پیش بینی نشده است.

نمی‌گم آدم یه بار عاشق می شه، نه!
می گم آدم فقط یه بار از ته دل عاشق می شه. فقط یه بار بدون ترس از دست دادن تمامشو می ذاره پای طرف، فقط یه بار بدون محدودیت عشق می ورزه، فقط یه بار غرورشو می شکنه و با همه ی وجود جلوی رفتن کسیو می گیره، فقط یه بار کور می شه و بدیای طرف به چشمش نمی آد. فقط یک بار قشنگی عشق و زندگی می کنه. که معمولاً توی بار اول شکست می خوره بعد از اون حتی بعد یک مدت طولانی اگه کسی بیاد طرفش، راحت اعتماد نمی کنه، راحت احساساتشو بروز نمی ده، راحت دل نمی بنده، حواسش به رفتارش هست و اشتباهای قبلیشو تکرار نمی کنه چون قلبش غریزتاً از رنج می ترسه. حتی اگه به نظرش خیلی قشنگم بیای جلوی خودشو می گیره و محتاط می شه. برای همینه می گم، عشق اول قشنگ تره، عشقای بعدی منطقی تر و با ارزش تر.