چیزایی که دونستنشون واجبه:
-وقتی کسی بغلتون میکنه،بذارید اول خودش ازتون جدا شه!
-در مورد روابط و مسائل مالی به دیگران راهنمایی ندین!
-اگر دو نفر از دوستاتون باهم رابطه ی عاشقانه دارن توی مشکلاتشون،شما واسطه قرار نگیرید!
-با آدما طوری رفتار کنین که میخواین باهاتون رفتار بشه!
-بدونین که یه رابطه موفق دو قسمت داره؛اولی پیدا کردن آدم درست و دومی، آدم درست بودن!
در آخر هم،همه ی خودتون رو برای کسی که درکشو نداره نزارید!

واست آرزو می‌کنم:
خُدا نردبونی بسازه واستون تا جلوۍ همون آدمایی برین بالا که آرزوشون ِ بود
زمین بخورین و نمی‌تونن بالا ببیننتون..!(:

دیگه نمیترسم خیلی وقته که دیگه ترس از خیلی چیزها ریخته نه ترس این رو دارم که ترکم کنن نه ترس این رو دارم که خودم کنار بزارم نه میترسم از اینکه دوستم نداشته باشن نه از این میترسم که تا تهش تنها جلو برم هر چیزی یه زمانی من رو اذیت میکرد و میترسوند الان حتی واسم اهمیت نداره به دست اوردن این شجاعت تاوان داشت و من تاوانش رو با از دست دادن هر چیزی که دوستش داشتم دادم هر چند من این نبودم ، این شدم .

در بی حوصله ‌ترین، کلافه ‌ترین،
کم صحبت‌ ترین، اجتماع گریز ترین
و دل گرفته‌ ترین ورژن خودمم.

این قشنگ ترین معنی عشق بود که خوندم، میگف عشق به این معنی نیست که دو نفر از دست هم دلخور یا عصبانی نشن. بلکه اینه که وقتی دلخور و عصبانی شدن هم بخوان که همون حوالی هم باشن، و وقتی عصبانیت خوابید دست همو بگیرن و از نو حرف بزنن!

دلم برای خنده هام تو بغلت تنگ شده ، برای دستامو تو دستات گرفتن و یهویی وسط رانندگی بوسیدن دستام تنگ شده، برای تو بغلت ولو شدن و عطر تنتُ بو کردن تنگ شده ، برای زل زدن بهت و محو قشنگیات شدن تنگ شده ، برای خندیدنت و چالِ افتاده کنار لبت تنگ شده ، برای غرق شدن دستام لای موهات تنگ شده ، من دلتنگ‌ ترینتم.♥️

همه ادمها پر از دردهایی هستن که شاید هیچکس ندونه. خیلیها در شرایط فعلی روی لبه تیغ زندگی میکنن. مهربون بودن کمترین کاریه که میشه کرد یا حتی اگه این هم سخته، بیشعور و سنگدل نبودن و سکوت کردن بهتره تا شکستن ادمی که یه تلنگر تا فروپاشی فاصله داره، حتی تو مجازی

دوست دارم با تو باشم
چون هیچ وقت از با تو بودن خسته نمیشوم
حتی وقتی با هم حرف نمیزنیم
حتی وقتی نوازشم نمیکنی
حتی وقتی در یک اتاق نیستیم
باز هم خسته نمیشوم
هرگز دلزده نمیشوم
فکر کنم به خاطر این است که
به تو اعتماد دارم
به افکارت اعتماد دارم
میتوانی بفهمی چه میگویم ؟

همه آن چه در تو میبینم
و هر آن چه نمیبینم را دوست دارم
با این همه ، ضعف هایت را میدانم
اما احساس میکنم همین نقاط ضعف تو
و نقاط قوت من هستند که با هم سازگارند
ترس های مشترک نداریم
حتی پلیدی های ما هم به هم می آیند ...
.

در هیاهوی زندگی دریافتم
چه دویدن هایی که فقط پاهایم را
از من گرفت در حالیکه گویی ایستاده بودم ..
چه غصه‌هایی که فقط باعث سفید شدن
موهایم  شد در حالیکه قصه کودکانه‌ ای
بیش نبود ...

دریافتم کسی هست که
اگر بخواهد میشود ...
و اگر نخواهد نمی شود ...
به همین سادگی،، کاش نه می‌دویدم
و نه غصه می‌خوردم ..
"فقط" او را میخواندم ...

میگن اولین ها هیچ‌وقت
فراموش نمیشن وتو اولینِ من بودی
تو فراموش نشدنی ترین خاطره منی!
تو دورترین نزدیک منی...
سهم تو از بودنِ من قلبِ من است که
جز تو برای کسی نمیتپد ...
هیچ‌وقت یادت نره قلبِ یکی
همیشه واسه تو میتپه (:
بمونی برام عزیز دلم... ♥️

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

"میگن آدمایی که توی رابطه زیاد قهر و دعوا دارن همدیگرو خیلی دوست دارن"

چونکه اون آدما نسبت بهم حساسن،
نسبت به دور و بریاشون حساسن و این حساسیت یه دلیل محکم و ثابت داره اونم عشق زیادی بینشونه ♥️‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

یکی از مهم‌ترین درس‌هایی که توی زندگی گرفتم این بوده که همه چیز دوره‌ای داره هیچ چیزی هیچ آدمی هیچ شرایطی تا همیشه اونطوری که هست نمیمونه یا تموم میشه یا شکلش عوض میشه .

‏من همیشه به اون‌ آدم‌هایی که
حساس نیستن حسادت میکنم،
هیچی رو جدی نمیگیرن، وحشت
نمیکنن، وقتشون رو با فکر کردن
بیش از حد تلف نمیکنن، دلبستگی
ندارن، من به این آدم‌ها حسودیم
میشه، آخه من به همه چی خیلی
اهمیت میدم، خیلی زیاد.

همه چیز تو یه جمله خلاصه میشه؛
"طرف باید اهلت باشه."
خیلی حرف تو این جمله‌ی کوتاه هست.
یعنی اگه اهلت باشه، میشناسه تورو.
اگه تورو بشناسه خوب بلده کجا صداشو برات بالا ببره و کجا پایین بیاره.
چه حرفایی رو در گوشت بگه و چه حرفاییو جار بزنه.
خوب میدونه چی حالتو خوب میکنه و چی بد.
اهلت که باشه، اون سر دنیام که بره اهله.
اهلت که نباشه، بغل دستتم نا‌اهله...

یه جا نوشته بود:
آدم گاهی آنقدر تنها می‌‌شود و با خودش حرف می‌‌زند؛ که تبدیل می‌‌شود به دو نفر !
من الان هفت/هشت نفرم ...

.

‏من همیشه به اون‌ آدم‌هایی که
حساس نیستن حسادت میکنم،
هیچی رو جدی نمیگیرن، وحشت
نمیکنن، وقتشون رو با فکر کردن
بیش از حد تلف نمیکنن، دلبستگی
ندارن، من به این آدم‌ها حسودیم
میشه، آخه من به همه چی خیلی
اهمیت میدم، خیلی زیاد.