شاید اولش فکرشم نمیکردیم یه روزی اینقدر حالمون وابسته احوال هم باشه اما زد و روزگار تورو بهترین آدم زندگیم کرد که همون خودمه ولي تو یه جسم دیگه خواستم بابت تموم لحظه هايي که پشتم بودي و تنهام نگذاشتي از بودنت تشکر کنم ممنون که بهترین رفیقم شدی و ممنون که بهم معني رفاقت تا مرگ رو یاد دادي.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

جمعه ها
تا ظهر
حالمان خوب هست ها
اما هر چه
به غروب نزدیک میشویم
رفته رفته
حال ما هم شروع به
آشفتگی میکند
تلویزیون را
روشن میکنیم
تلگرام را چک میکنیم
از پنجره نگاه ميكنیم
خودمانیم سر خودمان
که نميتوانيم کلاه بزاریم
ما دلتنگیم
این خاصیت جمعه هاست
ما شش روز و نصفی
در تلاشیم تا فراموش کنیم
اما درگیر غروب جمعه میشویم
دوباره این حس
درونمان جان میگیرد
دوباره یاد کسى میافتیم
که دیگر نیست...

ولی جدی ماجرای اون‌ یه آدم چیه؟
انگار بعد از اون هیچی مثل وقتی اون
بود نمیشه حتی مثلا قهوه که میخوری،
میگی مثل وقتی اون بود نیست.
مهمونی که میری، سفر که میری،
اصن هرکاری؛ قبانی میگه: «کان الزمان
الوحید زمانک انت» انگار تنها وقت
خوب دنیا، فقط همون وقته که
اون‌ یه آدم بود.

نه کسی مُنتظر است
نه کسی چَشم به راه
نه خیال گذر از کوچه ما دارد ماه
بین عاشق شُدن و مَرگ مگر فرقی هست؟!
وقتی از عشق نَصیبی نبَری
غیر از آه...

#فریدون_مشیری

🌿🌛

من انقدر حساسم که
هر تغییر کوچیکی توی لحن، مکالمه،
یا بی‌علاقگی آدمارو میفهمم و واقعا
هم به دل میگیرم.

آدمى براى رفتن، هزار و يك بهانه می خواهد
براىِ ماندن اما فقط يك دليل...
يك حالِ خوب از جنس دوست داشتن،
شش دانگ حواس جمع،
یک اولویت تغییر ناپذیر،
یک تکیه گاه گرم...
آن ها که به یکباره می روند،
قبل تر ها دیدنی ها را دیده اند!
تقلاهایشان را کرده اند! فریاد هایشان را زده اند!
شکسته هایشان را بند زده اند و دوباره شکسته اند... و آنگاه که تنها دلیل ماندن را از دست رفته دیده اند بار و بندیلشان را جمع کرده اند و
برای همیشه رفته اند...
تا شاید روزی، جایی، گوشه ای دیگر،
آن تنها بهانه را،
از دلِ زندگی بیرون بکشند!
‌

‌آها که قوی باشم؟ من با حال بد مهمونی رفتم و رقصیدم، پیش دوستام رفتم شوخی کردم و خندیدم، سر قرار رفتم و طوری وانمود کردم که حالم خوبه، با خانواده مسافرت رفتم و تو جمع خانوادگی بودم، سر کار رفتم و تظاهر کردم همه چی اوکیه، آرایشگاه رفتم و موهام و ناخنام رو درست کردم، من تو حال بدم هر کاری که فکرش رو کنی انجام دادم و نذاشتم روم اثر عمیق بزاره، حالا با یه گریه نمیشه به کسی برچسب ضعیف بودن زد و گفت قوی باش، چون اون واقعا قوی بوده، فقط بعضی وقت‌ها کم میاره و دست خودش نیست، با گریه باید خودش رو آروم کنه.

😊😊😊

از حاتم پرسیدند: بخشنده تر از خود دیده‌ای؟

گفت: آری مردی که دارایی‌اش تنها دو گوسفند بود
یکی را شب برایم ذبح کرد
از طعم جگرش تعریف کردم
صبح فردا جگر گوسفند دوم را نیز برایم کباب کرد
گفتند:تو چه کردی؟
گفت: پانصد گوسفند به اوهدیه دادم
گفتند پس تو بخشنده‌تری
گفت:نه چون او هرچه داشت به من داد،
اما من اندکی از آنچه داشتم به او دادم

کاش بدونی که ؛
من هرجای دنیا باشم
کنار هرکسی که باشم
اصلِ قلبم مال توئه
رگ و ریشه‌م تویی چون
آدم از ریشه‌ش نمی‌تونه جدا بشه
نمیتونه دل بکنه
هرچقدر هم که شاخ و برگ بده
بازم ته دلش جونش بسته به جونِ ریشه‌ش
تو ریشه منی دلبر!

یجا خوندم که موقعی که برف میباره همه جا ساکت میشه چون دونه های برف امواج صوتی رو جذب میکنن،
میدونی من فکر میکنم آدمی هم که دوسش داری مثل برف میمونه وقتی میاد دیگه هیچ صدایی نمی‌شنوی و چشمت دیگه هیچ جا رو نمی‌بینه فقط و فقط همون آدمو میبینی و توش غرق میشی.♥️

‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌

خیلی قشنگه اونجا که احمد شاملو میگه:
«کیستی که من اینگونه به اعتماد
نام خود را
با تو می گویم
نان شادی ام را با تو قسمت می کنم
به کنارت می نشینم و
بر زانوی تو اینچنین به خواب می روم
کیستی که من این گونه به جد
در دیار رویاهای خویش با تو
درنگ می کنم!»

یاد این جمله‌ی نادر ابراهیمی افتادم:
«احتیاط باید کرد؛
همه چیز کهنه می‌شود، و اگر کمی کوتاهی کنیم،عشق نیز..»🌱💛

آرزو می‌کنم آرزوهايت
در يک قدمى تو ايستاده بـاشد
تا با يک پلک بر هم زدنى در آغوششان بگيرى.
آرزو می‌كنم عشق
در بهترين زمـانِ ممكن به سراغت بيايد
و زيباتـرين خوشى‌هاى دنيا را زندگى كنى.
آرزو می‌كنم هيچ‌وقت درمـانده و مستأصل
خـيابان‌هاى شهر را قدم نزنى
و مردمک چشمانت
از شادى بـرق بزند نه از اشک و غم !

#نازیلا_زارع 🌱💛

Memories never die,
They just repose under the new ones .

خاطره‌ها هیچوقت از بین نمی‌رن،
فقط زیر خاطره‌های جدید‌تر دفن می‌شن .

تو منو داری؛
واسه همه روزای سخت،
واسه همه اون روزایی که گلوت پر بغض بود، برای روزایی که فکر میکنی حواس هیچکس بهت نیست، برای روزایی که فکرو خیالات دارن میخورنت بدون که تو منو داری. مهم نیست این راه چقدر سخته، مهم نیست قراره چه اتفاقی برامون بیوفته، اینم مهم نیست قراره چقدر درد بکشیم فقط کافیه کنار هم باشیم همین،بهت قول میدم از پسش بر بیایم.

دامن از دست من، ای یار! کشیدی، چه توانم؟
گله‌ای نیست اگر دامن اغیار گرفتم

بعد از این ساخته‌ام با نی و چنگ و می و ساقی
بی تو من دامنِ ‌این چار به ناچار گرفتم

تا رُخت شمع فروزند‌ه‌ی بزم دگران شد
من چو تاریکی شب گوشه‌ی دیوار گرفتم

#سیمین_بهبهانی