°

خورشیدم باش و
به پهنای عشق بر من بتاب ،
ای خیال‌انگیز ،
ای رویای دور من
بر من بتاب و گرم کن سرزمین دائم یخبندان مرا ؛
بتاب و سبز کن این برهوت نازیبا را ...

#یوسف_آذرتــــاش

من عاشقتم!
عاشق حرف زدنت..
عاشق خندیدنت..
عاشق مهربونیات..
عاشق اخمات..
عاشق دستات..
عاشق چشمات..
عاشق خودتم! دقیقا همینجوری ک هستی‌ چون برای من بهترینی و بدون با هیچکس عوضت نمیکنم...

‌️️‌️️

مهم ترین چیزی که تو زندگیم یاد گرفتم این بود که هیچکس همونطور که شناخته بودم باقی نمیمونه. این آدما به مرور زمان خودِ واقعیشون رو نشون میدن اونی که چند وقته میشناسیش خودِ واقعیش نیست بلکه داره یچیز بهتری از خودش نشون میده و زمان میبره که واقعیت درونشو ببینی، شخصیت واقعیشو رو کنه.

°

بعضی روزها
آدم دلش یک معجزه می خواهد،
معجزه‌ای شبیه به باران
معجزه‌ای شبیه به یک خیابان
که از آنسویش یک نفر بیاید
و هوای خوب خیابان را به خانه ات بیاورد.
یا بگذارید اینطور بگویم؛
بعضی روزها
آدم دلش یک نفر را می خواهد
که از آنسوی خیابان با باران بیاید،
با باران بنشیند و چکه چکه حال تو را خوب کند‌...


#حمید_رها

توی کتاب عشق کافی نیست به جمله ای هست که رمز طلایی ازدواجه که میگه:
« انتخاب همسر، انتخاب کسی نیست که همیشه شما را شاد کند
بلکه انتخاب کسی است که میخواهید حتی زمانی که بدجور اعصابتان را بهم میریزد هم با او باشید. »
پس کسی رو انتخاب کنین که برای دعوا کردن هم انتخابتون باشه.


🌱

خطاب به صمیمی ترین آدم زندگیم:
به قول شایع « یه بار میگم و دیگه نه، شما تكون نمیخوری از پیش من؛
حالا بد یا خوب هر چی پیش اومد پير ميشيم بيخ ريش هم!:) »

تو خیلی چیزا رو نمی دونی
تو نمی دونی چقدر یواشکی نگاهت کردم تونمی دونی چقدر به داشتنت افتخار کردم
تو نمی دونی چقدر شبا قبل خواب بهت فکر کردم
تو نمی دونی چقدر وقتی ازم دور بودی نگرانت می شدم ودلتنگ،
تو نمی دونی چقدر دوست داشتنت تو قلبم ریشه کرده، تونمی دونی چقدر عزیز ترینی برام؛ :))))
‌️️

وقتی دور و برت خلوت شد، دلتنگِ من نشو. وقتی سرت خلوت شد، یاد من نیفت. وقتی تنها موندی، علاقه‌مندِ من نشو، عاشقم نشو. وقتی همه ترکت کردن، نیا سراغ من. وقتی توو روزای بدم کنارم نبودی، توو روزای بدت هم منو یادت نیار. وقتی دلتو شکوندن، یاد من نیفت. منو وقتی هیچکسو نداری، دوست نداشته باش. به من وقتی دورت خلوته، پیام نده، زنگ نزن، حالمو نپرس. لطفا همونطور که وقتی دورت شلوغ میشه، منو یادت میره، وقتی‌ام که دورت خلوت میشه، یاد من نیفت.من توجه و دوست داشتنی که از روی تنهایی باشه رو نمیخوام؛"

یه تیکه کاغذ بردار و برای خودت بنویس:
"يه وقتایی، بارِ بعدى وجود نداره، شانس دومى نيست، وقت اضافه و استراحتی نيست؛ گاهى وقتا، يا الان هست و يا هرگز!"
بزار جلوی چشمات باشه، بزار بدونی که اگر امروزت سخت میگذره واسه چیزای مهمتر و با ارزش تریه که میخوای.

فکر میکنم خیلی وقتا«کمالگرایی» بیش از هر چیزی فریب ذهنه برای توجیه انجام ندادن کارها، چون نمیتونم بهترین ورزشکار باشم پس ورزش نمیکنم، چون نمیتونم خونه بزرگ بخرم پس اصلا خونه نمیخرم، چون نمیتونم در حد فلان ارتیست کار کنم پس اصلا کار نمیکنم و...

توی کتاب وقتی نیچه گریست نوشته بود: هیچ، همه چیز است! برای نیرومند شدن، ابتدا باید ریشه‌هایت را در هیچ فرو بری و رویارویی با تنهاترین تنهایی‌ها را بیاموزی.

همیشه حق با کسیه که جار نزده، پشت سر کسی حرف نزده، و حتی اگر تمایلی به حرف زدن با اون شخص نداره بالغانه سکوت کرده.
کاش آدما شخصیتشون رو با توهین، شکستن حرمت‌ها و نمکدونی که کم ازش نمک نخوردن زیر سوال نبرن!

بعضی وقتا آرزوهای آدم انقد کوچیک میشن که بزرگترینشون اینه یکی باشه بفهمه آدمو

بیا میخوام حرفایی که درِ گوشِت باید میزدم رو بزنم، میدونی بدبخت‌ترین عضو بدنم کجاست؟ شاید با خودت بگی قلبش، ولی نه، قلب من تکلیفش مشخصه، اون تورو میخواد خیلی راحت، بدبخت‌ترین عضو بدن من مغزمه، اون مدام میگه خفه‌شو، ازش دور شو بهش فکر نکن، اما وقتی عکستو میبینه نرم میشه، گم میشه میپیچه به خودش، وقتی موسیقی میشنوه یاد تو میفته تصورت میکنه، میگه این همونه، مدام و مدام تو دوراهی منطق و احساسات.

‌
فروغ فرخزاد :

چه دنیای عجیبی است،
من اصلا کاری به کار هیچ‌کس ندارم و همین
بی‌آزار بودن من، با خودم بودنِ من،
باعث می‌شود که همه درباره‌ام کنجکاو بشوند .

هیچی مثل قبل نمیشه، من دیگه اون آدمِ پر‌ انرژی و لوس و دل‌نازکِ تو نمیشم، تو دیگه اون مردِ قوی و عاشقی که من تو ذهنم ازت ساخته بودم نمیشی، من دیگه واسه کسی از لاک خودم بیرون نمیام، دیگه کسی از ما به عنوان دوتا خُل و دیوونه‌ی عاشق یاد نمیکنه، دیگه من اون دختری نیستم که سینشو ستبر میکرد و از تو با همه‌ی ایمانش دفاع میکرد، دیگه هیچ اتفاقی نمیوفته؛ تو همه چیو بد بگا دادی!

این زندگى یه بلیط کنسرت ادل و یه صندلى تو نیوکمپ و یه واحد آپارتمان تو نیویورک به من بدهکاره. فقط همین!

من اون رابطه رو میخوام که
یه روز باهاش برم یه‌جای لاکچری،
یه روز باهاش برم ساندویچی کوچه خیابون،
یه روز بشینیم واسه هم کتاب بخونیم،
یه روز باهم PS5 بازی کنیم،
تو خیابون آخر شب بلند بلند بخندیم،
یه روز باهم انقدر عکس بگیریم که حافظه گوشیمون پر شه،
جفتمون همو خیلی دوست داشته باشیم و از موندن پیش هم مطمئن باشیم،
یه موزیکو ۲ تایی بلند بلند بخونیم،
باهم دعوا کنیم سر هم داد بزنیم ولی آخرش همو بغل کنیم،
بهم کمک کنیم تا به آرزوهامون برسیم،
اشتباهات کوچیک همو ببخشیم،
هم دیگه رو تنبیه بکنیم..اما عوض نه.

هیچی مثل قبل نمیشه، من دیگه اون آدمِ پر‌ انرژی و لوس و دل‌نازکِ تو نمیشم، تو دیگه اون مردِ قوی و عاشقی که من تو ذهنم ازت ساخته بودم نمیشی، من دیگه واسه کسی از لاک خودم بیرون نمیام، دیگه کسی از ما به عنوان دوتا خُل و دیوونه‌ی عاشق یاد نمیکنه، دیگه من اون دختری نیستم که سینشو ستبر میکرد و از تو با همه‌ی ایمانش دفاع میکرد، دیگه هیچ اتفاقی نمیوفته؛ تو همه چیو بد بگا دادی!

یه سری دوست داشتنا هستن که هیچوقت تکرار نمیشن!
یعنی یه دوره‌ای از زندگیت یه‌سری‌ها رو جوری دوست داشتی که هیچوقت کسی رو به اندازه اون یه نفر دوست نداشتی
هیچکس به اندازه اون یه نفر برات مهم نبوده
همیشه اون یه نفر بوده که با همه آدما فرق داشته برات
‏هممون با مزخرف ترین اخلاقایی که داریم یبار سعی کردیم واسه همون یه نفر بهترین باشیم!