همه یِ ما باید کسی را داشته باشیم
که وقتی یک روز ،
روزِ ما نبود
بنشینیم رو به رویش و غرغر کنان از سیر تا پیازِ تمامِ بد بیاری هایمان را برایش تعریف کنیم
و او هم لبخند به لب گوش کند و پایانِ هر جمله مان بگوید
"حق داشتی پس اینقد عصبی بشی،
حالا ولش کن مهم نیست،
فدایِ سرت" .
میدانید آدم هرچقدر هم قوی باشد
باید کسی را داشته باشد
که حالِ بدش را بفهمد
که نگذارد
به حالِ خودش بماند
کسی که حالمان را به حالش گره زده باشد...
#سحر_رستگار
@textplace
که وقتی یک روز ،
روزِ ما نبود
بنشینیم رو به رویش و غرغر کنان از سیر تا پیازِ تمامِ بد بیاری هایمان را برایش تعریف کنیم
و او هم لبخند به لب گوش کند و پایانِ هر جمله مان بگوید
"حق داشتی پس اینقد عصبی بشی،
حالا ولش کن مهم نیست،
فدایِ سرت" .
میدانید آدم هرچقدر هم قوی باشد
باید کسی را داشته باشد
که حالِ بدش را بفهمد
که نگذارد
به حالِ خودش بماند
کسی که حالمان را به حالش گره زده باشد...
#سحر_رستگار
@textplace
نگران من نباش...
همه چیز روبه راه است...
و من فهمیده ام بدون تو هم میشود زندگی کرد...
حسابی جایت خالیست که ببینی
دختر احساساتی و عاشق پیشه ی آن روزها مردی شده برای خودش!
که هر روز صبح با عجله فقط دست و رویش را می شوید و سالهاست نه چشم هایش سیاه تر می شود و نه لبهایش سرخ تر...
که هر روز دردهایش را حل می کند توی لیوان چای تلخش و همه را یکجا با هم سر می کشد و اتفاقا هر روز لعنت می کند داغی را که به دلش مانده...
حسابی جایت خالیست که ببینی دختر وسواسی دیروز چطور این روزها در عرض 1/5 دقیقه حاضر و اماده،کفش پوشیده و نپوشیده،خودش را پرت می کند پشت فرمان و مثل یک مرد به چراغ قرمز ناسزا می گوید...
نگران من نباش، دختر خیال باف آنروزها،
مردی شده برای خودش که هر روز بار یک زندگی یک نفره را روی شانه هایش می گذارد و این ور و آن ور می رود...
مردی شده برای خودش که گاهی حس مادرانه ی در نطفه خفه شده اش دستش را می گیرد و می برد جلوی مغازه های لباس بچگانه و هردو دلشان قنج می رود برای کودکی که نیست...
جایت خالی!
دختر مرتب آنروزها،هرشب،خسته و کوفته،دلخوشی هایش را با جورابهایش گلوله می کند و پرت می کند وسط رخت چرکها...
و شام خورده و نخورده،روی کاناپه خوابش میبرد که فردا صبح چای تلخش را سربکشد و بزند بیرون...
نگران من نباش اصلا!
همان موقعی که رفتی زنانگی هایم را جمع کردم و مچاله و چروک چپاندم توی چمدان و انداختم گوشه ی انباری...
خیالت راحت ِراحت!
عوض شدم...
پوست انداختم
و سالهاست خودم با دستهای خودم پوست کلفت غیر زنانه ام را نوازش می کنم...
#نسترن
@textplace
همه چیز روبه راه است...
و من فهمیده ام بدون تو هم میشود زندگی کرد...
حسابی جایت خالیست که ببینی
دختر احساساتی و عاشق پیشه ی آن روزها مردی شده برای خودش!
که هر روز صبح با عجله فقط دست و رویش را می شوید و سالهاست نه چشم هایش سیاه تر می شود و نه لبهایش سرخ تر...
که هر روز دردهایش را حل می کند توی لیوان چای تلخش و همه را یکجا با هم سر می کشد و اتفاقا هر روز لعنت می کند داغی را که به دلش مانده...
حسابی جایت خالیست که ببینی دختر وسواسی دیروز چطور این روزها در عرض 1/5 دقیقه حاضر و اماده،کفش پوشیده و نپوشیده،خودش را پرت می کند پشت فرمان و مثل یک مرد به چراغ قرمز ناسزا می گوید...
نگران من نباش، دختر خیال باف آنروزها،
مردی شده برای خودش که هر روز بار یک زندگی یک نفره را روی شانه هایش می گذارد و این ور و آن ور می رود...
مردی شده برای خودش که گاهی حس مادرانه ی در نطفه خفه شده اش دستش را می گیرد و می برد جلوی مغازه های لباس بچگانه و هردو دلشان قنج می رود برای کودکی که نیست...
جایت خالی!
دختر مرتب آنروزها،هرشب،خسته و کوفته،دلخوشی هایش را با جورابهایش گلوله می کند و پرت می کند وسط رخت چرکها...
و شام خورده و نخورده،روی کاناپه خوابش میبرد که فردا صبح چای تلخش را سربکشد و بزند بیرون...
نگران من نباش اصلا!
همان موقعی که رفتی زنانگی هایم را جمع کردم و مچاله و چروک چپاندم توی چمدان و انداختم گوشه ی انباری...
خیالت راحت ِراحت!
عوض شدم...
پوست انداختم
و سالهاست خودم با دستهای خودم پوست کلفت غیر زنانه ام را نوازش می کنم...
#نسترن
@textplace
یک عده را باید نگه داشت
نباید رها کرد به امانِ خدا تا ببینی قسمتت هستند یا نه!
گاهی قسمت، دست گذاشته زیرِ چانه اش که ببیند آدم چه میکند، تا کجا پیش می‌رود...
سر به سرِ آدم میگذارد
دور میکند
قایم میکند پشتش و میگوید : باد برد ..
تا ببیند چقدر دنبالش می‌روی
چقدر پی اش را میگیری
که داشته باشی اش
که نگذاری بی هوا برود ...
هر چیزی را نباید رها کرد به امیدِ قسمت !
خودِ قسمت هم گاهی
امیدش به آدم هاست ..
و زیرِ لب میگوید : چه بر سرِ بودنِ هم می‌آورید ..
حواس پرتی ها و رها کردن هایمان را
گردنِ قسمت نیندازیم
#مریم_قهرمانلو
@textplace
نباید رها کرد به امانِ خدا تا ببینی قسمتت هستند یا نه!
گاهی قسمت، دست گذاشته زیرِ چانه اش که ببیند آدم چه میکند، تا کجا پیش می‌رود...
سر به سرِ آدم میگذارد
دور میکند
قایم میکند پشتش و میگوید : باد برد ..
تا ببیند چقدر دنبالش می‌روی
چقدر پی اش را میگیری
که داشته باشی اش
که نگذاری بی هوا برود ...
هر چیزی را نباید رها کرد به امیدِ قسمت !
خودِ قسمت هم گاهی
امیدش به آدم هاست ..
و زیرِ لب میگوید : چه بر سرِ بودنِ هم می‌آورید ..
حواس پرتی ها و رها کردن هایمان را
گردنِ قسمت نیندازیم
#مریم_قهرمانلو
@textplace
سیب
بچه كه بودم عاشق سيب بودم. هر چي مي‌خوردم سير نمي‌شدم. يادمه يه شب توو مهموني مشغول بازي بودم كه چشمم افتاد به آخرين سيب توي ظرف ميوه. تا اومدم بِرَم بَرِش دارم يكي ديگه از مهمونا برش داشت! منم اصلا به روي خودم نياوردم!
چندوقت پيش دلم مي خواست كنسرت خواننده ي مورد علاقه مو برم. وقتي رفتم توو سايت فقط يه جاي خالي مونده بود. تا اومدم رزروش كنم يكي پيش دستي كرد. منم اصلا به روي خودم نياوردم!
حالا اگه مي بيني من عجله دارم، اگه مي بيني من هولم، اگه مي بيني دارم يه جاهايي رو تند ميرم تعجب نكن! آخه تو همون آخرين سيبي توو سيني! همون آخرين پيك توو شيشه ي ودكا! همون آخرين بليط كنسرت! مي ترسم باز سر بزنگاه باز يكي سر برسه و آخرين سيب رو برداره! يكي برسه و آخرين پيك رو بره بالا! يكي برسه و آخرين بليط رو رزرو كنه!
مي ترسم اصلا به روي خودم نيارم!
خيلي ميترسم.
👤کسرا بختیاریان
@textplace
بچه كه بودم عاشق سيب بودم. هر چي مي‌خوردم سير نمي‌شدم. يادمه يه شب توو مهموني مشغول بازي بودم كه چشمم افتاد به آخرين سيب توي ظرف ميوه. تا اومدم بِرَم بَرِش دارم يكي ديگه از مهمونا برش داشت! منم اصلا به روي خودم نياوردم!
چندوقت پيش دلم مي خواست كنسرت خواننده ي مورد علاقه مو برم. وقتي رفتم توو سايت فقط يه جاي خالي مونده بود. تا اومدم رزروش كنم يكي پيش دستي كرد. منم اصلا به روي خودم نياوردم!
حالا اگه مي بيني من عجله دارم، اگه مي بيني من هولم، اگه مي بيني دارم يه جاهايي رو تند ميرم تعجب نكن! آخه تو همون آخرين سيبي توو سيني! همون آخرين پيك توو شيشه ي ودكا! همون آخرين بليط كنسرت! مي ترسم باز سر بزنگاه باز يكي سر برسه و آخرين سيب رو برداره! يكي برسه و آخرين پيك رو بره بالا! يكي برسه و آخرين بليط رو رزرو كنه!
مي ترسم اصلا به روي خودم نيارم!
خيلي ميترسم.
👤کسرا بختیاریان
@textplace
زیرو رو کردن همه چیز یکی از علایق ما آدمهای ِ مدرن و امروزی شده است ....
زیرو رو کردن فایل های شخصی موبایلِ کسی که ادعای ِدوست داشتنش را داریم ...
زیرو روکردن کشوی ِ اتاق ِ پسرمان که تازگی بوی ِ سیگار میدهد ،
زیرورو کردن دفتر خاطرات دخترمان که
چندماهیست حالش عوض شده است ...
زیرو روکردن این زیر و رو کردنه آن ...
همش دنباله چیزی میگردیم که بهانه کنیم برای تردید برای در شک زندگی کردن ...
تا به حال شده به جای ِ زیرورو کردن آثار ِ شکِمان دستهایش را بگیریم به خودمان نزدیکش کنیم ...
لحنمان را قاطع و چشمانمان را پر از عشق بدوزیم به هردو چشمش که ترس و نگرانی دَرَش موج میزند ...
نگاه کنیمو بگوییم جانم
برایم مهم است که چرا کمی رفتارت عوض شده ...
برایم مهم است اما نه مهم تر از تو ...
ان هارا زیرو رو نمیکنم تو کمی من را زیرو رو کن در تارو پود ِ وجودم پر از تو است ...
پر از عشق .
خیالش را راحت کنیم که کنارش میمانیم،
خیالش را راحت کنیم که همراهه روزهای ِسختش میمانیم ...
که نمیرویم
که دوروزه و نیمه راه نیستیم ... خواستم بگویم یک وقتهایی جای ِ شک های ِ یواشکی دلواپسی هایت را روبه روی ِ دلدارت بایست و داد بزن ...
باور کن یک وقتهایی همین که کسی بداند ازته ِ دل مهم است ...
همین باعث میشود خیالش تخت تر و دلش قرص تر شود به آینده ای که ادامه دادنش به تنهایی کاریست که از پس ِ امثال ِ ما بر نمی آید ...
#شهرزاد
@textplace
زیرو رو کردن فایل های شخصی موبایلِ کسی که ادعای ِدوست داشتنش را داریم ...
زیرو روکردن کشوی ِ اتاق ِ پسرمان که تازگی بوی ِ سیگار میدهد ،
زیرورو کردن دفتر خاطرات دخترمان که
چندماهیست حالش عوض شده است ...
زیرو روکردن این زیر و رو کردنه آن ...
همش دنباله چیزی میگردیم که بهانه کنیم برای تردید برای در شک زندگی کردن ...
تا به حال شده به جای ِ زیرورو کردن آثار ِ شکِمان دستهایش را بگیریم به خودمان نزدیکش کنیم ...
لحنمان را قاطع و چشمانمان را پر از عشق بدوزیم به هردو چشمش که ترس و نگرانی دَرَش موج میزند ...
نگاه کنیمو بگوییم جانم
برایم مهم است که چرا کمی رفتارت عوض شده ...
برایم مهم است اما نه مهم تر از تو ...
ان هارا زیرو رو نمیکنم تو کمی من را زیرو رو کن در تارو پود ِ وجودم پر از تو است ...
پر از عشق .
خیالش را راحت کنیم که کنارش میمانیم،
خیالش را راحت کنیم که همراهه روزهای ِسختش میمانیم ...
که نمیرویم
که دوروزه و نیمه راه نیستیم ... خواستم بگویم یک وقتهایی جای ِ شک های ِ یواشکی دلواپسی هایت را روبه روی ِ دلدارت بایست و داد بزن ...
باور کن یک وقتهایی همین که کسی بداند ازته ِ دل مهم است ...
همین باعث میشود خیالش تخت تر و دلش قرص تر شود به آینده ای که ادامه دادنش به تنهایی کاریست که از پس ِ امثال ِ ما بر نمی آید ...
#شهرزاد
@textplace
خودکشی‌های عاشقانه
زن نامه‌ای از طرف شوهرش دريافت کرد. دو سال از زمانی که مرد ديگر دوستش نداشت و او را ترک کرده بود می‌گذشت. نامه از يک سرزمين دور آمده بود.
«اجازه نده بچه توپش را به زمين بزند. صدای آن قلب مرا می‌شکند.»
زن توپ را از دختر نه ساله‌اش گرفت.
دوباره نامه‌ای از طرف شوهر آمد. اين يکی از پستخانه‌ی ديگری بود.
«بچه را با کفش به مدرسه نفرست. من می‌توانم صدای پای او را بشنوم. اين صدا قلب مرا می‌شکند.»
زن به جای کفش، صندل‌های نرم پای بچه کرد. دختر گريه کرد و ديگر حاضر نبود به مدرسه برود.
يک بار ديگر نامه‌ای از طرف شوهر آمد. فاصله‌اش با نامه‌ی گذشته يک ماه بيشتر نبود اما دست خط مرد به نظر زن خيلی قديمی آمد.
«اجازه نده بچه از کاسه‌ی چينی غذا بخورد. می‌توانم صدايش را بشنوم. اين صدا قلب مرا می‌شکند.»
زن با قاشق چوبی خودش به دختر غذا داد. درست مثل سه ساله‌گی‌اش. بعد دورانی را به ياد آورد که دختر واقعاً سه ساله بود و مرد روزهای خوشی را کنار او گذرانده بود. دختر خودش رفت از قفسه‌ی آشپزخانه کاسه‌ی چينی‌اش را برداشت. زن فوراً آن را از دست او گرفت و در باغچه به سنگ کوبيد: صدای شکستن قلب مرد! زن ناگهان ابروهايش را بالا برد. کاسه‌ی خود را به طرف ديوار پرتاب کرد و آن را شکست. آيا اين صدای شکستن قلب شوهرش نبود؟ زن ميز ناهارخوری کوچک را از پنجره به باغچه پرتاب کرد. اين صدا چی؟ زن خود را به ديوار زد و شروع به مشت کوبيدن کرد. خود را روی پارتيشن کاغذی پرت کرد و مثل نيزه از ميان آن گذشت و سقوط کرد. اين صدا چی؟
«مامان، مامان، مامان!»
دختر شيون‌کنان به طرف او دويد. زن به او سيلی زد. آه، به اين صدا گوش کن!
هم چون پژواکی از آن صدا، نامه‌ی ديگری از طرف شوهر آمد. از سرزمين و پست‌خانه‌يی دور و جديد.
«هيچ صدايی در نياوريد. درها را نه ببنديد نه باز کنيد همين طور پنجره‌ها را. نفس نکشيد. حتا نبايد اجازه دهيد صدايی از ساعتی که در خانه است بيرون بيايد.
«هردو شما، هردو شما، هردو شما!» زن همان‌طور که نجوا می‌کرد اشکش جاری شد. بعد از آن، ديگر از هيچ کدام آن دو، هيچ صدايی شنيده نشد. آن‌ها حتا به کوچک‌ترين صداها پايانی جاودانه بخشيدند. به عبارت ديگر، مادر و دختر هر دو مردند.
و عجيب اين جاست که شوهر زن هم کنار آن‌ها دراز کشيد و مرد.
#ياسوناری_کواباتا
@textplace
زن نامه‌ای از طرف شوهرش دريافت کرد. دو سال از زمانی که مرد ديگر دوستش نداشت و او را ترک کرده بود می‌گذشت. نامه از يک سرزمين دور آمده بود.
«اجازه نده بچه توپش را به زمين بزند. صدای آن قلب مرا می‌شکند.»
زن توپ را از دختر نه ساله‌اش گرفت.
دوباره نامه‌ای از طرف شوهر آمد. اين يکی از پستخانه‌ی ديگری بود.
«بچه را با کفش به مدرسه نفرست. من می‌توانم صدای پای او را بشنوم. اين صدا قلب مرا می‌شکند.»
زن به جای کفش، صندل‌های نرم پای بچه کرد. دختر گريه کرد و ديگر حاضر نبود به مدرسه برود.
يک بار ديگر نامه‌ای از طرف شوهر آمد. فاصله‌اش با نامه‌ی گذشته يک ماه بيشتر نبود اما دست خط مرد به نظر زن خيلی قديمی آمد.
«اجازه نده بچه از کاسه‌ی چينی غذا بخورد. می‌توانم صدايش را بشنوم. اين صدا قلب مرا می‌شکند.»
زن با قاشق چوبی خودش به دختر غذا داد. درست مثل سه ساله‌گی‌اش. بعد دورانی را به ياد آورد که دختر واقعاً سه ساله بود و مرد روزهای خوشی را کنار او گذرانده بود. دختر خودش رفت از قفسه‌ی آشپزخانه کاسه‌ی چينی‌اش را برداشت. زن فوراً آن را از دست او گرفت و در باغچه به سنگ کوبيد: صدای شکستن قلب مرد! زن ناگهان ابروهايش را بالا برد. کاسه‌ی خود را به طرف ديوار پرتاب کرد و آن را شکست. آيا اين صدای شکستن قلب شوهرش نبود؟ زن ميز ناهارخوری کوچک را از پنجره به باغچه پرتاب کرد. اين صدا چی؟ زن خود را به ديوار زد و شروع به مشت کوبيدن کرد. خود را روی پارتيشن کاغذی پرت کرد و مثل نيزه از ميان آن گذشت و سقوط کرد. اين صدا چی؟
«مامان، مامان، مامان!»
دختر شيون‌کنان به طرف او دويد. زن به او سيلی زد. آه، به اين صدا گوش کن!
هم چون پژواکی از آن صدا، نامه‌ی ديگری از طرف شوهر آمد. از سرزمين و پست‌خانه‌يی دور و جديد.
«هيچ صدايی در نياوريد. درها را نه ببنديد نه باز کنيد همين طور پنجره‌ها را. نفس نکشيد. حتا نبايد اجازه دهيد صدايی از ساعتی که در خانه است بيرون بيايد.
«هردو شما، هردو شما، هردو شما!» زن همان‌طور که نجوا می‌کرد اشکش جاری شد. بعد از آن، ديگر از هيچ کدام آن دو، هيچ صدايی شنيده نشد. آن‌ها حتا به کوچک‌ترين صداها پايانی جاودانه بخشيدند. به عبارت ديگر، مادر و دختر هر دو مردند.
و عجيب اين جاست که شوهر زن هم کنار آن‌ها دراز کشيد و مرد.
#ياسوناری_کواباتا
@textplace
واسش يه جوك فرستادم راجع به مشروطي و اين حرفا.
مي تونستم كاملا چهرشو تصور كنم.حس مي كردم الان كه داره پي ام ميده موهاي خرمايي رنگشو با يه كش از پشت بسته،لم داده روو مبل و داره لبخند ميزنه!
دو تا ايموجي خنده گذاشت نوشت مشروط نشي حالا!؟
يه لبخند تلخي زدم نوشتم:امتحان كه هيچي!ما مشروطيمون توو زندگي هم قطعي شده...!
نوشت:چرا مشروط!؟
نوشتم:دانشجوهاي تنبل وقتي به يه درسي مي رسن كه چهار واحديه و مطمئنن نميتونن پاسش كنن،تنها راه رو واسه پاس كردن اين مي دونن كه استاد دوسشون داشته باشه!واسه همين آسه ميرن و آسه ميان كه شايد آخر ترم استاد نمره شونو بده!
حالا حكايت تو هم حكايت اون استاده!تو همون"چهار واحديه" اي!من تنهايي نمي تونم!بايد دوسم داشته باشي!اگه نه ميفتم!اگه نه مشروط ميشم...
#كسرا
@textplace
مي تونستم كاملا چهرشو تصور كنم.حس مي كردم الان كه داره پي ام ميده موهاي خرمايي رنگشو با يه كش از پشت بسته،لم داده روو مبل و داره لبخند ميزنه!
دو تا ايموجي خنده گذاشت نوشت مشروط نشي حالا!؟
يه لبخند تلخي زدم نوشتم:امتحان كه هيچي!ما مشروطيمون توو زندگي هم قطعي شده...!
نوشت:چرا مشروط!؟
نوشتم:دانشجوهاي تنبل وقتي به يه درسي مي رسن كه چهار واحديه و مطمئنن نميتونن پاسش كنن،تنها راه رو واسه پاس كردن اين مي دونن كه استاد دوسشون داشته باشه!واسه همين آسه ميرن و آسه ميان كه شايد آخر ترم استاد نمره شونو بده!
حالا حكايت تو هم حكايت اون استاده!تو همون"چهار واحديه" اي!من تنهايي نمي تونم!بايد دوسم داشته باشي!اگه نه ميفتم!اگه نه مشروط ميشم...
#كسرا
@textplace
توی این سالی که میاد...
- توی این سالی که میاد رؤسای ارتش و صنایع دفاع آلمان به تجهیز مملکت به تسلیحات جنگی همچنان ادامه میدن و مسؤولای سیاست خارجی کشور کماکان اینو منکر میشن.
- توی این سالی که میاد قاضی های آلمان برای خودشون خیال می کنن قبولی تو امتحانای قضایی بهشون این حق رو می ده که رُل خدای مهربون رو بازی کنن و ملت رو «مجازات» کنن. مخصوصاً تو محکمه های کوچیک شهرستان ها که کنترلی روشون نیست، طبقه ی زحمتکش روی کرسی متهمان خنده به لباش نمیاد.
- توی این سالی که میاد زندونی های دارالتأدیب ها، زندان ها و بازداشتگاه ها به خاطر هیچ و پوچ زجر می کشن: بابت نیاز جنسی شون، بابت کمی حقوق نگهباناشون و بابت «مقررات داخلی» وضع شده از طرف رؤسای زندان ها.
- توی این سالی که میاد تو بازار بورس با اوراق بهادار معامله می شه، بدون اینکه حتی یکی از بازیگرای این بازار فکری بکنه و ببینه اصلاً داره با چی بازی میکنه: با نیروی کار طبقه ی زحمتکشی که تو شصت سالگی حداقل حالیش می شه برای چی یه عمر جون کنده: برای سل گرفتن...
- توی این سالی که میاد قدرت مطلقه ی حکومت فاسق وقت، بازم می خواد نسبت به سال قبل افزونی پیدا کنه.
خلاصه از این سالی که میاد من اصلاً توقع خاصی ندارم.
#کورت_توخولسکی
@textplace
- توی این سالی که میاد رؤسای ارتش و صنایع دفاع آلمان به تجهیز مملکت به تسلیحات جنگی همچنان ادامه میدن و مسؤولای سیاست خارجی کشور کماکان اینو منکر میشن.
- توی این سالی که میاد قاضی های آلمان برای خودشون خیال می کنن قبولی تو امتحانای قضایی بهشون این حق رو می ده که رُل خدای مهربون رو بازی کنن و ملت رو «مجازات» کنن. مخصوصاً تو محکمه های کوچیک شهرستان ها که کنترلی روشون نیست، طبقه ی زحمتکش روی کرسی متهمان خنده به لباش نمیاد.
- توی این سالی که میاد زندونی های دارالتأدیب ها، زندان ها و بازداشتگاه ها به خاطر هیچ و پوچ زجر می کشن: بابت نیاز جنسی شون، بابت کمی حقوق نگهباناشون و بابت «مقررات داخلی» وضع شده از طرف رؤسای زندان ها.
- توی این سالی که میاد تو بازار بورس با اوراق بهادار معامله می شه، بدون اینکه حتی یکی از بازیگرای این بازار فکری بکنه و ببینه اصلاً داره با چی بازی میکنه: با نیروی کار طبقه ی زحمتکشی که تو شصت سالگی حداقل حالیش می شه برای چی یه عمر جون کنده: برای سل گرفتن...
- توی این سالی که میاد قدرت مطلقه ی حکومت فاسق وقت، بازم می خواد نسبت به سال قبل افزونی پیدا کنه.
خلاصه از این سالی که میاد من اصلاً توقع خاصی ندارم.
#کورت_توخولسکی
@textplace
سالخورده و بی قرار
مادر، هفتاد و شش ساله و تنها بود، ناگهان تصمیم گرفت به اروپا سفر کند. به ما گفت با جین می رود.
من و برادرم فکر کردیم، خوب ما می توانیم بعداً همان طور که قصد داشتیم، او را به هپی هیون بفرستیم.
در این مدت ما در املاک وسیع و پرسه زدیم و شادمانه برنامه ریزی کردیم.
بعد کارت پستال رسید.
"با جین در پاریس ازدواج کردم! او شصت و چهار سال دارد و واقعاً نازنین است! با عشق، مادر."
#آن_ج_فیلیپس
@textplace
مادر، هفتاد و شش ساله و تنها بود، ناگهان تصمیم گرفت به اروپا سفر کند. به ما گفت با جین می رود.
من و برادرم فکر کردیم، خوب ما می توانیم بعداً همان طور که قصد داشتیم، او را به هپی هیون بفرستیم.
در این مدت ما در املاک وسیع و پرسه زدیم و شادمانه برنامه ریزی کردیم.
بعد کارت پستال رسید.
"با جین در پاریس ازدواج کردم! او شصت و چهار سال دارد و واقعاً نازنین است! با عشق، مادر."
#آن_ج_فیلیپس
@textplace
ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﮐﻪ اﺣﺴﺎﺱ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ، ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺭﺍ ﻣﯿﺒﻨﺪﻡ و ﺩﺧﺘﺮﯼ ﺭﺍ ﻣﯿﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺟﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﺩﻧﯿﺎ، ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻟﺶ ﻣﺮﺍ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﯿﮑﻨﺪ...
ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯿﮕﻮﯾﻢ: ﺭﻭﺯﯼ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺩﯾﺪ و ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺩﺭ ﺷﻌﺮ ﻧﻤﯿﮕﻨﺠﺪ و ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻣﯿﺒﻮﺳﻢ و ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﯿﺒﺎﻓﻢ و ﺑﻌﺪ... ﺁﻏﻮﺵ ﻣﻦ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﮑﺎﻥ ِ ﺍﻣﻦ ِ ﻧﺎﺯ ﻭ ﺍﺩﺍﻫﺎﯼ ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﺍﺵ...
ﻫﺮ ﺁﺩﻣﯽ ﯾﮏ ﻧﯿﻤﻪ ﯼ ﮔﻤﺸﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﯾﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﮑﻨﺪ، ﯾﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﯾﺎ ﻭ ﺧﯿﺎﻝ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﯿﮑﺸﺪ...
#صادق
@textplace
ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻡ ﻣﯿﮕﻮﯾﻢ: ﺭﻭﺯﯼ ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺩﯾﺪ و ﺩﯾﮕﺮ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺩﺭ ﺷﻌﺮ ﻧﻤﯿﮕﻨﺠﺪ و ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺶ ﺭﺍ ﻣﯿﺒﻮﺳﻢ و ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﯿﺒﺎﻓﻢ و ﺑﻌﺪ... ﺁﻏﻮﺵ ﻣﻦ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﮑﺎﻥ ِ ﺍﻣﻦ ِ ﻧﺎﺯ ﻭ ﺍﺩﺍﻫﺎﯼ ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﺍﺵ...
ﻫﺮ ﺁﺩﻣﯽ ﯾﮏ ﻧﯿﻤﻪ ﯼ ﮔﻤﺸﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﯾﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﺵ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﯿﮑﻨﺪ، ﯾﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﯾﺎ ﻭ ﺧﯿﺎﻝ، ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﻣﯿﮑﺸﺪ...
#صادق
@textplace
یک روز دست می گذارند روی قلبشان و ما را مرهمِ زخم صدا می زنند ،
روز بعد فریاد می کِشند که به دردشان نمی خوریم ..
به راستی کدام دارو ساز در کجای جهان خطا کرده ؟؟
که یک روز خاصیتِ شفابخشی داریم و روز بعد در نظرشان یک سمِ کُشنده ی مهلکیم ..
که یک روز دوای دردیم و روز بعد خودِ درد ...
#مهسا
@textplace
روز بعد فریاد می کِشند که به دردشان نمی خوریم ..
به راستی کدام دارو ساز در کجای جهان خطا کرده ؟؟
که یک روز خاصیتِ شفابخشی داریم و روز بعد در نظرشان یک سمِ کُشنده ی مهلکیم ..
که یک روز دوای دردیم و روز بعد خودِ درد ...
#مهسا
@textplace
نامه ای که نوشتی هرگز نگرانم نکرد ...
گفته ای بعد از این مرا دوست نخواهی داشت
اما...
نامه ات
چرا انقدر طولانی است ؟
تمیز نوشته ایی ...
پشت و رو دوازده برگ ؛
این خودش یک کتاب کوچک است !
هیچ کس برای خداحافظی
نامه ای چنین نمی نویسد !
نامه ات نگرانم نکرد...
#هاینریش_هاینه
@textplace
گفته ای بعد از این مرا دوست نخواهی داشت
اما...
نامه ات
چرا انقدر طولانی است ؟
تمیز نوشته ایی ...
پشت و رو دوازده برگ ؛
این خودش یک کتاب کوچک است !
هیچ کس برای خداحافظی
نامه ای چنین نمی نویسد !
نامه ات نگرانم نکرد...
#هاینریش_هاینه
@textplace
عکس ها چیزی بیشتر از یک خاطره هستند
دلتنگ که میشوی
و دلت هوای گذشته ها را که میکند
البوم را ورق میزنی و مینشینی به تماشای تک تک عکس ها
با بعضی از انها میخندی و با بعضی گریه میکنی و با بعضی اهی میکشی
پر حسرت
در هرکدامشان ردپای ادم هایی ست که ممکن است دیگر نباشند
با نگاه به هرعکسی تصویری در ذهنت نقش میبندد که یاد اور لحظاتی ست
که تو عجیب در ان زمان زندگی کرده ای و گویی همه اینها پیوند تو با
روزهای دوری ست که بدان تعلق خاطر داشته ای
بافت اجری خوشرنگی که مامان برایت بافته؛دوچرخه کوچکی که پدر برایت خریده؛اغوش خاله و بوسه مادربزرگ؛تولد یکسالگی؛هفت سالگی؛چهارده....
خنده از ته دل و دندان های یکی در میان هفت سالگی؛عید نه سالگی ومسافرت به شمال و سفر به مشهد مقدس و زیارت امام رضا؛عکس های اردوی مدرسه؛تولد صمیمی ترین دوست و ژست های عجیب و غریب و خنده دار؛جشن قبولی دانشگاه؛دورهمی با دوستان و بعد هم ازدواج....
ادم هایی که انگار جا مانده اند در همان زمان
اسم هایی که گاهی یادت نمی اید چه بوده و فقط تصویری ست
که روز به روز بیشتر گم میشود در حافظه پر رفت و امدت
حس خوب لحظه هایی که دیگر تکرار نمیشود
جای خالی کسانی که دیگر نیستند
این عکس ها گاهی یاداور عمری هستند
که خواهی نخواهی میگذرد
و تو برایت چیزی جز همین ها نمانده است
#مریم_ن
@textplace
دلتنگ که میشوی
و دلت هوای گذشته ها را که میکند
البوم را ورق میزنی و مینشینی به تماشای تک تک عکس ها
با بعضی از انها میخندی و با بعضی گریه میکنی و با بعضی اهی میکشی
پر حسرت
در هرکدامشان ردپای ادم هایی ست که ممکن است دیگر نباشند
با نگاه به هرعکسی تصویری در ذهنت نقش میبندد که یاد اور لحظاتی ست
که تو عجیب در ان زمان زندگی کرده ای و گویی همه اینها پیوند تو با
روزهای دوری ست که بدان تعلق خاطر داشته ای
بافت اجری خوشرنگی که مامان برایت بافته؛دوچرخه کوچکی که پدر برایت خریده؛اغوش خاله و بوسه مادربزرگ؛تولد یکسالگی؛هفت سالگی؛چهارده....
خنده از ته دل و دندان های یکی در میان هفت سالگی؛عید نه سالگی ومسافرت به شمال و سفر به مشهد مقدس و زیارت امام رضا؛عکس های اردوی مدرسه؛تولد صمیمی ترین دوست و ژست های عجیب و غریب و خنده دار؛جشن قبولی دانشگاه؛دورهمی با دوستان و بعد هم ازدواج....
ادم هایی که انگار جا مانده اند در همان زمان
اسم هایی که گاهی یادت نمی اید چه بوده و فقط تصویری ست
که روز به روز بیشتر گم میشود در حافظه پر رفت و امدت
حس خوب لحظه هایی که دیگر تکرار نمیشود
جای خالی کسانی که دیگر نیستند
این عکس ها گاهی یاداور عمری هستند
که خواهی نخواهی میگذرد
و تو برایت چیزی جز همین ها نمانده است
#مریم_ن
@textplace
قبل ترها فکـر میکردم
چقدر این توجیـه"حرفُ زبانِ هم را نفهمیدن" مسخـره است....
خب یعنی که چـه؟
این فارسی حرف میزند
و تو هم....
اما
حالا می فهمم این که دونفر "حرفِ هم را نمی فهمند " یعنی چه....
یکی می گوید"خستــه ام"
و دیگری نمیفهمد خسته ام یعنی"دلم آغوش می خواهد، چنـد بیت شعـر، یه چایِ داغ ودیگـرهیـچ"...
فقط همینطور که بشقاب هارا رویِ میز می چینـد میگوید"بعد از نهار کمی بخــواب"....
و یا
وقتی میگوید"تنهایم بگذار" دوست دارد بشنود"بیخـود، من مگه مرده م که بذارم تنها بمونی"
اما به جایش
واقعا تنها گذاشته می شود....
و چیزی درونش می شکند...
اینکه میگویند حرفِ هم را نمیفهمیم یعنی
حرفِ دلِ هم را نمیفهمیم....
عمقِ جملاتِ هم را....
وگرنه یک"لیوانِ آب را بده "
و "سرِ راهت میـوه بخـر" را که
همـه می فهمند....
#فاطمه_صابری
@textplace
چقدر این توجیـه"حرفُ زبانِ هم را نفهمیدن" مسخـره است....
خب یعنی که چـه؟
این فارسی حرف میزند
و تو هم....
اما
حالا می فهمم این که دونفر "حرفِ هم را نمی فهمند " یعنی چه....
یکی می گوید"خستــه ام"
و دیگری نمیفهمد خسته ام یعنی"دلم آغوش می خواهد، چنـد بیت شعـر، یه چایِ داغ ودیگـرهیـچ"...
فقط همینطور که بشقاب هارا رویِ میز می چینـد میگوید"بعد از نهار کمی بخــواب"....
و یا
وقتی میگوید"تنهایم بگذار" دوست دارد بشنود"بیخـود، من مگه مرده م که بذارم تنها بمونی"
اما به جایش
واقعا تنها گذاشته می شود....
و چیزی درونش می شکند...
اینکه میگویند حرفِ هم را نمیفهمیم یعنی
حرفِ دلِ هم را نمیفهمیم....
عمقِ جملاتِ هم را....
وگرنه یک"لیوانِ آب را بده "
و "سرِ راهت میـوه بخـر" را که
همـه می فهمند....
#فاطمه_صابری
@textplace
نشسته بود کنارم ، شونه‌ش تا شونه‌م یه وجب بیشتر فاصله نداشت!! پشتمون دیوار کاهگلی بود ، روبرومون پر از گل و درخت...
داشتیم حرف میزدیم که یه پروانه نشست رو شونه چپم _همون سمت که اون نشسته بود_ همینطور که پروانه رو نگاه میکردم گفتم:
"شنیدی اگه پروانه رو شونه‌ت بشینه ، خیلی زود یه اتفاق قشنگ برات میافته؟"
... تا سرمو آوردم بالا
منو بوسید!!!
پروانه پرید...
#مرتضی
@textplace
داشتیم حرف میزدیم که یه پروانه نشست رو شونه چپم _همون سمت که اون نشسته بود_ همینطور که پروانه رو نگاه میکردم گفتم:
"شنیدی اگه پروانه رو شونه‌ت بشینه ، خیلی زود یه اتفاق قشنگ برات میافته؟"
... تا سرمو آوردم بالا
منو بوسید!!!
پروانه پرید...
#مرتضی
@textplace
«برجی نشست و قامت تهران خمیده شد
اسباب غم، دوباره سر سفره چیده شد
فریاد آتش است، به هر جا که می روی
چندین فرشته بین مه و دود دیده شد!»
جانم به لب رسیده و برگشته در تنم،
مُجری که ذره ذره بخواند نوشته را:
«چنگال پیر و سنگی این برج، همچنان
محکم گرفته بال و پر سی فرشته را!»
دیشب میان خواب تو را دیدم و فقط
گفتی: "صدای سوختنم را شنیده ای؟"
صبحی که چکمه های تو را واکس می زدم
گفتی "عزیز من تو فقط خواب دیده ای!"
دیدی خودت که خواب من این بار چپ نبود
خاموش میشوی و به تو زنگ می زنم
با هر دقیقه ای که جوابی نمی دهی
محکم به شیشه ی دل خود سنگ می‌زنم!
«مادر! ببخش از پسرت، پیرهن فقط...
خواهر! ببخش... با خبری تلخ آمدم
تازه عروسِ حادثه! شرمنده ام اگر
با این خبر مراسمتان را به هم زدم...»
باور نمی کنم خبری را که داده است!
با حجم گریه می‌رود اما نمی‌روم...
همکار توست، پس تو کجایی که نیستی؟
من تا نبینمت که از اینجا نمی‌روم!
مادر نشسته روی زمین داد میزند:
دیدی دوباره یوسفم از چاه برنگشت؟
دیدی سیاوشم وسط شعله مانده است؟
دیدی کسی سلامت از این راه برنگشت؟
مردم! سلام... با خبری تازه آمدم
ققنوس‌های قصه ی تهران نمُرده اند
ما مُرده ایم و مردمِ دور از بلا، که باز
مثل همیشه از بدن مُرده خورده اند!
آقای بی ملاحظه ی دوربین‌به‌دست!
کافی نبود آن همه اخبار سرزده؟
این سوژه ای که مرکز عکاسی ات شده
از زیر چوب و آجر و تیرآهن آمده!
پروانه های عاشق از اینجا نرفته اند!
این عشق جاودانه که حاشا نمیشود!
"آتـش بگیر تا که ببینی چه می‌کشم
احساس سوختن به تماشا نمی شود"😢💔
سروده استاد #نرگس_ميرفيضى در سوگ آتش نشانان قهرمان #پلاسکو
@textplace
اسباب غم، دوباره سر سفره چیده شد
فریاد آتش است، به هر جا که می روی
چندین فرشته بین مه و دود دیده شد!»
جانم به لب رسیده و برگشته در تنم،
مُجری که ذره ذره بخواند نوشته را:
«چنگال پیر و سنگی این برج، همچنان
محکم گرفته بال و پر سی فرشته را!»
دیشب میان خواب تو را دیدم و فقط
گفتی: "صدای سوختنم را شنیده ای؟"
صبحی که چکمه های تو را واکس می زدم
گفتی "عزیز من تو فقط خواب دیده ای!"
دیدی خودت که خواب من این بار چپ نبود
خاموش میشوی و به تو زنگ می زنم
با هر دقیقه ای که جوابی نمی دهی
محکم به شیشه ی دل خود سنگ می‌زنم!
«مادر! ببخش از پسرت، پیرهن فقط...
خواهر! ببخش... با خبری تلخ آمدم
تازه عروسِ حادثه! شرمنده ام اگر
با این خبر مراسمتان را به هم زدم...»
باور نمی کنم خبری را که داده است!
با حجم گریه می‌رود اما نمی‌روم...
همکار توست، پس تو کجایی که نیستی؟
من تا نبینمت که از اینجا نمی‌روم!
مادر نشسته روی زمین داد میزند:
دیدی دوباره یوسفم از چاه برنگشت؟
دیدی سیاوشم وسط شعله مانده است؟
دیدی کسی سلامت از این راه برنگشت؟
مردم! سلام... با خبری تازه آمدم
ققنوس‌های قصه ی تهران نمُرده اند
ما مُرده ایم و مردمِ دور از بلا، که باز
مثل همیشه از بدن مُرده خورده اند!
آقای بی ملاحظه ی دوربین‌به‌دست!
کافی نبود آن همه اخبار سرزده؟
این سوژه ای که مرکز عکاسی ات شده
از زیر چوب و آجر و تیرآهن آمده!
پروانه های عاشق از اینجا نرفته اند!
این عشق جاودانه که حاشا نمیشود!
"آتـش بگیر تا که ببینی چه می‌کشم
احساس سوختن به تماشا نمی شود"😢💔
سروده استاد #نرگس_ميرفيضى در سوگ آتش نشانان قهرمان #پلاسکو
@textplace
زمستان با تو یعنی،قرار است...
روبرویم بایستی و با چشمهای لعنتی ات گولم بزنی که بگویم
باشد،برو،فقط وای به حالت سرما بخوری!
زمستان یعنی سرفه کنی و بگویم من هم دوستت دارم!
زمستان یعنی تماشای بینی سرخ شده از سرمایت را با دنیا عوض نکنم
زمستان یعنی سرما هم،تماشا کردنت را از دهان نمی اندازد!
زمستان یعنی تا چشمهایت میگوید مرا ببوس لبهایم شکوفه دهد!
زمستان یعنی تو و چشم هایی شیرین تر از عسل!
زمستان یعنی...
باید چیزی در گوشت بگویم
سرت را که نزدیک آوردی
با اولین نفس
عطر تنت گیجم کند و به جای دوستت دارم بگویم برایت میمیرم!
زمستان یعنی
مرا بپوش،هوا سرد است!
#حامد
@textplace
روبرویم بایستی و با چشمهای لعنتی ات گولم بزنی که بگویم
باشد،برو،فقط وای به حالت سرما بخوری!
زمستان یعنی سرفه کنی و بگویم من هم دوستت دارم!
زمستان یعنی تماشای بینی سرخ شده از سرمایت را با دنیا عوض نکنم
زمستان یعنی سرما هم،تماشا کردنت را از دهان نمی اندازد!
زمستان یعنی تا چشمهایت میگوید مرا ببوس لبهایم شکوفه دهد!
زمستان یعنی تو و چشم هایی شیرین تر از عسل!
زمستان یعنی...
باید چیزی در گوشت بگویم
سرت را که نزدیک آوردی
با اولین نفس
عطر تنت گیجم کند و به جای دوستت دارم بگویم برایت میمیرم!
زمستان یعنی
مرا بپوش،هوا سرد است!
#حامد
@textplace
طرفاي پنج صبح بود كه تو خبرها خوندم گويا با دستگاه زنده ياب متوجه شدن هنوز چند نفر زير آوار زنده ان. هركار كردم نتونستم خودم رو جاي اون چند نفر مجسم كنم، يا حالشون رو درك كنم.
نگاه كردن به فروريختن پلاسكو، حتي از همين صفحه هاي چند اينچي گوشي ها هم ترسناكه.. چه برسه به اينكه داخل اون ساختمون باشي، اون هم زير زمينش.
اين همه ساعت بي آب و غذا، زير اون همه آوار و خاك فكرمو به اين درگير كرده كه اگر اون چند نفر نجات پيدا كنن و رنگ آسمون رو يه بار ديگه ببينن اينبار به زندگي چه نگاهي دارن..؟
#پلاسكو
#اميرعلي
@textplace
نگاه كردن به فروريختن پلاسكو، حتي از همين صفحه هاي چند اينچي گوشي ها هم ترسناكه.. چه برسه به اينكه داخل اون ساختمون باشي، اون هم زير زمينش.
اين همه ساعت بي آب و غذا، زير اون همه آوار و خاك فكرمو به اين درگير كرده كه اگر اون چند نفر نجات پيدا كنن و رنگ آسمون رو يه بار ديگه ببينن اينبار به زندگي چه نگاهي دارن..؟
#پلاسكو
#اميرعلي
@textplace
نفست به گردنم می خورد و دستت روی شانه ی من است
زیر گوشم
"هستم" را طوری می گویی
که واج به واجش در تمام جان من می ریزد
و نمی دانی این واژه از تمام روح من بزرگ تر است
و در من جا نمی شود
می گویی "هستم"
و حجمی از هستی مرا به پرواز درمیاوری
دوست داشتن تو در ذهن من
و بودنت در روح من جای نمی گیرد.
دلم می خواهد قلبم را توی دستت بگیری و ببری زیر گوشت تا
موسیقی تپش آن هم به جان تو عشق من را بریزد
وقتی که تو هستی
زندگی دیگر زندگی نیست
مرا میبری روی ابرها برای قدم زدن
و نگاهم می کنی و
من همه چیز را یادم می رود
راستی لبخند خدا
صدایم بزن
گمانم اسمم هم فراموشم شده!
#مانگ
@textplace
زیر گوشم
"هستم" را طوری می گویی
که واج به واجش در تمام جان من می ریزد
و نمی دانی این واژه از تمام روح من بزرگ تر است
و در من جا نمی شود
می گویی "هستم"
و حجمی از هستی مرا به پرواز درمیاوری
دوست داشتن تو در ذهن من
و بودنت در روح من جای نمی گیرد.
دلم می خواهد قلبم را توی دستت بگیری و ببری زیر گوشت تا
موسیقی تپش آن هم به جان تو عشق من را بریزد
وقتی که تو هستی
زندگی دیگر زندگی نیست
مرا میبری روی ابرها برای قدم زدن
و نگاهم می کنی و
من همه چیز را یادم می رود
راستی لبخند خدا
صدایم بزن
گمانم اسمم هم فراموشم شده!
#مانگ
@textplace
عصرها به طور جداگانه ای دلتنگت میشوم ،
دلم میخواهد کنارت بنشینم
در فنجان چایت چند قطره لیمو ترش تازه بچکانم
و هر هنر زنانه ی دیگری که دارم
را برای دم کردن یک فنجان چای عصرانه به کار بگیرم
تا تو عاشقانه تر نگاهم کنی ،
دقیقا وقتی فنجان را به لبت میچسبانی دیوانه میشوم ...
میشود کمی آرام تر به جنون بکشانی ام...
#سحر
@textplace
دلم میخواهد کنارت بنشینم
در فنجان چایت چند قطره لیمو ترش تازه بچکانم
و هر هنر زنانه ی دیگری که دارم
را برای دم کردن یک فنجان چای عصرانه به کار بگیرم
تا تو عاشقانه تر نگاهم کنی ،
دقیقا وقتی فنجان را به لبت میچسبانی دیوانه میشوم ...
میشود کمی آرام تر به جنون بکشانی ام...
#سحر
@textplace
قورباغه‌ها
مارها قورباغه‌ها را می‌خوردند و قورباغه‌ها غمگین بودند.
قورباغه‌ها به لک‌لک‌ها شکایت کردند.
لک‌لک‌ها مارها را خوردند و قورباغه‌ها شادمان شدند.
لک‌لک‌ها گرسنه ماندند و شروع کردند به خوردن قورباغه‌ها.
قورباغه‌ها دچار اختلاف دیدگاه شدند.
عده‌ای از آن‌ها با لک‌لک‌ها کنار آمدند و عده‌ای دیگر خواهان باز گشت مارها شدند.
مارها باز گشتند و هم‌پای لک‌لک‌ها شروع به خوردن قورباغه‌ها کردند.
حالا دیگر قورباغه‌ها متقاعد شده‌اند که برای خورده شدن به دنیا می‌آیند.
تنها یک مشکل برای آن‌ها حل نشده باقی مانده‌است.
اینکه نمی‌دانند توسط دوستانشان خورده می‌شوند یا دشمنانشان!
#منوچهر_احترامی
@textplace
مارها قورباغه‌ها را می‌خوردند و قورباغه‌ها غمگین بودند.
قورباغه‌ها به لک‌لک‌ها شکایت کردند.
لک‌لک‌ها مارها را خوردند و قورباغه‌ها شادمان شدند.
لک‌لک‌ها گرسنه ماندند و شروع کردند به خوردن قورباغه‌ها.
قورباغه‌ها دچار اختلاف دیدگاه شدند.
عده‌ای از آن‌ها با لک‌لک‌ها کنار آمدند و عده‌ای دیگر خواهان باز گشت مارها شدند.
مارها باز گشتند و هم‌پای لک‌لک‌ها شروع به خوردن قورباغه‌ها کردند.
حالا دیگر قورباغه‌ها متقاعد شده‌اند که برای خورده شدن به دنیا می‌آیند.
تنها یک مشکل برای آن‌ها حل نشده باقی مانده‌است.
اینکه نمی‌دانند توسط دوستانشان خورده می‌شوند یا دشمنانشان!
#منوچهر_احترامی
@textplace