حتما شنیده اید که سنگ ها انرژی زیادی دارند و میتوانند نقش مهمی در زندگی آدم ایفا کنند؛ مثلا اگر در زندگی به آن که " سنگ راهتان " است تکیه کنید، و " سنگ صبورتان " را دور بزنید، اگر همه توش و توانتان را صرف حرکت دادن " سنگ بزرگی " بکنید، آن چه عاقبت همسفر باقی عمرتان میشود " سنگ قبر " است.
سنگ شناسی علم مفیدی است.
#م_سرخوش
@textplace
سنگ شناسی علم مفیدی است.
#م_سرخوش
@textplace
برایم سخت است بگویم دوستت دارم. من فقط شانزده سالم است و تو... میگذارم برای بعد...
برایم سخت است بگویم دوستت دارم، من آه در بساط ندارم و تو زندگی می خواهی. دوست داشتن من به چه دردت می خورد...
برایم سخت است در لباس عروس ببینمت ولی با لبخند پیش می آیم و تبریک می گویم و با بغض برایت آرزوی خوشبختی می کنم و تو نگاهت را از من می دزدی...
برایم سخت است که پسرت را در آغوش بگیرم و برایش شکلک دربیاورم که با خنده اش بخندی اما شکلک در می آورم که با خنده اش بخندی...
برایم سخت است که به دیگری بگویم دوستت دارم، ولی می گویم و تمام عمرم این دروغ تلخ را تکرار می کنم و تو لبخند میزنی، همه ی عمر....
#مهران_عزیزی
@TextPlace
برایم سخت است بگویم دوستت دارم، من آه در بساط ندارم و تو زندگی می خواهی. دوست داشتن من به چه دردت می خورد...
برایم سخت است در لباس عروس ببینمت ولی با لبخند پیش می آیم و تبریک می گویم و با بغض برایت آرزوی خوشبختی می کنم و تو نگاهت را از من می دزدی...
برایم سخت است که پسرت را در آغوش بگیرم و برایش شکلک دربیاورم که با خنده اش بخندی اما شکلک در می آورم که با خنده اش بخندی...
برایم سخت است که به دیگری بگویم دوستت دارم، ولی می گویم و تمام عمرم این دروغ تلخ را تکرار می کنم و تو لبخند میزنی، همه ی عمر....
#مهران_عزیزی
@TextPlace
پاییز همان پاییز است...
آنقدر در گوش هایم نجوا مکن که پاییز همان بهار عاشق است...
نه جان دل
پاییز همان پاییز است...
طاهره حیدری
فسا
@textplace
آنقدر در گوش هایم نجوا مکن که پاییز همان بهار عاشق است...
نه جان دل
پاییز همان پاییز است...
طاهره حیدری
فسا
@textplace
بعضی هایمان عجیب عادت داریم همه ی پل های پشت سرمان را خراب کنیم، اما بعضی از پل ها جوری ساخته شده اند که هر کار می‌کنی خراب نمی‌شوند.
نه با دینامیت ِ بی توجهی، نه با خمپاره ی اخم و بد خُلقی، نه با لودرِ نیش و کنایه، نه با تی ان تی ِ دعوا و قهر، نه حتی با زلزله ی "برو دست از سرم بردار حوصله ات را ندارم".
فقط حواسمان باشد آن طوفان خشم و عصبانیت که گذشت، وقتی هوا دوباره آفتابی شد، برگردیم و جا های آسیب دیده را کمی مرمت کنیم.
لطفا قدر این پل های مقاوم را، اگر دارید، بدانید.
#م_سرخوش
@textplace
نه با دینامیت ِ بی توجهی، نه با خمپاره ی اخم و بد خُلقی، نه با لودرِ نیش و کنایه، نه با تی ان تی ِ دعوا و قهر، نه حتی با زلزله ی "برو دست از سرم بردار حوصله ات را ندارم".
فقط حواسمان باشد آن طوفان خشم و عصبانیت که گذشت، وقتی هوا دوباره آفتابی شد، برگردیم و جا های آسیب دیده را کمی مرمت کنیم.
لطفا قدر این پل های مقاوم را، اگر دارید، بدانید.
#م_سرخوش
@textplace
می شود نباشی و من
دست چپم را تکیه گاه سری کنم که سودایت را همین نزدیکی با خرده های شکسته ی دلی طاق زد!!!! و برنده شد.
می شود نباشی و من
با قهوه ای کم رنگ چشم هایم رد آهنگ نگاهت را بگیرم و برسم به بهانه های تکراری ؛ نشنیدن دوستت دارم هایت.
می شود نباشی و من
چای و هل عصر زمستان را تک نفره در فنجان گل سرخیم رو به حیاط خلوت خاطره هامان نوش کنم.
می شود نباشی و من
این روزهای تنهایی و خستگی و بی کسی را به تمرین نبودنت بگذرانم.
می شود نباشی و من
کم کم
روزها را
با سبکی تازه و متفاوت
قدم بزنم
می شود هم باشی و من
زندگی را
زندگی را
از سر بگیرم ...
#الیما
@TextPlace
دست چپم را تکیه گاه سری کنم که سودایت را همین نزدیکی با خرده های شکسته ی دلی طاق زد!!!! و برنده شد.
می شود نباشی و من
با قهوه ای کم رنگ چشم هایم رد آهنگ نگاهت را بگیرم و برسم به بهانه های تکراری ؛ نشنیدن دوستت دارم هایت.
می شود نباشی و من
چای و هل عصر زمستان را تک نفره در فنجان گل سرخیم رو به حیاط خلوت خاطره هامان نوش کنم.
می شود نباشی و من
این روزهای تنهایی و خستگی و بی کسی را به تمرین نبودنت بگذرانم.
می شود نباشی و من
کم کم
روزها را
با سبکی تازه و متفاوت
قدم بزنم
می شود هم باشی و من
زندگی را
زندگی را
از سر بگیرم ...
#الیما
@TextPlace
كاش جاي جاي من قدم نميزدي تا ميتوانستم وقت دلتنگي كمي خودم را در آغوش بگيرم
رفته اي اما در من جا مانده اي
به من بگو
آيا تو هم تنها هستي به من فكر ميكني يا فقط من در آنهمه اتفاق يهوويي جا مانده ام
#سحركلواني
@textplace
رفته اي اما در من جا مانده اي
به من بگو
آيا تو هم تنها هستي به من فكر ميكني يا فقط من در آنهمه اتفاق يهوويي جا مانده ام
#سحركلواني
@textplace
همیشه دوست داشتم مثل اسکارلت توی فیلم برباد رفته باشم، همونقدر مغرور و خود دار ، تا یکروز مثل امروز که تصمیم گرفتی ترکم کنی به رفتنت نگاه کنم و با خودم بگم فردا یه روز دیگست.پس چرا الان دارم مثل بچه ها اینجوری اشک میریزم و برای اینکه دوستم داشته باشی التماست میکنم شاید چون میدونم برخلاف من که هیچ وقت شبیه اسکارلت نبودم تو بینهایت شبیه رت باتلری .
نفس_ترابی
@TextPlace
نفس_ترابی
@TextPlace
نمیدانم چگونه می شود
تو را توصیف کرد
نه دلم میخواهد
چون این اندازه دوستت دارم
در نوشتن از تو زیاده روی کنم
نه دلم میخواهد
کلامم مغرور شود
و برایت کم بگذارم
فقط میخواهم تو را
از دریچه ی چشم من دیده باشند
وقتی که جذبه ی نگاهت لبانم را قفل میزند
یا همان وقت هایی که از ته دل میخندی
و نمی دانی چقدر دلبرانه است این خنده
همه ی زمان هایی که فکرت درگیر است
ومدام در اتاقت قدم میزنی
آن هیبت و جذبه
آن آشفتگی فریبنده ات
آن گره ابروهایت
آن نگاه گیج و مستأصلت
این ها را چطور باید نوشت
چطور از تو گفت
که مردانه تر شوی
که دیوانه تر کنی
که موقع نوشتنش هم
باز عاشقت نشد..
باز از ما دل نبرد...
مهسا_ابراهیمی
@textplace
تو را توصیف کرد
نه دلم میخواهد
چون این اندازه دوستت دارم
در نوشتن از تو زیاده روی کنم
نه دلم میخواهد
کلامم مغرور شود
و برایت کم بگذارم
فقط میخواهم تو را
از دریچه ی چشم من دیده باشند
وقتی که جذبه ی نگاهت لبانم را قفل میزند
یا همان وقت هایی که از ته دل میخندی
و نمی دانی چقدر دلبرانه است این خنده
همه ی زمان هایی که فکرت درگیر است
ومدام در اتاقت قدم میزنی
آن هیبت و جذبه
آن آشفتگی فریبنده ات
آن گره ابروهایت
آن نگاه گیج و مستأصلت
این ها را چطور باید نوشت
چطور از تو گفت
که مردانه تر شوی
که دیوانه تر کنی
که موقع نوشتنش هم
باز عاشقت نشد..
باز از ما دل نبرد...
مهسا_ابراهیمی
@textplace
شاید انسان بتواند همه ی آدم هایی را که به هنگام خندیدن، دست بر پشت و شانه اش زده اند و با او خندیده اند فراموش کند. اما کسی که فقط یک بار هنگام گریستن دست بر پشت و شانه ات گذاشته و با تو گریسته است، تا ابد در ذهن و قلبت باقی خواهد ماند.
#م_سرخوش
@textplace
#م_سرخوش
@textplace
او.
دلتنگی، خیلی بی پدر و مادر است عزیزدلم.
درست میان تمامِ ذوق ها و
قَد کشیدنِ امید،
گوشه نشینم میکند...
وادارم می کند شال قرمز را در بیاورم و موها را پشت سرم جمع کنم و کنار پنجره زانو در سینه بنشینم و بمیرم.
دل تنگی برای تو را دوست دارم
چون آرام تر از مرگ
خونم را مسموم می کند
و از چشم هام سُر می خورد.
چون مجبورم می کند مثل دختری خوب
-همان که هیچ گاه نبوده ام-
دست به سینه و باوقار سکوت کنم.
ندانستنی ترین درد من!
با آشوب این سَم در جانم چه کنم
وقتی قرار است تا همیشه
پادزَهرش نباشد...
#فاطمه_غنی_پور
@TextPlace
دلتنگی، خیلی بی پدر و مادر است عزیزدلم.
درست میان تمامِ ذوق ها و
قَد کشیدنِ امید،
گوشه نشینم میکند...
وادارم می کند شال قرمز را در بیاورم و موها را پشت سرم جمع کنم و کنار پنجره زانو در سینه بنشینم و بمیرم.
دل تنگی برای تو را دوست دارم
چون آرام تر از مرگ
خونم را مسموم می کند
و از چشم هام سُر می خورد.
چون مجبورم می کند مثل دختری خوب
-همان که هیچ گاه نبوده ام-
دست به سینه و باوقار سکوت کنم.
ندانستنی ترین درد من!
با آشوب این سَم در جانم چه کنم
وقتی قرار است تا همیشه
پادزَهرش نباشد...
#فاطمه_غنی_پور
@TextPlace
روزی که این خانه را می چیدیم، به خیالمان رویایی ترین سرزمین نصیبمان شده بود.
تابلوها را طوری به تن دیوار می کوبیدیم که رنگ دیوار از خاطرمان برود و در عوض، همه جا پر از نقش خاطراتی بشود که روزگاری به یاد یکدیگر کشیده بودیم.
می خواستم تو را به شب شعر و باران ببرم تا شانه به شانه رویاهایمان، از خیابانی سردر بیاوریم که زیباترین خیابان ناشناخته دنیا بود و به قدم های ما وابسته...
می خواستم برایت از دیوار لاجرودی پاریس بگویم و آن دوستت دارمی که شبیه به دست خط من گوشه ای از آن حک شده بود.
حتی می خواستم مهمانت کنم، به یک فنجان چای، پشت پنجره ای که انگار فقط برای انتظار کشیدن بنا شده.
تو اما همیشه می خواستی سرزمینت جایی آن سوی قلمرو من باشد. جایی آرام و دور از هیاهو. برایت مهم نبود ساکنین خیابان پشتی چقدر شبیه ما بخندند.
و اینکه نم باران و پنجره باز، رنگ از چشمان دخترک تابلوهایت می برد.
نفهمیدی اولین یادگارم از تن دیوار لاجوردی خانه، مدتهاست سرنگون شده و حتی جای خالیش هم به چشم نمی آید.
باید قبول کنی که ما دوست داشتن یکدیگر را فراموش کرده ایم. هرچند این دیوار، هنوز هم پر از رد همان خاطرات میخ شده است.
*فریناز مختاری*
@TextPlace
تابلوها را طوری به تن دیوار می کوبیدیم که رنگ دیوار از خاطرمان برود و در عوض، همه جا پر از نقش خاطراتی بشود که روزگاری به یاد یکدیگر کشیده بودیم.
می خواستم تو را به شب شعر و باران ببرم تا شانه به شانه رویاهایمان، از خیابانی سردر بیاوریم که زیباترین خیابان ناشناخته دنیا بود و به قدم های ما وابسته...
می خواستم برایت از دیوار لاجرودی پاریس بگویم و آن دوستت دارمی که شبیه به دست خط من گوشه ای از آن حک شده بود.
حتی می خواستم مهمانت کنم، به یک فنجان چای، پشت پنجره ای که انگار فقط برای انتظار کشیدن بنا شده.
تو اما همیشه می خواستی سرزمینت جایی آن سوی قلمرو من باشد. جایی آرام و دور از هیاهو. برایت مهم نبود ساکنین خیابان پشتی چقدر شبیه ما بخندند.
و اینکه نم باران و پنجره باز، رنگ از چشمان دخترک تابلوهایت می برد.
نفهمیدی اولین یادگارم از تن دیوار لاجوردی خانه، مدتهاست سرنگون شده و حتی جای خالیش هم به چشم نمی آید.
باید قبول کنی که ما دوست داشتن یکدیگر را فراموش کرده ایم. هرچند این دیوار، هنوز هم پر از رد همان خاطرات میخ شده است.
*فریناز مختاری*
@TextPlace
من شيفته ي آن هايي هستم كه ميتوانند فاصله شان را در روابطشان حفظ كنند.
به نظرم بهتـرين توانايي را دارند.
كم كاري نيست!
حفظ فاصله در رابطه!
كاري كه خيلي از ماها،حتي تصورش هم نميتوانيم بكنيم .
حفظ فاصله در رابطه چقدر به خوشبختي آن ها كمك ميكند و چقدر به بدبختي ما!
اين ما هستيم كه هميشه مانده ايم،شنيده ايم و ديده ايم و در همه حال فاصله مان تغيير نكرده است.
اين آن ها هستند كه فاصله گرفتن را ابزارِ حفظ شخصيت خود كرده اَند.
ر.ا
@TextPlace
به نظرم بهتـرين توانايي را دارند.
كم كاري نيست!
حفظ فاصله در رابطه!
كاري كه خيلي از ماها،حتي تصورش هم نميتوانيم بكنيم .
حفظ فاصله در رابطه چقدر به خوشبختي آن ها كمك ميكند و چقدر به بدبختي ما!
اين ما هستيم كه هميشه مانده ايم،شنيده ايم و ديده ايم و در همه حال فاصله مان تغيير نكرده است.
اين آن ها هستند كه فاصله گرفتن را ابزارِ حفظ شخصيت خود كرده اَند.
ر.ا
@TextPlace
احساست
امن ترین جای دنیاست
وقتی صادقانه مرا
صدا می کنی
بی توقع مرا
مهر می ورزی
و
عاشقانه دردهایم را
تیمار میکنی
چشم هایم
همیشه در عقد چشمانت
دستهایم
همیشه پناه غصه هایت
و
احساسم
همیشه وفادار به تو
خواهد ماند..
#نفیسه_اسلامبولچی
@TextPlace
امن ترین جای دنیاست
وقتی صادقانه مرا
صدا می کنی
بی توقع مرا
مهر می ورزی
و
عاشقانه دردهایم را
تیمار میکنی
چشم هایم
همیشه در عقد چشمانت
دستهایم
همیشه پناه غصه هایت
و
احساسم
همیشه وفادار به تو
خواهد ماند..
#نفیسه_اسلامبولچی
@TextPlace
توی این شهر زنی هست
که با دست های تو
هر شب خیال میبافد
و صبح ها موهایش را...
#فاطیما_امیرخانی
@textplace
که با دست های تو
هر شب خیال میبافد
و صبح ها موهایش را...
#فاطیما_امیرخانی
@textplace
او.
باران!
محبوبِ آرام و بی صدا
مجسمه یِ ابریشمی و ساکت!
بهار زودتر از تو خودش را در آغوش من انداخته...
برنمیگردی؟؟؟....
من که تنهایی را بَلَد شدم
تو که غربت را تاب آوردی
دنیا که فاصله ی مارا دید،
دیگر کدام ناشناخته مانده
که به تجربه بنشینیم؟؟
چندمین زمستان است که رفته ای؟؟
هرچند فرقی هم نمیکند
دردِ نبودن تو مادرزاد است.
توی خونم راه میرود دوست داشتنت...
نفس میکشی در من
از کوهستان هاىِ بُغض من بالا میروی
و بر تپه هایِ لبخندم مینشانی...
عِلم چه میگوید به این بیقراری مُدام؟
تو اسمش را بگذار شیداییِ سبز...
که با یاد ِتو،
خُنکایِ علفزارهای خیس،
در چشمانم میخوابد...
باران!
بزرگتر شده ام...
آنقدر که باورت نمیشود اگر بگویم،
خانم همسایه مُرد و من گریه نکردم
که عزیزی چَکمه هایِ غرورش را
روی لب هایِ غیرتم گذاشت و من دَم نزدم
که دلبندترین ها،
بدنِ نحیفِ احساسم را
نیشگون گرفتند و من آخ نگفتم...
باران!
آن عاشقِ ظریفِ حساسِ خواستنی،
آنقدر بغض به جای نان خورده
که قحطیِ عاشقانه ها را تاب بیاورد.
اما از این ها گذشته
بگذار بگویم که چشمان من نزدیک بین شده اند!
دروغ است... چشمان نزدیک بین من چرا باید بارانِ دورافتاده را
هرشب در خواب و بیداری ببینند؟؟؟
از چشم من و خودت هم که بگذریم
از دلتنگی من نمیشود گذشت
که صاحبِ حالاتِ من، دل است.
آرامِ باشکوه!
لطفا
با بهار ...
با شکوفه ها ...
برگرد...
#فاطمه_غنی_پور
@TextPlace
باران!
محبوبِ آرام و بی صدا
مجسمه یِ ابریشمی و ساکت!
بهار زودتر از تو خودش را در آغوش من انداخته...
برنمیگردی؟؟؟....
من که تنهایی را بَلَد شدم
تو که غربت را تاب آوردی
دنیا که فاصله ی مارا دید،
دیگر کدام ناشناخته مانده
که به تجربه بنشینیم؟؟
چندمین زمستان است که رفته ای؟؟
هرچند فرقی هم نمیکند
دردِ نبودن تو مادرزاد است.
توی خونم راه میرود دوست داشتنت...
نفس میکشی در من
از کوهستان هاىِ بُغض من بالا میروی
و بر تپه هایِ لبخندم مینشانی...
عِلم چه میگوید به این بیقراری مُدام؟
تو اسمش را بگذار شیداییِ سبز...
که با یاد ِتو،
خُنکایِ علفزارهای خیس،
در چشمانم میخوابد...
باران!
بزرگتر شده ام...
آنقدر که باورت نمیشود اگر بگویم،
خانم همسایه مُرد و من گریه نکردم
که عزیزی چَکمه هایِ غرورش را
روی لب هایِ غیرتم گذاشت و من دَم نزدم
که دلبندترین ها،
بدنِ نحیفِ احساسم را
نیشگون گرفتند و من آخ نگفتم...
باران!
آن عاشقِ ظریفِ حساسِ خواستنی،
آنقدر بغض به جای نان خورده
که قحطیِ عاشقانه ها را تاب بیاورد.
اما از این ها گذشته
بگذار بگویم که چشمان من نزدیک بین شده اند!
دروغ است... چشمان نزدیک بین من چرا باید بارانِ دورافتاده را
هرشب در خواب و بیداری ببینند؟؟؟
از چشم من و خودت هم که بگذریم
از دلتنگی من نمیشود گذشت
که صاحبِ حالاتِ من، دل است.
آرامِ باشکوه!
لطفا
با بهار ...
با شکوفه ها ...
برگرد...
#فاطمه_غنی_پور
@TextPlace
...
چیدن ستاره ها با من
سبد را تو بیاور،
نمیدانم امشب
ستاره ها مثل انار ها رسیده اند
یا آسمان کمی به پنجره اتاقم
نزدیکتر شده!
نمی دانم
شاید...
آسمان به زمین رسیده است!
چون تو مدتهاست که نیستی...
اما امشب با ستاره ها آمدی!
#ملیکا_میم
@TextPlace
چیدن ستاره ها با من
سبد را تو بیاور،
نمیدانم امشب
ستاره ها مثل انار ها رسیده اند
یا آسمان کمی به پنجره اتاقم
نزدیکتر شده!
نمی دانم
شاید...
آسمان به زمین رسیده است!
چون تو مدتهاست که نیستی...
اما امشب با ستاره ها آمدی!
#ملیکا_میم
@TextPlace
رودهاي جاري ته چشمانت
عميق و عميق تر ميشوند
هر چقدر خودم را غرق نگاهت ميكنم
به انتهاي بيكران چشمانت نميرسم
من تا كجاي اين ديوانگي را بايد بلد باشم؟
تو را تا به كي ، در تار وجودم پود كنم
پناه
@textplace
عميق و عميق تر ميشوند
هر چقدر خودم را غرق نگاهت ميكنم
به انتهاي بيكران چشمانت نميرسم
من تا كجاي اين ديوانگي را بايد بلد باشم؟
تو را تا به كي ، در تار وجودم پود كنم
پناه
@textplace
يك خاطره از تو،كافي ست برايم
يك ساعتِ ناقابل در آغوشِ تو بودن،كافي ست برايم
يك بوسه به گونه
يك ناز و نوازش
يك درگيريِ كوتاهِ گيسويِ من و دستِ نوازشگرِ تو،كافي ست برايم
از تمامِ دنيايِ پُر از نعمت و زيبايي
چشمانِ جادوگر ومشكيِ پُر از شيطنتِ تو،كافي ست برايم
از تمامِ غيرتت گه گاه
يك چشمِ تو هر ثانيه روسري ام را بپايد
كافي ست برايم
از هر چه بگويم
ساعتي ديوانه وار دستِ تو در دستِ پُر از دلهره ام باشد،
كافي ست برايم...
#ساناز_يوسفي
@textplace
يك ساعتِ ناقابل در آغوشِ تو بودن،كافي ست برايم
يك بوسه به گونه
يك ناز و نوازش
يك درگيريِ كوتاهِ گيسويِ من و دستِ نوازشگرِ تو،كافي ست برايم
از تمامِ دنيايِ پُر از نعمت و زيبايي
چشمانِ جادوگر ومشكيِ پُر از شيطنتِ تو،كافي ست برايم
از تمامِ غيرتت گه گاه
يك چشمِ تو هر ثانيه روسري ام را بپايد
كافي ست برايم
از هر چه بگويم
ساعتي ديوانه وار دستِ تو در دستِ پُر از دلهره ام باشد،
كافي ست برايم...
#ساناز_يوسفي
@textplace
.
ميگويند آدمي شب ها دلگير تَر است
شب ها دلتنگ تَر است
اصلا ميگويند تمام غم هاي آدمي، شب ها به سراغ آدم مي آيد
دروغ است
پس چرا من روز و شب پر از غم به ديوار خيره ميـمانَم
چرا اشكم بند نمي آيد
چرا خيابان ِ روبه رويَم تلو تلو ميخورد
چرا كتاب هايم ميبارد
چرا روز و شب هايم بي هيچ وقفه ميلرزد
دروغ ميگويند
آدمي شب ها ، تنها تَر از قبل به سكوتِ وامانده اش مينگرد
آدمي شب ها دردِ روزهايش را ميشمارد
وگرنه شب و روز ندارد
غم ، بي دريغ قلب آدمي را مي خُشكاند
دريغ از روز هاي زندگي كه بي هيچ حرفي ميگـذرد و لبخند آدمي را محو ميكند
و امـان از ساعت هاي نفرين شده
#بهاره_حصاري
پ.ن : جايي نوشته بود ‏همونجايي كه سكوت كرد،اعتراض نكرد،بدون تموم شدي براش ... !
@textplace
ميگويند آدمي شب ها دلگير تَر است
شب ها دلتنگ تَر است
اصلا ميگويند تمام غم هاي آدمي، شب ها به سراغ آدم مي آيد
دروغ است
پس چرا من روز و شب پر از غم به ديوار خيره ميـمانَم
چرا اشكم بند نمي آيد
چرا خيابان ِ روبه رويَم تلو تلو ميخورد
چرا كتاب هايم ميبارد
چرا روز و شب هايم بي هيچ وقفه ميلرزد
دروغ ميگويند
آدمي شب ها ، تنها تَر از قبل به سكوتِ وامانده اش مينگرد
آدمي شب ها دردِ روزهايش را ميشمارد
وگرنه شب و روز ندارد
غم ، بي دريغ قلب آدمي را مي خُشكاند
دريغ از روز هاي زندگي كه بي هيچ حرفي ميگـذرد و لبخند آدمي را محو ميكند
و امـان از ساعت هاي نفرين شده
#بهاره_حصاري
پ.ن : جايي نوشته بود ‏همونجايي كه سكوت كرد،اعتراض نكرد،بدون تموم شدي براش ... !
@textplace
توهی خیالی دوستم داشته باش من هی واقعی!
آرزوکه برجوانان عیب نیست شاید روزی واقعیت وخیال دست هم رابگیرند...
م.الف
@textplace
آرزوکه برجوانان عیب نیست شاید روزی واقعیت وخیال دست هم رابگیرند...
م.الف
@textplace
زنها وقتي كه ميروند ، فقط پاهايشان مي رود!!
چمدانها را ميبندند،
طوري كه چيزي جا بماند !!
و هميشه زني در چشم هايشان نشسته است
كه چمدانش را باز نكرده !!!
ميداني؟
هيچ زني دوست ندارد
براي هميشه برود !
و كسي به سراغش نيايد ،
كه اورا برگرداند ...
چمدانش را ميبندد، باز ميكند، ميبندد ، باز ميكند ،،
با پاهاي خودش مي رود!!
در چشم هاي خودش مينشيند!!
ميرود ، مي آيد، مي نشيند ،
مي ماند ، اشك مي ريزد،
ميرود ...
مي رود ،،
و ديگر
نمي آيد ...
#موناپرستش
@textplace
چمدانها را ميبندند،
طوري كه چيزي جا بماند !!
و هميشه زني در چشم هايشان نشسته است
كه چمدانش را باز نكرده !!!
ميداني؟
هيچ زني دوست ندارد
براي هميشه برود !
و كسي به سراغش نيايد ،
كه اورا برگرداند ...
چمدانش را ميبندد، باز ميكند، ميبندد ، باز ميكند ،،
با پاهاي خودش مي رود!!
در چشم هاي خودش مينشيند!!
ميرود ، مي آيد، مي نشيند ،
مي ماند ، اشك مي ريزد،
ميرود ...
مي رود ،،
و ديگر
نمي آيد ...
#موناپرستش
@textplace