آدم هایی در زندگی ما هستند که آرامند
باید مراقب این آدم ها بود
آنهایی که زیاد اهل حرف زدن نیستند و فقط گوش میکنند
دیرتر غمگین میشوند و سخت عصبانی
آنها کم عاشق میشوند ، طولانی دوستتان دارند
مهربانی بلدند ، حواسشان به شما هست ...
و همان آدم هایی که زود رنجند و اگر دلشان بشکند دیگر نیستند
نه اینکه کم باشند ، دیگر نیستند !

فربد_فروتن

@TextPlace

نفس مي كشم
شمرده شمرده
نفس مي كشم عطرت را
اتاق را
فنجان قهوه ات را
نفس مي كشم هر آنچه از تو جامانده
ته فنجان را نگاه مي كنم شايد نام من افتاده باشد

نسيم پاييزي
@textplace

یلدا را دوست ندارم...
اصلا چرا باید بلندترین شب سال بی تو بگذرد؟
کجای نبودن تو جشن و تبریک دارد؟
یلدا را دوست ندارم چون لذت زندگی ام در داشتن تو خلاصه می شود.. روزهای خوبم زنجیروار به حضورت متصلند... یلدا را دوست ندارم چون دور همی ها بی تو معنا ندارند و من بی تو بین جمع تنها تر از همیشه هستم...
من آجیل را وقتی دوست دارم که جیبهایمان را از آن پر کنیم و بی پروا به کوه بزنیم...من هندوانه را وقتی دوست دارم که وسط تابستان از راه برسی و قاچ قاچش کنیم و بخوریم و حتی به سفیدیِ احتمالی اش بخندیم.. من انار را وقتی دوست دارم که برای تو دانه دانه کنم و....
من همه سال ها و ماه ها و هفته ها و روزها و شب ها را با تو دوست دارم...
من بلند ترین شب سال را با تو دوست دارم
یلدا را با تو دوست دارم...

#مرجان_علیشاهی
@textplace

در کوچه پس کوچه های سرنوشت به دنبال دل خوش میگشتم...
و تو از شاهراه اصلی جاده آمدی جایی که فکرش را نمیکردم...
در زمین خشک و کویر دنبال حال خوب میگشتم...
و تو از آسمان و از دل ابرها آمدی وقتی که فکرش را نمیکردم...
و حالا در هر شکوفه بهار
در هر میوه نوبر تابستان
در هر شرشر باران پاییز
در هر دانه برف زمستان
تورا نفس میکشم...تورا میبینم...
پر شدم از تو مثل جنگلی پرشده از عطر چوب درختان...
روییده ام با تو مثل گل یخ، زیبا و جوان، در دل برف سرد و سنگین روزگار..

هانیه_حصاری

@TextPlace

چایی دارچین درست کرده بود و  اصرار داشن روبه روش بشینم و باهاش در مورد کتابای مورد علاقم حرف بزنم
من اما حواسم پرت چشماش شده بود و اصلا نمیتونستم روی حرفام تمرکز کنم
از تموم شدن پاییز ناراحت بود
راه رفتن روی برگای خشک شده رو به برف بازی ترجیح میداد
برای من اما فرقی نداشت جیب ژاکتش رو باهاش شریک بشم یا جیب پالتوش
بهم غر میزد که چرا حواسم بهش نیست
و نمیدونست که چون حواسم به اونه نمی تونم باهاش حرف بزنم  نمی تونم بهش گوش بدن
شاکی شد
تصمیم گرفت بره
من هنوزم غرق چشماش بودم نمیتونستم واکنشی نشون بدم دیگه صداش نمی اومد
نگران شدم،نکنه رفته
تصویری نمیدیدم فقط سیاهی بود ، حس کردم چشمام بستس
چشمامو باز کردم
هوا گرم بود
ای بابا روز اول زمستون هم شده مثل تابستون
 یه نامه کنار تختم بود
کاغذش کهنه و پاره شده بود انگار که چند بار خونده بودمش
 خط خودش بود
نکنه مجبور شده بره و برام نامه گذاشته تا نگرانش نشم
نه اگه اینجوری بود که باهام قهر نمی کرداون از سر لج رفت ناراحت شد که نگاهم به اون نبود چون دوستم داره همه توجهمو میخواد
نامه رو خوندم
ازم خواسته بود هیچوقت  دنبالش نرم انگار ترکم کرده بود
چشمامو بستم تا گریه نکنم
چایی دارچین درست کرده بود
رو به روش نشستم
#فرشاد

@TextPlace

یلدا
دختر آخر پاییز
با چمدانی پر از شرشر باران و خش خش برگها
وقت رفتن برمیگردد و یک دقیقه بیشتر به همه روزهای گذشته خیره میماند و میرود...
و شاید یلدا
دختر اول زمستان
در چهارچوب در، چمدان پر از برف و سرمایش را زمین میگذارد و یک دقیقه به تمام زمستان پیش رو خیره میماند و می آید...
تک برگ خشک جا مانده رو موهایش را میتکاند و قدم در فصل سرما میگذارد...
#هانیه_حصاری

@TextPlace

گاهى در خلوت خودم به حال آدمى فكر ميكنم كه گلوله اى به قلبش اصابت كرده است، به اين كه اصلا آيا زمانى براى درد كشيدن داشته يا آنقدر سريع اتفاق مى افتد كه در كسرى از ثانيه ديگر همه چيز تمام مى شود.. به نظرم اما در آن لحظات كوتاه تمام دنيا مى آيد جلوى چشمش، تمام روزهاى گذشته مثل فيلم از مغزش مى گذرد، اگر عاشق باشد همان لحظه دلتنگش مى شود و اگر وابستگى داشته باشد سخت است برايش دل كندن از زندگى.. آن لحظه همه ى وجودش داغ مى شود، مى سوزد، نه از زخم گلوله، نه، از اينكه فرصت تمام شد و زندگى را زندگى نكرد..
اينها را مى گويم چون خوب مى دانم، چون تجربه كرده ام، وقتى كه گفتى بايد بروم، اين اتفاق برايم افتاد، شليك كردى به قلبم، و من از همان لحظه مرده ام...
ساره
@textplace

اغلب ناراحتیامون بخاطر خوشحالی تو روزای قبل همین موقعست,برای همینه که وقتی خوشحالم سفت بغلش می کنم که اگه یروزی باعث ناراحتیم شد دلم کمتر بسوزه...
انسیه_طارمیان

@TextPlace

پارسال شب یلدا آقاجان خواسته بود همه به خانه اش برویم.تاقبل ازفوت مامان جون کل خاله ها ودایی ها ونوه ها بعدازناه ار میرفتیم وخودمان خانه راجارو میزدیم،حیاط را آب پاشی میکردیم وبساط چای وسماور را به پا.انارها راهم فقط مامان جون دانه میکرد. تا دم دمای صبح همانجا میماندیم.اما بعد ازمامان جون،دیگر اجازه نداد وخیلی صریح گفت شب یلدا نه میگذارد ما به آنجا برویم ونه خودش جایی میرود.وقتی رفتیم مثل قبلا همان کارها راکردیم.آخر شب که دورهم نشسته بودیم آقاجان لبخند به لب گفت شبهایی ازاین دست هرلحظه اش خاطره است.دوست نداشت یلدایش به دوقسمت متفاوت«قبل ازمامان جون»و«بعدازمامان جون» تبدیل شود.گفت که نمیخواسته بعد ازفوت مامان جون خاطره ای از شب یلدا داشته باشد.برای او یلدا فقط یعنی انارهای دون شده بادست مامان جون.گفت تعبیر دیگری ازاین شب ندارد.نه فالش،نه آجیلش ونه حتی طولانی بودنش چرا که بدون مامان جون هرروز وشب برای او طولانی است. آن شب لب به انار نزد.
آقاجان راست میگفت،قدرآن لحظات راتازمانی که برایم خاطره شد،نفهمیدم.امسال که دیگر اوهم دربین مان نیست،خوب میدانم هرلحظه،هردانه ی انار یک خاطره است.
زینب_لطفی

@TextPlace

او.

در وصفِ این همیشه رفتنت
هیچ ندارم اِلّا یک فعلِ سَرشکسته
که با مفعول هم دلش سَبُک نمیشود، ...سالهاست.

من ایستاده ام کنارِ شب
دستِ باد روی شانه ام
و قایِم باشَک بازی جمله هایِ نگفته یِ تو روی لب هام...

آنقدر دلم تو را خواسته و نداشته که مبداء دلزدگی هایِ عالم
همین پنجِ کوچکِ وارونه یِ من است.

ترجیحِ این شب هایِ من سکوت است.
تضمین دوست داشتنم همچنان،
یخ کردن و لرزیدن های شبانه روزی ام
به وقتِ شنیدن نامَت از زبانِ مادری
که کودکش را بخواند.

باور کن کسی چون من برای شب،
ترانه نخوانده
برای صبح از تو نگفته
برای تو از دل ننوشته است.

جورِ فاصله به گردن من نبوده....اما تو ببخشم؛
که دوست دارم وَقارِ آمرزیدن این عاشقانه به نام تو باشد.

و خط به خط حرف هایم را بخوان...که کسی دردهایم را ندید و همه داستان ساختند و خُطبه خواندند.

دست های تو جز برای لَمسِ بادی که بی هوا به من هُجوم می آورد،نیست.

تو شَریفی به مهربانی ات
تو عزیزی به رفاقتت با درخت ها.
و اینجا شب ادامه دارد تا چَنگ در پیراهنت...

راستی....در روبوسی امشبت با باد،
عطر محبوبم را بزن...

#فاطمه_غنی_پور

@TextPlace

...
یادمه بچه که بودم تو قصه ها می گفتن؛
قدیما شبای چله که می شد و همه دور کرسی جمع می شدن و مشغول گذروندن بلندترین شب سال بودن، ننه سرما میومد و لحاف بزرگشو آروم آروم میتکوند رو سر شهر و فردا صبح که بیدار می شدن از سرما و برفی که شب قبل باریده بود نمیتونستن بیرون برن و این یعنی زمستون اومده...
خیلی وقته منتظر دیدن همچین منظره ایم، فکر کنم و امیدوارم شاید، شاید، شاید فردا صبح به آرزوم برسم!
امیدوارم هر کی هر جا که هست و هر آرزویی داره به زودی بهش برسه... آمیـــــن
#ملیکا_میم

@TextPlace

در آغوشت که نیستم ، یلدا میشوم
سرد، متوقف و طولانی!
انگار زمان هم با من یخ میزند
بدون حرم نفس هایت...

#گلرو_ش


@TextPlace

یلدا گذشت و من در اتوبان با سرعت در حرکت بودم... هستم ! نفهمیدم ؛ یلدا را نفهمیدم خیلی سعی کردم عمیق بشم در مفهوم یلدا در شب در انار اما نشد شایدم من اغراق میکنم، سعی نکردم... اره خب من فقط با سرعت درگذرم ، ثانیه ای فقط انار را بوییدم آنهم از دور از آن سوی ذهنم و با سرعت بیشتری سکانس های بازیگریم را ک خوده تراژدی زندگیم بود را رد کردم ک ب نیمه شب برسم و با آهنگی از جنس روزمرگی احساسم ، چشم برهم بگذارم تا طلوع تکراری دیگر ....
#ماهرخ_صادقی

@TextPlace

این که تو شاعری و هر روز یک شعر جدید می گویی
خیلی هم خوشایند نیست!!
مدت هاست خودم را به کوچه علی چپ میزنم
و اصلا به رو خودم نمی آورم که
آن زن مو مشکی شعرهایت من نیستم.....
اینطور که می گویی
زن خیلی زیبایی ست,و مشکل اینجاست که دوستت ندارد......

توی دلم می گویم
چه زن بی لیاقتی....

شاید او هم مثل من و تو ...دلش پیش .....
نمیدانم این زنجیره عشق های یک طرفه تا کجا ادامه دارد!!

#زهره_خمری


@TextPlace

میرم دانشگاه;سرم درد میکنه.زیر چشمم پف کرده;سیاه شده.کم خوابیدم.لبخند الکی میزنم.

استادا دیر میان, اعصاب ندار میشم.کلاسای ظهر کنسل میشه;وقت و عمرم تلف میشه.
میرم سلف.سینی غذا از دستم پرت میشه, صداش میدَوه رو تک تک سلولام.
میخوام برم خونه;میخوام تو راه,تو تاکسی, آهنگ گوش بدم, هندزفری گره میخوره تو هم.گوشم درد میگیره.اعصابم داغون میشه.یه آقاهه پیشم نشسته ;باید خودمو بچسبونم به درِ تاکسی.

تو خیابون که راه میرم, مردم بام چشم تو چشم میشن ,لبخند نمی‌زنن. بم طعنه میزنن, معذرت نمیخوان.مردمو که میبینم عصبی میشم.
میرسم خونه.آروم ندارم.عکساتو میبینم. پیاماتو میبینم.
کِز میکنم گوشه تختم.بات حرف میزنم. همه چی خوب میشه.دنیام خوب میشه.

#پردیس_وکیلی

@TextPlace

داستان کوتاه

- : "چیزی که جا نموند؟ بریم دیگه..."
+ : "ها؟ یکم صبر کن...هنوز کار دارم"
- : "کار ؟ این خرابه که چیزی نداشت.از اولم اینجا نباید میومدیم"
+ : "هیچی نداشت و از کشو های قدیمی کمدشم نگذشتی؟چند دقیقه صبر کنی چیری نمیشه"
- : "حالا جز یه گردنبند چیزی توش نبود.همونم مفت نمی ارزه
اوی...با غذاهاش چیکار داری"
+ : "هر چی برداشتی برگردون سر جاش"
- : "حالت خوش نیستا...زود باش من نمیخوام تو دردسر بیفتم"
+ : "گفتم برگردون هر چی برداشتی وگرنه خودمم که لو میدمت"
+ : " هنوزم همون مزه رو میده"
- : "تو چته؟ امشب یه طوری شدی.."
- : "از کی تا حالا بعد دزدی خونه طرف و جارو می کردی تو ؟"
+ : " هنوزم چشم به راس...بیست ساله"
-  : "چی؟کی منتظره؟اینجا کجاست؟این عکسه که..."
+ : "گفتم میرم خارج...درس میخونم...برمیگردم تو رو هم با خودم میبرم...دارو ندارش و فروخت داد به من"
-  : " کی؟کی همه چی و فروخت؟ تو از چی حرف میزنی؟درست بگو منم بفهمم"
+  : " همشو بالا کشیدن...نشد برگردم...شرمنده بودم...گفتم انقد کار میکنم که دست پر برگردم...بیست ساله که دزد خونه مردم شدم ..."
-  : " من که سر در نمیارم از حرفای تو...الان می رسن میبینن ما رو ها...ببین من رفتم تو تا هر وقت خواستی بشین فقط اگه گیر افتادی اسم منو..."
- : "صدا کلیده...گندت بزنن"
+ : " اومد...خودشه.."
- : "اه چی میگی ...این پنجره ها به بیرون راه دارن؟...بدو تا باز نکرده"

+ : "مادرم...مادرمه...."

#سوسن_محمدی

@TextPlace

کاشکی خیال تو
درست بعد ِ رفتن تو
بعد ِ ماندنم در این خرابِ بی کسی
شبیه باد می گذشت و دور می شد از سرم
چقدر گوشه و کنار یاد توست
خسته می کند نگاه خیس را
به هر طرف که چشم ها نگاه می کنند
یک نشانه از تو هست
کاش خاطرات هم
شبی، شبیه تو، که رفته ای
تمام می شدند
پیش از آن که من، از این که هست هم، تمام تر شوم...

مهران عزیزی

@TextPlace

عکس زيباي تو ونيمه شب پاييزي
معني کامل زيبايي وشور انگيزي

من واين لکنت هنگام تماشاي شما
وتو استاد سخن گويي وشکر ريزي

باهمان شيوه لبخند که بر لب داري
عشق را در دل ديوانه من ميريزي

بي گمان جنگ ميان من ودل مغلوبه است
با چنين لشگر مژگان به اين خونريزي

خاطر سبز تو آرامش دنياي من است
لحظه اي نيست که يک شعر نمي انگيزی

تو همان ابر بهاري که پر از باراني
به کوير من دلخسته فرو ميريزي

تو همان وعده زيباي خدايي به بهشت
که از اوصاف خوش حور وپري لبريزي


#داريوش_عزيزي
@textplace

هيچكس ارزشش را ندارد كه اشكت را جاري كند
اما اگر روزي دلت از كسي انقدر گرفت كه به اشك رو آوردي انقدر گريه كن تا جايي كه اثري از آن آدم در تو نماند
مثل باران كه ميشويد غبار را از روي شيشه
در پس هر باراني آفتابي زيباست...
اگر آدمي را روز اول جدايي از خودت نياندازي بيرون
هر روز وجودت را مثل خوره ميخورد
و تو مي مانيو يك من تو خالي...
#سحركلواني
@textplace

اصلا من آدم بده ی داستان ، اصلا من همانی که خدا خواست جلویم را بگیرد تا به این دنیای رنگین شما نیایم ، اصلا من همان آدم بده ی قصه ی شب های مادربزرگ که بچه بودیم برایمان تعریف میکرد و ما هی دلمان میخواست آن آدم بد را نیست و نابود کنیم ، اصلا شما راست میگویید من زیادی متوهمم من جوگیرم از آن جوگیرهایی که وقتی روبرو را نگاه کردی و خیره شدی بهش و آروم گفتی دوستت دارم به خودم گرفتم و فکر کردم شاید راست راستکی دوستم داردی ... اصلا من همان آدم بده ی قصه ها هستم همان آدم لجباز و کینه ای که دوست دارد مالکیت داشته باشد روی همه چیز ... من همان آدم بده که دوست داشت همه ی تو را مالک شود ... اصلا گیریم تو راست میگویی فقط یک تجربه بود رابطه مان یک دوره درس عبرت ... اصلامن همان متوهم خیال پرداز که فکر میکردم راست میگویی همه چیزت راست است ... اره اصلا شما راست میگویید جناب عشق از نوع اشتباه ، من متوهم من توهم دارم اصلا کی تو به من میگفتی زندگیتم و هیچوقت تنهایم نمیذاری؟ اصلا کی تو زل زدی تو چشمهایم و گفتی که باور داری اتفاقی سر راه هم قرار نگرفته ایم و دنیا دست به دست هم داده تا مال هم شویم؟ راست میگویی همه ش توهم است من ادم متوهمی ام ... آره آره درست است من روانی بودم که باورت کردم و قلبم را از سینه درآوردم و دو دستی تقدیمت کردم من مشکل روانی داشتم که وقتی فهمیدم از ریشه دروغ بودی و یکهو از خواب پریدم دیدم اطرافیانم از صدای شکستن قلبم کر شدند و من سوراخ سوراخ شده ام و یکهو دلم خواست دیگر برای همیشه نباشم ... بله درست است من خیال پرداز بودم وقتی از تو بارها شنیدم که تو منو خواستی میخواهی و تا آخر عمر خواهی خواست و بارها شنیدم که میگفتی آینده مان یکیست رهایم نمیکنی و باید برایش تلاش کنیم و من احمق خیال پرداز تمام تمام تمام آینده ام را یکباره با تو خیال کردم ... آره شما درست میگویید جناب عشق اشتباهی ، بله شما با همان لب ها و چشمان فریبکارتان همیشه درست میگویید ، حق با شماست من فقط یکمی زیادی زود باور بودم و خام وقتی کارد که چه عرض کنم شمشیر زبان برنده ی شما من خام و ساده دل را قطعه قطعه کرد و من ماندم و تکه تکه هایم ، بله من احمق من خام من ساده من روانی من متوهم من خیال پرداز همه شان درست همیشه حق با شما بوده ولی آخر درست بود شما یک همچین آدمی را تنها به حال خود رها کنید و بروید پی زندگیتان؟ درست نیست آخر ممکن است به خودش آسیب برساند این طفل معصوم !

#ملیکا


@TextPlace

او.

خوابت را دیدم.....

و خوابت را دیدن چه قدر شیرین است
در روزگارِ سختی
که خودت را دیدن، بَعید است و غَریب.

خوابت را دیدم
و خوابِ امشب،
برای یک عُمر بی تو عاشقی کردن
کافی است...

گرمایِ تَنت هنوز اینجاست
انگار واقعی تر از این خواب
حادثه ای در جهان نبوده است.

چَشم هات را دیده بودم و فریاد میزدم "دوستت دارم"
و صدایم به جایی نمیرسید...
توی خودم حَل میشدم
و نمی شد در آغوشت گرفت
آنچنان که باید..

مَشقَّت هایِ بیداری،
یک جایی توی خواب ها نَشت پیدا می کنند...
تو در خوابم چِکّه می کردی،
و تمام بالِشم
خیس خیس است حالا.

خودم را بَغل می کنم
سخت تر می فشارم
و خیال میکنم
که باز هم شاید ادامه داشته باشی....

لَعنتی....خوابم نمیبرد از شوق
مثل گرمایِ اِعتیادآورِ قِلیان،
توی نفس های خسته،
در چشم هام میلولی و دور و نزدیک می شوی
مثل عطرِ سردِ گلِ یخ، تا تهِ مغزم رُسوب میکنی...
میمیری هرشب به خوابم بیایی ؟؟

#فاطمه_غنی_پور

@TextPlace