@zhuanchannel
هزار بار هم با خودم هم با دوستانم قرار گذاشتيم كه فراموشت كنم هزار بار قرار گذاشتيم اما نشد ، نشد كه وقتي خط يك مترو را بالا پايين مي كنم با صداي هميشگي ايستگاه شهيد بهشتي ياد تو نيفتم بغض نكنم غصه نخورم كه اين همه پله را مجبوري هرروز صبح و عصر بالا و پايين بروي هنوز يادم هست كه عادت به پله هاي برقي نداري من را هم عادت به اين تفاوت از ديگران داده اي، هيچكس نمي داند وقتي خطي ها مي گويند عباس آباد يك نفر چطور به ياد همان يك نفر مي افتم به اينكه حتما الان در يكي از خانه هاي كوچه ارمغان پشت ميز چوبي آشپزخانه اي رو به رويِ مادرش نشسته و يكي يكي اتفاق هاي امروز را برايش تعريف مي كند
سرافراز باز هم يادش رفت قهوه را تلخ مي خورم ، اصفهاني مثل هميشه دير تر از بقيه آمد ،
عمو حسن گل هايش را آب مي داد و به شما سلام رساند و آقاي سرمدي امروز ترفيع گرفت و به دفتر خيابان٢٩ رفت ، مرد نازنيني بود حيف شد ، روزنامه ها هم تيتر اولشان مثل هميشه يك مشت دروغ بود ، سپاهان صدرنشين جدول شد يك رستوران به نام فلان در تجريش بسته شد ، فردا قرار است باران بياد كه نمي آيد ، راستي منصور تماس گرفت و گفت كه حالشان خوب است براي عيد به ايران مي آيند و هانا دلتنگي دايي و مادرجان اش را ميكند .
مي بيني خيلي خوب داري سعي ميكني من را از ياد ببري ، خيابان٢٩، كافه باران ، ميز دو نفره مان ، قهوه هايي كه تلخي شان اول دلت را ميزد اما خودم عادتت دادم به اين تلخي شيرين اين هم يكجور تفاوت است ، دختري قرار است بيايد كه چشم هاي سبزش هم رنگ چشم هاي من است
دير رسيدن هاي هميشگي خودت سر قرارهايمان ، رستوراني كه قرار بود روز آخر آنجا باشيم ولي نبوديم و همان جاي هيشگي را با همان هميشگي اما بدون حضور آدم هاي هميشگي اش ترجيح داديم .

نگاه كن حتي ديگر من نيستم كه پشت ترافيك برايت غلط غلوط روزنامه بخوانم و باهم به اين دخترِ بي سواد بخنديم و تو ديگر به تيتر اولِ همه ي روزنامه ها اكتفا ميكني ، نه تيم محبوب تو قهرمان ميشود نه تيم من شرط را هردويمان باختيم درست مثل باختن خودمان به يكديگر .
شباهت ها من را كه از پا درآورده اما تو هنوز رو به روي مادرت مي نشيني و تمام حرف هايي را مي زني كه نشاني از من در آن ها گم است چايت سرد مي شود و دوباره برايت مي ريزد معين هم براي بارِ هزارم از ضبط صوت كوچك گوشه ي ميز ميخواند ... کنارم هستی و اما ... وباز هم ليوان چاي ميان حلقه ي دستانت مثل دست هاي من يخ ميزند و سعي ميكني هيچ هم به ياد من كه ديگر كنارت نيستم نيفتي .
#پريسا_چودار

@zhuanchannel
تحمل کردن‌های غیرضروری همه انرژی تان را گرفته و کارایی شما را در زندگی پایین می‌آورد. در زیر به مسائلی اشاره می‌کنیم که باید دست از تحمل کردن آنها بردارید:

۱. تصمیم به سکون برای متوسط ماندن ــ همیشه موضوع این نیست که چیزی شکسته است و می‌خواهید درستش کنید. گاهی‌اوقات برای اینکه بتوانید دید خوبی پیدا کنید، مجبورید کمی دورتر بایستید. گاهی‌اوقات رشد کردن به معنی کنار گذاشتن عادت‌ها، روابط و موقعیت‌های گذشته و پیدا کردن چیز جدیدی است که شما را به حرکت بیندازد، چیزی که به هیجانتان بیاورد. این معنی زندگی است: یکجا ساکن نمانید.

۲. منفی‌گرایی خودتان ــ ذهن شما محیطی مقدس برای شماست. می‌توانید پنجره‌های آن را بسته و همه جا را تاریک کنید یا اینکه پنجره‌ها را باز کرده و بگذارید نور داخل شود. انتخاب با خودتان است. خورشید همیشه به قسمتی از زندگی‌تان در حال تابیدن است.

۳. منفی‌گرایی دیگران ــ اگر برای خودتان ارزش نگذارید و مراقب خودتان نباشید، یعنی از خودتان سوءاستفاده می‌کنید. شما هیچ کنترلی بر حرف‌های دیگران یا کارهای آنها ندارید اما می‌توانید کنترل کنید که با شما چطور رفتار کنند. شما می‌توانید به تنهایی جلو کلمات تلخ و گزنده آنها را بگیرید و نگذارید که وارد قلب و ذهنتان شوند.

۴. روابط ناسالم ــ روابطتان را هوشمندانه انتخاب کنید. تنهایی هیچوقت به اندازه یک رابطه نادرست برایتان تنهایی نمی‌آورد. با کسانی باشید که ارزش شما را می‌دانند. لازم نیست برای شاد بودن دوستان زیادی در اطراف خود داشته باشید؛ چند دوست واقعی که قدرتان را بدانند برایتان کافی خواهد بود.

۵. بی‌صداقتی ــ اگر شب که سرتان را روی بالش می‌گذارید، خیالتان راحت باشد که از هیچکس سوءاستفاده نکرده‌اید، آرامش درونی پیدا خواهید کرد. صادقانه زندگی کردن به شما آرامش فکر می‌دهد و این آرامش واقعاً ارزشمند است. صادق باشید و با کسانی که صداقت ندارند، رفت‌وآمد نکنید.

۶. تنفر از محیط کار ــ اگر از کارتان لذت نمی‌برید، وقتتان را در آن نگذرانید. بگردید، مطمئن باشید بالاخره کاری که راضی‌تان کند را پیدا خواهید کرد. اگر سخت کار کرده و از هر لحظه آن لذت می‌برید، دست از آن نکشید.

۷. عدم آمادگی و سازماندهی ــ ۳۰ دقیقه زودتر از خواب بیدار شوید تا مجبور نشوید برای انجام کارها در عجله باشید و اینطرف و آنطرف بدوید. این ۳۰ دقیقه کمکتان می‌کند از سردردهایی که بخاطر دیر رسیدن‌ها متحمل می‌شوید خلاص شوید.
۸. تنبلی ــ نمی‌توانید با نشستن و فکر کردن پیشرفت کنید. اگر مداوم همان کارهای گذشته‌تان را انجام دهید، چیز جدیدی به دست نخواهید آورد. بهترین زمان برای شروع همین الان است.

۹. کش دادن کارهای ناتمام ــ هیچ چیز استرس‌زاتر از کش دادن کارهای ناتمام نیست. دست از وقت تلف کردن بردارید. برای تمام کردن کارهای ناتمام گذشته وارد عمل شوید. کش دادن بیش از حد این کارها انجام آنها را سخت‌تر می‌کند.

۱۰. فکر کردن بیش‌ازحد به اشتباهات گذشته ــ اگر تصور می‌کنید که کشتی‌تان رو به غرق شدن است، شاید وقت خوبی باشد که چیزهایی که باعث سنگین شدن آن می‌شود را دور بیندازید. دفعه بعد که تصمیم گرفتید کمی زندگی‌تان را خلوت کنید، با چیزهایی که واقعاً به هیچ دردی نمی‌خورند شروع کنید، مثل پشیمانی‌های گذشته، خجالت‌ها و عصبانیت‌ها. همه آنها را دور بریزید. نمی‌توانید فصل بعدی زندگی‌تان را با خواندن دوباره متن‌های قبلی شروع کنید.

۱۱. بدهی‌های شخصی ــ بدهی‌های مالی موجب استرس و قلب‌درد است. شما می‌خواهید یک زندگی راحت داشته باشید اما نه با ولخرجی. چیزهایی که لازم ندارید را نخرید. برای تحت‌تاثیر قرار دادن دیگران خرج اضافه نکنید.

#روانشناسی

وقایعی هستند که فقط چون ما از آنها می ترسیم اتفاق می افتند. اگر ترس ما آنها را احضار نمی کرد، تو هم قبول داری دیگر که برای همیشه نهفته می ماندند. یقینا تخیل ماست که اتم های احتمال را فعال و آن ها را گویی از عالم رویا بیدار می کند..!

#كارلوس_فوئنتس

@zhuanchannel
در اینجا لیستی از چندین کاری را عنوان می‌کنیم که هیچوقت نباید در حق خودتان انجام دهید.(قسمت1)

۱ _با آدم‌های نادرست نشست و برخاست نکنید.
هیچوقت برای بودن با کسی که ارزش شما را نادیده می‌گیرد اصرار نکنید. و یادتان باشد، آنهایی که در زمان خوشی کنار شما می‌مانند مهم نیستند، مهم کسانی هسند که در ناخوشی‌ها و ناملایمات زندگی کنارتان هستند. آنها دوستان واقعی شما هستند.
2_ از مشکلاتتان فرار نکنید.
3_ به خودتان دروغ نگویید.
4_ نیازهای خودتان را پنهان نکنید. دردناک‌ترین مسئله این است که وقتی شدیداً درگیر دوست داشتن کسی هستید، خودتان را فراموش کنید و یادتان برود که شما هم فردی خاص هستید. بله، باید به دیگران کمک کنید اما به خودتان هم همینطور.
5_سعی نکنید کسی باشید که نیستید. خودتان را تغییر ندهید تا آدمها دوستتان داشته باشند. خودتان باشید و مطمئن باشید آنهایی که باید، دوستتان خواهند داشت.
6_ درگیر گذشته نشوید. اگر بخواهید دوباره و دوباره فصل قبلی کتاب زندگی‌تان را بخوانید، هیچوقت نخواهید توانست فصل جدید زندگیتان را شروع کنید.
7_ از اشتباه کردن نترسید. اینکه کاری انجام دهید اما اشتباه کنید ده مرتبه بهتر از این است که هیچ کاری انجام ندهید.
8_ خودتان را بخاطر اشتباهات گذشته‌تان سرزنش نکنید. ممکن است فرد نادرستی را در گذشته دوست داشته‌اید و بخاطر مسائل نادرستی گریه کرده‌اید اما هر اتفاق بدی هم که بیفتد، یک چیز مسلم است: اینکه اشتباهات به ما کمک می‌کنند فرد یا چیزهایی را پیدا کنیم که برایمان مناسب هستند.

9_ سعی نکنید خوشبختی را بخرید. خیلی از چیزهایی که آرزو داریم داشته باشیم گران هستند. اما حقیقت این است که چیزهایی که واقعاً ما را خوشحال و راضی می‌کنند کاملاً رایگان‌اند: مثل عشق، خنده و تلاش در جهت علایقمان.

10_ سعی نکنید برای خوشبختی‌تان به دیگران تکیه کنید. اگر با کسی که درونتان است خوشبخت و شاد نباشید، با هیچ رابطه بادوامی هم خوشحال و راضی نخواهید بود.

11_ وقت تلف نکنید.

12_ فکر نکنید آماده‌ نیستید. هیچکس هیچوقت وقتی فرصتی پیش می‌آید، ۱۰۰% آماده نیست. چون بیشتر موقعیت‌های عالی زندگی ما را مجبور می‌کند که فراتر از محدوده امنمان قدم برداریم و این یعنی احساس راحتی نخواهیم داشت.

۱13_ به دلایل نادرست درگیر هیچ ارتباطی نشوید. روابط باید هوشمندانه انتخاب شوند. تنها بودن خیلی بهتر از این است که با فردی نادرست باشید. هیچ نیازی به عجله کردن نیست.

14_ بخاطر اینکه روابط قبلی تان موفقیت‌آمیز نبوده‌اند، روابط جدید را رد نکنید.

15_ سعی نکنید با همه رقابت کنید. نگران کارهایی که دیگران از شما بهتر انجام می‌دهند نباشید. سعی کنید هر روز رکورد خودتان را بالا ببرید. موفقیت مبارزه‌ای است بین خودتان و خودتان.
#روانشناسی

دیشب ماه پشتش را به زمین کرد
ستارگان پشت ابر بودند
خورشید غروب کرد
تا لحظه ی جدایی ما را نبینند
خطوط بی آر تی ساعت 9بسته شدند زیرا تاب دیدن این جدایی را نداشتند
مغازه ها بسته بودند
حتی گل فروش های خیابانی نیز رفته بودند
شب بهانه بود
آنها تاب دیدن این جدایی را نداشتند
تنها مترو و ایستگاه هایش مانده بودند
بیچاره ها ...
دیشب دیوارهای ایستگاه "شادمان" ، از نامشان خجالت کشیدند
تنها آنها جدایی اجباری من و تو را دیده بودند
من دیشب اشک دیوارهای ایستگاه "شادمان" را دیدم
لعنت به ایستگاه های مترو که غم انگیز ترین مکان های تهرانند وقتی بی تو بگذرم.
حال تو بگو تکلیف چشمان من چیست؟
نه برای دلم نه برای چشمانم نه برای بند بند وجودم، دست کم برای دیوارهای ایستگاه شادمان بازگرد...
#پاروتیا

چند ثانيه مطالعه

دختر دستش را بريده بود اندازه اي كه نياز به بخيه زدن داشت. با شوهرش آمده بود. وقتي خواست روي تخت دراز بكشد شوهرش نشست و سرش را روي پاهايش گذاشت. تمام طول بخيه زدن دستش را گرفت و نازش را كشيد و قربان صدقه اش رفت.

وقتي رفتند هركسي چيزي گفت، يكي گفت زن ذليل، يكي گفت لوس، يكي چندشش شده بود و ديگري حالش بهم خورده بود!

يادم افتاد به خاطره اي دور روي همان تخت. خاطره ي زني با سر شكسته كه هرچه گفتم چطور شكست فقط گريه كرد و مردي كه مي ترسيد از پاسخ زن. زن آنقدر از بخيه زدن ترسيده بود كه بازهم دست مرد راطلب مي كرد و مرد آنقدر دريغ كرد كه من كنارش نشستم و دستش را گرفتم و آرام در گوشش گفتم لياقت دستانت بيشتر از اوست.

اما وقتي آن ها رفتند كسي چيزي نگفت! هيچكس چندشش نشد و هيچ كس حالش بهم نخورد...

همه چيز عادي بنظر آمد و من فكر كردم ما مردمي هستيم كه به ديدن آدمي برسر دار بيشتر عادت داريم تا ديدن مرد و زني عاشق.
#مطالعه

@zhuanchannel
باید بروم.... باید بلند شوم و حرکت کنم.... انقدر بدوم که دست افسردگی به من نرسد... وقتی بنشینی و ساعت ها فکر کنی انگار خودت به افسردگی خوشامد گفته ای ، برایش چای ریخته ای و مهمانش کرده ای .... حتی وقتی خودش خواسته که از پیشت برود، دنبالش کرده ای و گفته ای: تشریف داشتید..... افسردگی هم با کمال میل برگشته و شروع کرده به خوردن باقی مانده ی روح و قلبت... حرکت کن.... افسردگی حوصله ی دنبال کردن را ندارد... حرکت کن..
#بیتا

عشقت را با تمام سلول های بدنم احساس میکنم
چقدر خوب است داشتن تو....
تو ضربان قلب مرا بهم میریزی.
باورت میشود؟
چه کسی میتواند همچین کاری رابا من بکند جز خودت؟
حتی فکر کردن بر تو روحم را نوازش میکند...
به راستی چه کسی میتواند این چنین مسکن من باشد.؟؟
چه کسی میتواند مرا در صدم ثانیه خوشحال و در چشم به هم زدنی غمگین کند.؟
چه کسی میتواند مانند تو با تمام روح و روان من بازی کند..؟؟
و من چی کسی را میتوانم بیشتر از تو دوست داشت باشم؟؟

#شقایق_محبوبی_مقدم
@textplace

- یادت میاد ؟

+ چیو؟

- وقتی که مردم موقع بارون تو هر سوراخ و سمبه ای می رفتن و هرکس دنبال جایی بود تا از بارون فرار کنه من و تو مثل دو تا دیوونه زیر بارون دست هم رو گرفته بودیم و یواش یواش تا خونه پیاده می رفتیم ؟

+ اوهوم

- اون دوست داشتنی ترین سرمایی بود که خوردم :)

#ناشناس_م
@textplace

ین روزها در آستانه 40سالگی دچار جهش ژنی شده ام ،حس ششم به شدت قوی شده. و از پشت نقاب چهره ها درون آدم ها را بهتر می بینم، می فهمم که طرف مقابلم دارد دروغ می گوید، تظاهر می کند،یا... می فهمم پشت هر حرفی که میزند چه منظوری نهفته است، حتی گاهی به گذشته بر می گردم و بعضی حرف ها را مرور می کنم، حرف هایی که قبلا خیلی سطحی از کنارشان رد شده ام و متوجه منظورو هدفی که در بیان آن حرف وجود داشته نشدم اما الان بعد از آن جهش ژنی به راحتی می فهمم منظورش چی بوده، خوشحالم که آن زمان اینقدر ساده بودم که نفهمیدم منظورش چه بوده و تقریبا طرف به هدفش که احتمالا تخریب من بوده نرسیده، و خوشحالم که الان متوجه منظورش میشم اما الان آنقدر ظرفیتم بالا رفته که باز هم مهم نیست چه گفته و با چه.منظوری.
این روز های یکی از تفریح هایم سفر به گذشته است وکشف مجهولات ،،حس عجیبی دارد این کشف ها، بهتر می فهمم دوستانم چه کسانی بودن و بد خواهانم چه کسانی،،
منظور از گذاشتن این پست بیان درگیرهای ذهنی ام نیست چون امروز از همیشه ذهنم بازتر و آزادتر هست،
منظور کشف جهش ژنی بود.
ن.غلامی
@textplace

@zhuanchannel
دکتر نیستم
اما برایت 10 دقیقه راه رفتن،روى جدول کنار خیابان را تجویز میکنم
تا بفهمى عاقل بودن چیز خوبیست
اما دیوانگى قشنگ تر است.
برایت لبخند زدن به کودکان وسط خیابان را تجویز میکنم
تا بفهمى هنوز هم،میشود بى منت محبت کرد.
به ﺗﻮ پیشنهاد میکنم گاهى بلند بخندى،هرکجا که هستى
یک نفر همیشه منتظر خنده هاى توست.
پیشنهاد میکنم که شاد باشى
خورشید،
هر روز صبح،
بخاطر زنده بودن من و تو طلوع میکند!
هرگز، منتظر" فرداى خیالى" نباش.
سهمت را از" شادى زندگى"، همین امروز بگیر.
فراموش نکن "مقصد"، همیشه جایى در "انتهاى مسیر" نیست!
"مقصد" لذت بردن از قدمهاییست، که برمى داریم.

ناشناس
#شما_فرستادین

به شب سلام
که
بی
تو
رفیق راه من است...


👤 حسین منزوی

@a_cup_of_poem

@zhuanchannel
زندگی شاید شبیه به یک پازل باشد
هر کدام از آدم ها و اتفاقات زندگی یک قطعه ی پازل هستند...
وقتی به دنیا می آییم درست همان لحظه که بند نافمان را می زنند و ما را سر و ته می کنند ، تمام قطعات پازل به هم می ریزد و ما شروع می کنیم به گریه کردن!!!
هر کدام از ما یک زمان مشخصی را فرصت داریم تا پازل زندگیمان را مرتب کنیم... تا همه چیز را سر جای خودش بگذاریم...
برای درست کردن پازل زندگی باید از قسمت های ساده شروع کرد ... باید اتفاق های ساده را کنار هم قرار داد تا بتوانیم قسمت های سخت و پیچیده را سر جای خودش بگذاریم...
یک رویا پردازی، یک زیاده خواهی، یک اشتباه همه چیز را خراب می کند...
فقط کافیست یک قسمت زندگی را اشتباه بچینی...
باید همه چیز را خراب کنی و دوباره از نو بسازی... چون با یک اشتباه تا آخر زندگی ات پر از اشتباه می شود
باید چهار چشمی حواسمان به زندگیمان باشد
خدا نکند که یک قسمت پازل گم شود... نمی شود برایش جایگزین پیدا کرد..

برای یک زندگی درست ما اول باید بفهمیم از زندگیمان چه می خواهیم... وقتی همه چیز تمام شد اگر از زندگیت رضایت نداشتی مطمئن باش پازل زندگی ات را اشتباه چیده ای...
مطمئن باش یک چیزی سر جای خودش نیست
#حسین_حائریان

از این پس
با دلتنگی هامان زندگی می کنیم.
دلتنگی برای زنده ها
با حسرت هامان زندگی می کنیم.
حسرت برای کارهای اشتباه ، بیراهه ها و کج خلقی ها
انسان یعنی درد
دردهایی که خودمان به وجود آوردیم
با اشتباهاتمان و سهل انگاری هایی که فقط و فقط خودمان مسببش هستیم
و اگر خدا نبود به گردن چه کسی می انداختیم ،نمیدانم،
با رنج های خودساخته امان خو میگیریم
انگار جزئی از وجودمان میشود
رنج هایی که به دوش کشیدیم و میکشیم
و در پس این آلام خوب واژه عادت را هجی می کنیم.

حمیده فارابی
@textplace

رفتنت را نه امروز ونه سالها پیش٬ باور ندارم......
همانگونه که بازگشتت برایم خوابی بود و رویا....
رویای من ....
بمان.....
باهمان که دلت میخواهد....
بمان انگونه که دلت میخواهد‌‌....
اما....
درخاطر من هم بمان....

DA.CH

@textplace

تو اگر منتظرم باشی
میان پس کوچه عاشقی
من کمی دیر تر می آیم
تا سرمای سوز دار این زمستان کمی گونه هایت را سرخ کند
و تو را عصبانی ...
تا رسیدم در خم کوچه آغوشم جان پناه لرزه هایت باشد

من باشم و یک تو
خم کوچه و یک ما

امیرعلی غنی


@TextPlace

دست من
کودکی سبکسر بود
همان وقت که از پشت سر
چشمانت را می بست و
از مسیر دلت خبر نداشت

پاهای من
از آن کودکی خیره سر
که گامهایش را
روی کاشی های خیابان با تو جُفت می کرد
و نمیدانست
همپای تو نیست

چشم من
برداشته از سر طفلی بی حواس بود
که در هر ابری از آسمان آبی
نشانه ای از تو می جُست
و تو‌ رویاهایت را
بی نشانی از او ، برای همان آسمان می سرودی

و گوش هایم
جا مانده از همان کودکیست
که صدای تو هر لحظه
زنگ میزند در گوشش
درست همان زمانی که
پُر می شود گوش های تو از دروغ های شیرین

کودکی داشتم درونم
که بی هوا
پرسه میزد در کوچه باغ خیالت
و پرواز پرنده ای را
بی نگاه تو باور نداشت

و حالا
از تمام آن کودک
کفش هایی مانده
با بندهایی با گره های کور ...

آرمین_خیراندیش


@TextPlace

گفت : الان دیگه نوبت شما جووناست که مراقب ما پیرا باشین

گفتم : آدم بعد یه سنی فقط خودش میتونه مراقب خودش باشه

مطمئن بودم نمی دونست چجوری باید مراقب خودش باشه ..

مراقب خودی که تو ذهن بقیه جا میذاره
مراقب خاطرات آدما
مراقب کارهای خودش
مراقب احساسات آدما
مراقب کلمات خودش ..

شیرین فروغان

@TextPlace

بعضی ها هم هستند که تا دلشان می گیرد و غصه دار می شوند دلت می خواهد هر چه غصه دارند را بخری و برداری و ببری و بزنی به نام خودت. دلت می خواهد گیر دلشان را باز کنی، حالا با دست نشد با دندان. با دندان نشد آن تیکه ی گیر شده را برداری و بگذاری روی دل خودت و یک تیکه سالم از دلت را برداری و بچسبانی جای خالی دلش. آن وقت خودت می دانی و این دلگیری که حالا برای خودت شده؛ خواستی بازش کن خواستی نگهش دار برای یادگاری!
این غصه ها و این دلگیری ها را باید بی منت بخواهی؛ بی هیچ دلیلی. که اگر روزی -خدای ناکرده- دلیلی برایشان پیدا کنی باید روی همه ی صداقتت، روی همه ی آدمیتت، روی همه ی دلت و مهرت، مهر "باطل شد" بزنی.
گاهی لازم است کمی مثل خدایت باشی. دوست بداری بی منت. همین!

سمیه باقری حسن کیاده
(کیا)

@TextPlace

آدم ها رو نذاریم رو تخم چشم هامون ؛اون قدر نزدیک که دیگه دیده نشن. که باورمون بشه اون قدر درست و ناب هستن که جاشون دقیقا همون جاست؛ چسبیده به مردمک چشم.
که اگه یکی از اون ها حواسش نباشه و دستش کج بره و پاش سر بخوره و اخلاقش لیز و بیفته یه جایی دور تر از نوک دماغمون، اونی که شوکه میشه ماییم و اونی که باورش نمیشه اونی رو که می بینه، باز هم ماییم. حالا هی پلک بزنیم و هی بمالیم این چشم ها رو که مطمئن بشیم این که می بینیم درسته یا اونی که نمی دیدیم ؟!!!.... فایده نداره خب.
چشم لیز نیست. این خاصیت آدم بودنه که نمی تونه رو چشم دوام بیاره... می خواد بیفته تا خودش باشه. می خواد بیفته تا دیده بشه. پس به زور نچسبونیمشون وسط چشممون. ببینیمشون. خود واقعیشون رو. و اگه همون آدم واقعی رو دوست داشتیم باهاش بمونیم.
این طوری نه اون از بلندی چشم ما می افته پایین و نه باور های ما ترک می خوره....همین!
*****
سمیه باقری حسن کیاده
(کیا )


@TextPlace

من دریا زده ی این موج های خروشانم
موج مرا از ساحل امن هر پر احساسی دور میکند
اعتمادی به سواحل قلب انسانها ندارم
دل دریا زده ی من با قلب پر احساس تو هم مسیر نمیشود
در پس هر خط جمله عاشقانه ام پاک کنی از جنس بی احساسی در کمین است...
وقت خواب است و سوی چشمانم به سوی تاریکی موج میزند
چه گویم که سالهاست حرف دل نقطه ی پایان بزرگی دارد...
آری دل من سالهاست رنجش ایام به کامش بوده
زندگی نوای تاختن است...
زندگی گلبرگ های سبز میان برگ های پاییزیست،زندگی سبزترین ایام است.زندگی رنگ بهار است...چه خوش آن لحظه که هر برگ به روی شاخه ی درختی سبز شود...زندگی لحظه روییدن است... زندگی تاختن است...

شیما_علیحسینی


@TextPlace