نوشتگاه
3.91K subscribers
12.4K photos
2.65K videos
40 files
545 links
اولين پست كانال
https://telegram.me/textplace/2
Download Telegram
میدونی!خیلی تلاش کردم حقیقتو بهت بگم اما نشد...

ولی الان میگم،من عاشقت نیستم اصلا دوستت هم ندارم.همه کارات رو مخمه.یه جورایی همیشه از حرفات،حرکاتت و اخلاقات انزجار دارم.وقتی به این فکر میکنم که مجبورم ببینمت ناراحت میشم،غصه میخورم...

یه وقت فکر نکنی که واست می میرم.فکر نکنی کل ساعات زندگیمو با فکر تو پر کردم،فکر نکنی وقتی می بینمت نفسهام به شماره میوفته،فکر نکنی واسه دیدنت،واسه اون لحظه،اون یه نگاه گره خورده،واسه رسیدن به اون یک ثانیه جونمو میدم؛نه اصلا!!!!!!

گریه های شبونم،خنده های جنون آمیزم در طول روز،حواس پرتیام،گیجیم،هیچ کدوم به خاطر تو نیست.من لحظه ای هم به تو فکر نمیکنم.اصلا متوجه رفتنت نشدم.با رفتنت جونمو به آتیش نکشیدی،دیوونم نکردی!حالم خوب خوبه.من عاااالیم و اصلا هم عاشقت نیستم....

#ARE

@TextPlace
یادت هست؟ همان وقتی که وقتی حواسم نبود با لبخند داشتی نگاهم می کردی و وقتی متوجه نگاهت میشدم چند برابر نگاهم می کردی
حتی از دور...حتی در شلوغی ها...
اما حالا دل تنگ همان نگاهم. دل تنگ همان لبخند که گاهی وقت ها زورکی تحویلم می دهی آن هم پس از تلاشم برای گفتن یک حرف که باعث خنده ی تو شود ... ولی تو فقط زورکی آن هم گاهی میخندی...
دلم نمیشکند . نه .ولی...
 درد دارد
درد
سحر.م

@TextPlace
+ باشه خب ببخشید اینقد تند نرو وایسا ببین چی میگم
- ولم کن دیگه به اینجام رسیده تمومش کن
+ من که هنوز چیزی نگفتم
- با من راه نیا من آبرو دارم
+ آخه.. آخه موهای بلند بیشتر بهت میومد..
- به شما ربطی نداره بابا ما سه ساله پیش حرفامونو زدیم چرا بیخیال نمیشی سه سال انگار یه عمره، چرا نمیری پی کارت جواب من منفی بود الانم منفیه
+ بهت گفتم که دفه پیش، ایندفه اومدم با مامانم اینا میام خونتون
+امشب میخوام باهاشون حرف بزنم وامم داره جور میشه بخدا اوضام داره بهتر میشه
+ اصلامیشنوی چی میگم؟
- اقای محترم من دارم ازدواج میکنم از زندگیم برو بیرون
+ اما .. شیرین .. مگه ..


«موهاش دریا بود..
دنیامو زیبا کرد..
فهمید دیوونم..
موهاشو کوتاه کرد..»

#رستاک
#افشین_صابری


@TextPlace
میگفت زنم هربار نصف شب بیدارم میکنه و با وحشت میپرسه چرا پسرمون گریه میکنه؟و من میترسم بهش بگم پارسال هم پسرمون هم خودش تو تصادف کشته شدن
"زود رسیدن ارزش ازدست دادنه زندگی رو نداره"
فرستنده #ناشناس

@TextPlace
نشسته ام پشت پنجره تنهایی
پنجره جایی برا دیدن توست برای زدن بادی به سردی تنهایی
جلویش نشسته تا رد شدن هایت راببینم
نشسته ام که نگاه ام کنی دستی تکان دهی .... و شاید اخر هم لبخندی از محبت بزنی و .... و راه رفتنت را ادامه دهی
نشسته پشت پنجره تنهایی قلبم
که ببینم کیست ؟ که مانند حرف هایش میشود ! کیست ؟
که لحظه ای واقعی شود به سمت خانه دلم بیاید بجای رفتن...
انگار قلبم خسته شده از این همه شنیدن حرف ماندن و در اخر دیدن دست تکان دادن برای رفتن
ایکاش کسی بیاید .. تا با تکیه دادن به دیوار قلبمان و خنده سردادن یکدیگر حتی لازم نباشد که حرف بزنیم از ماندن و فقط انرا انجام دهیم
من پشت پنجره دلم منتظر امدنت هستم خیلی وقت هست که منتظرم..
محمدحسین_کاف

@TextPlace
باز، اینجا که نشسته ام، رو به پنجره ای که پشتش آسمان ابری است، و دارم می نویسم، به تو فکر می کنم و تمام تلاشم را می کنم که بتوانم درک کنم درباره ام چه فکر می کنی، و چه بود و چه شد و چه گذشت، و آخر این که این ها را که می خوانی، آیا می خندی، آیا تمسخر می کنی، آیا به فکر می روی، آیا بی اعتنا و بی تفاوتی، آیا...
سخت است لیلا، از من بپذیر که سخت است و من سختی اش را دوست دارم چون فکر می کنم می ارزی و می ارزد....

#مهران_عزیزی

@TextPlace
Channel photo updated
باز حال من و چشمان تو
باز هم تاریکی دنیای من

بی تو از دنیای رنگی کو خبر؟
نا امیدم از همه،رویای من

میپرستم من تو را از جان و دل
کاش میدیدی مرا،فردای من...
#عطیه_اسماعیلی

@TextPlace
درمیان فانتزی های شبانه ام همیشه دوست داشتم مـــــاه را میان انگشتانم بگیرم،بِکِشَمش تا میان تَختمَ،آرام نوازشش کنم با دقت نگاهش کنم کمی از خاک نقره ایی رنگش را به امانت بگیرم،دوباره میان انگشتانم قرارش دَهَم،هولش دَهم در شب...
و یا قابش کنم،بالای تختم به دیوار بیاویزمش...
و یا میان جعبه ای نگه دارمش،گاهی میان موهایم،یا به گردنم بیاویزمش...
ولی لذت دیگریست عاشقانه زل زدن به چهره پُر نور مـــــاه در عمق سیاهی شب...
#فائزه_مختاری


@TextPlace
گاهى براى بعضى ها در زندگيشان به اندازه ى چند خط بيشتر نيستى...در صورتى كه در ذهن خود فكر ميكنى براى ان بعضى ها چند جلد كتابى!!!چه حماقتى...
شبنم ميرزايى
@textplace
واى فكرش را بكن، يلدا باشد و من و تو كنار هم.. طولانى تر از هميشه.. من فال بگيرم و تو تعبير كنى، تو لبخند بزنى و من اگر بشود برايت بميرم، يك دستت به چاقو باشد كه هندوانه را قاچ كنى و يك دستت در دست من كه دلم را ديوانه كنى.. چه يلدايى ميشود امسال اگر فقط من و تو كنار هم باشيم.. عاشقانه و دلبرانه، امسال از خدا تو را ميخواهم براى يلدا، براى اين شب سياه طولانى، از فكرش هر شبم يلداست، مى آيى ميدانم، يلدا كه شود مى آيى، من تو را امسال به دلم وعده داده ام
ساره
@textplace
نمی دانم چرا اما...این دو سال وقتی می گویند یلداست!
من می ترسم...می ترسم و غم دارم
از نزدیک شدن به نوروزی که برای من کهنه ترین روز شد...
بیخود نبود که هرگز...
هرگز یلدایی خوش نداشتم...
شاید چون می دانستم سالی خواهد آمد به نحسی سال هشتاد و نه که آخرین شیهای با تو بودنش ...یکی اش..همین یلداست...
دوست عزیزم...نزدیکتر از همه کس به من...
یادت در همه لحظات در من می جوشد
در آسمانها حتم دارم یلدای تو زیباتر و درخشان تر است از یلدای ساکت و تاریک من....
تنها بدان...بدان..دوستت دارم

نفیسه اسلامبولچی

@TextPlace
کاش بادی میشدم در موی تو
بی هدف اندر میان کوی تو

کاش بودی در کنارم ای رفیق
جان فدای آن خم ابروی تو

کاش در یادت مرا میکاشتی
ای تمام هستی و جان،روی تو

دل پر از غوغای با تو بودن است
لب پر از آهسته های خوی تو

میروی بی هیچ تردیدی ولی
مرده ام تا رفتنت،بی روی تو...
#عطیه_اسماعیلی

@TextPlace
هوای اخر پاییز ... دارد زورش را میزد این لحظات اخر...میخواهد دوام بیاورد اما نمیشود .... به نشانه ی انتقام هوا را سردتر میکند...برفی میکند .... مه می اید... جرات بیرون رفتنی وجود ندارد...اما تو به دیدارم می ایی ......می ایی تا مرا از ارامش درونت بهره مند کنی..کاش هر سال اخر اذر که میشد تو می امدی با جعبه از ارامش ... اما فقط یک بار اتفاق افتادی..بقیه اش را با خاطره ات سر میکنم.. من که نه ...دلت برای اسمان بسوزد این دیوانه هر شب سرد تر میشود بیا گرما ی وجودت را به رخش بکش... آسمان
@TextPlace
كجا ميروي پاييز
بمان
من هنوز اين پاييز را عاشقانه زندگي نكردم
هنوز دستانم گرم نشده
كتي روي شانه ام آويزان نشده
كوچه اي را قدم نزدم
بمان
اين سرزمين تابستانش يخبندان است
چه رسد به زمستان...
#سحركلواني
@textplace
آخر عزیزدل جانِ من، اگر به جان شما غر نزنم، به جان که غر بزنم؟
این که میگویم دکمه لباست را ببند ک این سرمای نامرد از آن یقه ی باز پیرهنت نرود تو، اسمش غر غر است؟
اینکه میشینم بالای سرت و هی میگویم و میگویم تا مجبور شوی تا آخرین قاشق این سوپ بدمزه را بخوری اسمش غرغر است؟ خب اگر نخوری آن ویروس های لعنتی نمک گیرت میشنوند و حالا حالاها در جانت میمانند، به قربان قدت شوم...
اینکه میگویم شب زود بیا خانه، ترس حمله ی آدم فضایی هارا دارم، اسمش غرغر است؟؟ باور کن نه از آدم فضایی میترسم نه از ارواح خبیثه نه حتی ترس این که دزد به خانه بزند...اصلا از بچگی در این زمینه ها خنگ بودم، و پدر مادرم هنوز سر این که این خصوصیتم به کدامشان رفته باهم به تفاهم نرسیده اند،معمولا مواقعی ک باید آدم سکته کند مث یک خنگ خجسته و شاد می خندیدم...حتی یک بار مادرم سر همین قضیه تصمیم داشت مرا جلوی پرورشگاه ول کند ولی عمه بزرگم نذاشت،میگفت خنگ هست ک هست، خال بازویش به من رفته، خون ما در رگ هایش است،خودم بزرگش میکنم،ک البته بعدها ک فهمید آن خالی ک فک میکرد نشان آب و اجدادی ماست، فقط یک لکه بود، برای ریپورت من به پرورشگاه هیچ مشکلی نداشت ....

سرت را درد نمی آورم.....این هارا گفتم ک بدانی این که نق نق میکنم به جانت فقط بخاطر عزیز بودنت ست...از سر دلتنگ بودنم است...هی نیاو چوب غرغرو بودن را نزن به سرم...
باور کن من فقط دارم پشت هم هی با تکرار میگویم دوستتدارم اما تو چیز دیگرمیشنوی...


آرام.

@TextPlace
دلم آرامشی میخواهد
از جنس جنینی
بطن شکم مادر
میان آبهای پاک
شناور در دنیایی به اندازه رحم مادر
چشمانم بسته
هیچ دنیایی را نبینم
هیچ ظلمی
هیچ جنگی
هیچ فقری
هیچ نبینم
فقط صدا باشد
صدای تپش قلب مادر
گه گاه شیطنت وار لگدی بزنم تا ذوق کند و از سر عشق پدر سوخته ای نثار فرزندش کند

فقط صدای مادرم باشد در گوش هایی تشنه
دنیایی آرام
آرامشی تو ام با زندگی
زندگی ای در عدم
دنیایی کوچک ولی آرامشی بزرگ

دلم آرامشی می خواهد جنینی و جنانی

امیرعلی غنی


@TextPlace
من جا مانده ام
میان رویای دخترکی که نیمه شب اشکهایش را به مردابی دور پیوند میزد...
ای یار جدامانده ام!!
ازشاخه های پاییزی قلب مغمومم
تا ابادی برگهای نو شکفته
جز کشاکش خلا هیچ نمانده است...
گیرم که سروی افراشته باشم یا نارونی پیر؛
جا مانده ام
میان اندوه گریه های دخترکی
که از بزرگی تنها خط چشمی ناشیانه پشت پلکهایش بیداد میکند...
کجاست کودکی بیقرار من؟؟؟
کجای این طوفان بی رحم جا ماند
که کودکی بی سر در آغوشم بیقراری میکند!!!
کجای صبوری ام گریه ام گرفت
که راه پیش و پس برمن بسته شد
و
من
تنها فرو رفتم!!!
ای یار!
ای مهربان بی بدیل من؛
شانه بیاور
اشک آورده ام....

راضیه رمضانی

@TextPlace
در آغوشت که نیستم ، یلدا میشوم
سرد، متوقف و طولانی!
انگار زمان هم با من یخ میزند
بدون حرم نفس هایت...

#گلرو_ش


@TextPlace
یه چیزِ عجیب غریبی منو بَسته به تو.
دلمو بسته به تو.
شَبمو بسته به تو.
چیزی که فلسفه ای ندارم براش.
منطقِ مُحکمِ قابلِ دفاعی ندارم براش.
منو آب میکنه و میسوزونه و پرواز میده، شب و تَن و خیالمو پُر میکنه از عَطرت.

حرف که میزنم بوی تو میاد،
راه که میرم اِسم تو به گوشم میاد.
جمله که مینویسم هَمش "تو" میشی.

بوسیدن یک کتاب حَرفه و من اینجا تو این ساعت،سَخت می بوسمت.
قشنگِ ساکتِ پُرفهم و مُحبتم!
اینجا لبریزه از حس شنیدنت،
دنیای من لبریزه از رویایِ اِمکان داشتنت...
شب ها سخت می خوابم و روزها سخت بیدار میشم و چیزی نیست جز حسِ تو که منو قلقلک بده برای بیداری.
با اینکه نیستی
با اینکه احتمالا هیچوقت قرار نیست باشی؛

یه صدایی وَحی میشه همش بهم:
که تو رَسمِ پیچِ یه نمودارِ تَصاعُدی‌‌
من از عشقِ به تو تموم میشم

میگه:
تا آخرش برات میمیرم...

#فاطمه_غنی_پور

@TextPlace
رستگاری من در گرو پیچ وتاب زلف توست ...
بر جوى دلم بنشین و راز دلم بخوان ...
بخوان که سخت مریدت شده این دل ...
که سپیده و شفق ندیده این دل ...
که جز نامت نامه ای نخوانده این دل ...
بیا و بگشا این گره از بخت کورم که رستگاری من در گرو گشایش توست... .

غزل حمزه
@textplace