انتظاری که از پارتنرم دارم:

نه تو می مانی و نه اندوه
و نه هیچ یک از مردم این آبادی
به حباب نگران لب یک رود قسم
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت
غصه هم خواهد رفت
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند
لحظه ها عریانند
به تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگز
تو به آیینه،نه! آیینه به تو خیره شده ست
تو اگر خنده کنی او به تو خواهد خندید
و اگر بغض کنی
آه از آیینه دنیا که چه ها خواهد کرد
گنجه دیروزت، پر شد از حسرت و اندوه و چه حیف!
بسته های فردا همه ای کاش ای کاش!
ظرف این لحظه ولیکن خالی ست
ساحت سینه پذیرای چه کس خواهد بود
غم که از راه رسید در این خانه بر او باز مکن
تا خدا یک رگ گردن باقی ست
تا خدا مانده، به غم وعده این خانه مده...

سهراب سپهری

پارتنر باید پیگیر باشه

کجایی؟
چیکار میکنی؟
چرا نگفتی؟
چرا گفتی؟
چرا نمیای؟
چرا میری؟
چرا نمیپوشی؟
چرا میپوشی؟
وگرنه که ینی براش مهم نیستی...

وضعیتم

هر آدمی یه ظرفیتی داره.
وقتی از اون ظرفیت بگذره ممکنه کاملاً یه آدم دیگه بشه.

مــیزان تلخی حرفا بہ اینه ڪه از کي بشنویش!

من باید دست گل سنگین به دوش می‌کشیدم نه مشکلات سنگین رو

‏طریقه درست عشق ورزیدن همین بود؛
بی‌هراس، بی‌حد و مرز، بی‌اندیشه‌ی فردا و سپس شاید بدون پشیمانی.

- هیاهوی زمان؛ جولین بارنز

‏مهدی قائدی از اون سر دنیا ، وسط جام جهانی برای زن و بچش گل سفارش داده واقعا کسی که بخواد هم شرایطشو پیدا میکنه هم وقتشو مهم اینه طرف بخواد

حال روحیم