دلم برای اون رفیقی تنگه که باهاش حتی سکوت هم قشنگ بود.

زندگی همیشه اون‌قدری که می‌خوای دستت رو نمی‌گیره؛ بعضی خواسته‌ها می‌مونن برای یه روزِ بهتر. ولی من هنوز سر پام، هنوز دارم برای خودم می‌جنگم و مهم‌تر از همه، دلم قرصه که برای رسیدن به چیزی، از حق کسی رد نشدم. شاید همه‌چی نداشته باشم، ولی وجدانم چیزی برای سنگین شدن نداره.

اون‌قدر برای خودم جنگیدم که دیگه نظر هیچ‌کس برام تعیین‌کننده نیست؛
هر کاری که حال دلمو خوب کنه، با خیال راحت انجامش میدم.

صبح، سهمِ آدماییه که از شب جون سالم به‌در بردن؛
و من هنوز اینجام… محکم‌تر از دیروز.

یکی از قشنگترین ریمیکساس🤍

سخت گذشت، سخت‌تر شدم؛
حالا نه هر چیزی منو می‌شکنه، نه هر کسی ارزش موندن داره.

من هیچ‌وقت برای پایین کشیدن کسی بالا نرفتم،
خودم رو بالا کشیدم و گذاشتم هرکس هرچقدر می‌تونه خودش رو با من مقایسه کنه.
آدمایی که پشت سرم حرف می‌زنن،

ناخواسته دارن ثابت می‌کنن هنوز جلوتر از من نرفتن.
من نه کینه‌ایم، نه دنبال انتقام؛
فقط وقتی کسی ارزشش رو از دست بده، دیگه حتی خاطره‌ش هم جایی توی زندگی من نداره.
و باور کن،
بدترین مجازات برای بعضیا، اینه که بفهمن دیگه هیچ اهمیتی برام ندارن.

واسه ما خودتو تنگ‌ترین آدم دنیا می‌گیری، واسه بقیه لنگاتو هوا می‌کنی؛ بعد هنوز از «ارزش» و «شخصیت» حرف می‌زنی؟ وقتی مرزهات فقط جلوی ما محکم می‌شن، اسمش نجابت نیست؛ اسمش اینه که ما رو لایقِ چیزی که برای بقیه خرج می‌کنی ندیدی

.

تو واقعا بیخبری ، من وانمود میکنم :) ...

یه جایی از زندگی، می‌رسی به آرامشی که دیگه لازم نیست خودتو برای کسی توضیح بدی. توی آدم حسی شکل می‌گیره که دیگه نه هیاهو حریفشه، نه حرفِ آدما.