سه تا تولد گذشت و تو هنوز همون آدمی هستی که بودنش دلمو گرم می‌کنه...
سه ساله با تمام بالا و پایین‌هامون، باز دلم به بودنت قرصه.
تو فقط عشق من نیستی؛ یه تیکه از آرامش، خنده‌ها و قشنگیِ زندگی منی.
امیدوارم همیشه کنار هم، برای هم دلیلِ حال خوب باشیم.
تولدت مبارک عزیزِ دلم؛
داشتنت رو با هیچ چیز توی این دنیا عوض نمی‌کنم.

می‌دونم هنوز خیلی زوده برای عادت کردن به نبودنش، بعضی آدم‌ها میرن، ولی جاشون هیچ‌وقت از دل آدم نمی‌ره. :)
دلتنگیِ این روزات رو می‌فهمم، کاش می‌شد یه ذره از سنگینیِ دلت رو من به دوش بکشم.
روحش شاد و دلت آروم عزیزِ من.

تا داری، زندگی کن؛ .به داشته‌هات مغرور نشو، تا می‌تونی ببخش، چون دنیا هرچیزی که داده رو پس می‌گیره،
آخرش از آدم چیزی نمی‌مونه جز خوبی‌هاش و نام نیکی که از خودش به جا گذاشته.

زندگی همیشه آسون نبوده، من هم همیشه بی‌دغدغه نبودم؛ ولی هنوز بلدم از لحظه‌های خوب، تا تهش لذت ببرم و سهم خودمو از زندگی بردارم.

دلم برای اون رفیقی تنگه که باهاش حتی سکوت هم قشنگ بود.

زندگی همیشه اون‌قدری که می‌خوای دستت رو نمی‌گیره؛ بعضی خواسته‌ها می‌مونن برای یه روزِ بهتر. ولی من هنوز سر پام، هنوز دارم برای خودم می‌جنگم و مهم‌تر از همه، دلم قرصه که برای رسیدن به چیزی، از حق کسی رد نشدم. شاید همه‌چی نداشته باشم، ولی وجدانم چیزی برای سنگین شدن نداره.