خدایا دمت گرم که همیشه هوامو داشتی…
برای همه چی شکرت؛ برای چیزایی که دادی، برای چیزایی که ندادی و بعداً فهمیدم به صلاحم بوده.
برای وقتایی که فکر کردم دیگه نمی‌کشم، ولی خودت یه جوری دستمو گرفتی و ردّم کردی.
می‌دونم هرجا کم بیارم، تو هستی.

سه تا تولد گذشت و تو هنوز همون آدمی هستی که بودنش دلمو گرم می‌کنه...
سه ساله با تمام بالا و پایین‌هامون، باز دلم به بودنت قرصه.
تو فقط عشق من نیستی؛ یه تیکه از آرامش، خنده‌ها و قشنگیِ زندگی منی.
امیدوارم همیشه کنار هم، برای هم دلیلِ حال خوب باشیم.
تولدت مبارک عزیزِ دلم؛
داشتنت رو با هیچ چیز توی این دنیا عوض نمی‌کنم.

می‌دونم هنوز خیلی زوده برای عادت کردن به نبودنش، بعضی آدم‌ها میرن، ولی جاشون هیچ‌وقت از دل آدم نمی‌ره. :)
دلتنگیِ این روزات رو می‌فهمم، کاش می‌شد یه ذره از سنگینیِ دلت رو من به دوش بکشم.
روحش شاد و دلت آروم عزیزِ من.

تا داری، زندگی کن؛ .به داشته‌هات مغرور نشو، تا می‌تونی ببخش، چون دنیا هرچیزی که داده رو پس می‌گیره،
آخرش از آدم چیزی نمی‌مونه جز خوبی‌هاش و نام نیکی که از خودش به جا گذاشته.