بعضیا خوبی می‌بینن و بدی می‌کنن، ولی آدم حسابی شبیه خودشون نمی‌شه. دوباره خوبی می‌کنه، نه از روی ساده بودن؛ از روی مرام. بعضی‌ها رو باید با بزرگی شرمنده کرد، نه با جواب.

بعضیا وقتی از زندگیت می‌رن، تازه می‌فهمی چه لطف بزرگی در حقت کردن.

یه سریا انقدر خودشونو مهم می‌دونن، آدم حیفش میاد واقعیت رو بهشون بگه.

قرار نیست هرکی رفت، دنبالش راه بیفتم؛ بعضیا فقط برای رفتن ساخته شدن.

من عوض نشدم، فقط دیگه برای بعضیا توضیح اضافه نمی‌دم.

خدایا دمت گرم که همیشه هوامو داشتی…
برای همه چی شکرت؛ برای چیزایی که دادی، برای چیزایی که ندادی و بعداً فهمیدم به صلاحم بوده.
برای وقتایی که فکر کردم دیگه نمی‌کشم، ولی خودت یه جوری دستمو گرفتی و ردّم کردی.
می‌دونم هرجا کم بیارم، تو هستی.

سه تا تولد گذشت و تو هنوز همون آدمی هستی که بودنش دلمو گرم می‌کنه...
سه ساله با تمام بالا و پایین‌هامون، باز دلم به بودنت قرصه.
تو فقط عشق من نیستی؛ یه تیکه از آرامش، خنده‌ها و قشنگیِ زندگی منی.
امیدوارم همیشه کنار هم، برای هم دلیلِ حال خوب باشیم.
تولدت مبارک عزیزِ دلم؛
داشتنت رو با هیچ چیز توی این دنیا عوض نمی‌کنم.

می‌دونم هنوز خیلی زوده برای عادت کردن به نبودنش، بعضی آدم‌ها میرن، ولی جاشون هیچ‌وقت از دل آدم نمی‌ره. :)
دلتنگیِ این روزات رو می‌فهمم، کاش می‌شد یه ذره از سنگینیِ دلت رو من به دوش بکشم.
روحش شاد و دلت آروم عزیزِ من.