آدم اگه دلیلِ ایستادنش رو بدونه، حتی سکوتش هم بلندتر از هزار ادعا شنیده می‌شه.

هر چیزی که قرار بود مرا نگه دارد، اول امتحانم کرد. و هر چیزی که از دست رفت، راه را سبک‌تر کرد.

یه آدم کوچولو اومد و یه حس بزرگ با خودش آورد. دلِ همه‌مون رو برده با پا به دنیا گذاشتنش فرشته دوست داشتنی.

چندسالیه که مثل یه فرشته توی زندگی منی؛ با همه‌ی خنده‌ها، قهرها، آشتی‌ها و روزای سختی که کنار هم گذروندیم. شاید همیشه همه‌چیز کامل نباشه، ولی بدون جای تو توی قلب من همیشه ثابته.
همیشه به یادت هستم، خوشحالیت برام مهمه و هر جا لازم باشه کنارت می‌مونم. امیدوارم همیشه دلت خوش و لبت خندون باشه.

تنهایی تمرین کردن یه حس دیگه داره؛
نه رقابتی هست، نه نمایشی،
فقط منم، هدف‌هام و وزنه‌هایی که هر روز یه نسخه قوی‌تر ازم می‌سازن.

دارم برای آینده‌ای می‌جنگم که شاید امروز، حتی نزدیک‌ترین آدم‌ها هم باورش نداشته باشن.

خوش‌به‌حال آدمایی که هرجا پا می‌ذارن،
یه لبخند، یه آهنگ و یه ذره زندگی هم با خودشون میارن.
همونایی که هیچ جمعی بدون اونا کامل نیست.