ﻣﺎ ﻧﻪ ﺯﻧﺪگياموﻥ ﺑﻪ ﻗﺸﻨﮕﯽ ﻋﮑﺴﻬﺎﺳﺖ،
ﻭ ﻧﻪ ﺩﻭﺳﺖ داشتناموﻥ ﺑﻪ ﺗﻨﺪﯼ ﺷﻌﺮها
ﻣﺎ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻣﺸﺖ ﺁﺩﻡ ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ
كه هميشه دلتنگ گذشته ايم.

-دلگرمی تو
بال های من‌اند
چیزی بگو
گاهی چنانم بی تو
که عبور سایه‌ام از کنارم
نگرانم می‌کند ..

در انتظار رویت،
ما و امیدواری...

پر نقش تر از فرش دلم بافته‌ای نیست
از بس که گره زد به گره، حوصله‌ها را

یک بار هم ای عشق من از عقل میندیش
بگذار که دل حل بکند مسئله‌ها را !

‏حتی کوچکترین حرکت شما
میتونه تو حال و روز یه آدم
تاثیر بذاره
انقدر نسبت به بقیه بی‌تفاوت نباشید..

- پیوسته پیش چشم خیالم نشسته‌ایی…

می‌گریزی ز من که نادانم...

‏منم آن شکسته سازی که تو ام نمی نوازی
‏چه فغان کنم زدستی که گسسته تار ما را

-ما تمامِ فاصله‌ها را
در دلتنگی‌مان زیسته‌ایم؛

و روز‌به‌روز تاریکیِ چسبیده به سینه
به گلومان نزدیک‌تر می‌شود...

-دلبر برفت و دلشدگان را خبر نكرد
ياد حريف شهر و رفيق سفر نكرد

گفتم مگر به گريه دلش مهربان كنم
در نقش سنگ قطرهء باران اثر نكرد

هركس كه ديد
روى تو
بوسيد
چشمِ من
كارى كه كرد ديدهء ما بى نظر نكرد

دو قدم مانده که پاییز به یغما برود
این همه رنگ ِقشنگ از کف ِدنیا برود

هرکه معشوقه برانگیخت گوارایش باد
دلِ تنها به چه شوقی پی ِیلدا برود؟

-با اشک‌های مان
تهمت به جاودانگی درد می‌زدیم،
با دردهایمان
بهتان به عشق!

بیگانگی؛
رسالت ما بود...

چنان ريشه كردى در وجودم،
كه سبز ترين آدمِ اين قافله اَم من...

بگذر ز نقش و صورت
جانش خوش است، جانش ...

ای ک بی تو خودمو تک و تنها میبینم...

-مخزن درد می شوم؛
ساکت و سرد میشوم،

باز مقابلم تویی..!

-دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت
عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت..

بگذار بسوزیم
ما که دادمان به آسمان نرسید
شاید دودمان برسد.

هر چه پل پشتِ سرم هست خرابش بنما
تا به فکرم نزند از رَهِ تو برگردم...

ما را مگو حكايت شادی
كه تا به حَشر

ماييم و سينه‌ای كه در آن
ماجرای توست..

-گفتی که به دلشکستگان نزدیکم
ما نیز دل شکسته داریم ای دوست